‫خواهش می‌کنیم!
‫لطفاً این خانومو تو خونه‌تون نگه دارین!
‫عوضی، ببرش خونه‌ی خودتون!
‫امکانش نیست!
‫تنها جایی که برای اقامت این خانوم به ذهنم ‫می‌رسه، خونه‌ی آیاسه-سان و شماست.
‫ما که یه گربه داریم، اینم روش خب...
‫منو با اون آت و آشغال یکی نکن!
‫اون لقاطه حتی غذا هم نمی‌خوره!
اینا به کنار، پس آقاش کدوم گوریه؟
‫برگشت تو اتاق شیمی مدرسه.
ها؟
‫گفت، «تا وقتی که هانا-چان حالش خوب باشه، ‫می‌تونم بدون نگرانی همون مدل آناتومی بمونم»!!
‫ولی در عوض، قراره که شبا دزدکی از مدرسه بزنه بیرون.
‫اون موقع میاد هانا-چانو می‌بینه.
‫رو قلب سخاوتمندت حساب باز کردیم، خاله‌جون!
‫خواهش می‌کنیم!
‫لطف می‌کنین!
ای بابا... کی فکرشو می‌کرد که دو تا مدل آناتومی بریزن رو هم؟
‫اگه می‌خواین آخ و اوخ راه بندازین، ‫مراقب باشین که همسایه‌ها اذیت نشن.
اینا رو بیخیال... شخمه چی شد؟
‫آه، در اون مورد...
‫فقط یه تیکه تزئینِ کریسمس بود.
‫سابیدی به الک.
‫یه چی تو مایه‌های حیوونا که موقع جفت‌گیری ‫کاری می‌کنن که کونشون برق بزنه، می‌دونی؟
‫پس انگار چاره‌ای نیست.
‫نه... من اصلاً قانع نشدم.
‫وقت غذاست، میزو ردیف کنین.
اوکارون، تو هم می‌خوری دیگه؟
‫آه، بله... دست شما درد نکنه.
‫آی... مزاحما...
مومو، تو از اون قدرتای خفن داری، نه؟
‫حالا می‌فهمم که چرا خاله ‫قضیه‌ی تطهیرو به تو سپرده!
‫تازه، اوکارونم هست! ‫اون تبدیلت خیلی خوف و خفن بود!
‫بدجوری باحال بود!
‫کاش منم از این قدرتا می‌داشتم!
‫آه، نه... چیزی نبود...
‫میزو آوردم... برین کنار...!
‫آه، منم کمک می‌کنم.
‫تنکیو... اون سرشو بگیر.
‫اطاعت می‌شه!
‫هی دیوونه! ‫داری مسخره‌بازی در میاری که!
‫آه، مومو... یه لحظه...
‫پُرز چسبیده بود.
‫آه، مرسی.
‫بازم بهم بگو مرسی!
‫بیخیال... برو کنار.
‫یکی دیگه بگی، می‌رم.
‫عمراً نمی‌گم.
‫تو کسی هستی که عاشقش شدم. تحت هیچ شرایطی ولت نمی‌کنم!
‫اگه الان و اینجا کاری نکنیم، تا آخر عمرم حسرت می‌خورم!
‫آیاسه-سان!
‫پرز چسبیده!
‫گرفتمش... عذر می‌خوام.
‫مرسی.
چیزی شده؟
‫تصمیم گرفتم که پا پس نکشم.
‫تصمیم گرفتم که با سماجت بجنگم!
در برابر چی؟
‫فقط تو رو من نگاه می‌کنم!
‫از همون روزی که من دیدمت! ‫تا همین لحظه که می‌بینمت!
‫دلم می‌خواد فریاد بزنم ‫که من عاشقتم!
‫بیا فردا رو عوض کنیم!!
‫اوی... گاگولا... مزاحمین.
‫بتمرگین بینم!
‫ببین چه گرد و خاکی بلند کردن!
‫معذرت می‌خوایم!
‫در ضمن، مومو... باید این آخر هفته رو تو خونه‌ی جیجی بمونی،
‫پس بهتره بری لباس زیر و ایناتو آماده کنی.
وایسا بینم! واسه چی اینا رو داد می‌زنی؟
‫آیاسه-سان...! تو خونه‌ی جیجی-سان؟ چرا؟!
عه؟ مگه نگفته بودم؟
‫خونه‌ی جیجی اینا نفرین شده ‫و می‌خواد که تطهیرش کنیم.
‫برای همین اومده اینجا.
‫یعنی آیاسه-سان و جیجی-سان قراره تنهایی تشریف ببرن اونجا؟!
‫البته که نه.
‫می‌خواستم ازت بخوام که بیای، اوکارون.
‫تنهایی یکم سخته برام.
‫پس بزن بریم که کارشو بسازیم!
‫سریع حلش می‌کنیم و جیجی-سانو سریعاً به آغوش خونه‌ش بازمی‌گردونیم!
‫تنکیو! وووو!
چی شد؟ چی شد؟
‫ای وای... شبای مدرسه خیلی ترسناکه‌ها!
بد نیست که بی‌اجازه اومدیم؟
تخته احضار روح
‫نه بابا... فقط می‌خوایم با تخته اویجا بازی کنیم.
‫من فیلم می‌گیرم.
‫عه؟ وایسا یه لحظه... ‫چیزی نشنیدین؟
‫بس کن... تو این موقعیت!
امکان نداره؟ این شوخیه؟
‫ای وای، نه!
‫مزاحمین! بکشین کنار!
‫صبر کن، هانا!
‫دارم میام ببینمت، عشقم!
‫هانا!
‫نیومد که...
‫ساعت چهار شد بابا!
‫طوری نیست... کنارت منتظر می‌مونم تا پیداش شه.
‫مطمئنم که میاد.
‫طوری نیست...
‫عذر می‌خوام هانا... ‫دیر اومدم.
‫تارو...
‫عاشقتم.
‫ای وای... خوابم برد.
‫دِ اوی!
‫اگه اومدی که باید بیدارم می‌کردی!
‫دست شما درد نکنه! مومو-سان!
‫اینجا کنارش منتظر بودی، درسته؟!
‫از سر شب اتفاقات زیادی برام افتاد... ‫ولی از فردا شب حتماً سرِ وقت میام!
‫هر شب می‌خوای بیای مگه؟!
‫لعنتی... امشبم نمی‌تونم بخوابم!
‫به خاطر اونه!
‫وانمود می‌کنم که اینو می‌خوام،
‫ولی اینو می‌کشم!
اوکارون، بدجوری تو بازی خدمتکار پیر ریدی، می‌دونی؟
‫آخه شماها خیلی خل و غیرقابل پیش‌بینی‌این!
تقصیر ‫ناشی بازیِ خودت نیست؟ ناشی...
‫اوکارون ناشی... قیمت نداره!
‫من دیگه بازی نمی‌کنم!
‫ای بابا! شوخی کردم، شوخی!
‫اوکارون! بیا بهت آب‌نبات می‌دم! غصه نخور!
‫اوه! خاطراتم زنده شد! ‫عاشق اینام!
‫یه عالمه خریدم، تو هم بخور مومو!
‫راستی... خیلی جا خوردم وقتی که ‫دیدم آب‌نبات‌فروشیه هنوزم اونجاست!
‫اون مادربزرگه که صاحبشه هم عین همون قدیمه!
‫هنوزم می‌گه، «بفرما، اینم 500 هزار ین باقیِ پولت»... ‫دست بر نمی‌داره.
‫خیلی کف کردم، کریمی مامی، هوووو!
‫از این افکار مسخره که تو سرمه، متنفرم.
‫حالم از کمبودا و نقصام بهم می‌خوره.
‫ولی... نمی‌تونم کاری در مورد این احساس بکنم.
‫باید هرطوری که هست، بیخیال این فکرا بشم.
‫باید تمرکز کنم که شخممو پس بگیرم!
‫شخم... شخم... شخم...
‫شخم...
‫شخم... شخم... شخم... شخم، شخم...
اوکارون، چی شده؟
‫شخمام!
‫اوکارون... زیادی به شخمات فکر می‌کنیا!
‫نه... اشتباه می‌کنی... چیز شد...
‫هی... یه مدته که ذهنم درگیر این شده...
از کی تا حالا جوکای زشت باب شده؟
‫نه بابا، باب نشده... ‫یه داستانایی پشتش هست.
‫پس خودم یه چیز دیگه رو باب می‌کنم!
‫چاک کون!
‫نه... اصلاً بحث جوک زشت نیست.
وامولا (اسپانیایی)
‫برو بریم!
‫اونو کازو می‌گفت!
‫خاک تو سرت! خاک تو سرت، کن!
‫ولی... با این وضعیت، قلبم دووم نمیاره!
‫باید واسه درک علایق آیاسه-سان ‫ابتکار عمل به خرج بدم!
سوچینوکو یه نوع یوکای‌ـه با سر مار و بدن عجیب
‫اجازه بدین تا از سوچینوکوها براتون بگم!
‫ای وای ای وای!
‫سوچینوکو؟ بگو بگو!
‫یوماها ساخته‌ی تخیلات آدم نیستن صرفاً!
‫راستشو بخواین، تا همین 100 سال پیش، ‫گوریلا هم یوما محسوب می‌شدن!
‫در ضمن... به عقیده‌ی بنده سوچینوکو یومای بعدی ‫خواهد بود که پا جای پای گوریلا خواهد گذاشت!
‫راستیا... تو افسانه‌های روستای ما هم یه مار خیلی بزرگ هست!
‫یه معبد هست که می‌گن 200 سال قدمتشه ‫و اونجا یه مار بزرگو می‌پرستن.
‫بهش می‌گن معبد سوچینوکو!
‫عه؟!
‫باید بریم اون معبدو ببینیم! ‫من خیلی دلم می‌خواد یه مار بزرگ سوچینوکو ببینم!
‫ای بابا... چاره‌ای نی پَ! ‫فقط بپا از کنارم جُم نخوریا!
‫ای وای! درک علایق!
‫کاپّای مومیایی!
‫یه معبد هست که اونو هم می‌پرستن.
‫پس معبدایی که توش یوماها رو می‌پرستن، همچینم کمیاب نیستن.
‫حالت گرفته شد؟ با همون معبد یومایی که پیشکش کردی، حالتو جا آوردم!
‫شوخی می‌کنی؟! به نظرت این خیلی خوف نیست؟!
‫پس کاپّاها وجود دارن؟!
‫وایسا... پس نسی هم وجود داره؟!
‫اینجا که عکس و ایناشو گذاشتن!
‫خودم که فکر می‌کنم وجود دارن! ‫آخه می‌خوام ببینمشون!
عکس واقعیه و مربوط به سال 1934
‫عکسی که از نسی گرفتن ‫به عکس جراح هم معروفه!
‫به این نتیجه رسیده بودن که داستانش فیکه، ‫ولی من خودم همین اواخر یکی دیدم!
‫شوخی می‌کنی؟! منم می‌خوام ببینم!
‫ها؟ راستی این اولین باره که...
‫پس واقعاً وجود دارن!
‫... که به غیر از آیاسه-سان با یه نفر دیگه اینقدر حرف می‌زنم.
‫این اولین باره که می‌تونم با یکی در مورد این چیزا حرف بزنم!
‫حال می‌ده!
‫اوکارون... خیلی خفنی! ‫همه چی می‌دونیا!
‫واقعاً به عنوان یه دوست برات احترام قائلم!
د-دوست؟
‫عه؟ دوست نیستیم؟!
‫خیلی شوکه شدم! کفم کردم!
‫آخه تو دوست مومویی دیگه!
‫پس می‌تونی منو هم دوست خودت بکنی...
‫عذر می‌خوام... آخه من یکم بی‌دست و پام.
‫مگه نگفتم اینو نگو؟!
‫عه؟ چی شد یهو؟ چی شد؟!
‫لازم نکرده تو بدونی، جیجی!
‫حتی مومو هم منو از حلقه‌ی دوستی خارج کرد!
‫چرا بیشتر از اینا نفرت‌انگیز نیست؟ ‫اگه همچین آدم خوبی باشه...
‫... اون وقت من...
‫هی هی هی هی هی!
‫اینجا که فقط چشمه‌ی آب‌گرم داره!
مربوط میشه به کار بابام، می‌دونی؟
مگه بابات معلم و اینا نبود؟
‫تو یکی از دانشگاهای اطراف ‫در مورد آتش‌فشانا تحقیق می‌کنه.
‫برای همینم بوده که اینجا ساکن شدیم.
‫آتش‌فشان؟ یه‌موقع فوران نمی‌کنه داستان شه؟
‫یه سری سوابق هست که می‌گه حدود 200 سال پیش فوران کرده، ولی...
‫گویا از اون‌موقع آروم گرفته.
‫عـــــــه.
‫جونمی جون!
‫نکنه این...
‫نگو که نمی‌خوام بشنوم.
‫هـــــــــــورا!
‫جونمی جون!
‫هـــــــــورا!
‫این طرف این طرف.
‫چطوره، مومو؟ هاله‌ی عجیب غریبی چیزی می‌بینی؟
‫تو دقیقاً چقدر بنیه داری؟
‫نمی‌بینم... هیچی نمی‌بینم.
‫همه چی عادی ِ عادیه.
‫جان من؟
‫همه‌ی واسطه‌های روحی گفتن چیز ناجوریه!
‫اینا رو بی‌خیال من الان می‌خوام یکم استراحت کنم. تشنه‌مه!
‫وایسا ببینم، جان من چیزی نمی‌بینی؟
‫واقعاً واقعاً؟
‫واقعاً واقعاً.
‫و-وایسا، آیاسه-سان.
‫اوکارون، تو هم زود باش بیا.
‫اوه، باش.
‫چطوره، آیاسه-سان؟
‫هاله‌ی عجیبی یا چیزی می‌بینی؟
‫چطوره؟
‫تلویزیون روشن شد.
‫من روشنش کردم.
‫یعنی چی خب ترسیدم!
‫چرا یهویی تلویزیون رو روشن کردی؟
‫چون حوصله‌م سر رفته.
‫این‌جا هیچی نیست آخه.
‫خب رسیدیم به پایان برنامه. می‌ریم به پشت صحنه.
‫ها؟ به من شک داری؟
‫نه.
‫وقتی واسطه‌های روحی اومدن، گفتن اینجا جای ناجوریه دیگه؟
‫صرفاً پیش‌بینی منه، ولی اون روحا احتمالاً الان مخفی شدن.
‫موقع جریانمون با ننه‌توربو هم همین‌طور بود.
‫وقتی قدرت روح ضعیف باشه، تشخیصشون برای منم سخت می‌شه.
‫برای همین راحت می‌تونن برن قایم شن.
‫پس یعنی...
‫آب خوردنه، نه؟
‫چه خفن!
‫مومو-ساما! بذارید شونه‌هاتونو ماساژ بدم!
‫هی!
‫شکایتی ندارم.
‫اوه، دلم آبمیوه می‌خواد. یه شیرینشو.
‫الساعه براتون آماده می‌کنم!
‫دست زد... به شونه...
‫بیا فعلاً بریم استراحت کنیم.
‫اوکارون تو هم بشین.
‫روحا بالأخره شب سروکله‌شون پیدا می‌شه، پس تا وقتش هست استراحت کن.
‫چشم.
‫پس بدین ترتیب من برم آبگرم.
‫ها؟
‫نکنه چون می‌خواستی بری آبگرم گفتی روحی نیست؟
‫نه بابا! واقعاً چیزی نیست.
‫خب، با جیجی با هم کنار بیاین، باشه؟
‫ها؟ واقعاً داری می‌ری؟
‫اگه روحا پیداشون شد چیکار کنیم؟
‫چیزی نمی‌شه! تا شب برمی‌گردم.
‫خدافظ شما!
‫وایسا، آیاسه-سان!
‫هـــــــــــــورا!
‫هــــــــــــــورا!
‫مومو-ساما! براتون آبمیوه‌ی شیرین آوردم.
‫ها؟
‫آیاسه-سان رفت آبگرم.
‫جان من؟ منم می‌خواستم باش برم.
‫فوتبال بزنیم؟
‫اول گیرش میندازی، بعدش...
‫آره آره، خودشه.
‫خوبه خوبه.
‫حالا شوتش کن سمت من.
‫پای محورتو بذار کنار توپ، بعدش با داخلش شوتش کن سمت من!
‫اوه، عذر می‌خوام.
‫اوکیه اوکیه!
‫بیا!
‫عذر می‌خوام!
‫خیلی داغونم.
‫خدا رو شکر آیاسه-سان این‌جا نیست!
‫اما اگه این‌جا تمرین کنم،
‫شاید بشه سر یه وقت مناسب به آیاسه-سان نشون بدم.
‫عه، ایول اوکارون، چه خفن!
‫هی هی اوکارون!
‫آه، عذر می‌خوام.
‫مومو رو دوست داری؟
‫ها؟
‫ای کاش فقط با هم کنار بیان.
‫بالأخره اولین دوست پسر اوکارونه، ‫اگه من باشم مزاحمشون می‌شم.
‫خوشبحالت، اوکارون.
‫خب مومو نازه.
‫آیاسه-سان اولین دوست من بوده.
‫پاس بده.
‫بهش احترام می‌ذارم و برام خیلی عزیزه.
‫ماشالا پاس!
‫عه، برات عزیزه. بهش احترام می‌ذاری.
‫من... قیافه مومو و شخصیتشو خیلی دوست دارم.
‫منم!
‫ها؟
‫همین الان گفتی احترام که.
‫همه‌ی اونا به‌اضافه‌ی احترام.
‫نامردیه این.
‫پس منم اضافه می‌کنم که چشمای مومو رو هم دوست دارم، خب من بردم!
‫چی...
‫باشه پس منم می‌گم که دهنشو هم دوست دارم!
‫خب من بردم!
‫نخیرم، نمی‌شه نمی‌شه!
‫نمی‌تونی بگی «نمی‌شه»!
‫من اول گفتم صورتشو دوست دارم، مال تو حساب نیست!
‫پس اینکه تو گفتی چشماشو دوست داری هم حساب نیست.
‫من اوکیم!
‫من دوست دوران بچگی موموام.
‫بله، من بردم!
‫بردم...
‫ها؟ دقیقاً چرا؟
‫نمی‌تونی یهویی همینطوری بگی بردی!
‫این یکی...
‫بله، عذر می‌خوام.
‫چیه؟
‫سرم داره گیج می‌ره. وقت رفتنه.
‫با اینکه حموم رو بازه ولی حیف دیوارا انقدر بلنده هیچ منظره‌ای رو نمی‌شه دید.
‫اوه، یکی اومده.
‫این یکی عجب جیگریه.
‫چی؟
‫خیلی لجبازی اوکارون! ولی خب باس بگم دل و جیگر داری.
‫هنوز مونده! جا نمی‌زنم!
‫هی، بیا دست دوستی بدیم!
‫باش.
‫گرفتمت کره خر!
‫لعنت بهت!
‫آیاسه-سان قطعاً از این مارموزبازی‌ها خوشش نمیاد.
‫قبول کن شکست خوردی، اوکارون!
‫عمراً! بمیرمم جا نمی‌زنم!
‫اوکارون!
‫جیجی-سان بسه! اونو ببین!
‫چیو؟
‫اون! اون!
‫اون... یکم عجیب نیست.
‫کنار سرسرا اتاقی نبود، نه؟
‫خانوم کوچولو، با این سن اومدی حموم مختلط؟
‫عمراً نمی‌تونستم بخونم اونو!
‫وای، چه داغ!
‫الان آبجو می‌چسبه ها.
‫خودِ بهشته!
‫اصلاً متوجه نشدم، ولی راست می‌گی.
‫از بیرون که نگاه می‌کردی بیرون زده بود.
‫باید یه چیزی اینجا باشه.
‫خالیه.
‫ای وای. چیکار کنم؟
‫همین الان می‌خوام برم.
‫ولی اینا سر راهمن، نمی‌شه.
‫وای نه! باید زودی برم!
‫کم کم سرم داره سبک می‌شه!
‫بیا دیوارو خراب کنیم.
‫مشکلی نیست؟
‫احتمالاً نه چون اجاره‌ایه! ولی باید این کارو بکنیم، نه؟
‫حتماً یه دلیلی داره...
‫دلیل اینکه چرا مامان و بابام اون‌طوری شدن!
‫خانومی! می‌دونی تمساح چیه؟
‫ها؟
‫تمساح؟ همونا که شبیه مارمولکن؟
‫نه نه!
‫مردایی که میرن توی آبگرمای مختلط و زنای لخت رو هدف می‌گیرن.
‫با قدرت ذهنیم می‌تونم حساب همه‌شونو برسم؟
‫شنیدم یه دسته گرگ به محض اینکه لیدرشونو بزنی، راشونو می‌کشن و می‌رن.
‫ای وای!
ایستگاه کامیگوئه
قسمت دوازدهم بریم خونه‌ی نفرینی
مقاله‌ی ویژه حقایق سوچینوکو
مانجو چشمه‌ی آبگرم
تمرین تیراندازی
زنانه و مردانه - مختلط مراقب قدم‌هایتان باشید
Sayaka & Captain Paran :مترجمین
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz
همیشه قبل از وا دادن خفه‌خون گرفتم
قبل از به خاک رفتن قهقهه سر دادم
قبل از اینکه سر تکون بدم له و لورده شدم
قبل از داغون شدن هم تسلیم شدم
درست مثل یه طلسم محافظ
به آت و آشغال هر زمینه‌ی مشترکی چنگ میندازم
تو ناهار امروز شرکت کردم
فقط برای اینکه طبق عادت از مهلت ناهار استفاده کنم
درگیر میل و اشتیاقم برای دونستن هستم
و میون بت‌هام به جستجو پرداختم
تحت آماج یه احساس قرار گرفتم
احساسی که تا به حال نمیشناختمش
ماها آدمیم، باید آزاد و رها باشیم
ولی فقط می‌خوایم خوب به نظر بیایم و این حس پوچی بهمون میده
تو قلب و شش‌هامون، پمپاژ تسریع میشه
قوانین هستن که پایان رو طلسم می‌کنن
با کل وجودت عین خودت باش، اینه تمام داشته‌هات؟
با دست و پاچلفتی بازی و مهربون‌بودن کارت راه نمیفته
سعی داری خودتو باحال نشون بدی؟
‫جمع کن خودتو، دردت چیه آخه؟
دلم می‌خواد یه جنگ احساسی باهات راه بندازم
از هر جهت که بگی نیرو از دست دادم، خیلی خسته‌م
اگرچه فقط یه طرز فکر در موردت دارم
بچرخ تا بچرخیم
دلم می‌خواد باور داشته باشم، دلم می‌خواد کمین کنم
خوش برگشتی، برو و نابودشون کن
امیدوارم بهتر شی، حرف بزنیم و لامبادا برقصیم
این یه شمارش معکوس چرنده
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz
Sayaka & Captain Paran :مترجمین
این لعنتیا سر تسلیم ندارن
با شمام، گوش کنین
حتی اگه سرشون هوار شین هم ترمز نمی‌کنن
تق تق تق تق
با این سرعت دیگه نمی‌شه جلوشونو گرفت
نه می‌میرن، نه خفه می‌شن، نه عقب می‌کشن
با زور و قدرتشون دارن ما رو هل می‌دن
بکش کنار، سر راهی
من یه روی دیگه‌ی خودتم
با ارواحی مثل سادا-چان و کایا-چان
سرزمین مرده‌ها مثل سرزمین عجایب می‌مونه
نمی‌خوام مزاحم دعا و وردات بشم
ولی ساعت 4:44 روتو برگردون
با چهار پـا، چهار چنگولی وچهار متر قد
میان سراغت و رو سرت هوار می‌شن
اگه شنیدی که یکی صدات می‌کنه
تسخیر شدی، خسته نباشی
تسخیری
سرگردون که بیرون خزیدم، مــــــه بالا اومد
عناصر ناهمگون خیلی خوب باهم جفت و جور شدن
دردام روی هم مماس شدن
قلب، بدن و ذهنم،حال و هوای طغیان دارن
‫اگه رو پشتمون پر و بال داشتیم، همین الان...
با این تاریکی لعنتی خداحافظی می‌کردیم
پر می‌کشیدیم و خیلی دور می‌شدیم
قلب، بدن و ذهنم،حال و هوای طغیان دارن، یه گرمای نوستالژیک دارن
‫اگه همین الان زیر پاهامون گل سبز می‌شد و غنچه ‌می‌کرد...
با این تاریکی لعنتی خداحافظی می‌کردیم
پر می‌کشیدیم و خیلی دور می‌شدیم
‫هرچند بار هم که می‌شد...
درون تو یا درون اون زندگی می‌کردم
پشت اون پلکاتون، توی اون گوشاتون
میون ریتم و ملودیهاتون
و اونجا موندگار می‌شدم