« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫چرا ماتیس و بورکا از همدیگه متنفرن؟
‫یعنی واقعاً کسی نیست که خائن و آشغال نباشه؟
‫ماتیس اگه بفهمه حتی بهش فکر کردی، دیوونه میشه.
‫فکر می‌کردم نیمه‌جون باشن.
‫یکی کمکشون کرده. بهشون غذا داده.
‫کار چگه بوده.
‫هیچکدوم از بقیه اینجوری بهم خیانت نمی‌کنن.
‫دروازه‌ها رو باز کنید! ‫چگه داره ترکمون می‌کنه.
‫نه! ماتیس!
‫ماتیس یه دختر داره. ‫اگه بگیریمش، ماتیس میاد پیش ما.
‫امشب رونیا رو میاری. ‫می‌دونی تخم‌های غول کجاست؟
‫می‌تونم پیداش کنم.
‫اینجوری زمستون رو زنده موندیم.
‫پسرم یواشکی رفت و غذا دزدید.
‫یه بچه از تو زرنگ‌تره.
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫باشه پس.
‫بریم دختره رو بگیریم و تمومش کنیم.
‫اونا رو می‌بینی؟ ‫به زودی کاملاً زرد میشن.
‫اوهوم.
‫و بعدش کوتوله‌های کون‌گنده میان بیرون
‫و اونا رو توی موهاشون آویزون می‌کنن.
‫اسب‌هاتون رو آروم کنید. ‫باید این پایین باشن.
‫- واقعاً دوست داری اینجا باشی. ‫- آره.
‫- چرا؟ ‫- منظورت از "چرا" چیه؟
‫این فقط یه جنگله.
‫برای من خونه‌ست.
‫تقریباً بیشتر از خونه، خونه‌ست.
‫می‌فهمی؟
‫اوهوم.
‫فکر کنم.
‫خوبه که... آدم خونه داشته باشه.
‫اوهوم.
‫از این طرفه؟
‫- می‌دونی کجاییم؟ ‫- آره.
‫اینجا بهش میگن تخم‌های غول. ‫کوتوله‌های خاکستری اینجا هستن.
‫چگه؟
‫- می‌خوای چی نشونم بدی؟ ‫- اون پایینه. بیا.
‫چگه کجا رفته؟ چگه!
‫چگه!
‫اینا اینجا چیکار می‌کنن؟
‫- چگه؟ کجایی؟ ‫- باید یه جایی همین دور و بر باشه.
‫بیا. بیا. کجان؟
‫چگه؟
‫چشماتو باز کن!
‫داریم تو مسیر درست میریم.
‫فکر می‌کنن می‌تونن تو رو بگیرن.
‫بیا.
‫بیا!
‫چگه؟
‫چرا فکر می‌کنن من اینجام؟
‫چون من بهشون گفتم میارمت اینجا.
‫یه جایی همین دور و برن.
‫اشکال نداره...
‫بیا بیرون! بیا دیگه!
‫کجایی؟
‫بیا دیگه!
‫وقت رفتنه!
‫هان؟
‫سلام؟
‫هولته؟
‫رونیا، بیا.
‫کوتوله‌های خاکستری! گاوتو!
‫کاپا!
‫کاپا! کوتوله‌های خاکستری!
‫- پارچه‌ها رو بیارید! ‫- به آب بیشتری نیاز داریم.
‫زود باشید! پارچه‌ها رو بیارید!
‫لعنتی!
‫- این نقشه نبود. ‫- همشون زنده می‌مونن.
‫آره، این دفعه.
‫ولی ماتیس نمی‌ذاره همینجا تموم شه.
‫احمقه. ‫ولی حتی ماتیس هم باید بفهمه
‫که از نابود کردن همدیگه ‫چیز خوبی در نمیاد.
‫آره، شاید.
‫اگه وایسه و بهش فکر کنه.
‫که به ندرت این کارو می‌کنه.
‫شاید آروم شده باشه.
‫برو چندتا باند بیار.
‫ما دعوا می‌کنیم و از هم می‌دزدیم.
‫گاهی اوقات مردم زخمی میشن.
‫ولی این...
‫آروم نشده.
‫این نقشه نبود.
‫من یه خواهر و یه برادرزاده ‫تو روستا داشتم.
‫اگه به کلانتر جدید کمک نمی‌کردم،
‫اونا رو بیشتر از اونچه که قبلاً کشیده بودن، ‫عذاب می‌دادن.
‫کمکش کردی که چیکار کنه؟
‫قرار بود وارد دسته راهزن‌های ماتیس بشم،
‫و مطمئن شم که می‌تونن بگیرنش.
‫نمی‌فهمم.
‫کاپا می‌خواست تو رو بگیره ‫و با ماتیس معاوضه کنه.
‫ولی من هیچوقت... خونه‌ای نداشتم،
‫یا دوستایی مثل قلعه ماتیس.
‫حتی اگه دیگه راهزن ماتیس نباشم.
‫چرا نباید باشی؟
‫ماتیس، اوم...
‫بیرونم انداخت.
‫فکر می‌کرد غذا دزدیدم ‫تا به بورکا بدم.
‫ولی من این کارو نکردم. قول میدم.
‫اونجا چه خبره؟
‫خب، دیدی که برگشتیم.
‫آره، دیدم.
‫پس می‌دونی اوضاع چطوره.
‫کاپا، صبر ما با تو ‫داره تموم میشه.
‫فردا موفق می‌شیم.
‫رونیا، ‫بابت همه اینا متأسفم.
‫تا قلعه همراهیت می‌کنم ‫تا با خیال راحت برسی خونه.
‫شاید باید به ماتیس ‫درباره خودم و کلانتر بگم.
‫نه. نگو.
‫درست نیست که ‫از اون مخفی کنم.
‫می‌دونم.
‫درست نیست.
‫ولی اگه بهش بگی، ‫همونجا می‌کشتت.
‫احتمالاً بعدش پشیمون میشه.
‫ولی اون موقع دیگه خیلی دیره.
‫هیچکس نگهبانی نمیده؟
‫سلام؟
‫کسی اونجاست؟
‫برو کنار! ‫باید تیر رو بیرون بیارم.
‫برام آب و خزه بیارید.
‫- اینو نگه دار. ‫- چی شده؟
‫خوک‌های بورکا! و راهزن‌های لعنتیش.
‫محکم نگهش دار. محکم نگهش دار.
‫تا الان خوددار بودم.
‫حالا همشون رو یکی یکی از بین می‌برم.
‫بی‌حرکت نگهش دار.
‫چی شده؟
‫آدمایی مثل بورکا باید دار زده بشن.
‫این حقیقته.
‫آره، ولی چی شده؟
‫ما دزدی کردیم و همه چیز رو بار زدیم.
‫ولی توی راه برگشت به خونه، ‫بورکا و دار و دستش اومدن
‫و سعی کردن همه غنیمت‌هامون رو بگیرن.
‫غنیمت‌های ما. مال ما!
‫و به سمت ما تیراندازی کردن.
‫استورکاس یه تیر به گردنش خورد،
‫و ماتیس یکی به شونش.
‫بیا.
‫دو یا سه تا از آشغال‌های بورکا
‫به اندازه استورکاس آسیب دیدن،
‫و حتی بیشتر.
‫که از ما بگیرن، ‫چیزی رو که ما با شرافت دزدیدیم.
‫خوک‌های بورکا!
‫ولی مگه ما کل پاییز ازشون ندزدیدیم؟
‫این چه ربطی داره؟
‫تو طرف کی هستی؟ ‫فقط به استورکاس نگاه کن!
‫اوه.
‫رونیا.
‫سلام.
‫هی، رونیا، ‫اونا به این راحتی‌ها منو نمی‌شکنن، می‌دونی.
‫نه، استورکاس. ‫اونا به این راحتی‌ها تو رو نمی‌شکنن.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫این بود...
‫- من اون کسی نبودم... ‫- می‌دونم.
‫...که غذا دزدید.
‫می‌دونم اون توله مار بود ‫که غذا رو دزدید، پس تو...
‫خوش برگشتی.
‫ممنونم، ماتیس.
‫نه. نه، نه، نه. نه، نه، نه!
‫تو چگه رو توی ستون شرم دیدی.
‫می‌دونی چه شکلیه.
‫اگه اونو برام بیاری، ‫پول خوبی گیرت میاد.
‫و اگه دختره، ماتیس یا بورکا رو ‫برام بیاری،
‫دو برابر اون مقداره.
‫ما دیروز دو نفر رو از دست دادیم.
‫خطرات زیادی اون بیرون هست.
‫کوتوله‌های خاکستری، بال‌های وحشی، ‫زیرزمینی‌ها، ترول‌های سایه.
‫فقط شما دو نفر از موفقیت ما سود می‌برید.
‫حق با اونه، ما چی گیرمون میاد؟ داریم خطر می‌کنیم...
‫دو برابر پول برای چگه، ‫چهار برابر برای دختره و ماتیس.
‫- روو؟ ‫- اوهوم.
‫- و بقیه شما؟ ‫- بله.
‫گروهی که از ‫جنوب روستا میان،
‫شما راه طولانی رو می‌گیرید.
‫گروهی که از شمال روستا میان، ‫شما از بیرون دور می‌زنید.
‫واقعاً می‌خوایم اینجوری ادامه بدیم؟
‫می‌خوام از اینجا بریم.
‫قبلاً هیچوقت بهش فکر نکرده بودم،
‫ولی کاری که ما می‌کنیم، روی دیگران تأثیر می‌ذاره.
‫بی‌گناه‌ها.
‫برای اینکه به کارمون ادامه بدیم، ‫بهتره به این چیزا فکر نکنی.
‫از سر راهم برو کنار!
‫بیا کمک کن!
‫وای خدا، وای خدا. آره.
‫- بیا دیگه. ‫- اسمش برادر کوچولوئه.
‫سلام، برادر کوچولو.
‫سلام.
‫تو که نمی‌خوای ‫برگردی جنگل، می‌خوای؟
‫چرا. باید برم بیرون.
‫عاقلانه‌ست؟
‫همیشه عاقلانه‌ست.
‫می‌دونی منظورم چیه.
‫کاپا و سربازها هیچوقت دست برنمی‌دارن.
‫چگه، من حالم خوب میشه.
‫اون بیرون چیکار می‌کنی؟
‫به جاش مراقب این کوچولو باش.
‫رونیا.
‫یه چشم به آسمون، ‫و اون یکی به همه چیز دیگه.
‫آره، برادر کوچولو. آره، برادر کوچولو.
‫پخش شید.
‫من کاری به چگه ندارم، ولی می‌خوام ماتیس و دختره زنده بمونن.
‫فهمیدم.
‫همه، بخوابید پایین.
‫گاوتو کاملاً اشتباه نمی‌گه.
‫اینجا بیرون می‌تونه خطرناک باشه، پس...
‫...کنار هم بمونید و چشماتون رو باز نگه دارید.
‫اوه!
‫- سه تا. ‫- آفرین!
‫اینو نگاه کن.
‫نگاه!
Hemioort :مترجم
‫هیس!
‫پایین، پایین. قایم شید.
‫- کسی رو دیدی؟ ‫- تا الان هیچی.
‫- باید به گشتن ادامه بدیم. ‫- کجان؟
‫گیرشون میندازیم.
‫دنبال کی می‌گردن؟
‫ما.
‫تو.
‫همه.
‫پایین، پایین!
‫اون چی بود؟
‫چرا دارن این کارو می‌کنن؟
‫امروز شپش‌های بورکا دارن قلعه شمالی رو ترک می‌کنن.
‫اون سگ‌های کثیف!
‫خب پس! بیاین شاخ اون گاو لعنتی رو بگیریم.
‫کل جنگل پر از سربازه.
‫چی گفتی؟
‫گفتم کل جنگل پر از سربازه.
‫چرا این دهاتی‌های چندش الان اومدن اینجا؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی احتمالاً بهتره الان بیرون نری.
‫همین رو کم داشتم!
‫داشتیم کار اون راهزن‌های بورکا رو تموم می‌کردیم،
‫و حالا نمی‌تونیم بریم بیرون!
‫شاید پایان راهزن‌های ماتیس هم باشه.
‫نه، نیست.
‫چرا باید آرزوی مرگ همدیگه رو بکنید؟
‫از بورکا بپرس. اون اولین تیر رو انداخت.
‫چی شد اون قانون که راهزن‌ها همدیگه رو نمی‌کشن؟
‫خب، شاید یه بار باید اولین بار باشه.
‫نه، نباید.
‫این بچه از تو عاقل‌تره، ماتیس.
‫فقط به بدبختی ختم میشه. چه فایده‌ای داره؟
‫چه فایده‌ای داره؟
‫اینکه بورکا رو یک بار برای همیشه از قلعه ماتیس بیرون کنیم.
‫باید راه دیگه‌ای باشه.
‫باشه.
‫بذار بشنویم.
‫یه راه دیگه پیدا کن که بیرونشون کنی، حالا که اینقدر عاقلی
‫- منظورم فقط اینه که... ‫- می‌شنوم چی میگی.
‫- بذار بشنویم. ‫- ماتیس...
‫چطوری می‌خوای شرشون رو کم کنی؟ هان؟
‫حالا که اینقدر عاقلی، بگو دیگه.
‫بذار بشنویم. ‫چطوری می‌خوای شرشون رو کم کنی؟ هان؟
‫چطوری می‌خوای شرشون رو کم کنی؟
‫اه!
‫می‌دونی ما حق داریم!
‫دیدی با استورکاس چیکار کردن.
‫بیشتر درباره کاری نیست که با تو کردن؟
‫غنیمت‌هات رو گرفتن و راهزن‌هات رو زخمی کردن.
‫تو رئیسی.
‫وظیفه‌ت محافظت از اوناست، و تو شکست خوردی.
‫فکر کنم بهتره الان ساکت باشی.
‫تو ۱۲ تا راهزن داری که هیچوقت چیزی غیر از اونچه می‌خوای بشنوی نمیگن.
‫نمی‌تونی کسی رو تحمل کنی که جلوت وایسته.
‫می‌دونم از بورکا بخاطر کاری که کرده متنفری.
‫هم اون موقع و هم الان.
‫اما ماتیس، نمی‌تونی اینو روی دوش رونیا بذاری.
‫ممنون که بهم گفتی.
‫تو از گوش دادن به من سر باز می‌زنی.
‫می‌شنوم داری حرف می‌زنی.
‫بین شنیدن حرف زدن من
‫و گوش دادن به حرفام فرق هست.
‫نیروی کمکی بیارید. ‫دارن اوضاع رو بدتر می‌کنن!
‫برید کنار!
‫یه چشم به آسمون!
‫می‌دونم.
‫می‌خوای بریم دنبال اسب‌ها بگردیم؟
‫نه.
‫دیگه نمی‌تونم توی جنگل احساس آرامش کنم.
‫امن نیست.
‫ندونستن اینکه کی زنده‌ست و کی مرده وقتی شب میشه...
‫ولی هنوز کسی نمرده.
‫فقط به این خاطره که ماتیس هنوز با هیچ راهزن بورکایی روبرو نشده.
‫ساکت!
‫اون چی بود؟
‫چی؟
‫یکی داشت سوت می‌زد.
‫صبر کن.
‫واقعاً؟ واقعاً؟
‫- مطمئنی؟ ‫- آره. اینجان.
‫ما از شما دزدی کردیم. ‫پسرم یواشکی اومد تو و غذا دزدید.
‫یه بچه از تو زرنگ‌تره.
‫ای لعنتی!
‫ای گند بزنن!
‫چطوری اومد توی قلعه؟
‫از کجا اومد تو، ‫اون مارمولک کوچولو؟
‫آره! از اینجا اومده تو، ‫اون توله سگ.
‫هنوز اینجان؟
‫امنه. بیا.
‫چیکار کنیم؟
‫چیز زیادی نیست که بخوام اینجا انجام بدم.
‫یا بتونم انجام بدم، ‫با این همه سربازی که اینجا می‌چرخن.
‫- بریم خونه؟ ‫- آره.
‫فکر می‌کنی باید زودتر از هم جدا شیم؟
‫زودتر از چی؟
‫زودتر از همیشه.
‫چرا؟
‫فقط خیلی نگرانم که یکی ما رو با هم ببینه.
‫به این فکر نکن.
‫به اندازه کافی غصه داری.
‫فردا همینجا می‌بینمت، ‫رونیا، دختر راهزن.
‫خداحافظ.
‫ممنون.
‫اسماویس؟
‫برو کنار!
‫اسماویس؟
‫اسماویس رو دیدی؟
‫نه. قبل از اینکه آفتاب به وسط آسمون برسه از روستا رفت.
‫- گفت کجا میره؟ ‫- نه.
‫- یا کی برمی‌گرده؟ ‫- نه.
‫پیشرفتی داشتید؟
‫اوه، داریم تمام تلاشمون رو می‌کنیم، اما...
‫اما و اگر نداره.
‫همین الان جلوی این راهزن‌های لعنتی رو بگیرید،
‫وگرنه هر دوتاتون رو توی چوب و فلک می‌ندازم.
‫زود برو خونه. ‫باید ببینی چه اتفاقی افتاده.
‫- چه اتفاقی افتاده؟ ‫- عجله کن.
‫چی؟ نمی‌تونی بهم بگی؟
‫نه، باید خودت ببینی. ‫ولی خیلی لذت‌بخشه.
‫می‌فهمم. دقیقاً همینو کم داشتم.
‫رونیا! رونیا، کبوتر من! اوه!
‫حق با تو بود. یه راه دیگه هم بود.
‫و حالا، حالا بورکا سریع‌تر از چشم به هم زدن ناپدید میشه.
‫باور کن.
‫چطوری؟ چطوری ناپدید میشه؟
‫نگاه کن. ببین چی با دستای خودم گرفتم.
‫بالاخره پسره رو گرفتیم!
‫حالا فقط به بورکا میگم، ‫"می‌مونی یا میری؟"
‫"می‌خوای توله مارت رو پس بگیری یا نه؟"
‫نمی‌تونی این کارو بکنی، حیوون! ‫نمی‌تونی این کارو بکنی!
‫حیوون! حیوون!
‫چی؟ دخترم داره به من میگه چیکار نمی‌تونم بکنم؟
‫حالا، همه آروم باشید.
‫بذارید دهنمون یه کم استراحت کنه
‫تا چیزی ازش بیرون نیاد ‫که بعداً پشیمون بشیم.
‫این توله ماره.
‫یه شپش.
‫یه توله سگ دزد.
‫و بالاخره قلعه پدرم از بقیه این آشغال‌ها خلاص میشه.
‫چگه، به بورکا خبر بده
‫که می‌خوام فردا طلوع آفتاب ‫دم دهانه جهنم ببینمش.
‫کسی اونجاست؟
‫با پیامی از طرف ماتیس اومدم برای بورکا.
‫از طرف ماتیس.
‫چه پیامی؟
‫باید به خود بورکا بدمش.
‫همونجا بمون.
‫چی می‌خواست؟
‫ماتیس می‌خواد فردا طلوع آفتاب ملاقات کنیم.
‫ولی چرا؟
‫نمی‌دونم. ‫ولی مهمه که برم.
‫شاید می‌خواد با هم متحد بشید ‫علیه همه سربازهایی که اون بیرونن.
‫داریم درباره ماتیس حرف می‌زنیم.
‫یه نقشه شیطانی تو سرشه.
‫هوم. خب، فردا می‌فهمیم.
‫بیرک کجاست؟
‫احتمالاً تو جنگله ‫یا یه جایی تو قلعه.
‫این بچه هیچوقت ‫جایی که باید باشه نیست.
‫کسی بیرک رو دیده؟
‫نه. از صبح ندیدمش.
‫کل قلعه رو بگردید.
‫شنیدید چی گفت.
‫- پیداش کنید. ‫- شنیدید چی گفت.
‫سلام، بیرک کوچولو.
‫بورکای کوچولوی وول خورنده.
‫کی می‌خوای بری پیش بابات؟
‫اینجا چه خبره؟
‫بهتره همونجا دراز بکشی!
‫آه!
‫بهتره همونجا بمونی.
‫به توله مار دست نزن.
‫این زخم باید شسته بشه.
‫توله مار باشه یا نه.
‫جرأت نکن بهش دست بزنی، گفتم!
‫اوه عزیزم. هی.
‫بیرون!
‫همه شما مردها، برید بیرون! همین الان!
‫اوم...
‫تو هم، ماتیس.
‫برو بیرون.
‫گمشو!
‫ازت متنفرم!
‫نمی‌تونی بخوابی؟
‫تو می‌تونی؟
‫نه.
‫ماتیس داره چیکار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫و برام مهم هم نیست.
‫متنفر بودن از کسی که خیلی دوستش داشتی سخته.
‫خلاص شدن از شر بورکا ‫براش مهم‌تر از منه.
‫ممکنه اینطور به نظر برسه، اما حقیقت نداره.
‫نمی‌تونی بری و از مردم دزدی کنی.
‫اشتباهه.
‫اشتباه‌تر از هر چیز دیگه‌ای.
‫اون اینطوری نمی‌بینه.
‫تو چطور می‌بینی؟
‫اونقدر خوب می‌شناسمش که بدونم ‫نمی‌تونم نظرش رو عوض کنم.
‫چون دشمنی احمقانه‌ش با بورکا ‫براش مهم‌تر از ماست.
‫مهم‌تر از ماست.
‫داره میاد بیرون.
‫تو دزد بچه لعنتی!
‫وقتی پسر دیروز به خونه نیومد ‫بدترین حالت رو حدس زدم.
‫تو آدم سنگدلی هستی، ماتیس.
‫یه آدم بدبخت!
‫می‌فهمم که می‌خوای از شر من خلاص شی،
‫اما رفتن سراغ پسرم...
‫برام مهم نیست درباره من چی فکر می‌کنی.
‫فقط می‌خوام بدونم ‫کی قراره بری.
‫باید جایی برای اقامت پیدا کنیم، ‫جایی که نترسیم برای زندگیمون.
‫این زمان می‌بره.
‫اینطوره؟
‫همین الان پسرم رو بهم بده،
‫و ما قبل از پایان تابستون ‫از اینجا میریم.
‫قول میدم.
‫پس من هم قول میدم
‫که قبل از پایان تابستون پسرت رو پس می‌گیری.
‫منظورم اینه که همین الان می‌خوامش، ‫و بعداً از اینجا میریم.
‫منظور من این نیست.
‫و ما تو قلعه ماتیس سیاه‌چال داریم.
‫پس اگه تابستون بارونی باشه
‫بدون سقف بالای سرش نمی‌مونه.
‫اون تا پایان تابستون ‫توی سیاه‌چال دوام نمیاره.
‫پس شاید بهتره یکم عجله کنی.
‫قلعه من رو ترک کن.
‫نه!
‫ما هم تو طرف خودمون از قلعه سیاه‌چال داریم.
‫برای مواقعی که تابستون بارونی داشته باشیم.
‫خب، ماتیس...
‫چی میگی؟
‫پسرم رو بهم پس میدی؟
‫صدام رو شنیدی، ماتیس؟
‫ماتیس، پسرم رو بهم پس میدی؟
‫البته که میدم.
‫هر وقت بخوای.
‫پس همین الان می‌خوامش، ‫نه تا تابستون.
‫بیا و پسرت رو بگیر.
‫اما تو نمی‌تونی بچه‌ای به من برگردونی.
‫من بچه‌ای ندارم.
‫ماتیس...
‫ماتیس!
Hemioort :مترجم
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]