ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. t.me/mmli_Subs & Ayda.NDR .:::
‫نمیشه به این کارمون ادامه بدیم.
‫یادت باشه که اول تو زنگ زدی ‫بعدش من زدم.
‫می‌دونم اما از یه هفته هم گذشته و...
‫نمی‌تونم. ‫من همچین آدمی نیستم.
‫چه خوش موقع گفتی.
‫چرا؟
‫چون می‌تونستی قبل این که بیای خونه‌م و ‫من رو بیاری این پارکینگ کوفتی تا بکنیم
‫- این رو بهم بگی لوکاس! ‫- دارم از پیش کلارا میرم.
‫دارم از پیش کلارا میرم.
‫دیگه فقط خودمون دو نفریم، وال.
‫همیشه خودمون دونفر بودیم.
‫دوستت دارم.
‫صبح‌بخیر.
‫چه‌خبر؟ ‫صبح‌بخیر.
‫سلام.
‫« واحد جنایی » ‫« فوری »
‫«فردا این رو روی صفحه اول منتشر می‌کنی،
‫وگرنه تا روزی که نکنی ‫هرروز یه دختر رو می‌کشم.
‫برای این که هویتم تایید شه ‫جسد آلما آلوارز
‫توی ۲۷ کیلومتری بزرگراه تولوکا دفن کردم.
‫اونجا نمرده. ‫مجبور شدم تو بیمارستان خوارز بکشمش.
‫آلما یه ماه‌گرفتگی خوشگل ‫ روی ران سمت چپش داشت.
‫این جزئیات تاحالا منتشر نشدن.»
‫بررسیش کن. ‫همین حالا زنگ بزن پزشکی قانونی.
‫«خطاب به تمامی زنان شهر، ‫من مرگ شما هستم.
‫ورود من غیرمنتظره و ‫با این‌حال دقیقـه.
‫پلیس چیزی جز دروغ به شما نگفته، برای همین ‫ تصمیم گرفتم مستقیماً باهاتون صحبت کنم.
‫من شکارچی مارهام.
‫تنهایی شکارشون می‌کنم.
‫توی خیابون‌ها قدم می‌زنم و ‫قطب‌نمایی دستمـه که هدایتم می‌کنـه،
‫کمکم می‌کنـه انتخاب کنم. ‫من رو به شما می‌رسونـه.
‫با احتیاط قدم بردارید ‫چون وقتی توی چشم‌های همدیگه نگاه کنیم،
‫حتی اگه برای یک ثانیه هم باشه، .زنده نمی‌مونین
‫به‌زودی می‌بینم‌تون.»
‫امضا شده توسط «لخت‌کن تلالپانی»، ۱۶۹.
‫- بررسیش کن. ‫- بله قربان.
‫تایید شد رئیس.
‫- زنگ بزنم چاپخونه؟ ‫- بزن.
‫نمی‌تونیم منتشرش کنیم.
‫- واسه چی؟‌ خبره دیگه. ‫- نمیشه که از یه دیوونه دستور بگیریم.
‫خفه شو.
‫- رئیس،‌ خواهش می‌کنم. ‫- لوکاس، لوکاس.
‫- خواهش می‌کنم! ‫- لوکاس!
‫گوش کن. ‫اگه منتشرش نکنیم
‫تو دلیلش رو به ‫پدر مادر قربانی‌های بعدی توضیح میدی؟
‫زنگ بزن چاپ‌خونه.
‫وحشت به جون زن‌ها می‌افته.
‫شاید باید بیفته.
‫« زنان آبی‌پوش »
‫« سخنان لخت‌کن »
‫لازم نیست دوبار در بزنی. ‫بیا تو.
‫بیدار شدن؟
‫- نه هنوز. ‫- باشه.
‫سلام.
‫- بریم. ‫- آروم.
‫یه ثانیه دیگه میام پایین.
‫نمی‌دونم تا کی می‌تونیم ‫به این کار ادامه بدیم.
‫بچه‌ها می‌فهمن.
‫آره.
‫معلومـه که می‌فهمن. ‫گاو که نیستن.
‫- بذار برگردم. ‫- نه. دیگه از تظاهر کردن خسته شدم.
‫من هم همینطور.
‫- مامان، مینی‌بوس اومده. ‫- اومدم.
‫نه. ‫خودم میرم.
‫- تو همینجا بمون. ‫- باشه.
‫یادت نره فردا بری مدرسه‌ی الکس.
‫جلسه مدرسه الکس فردا بود؟
‫آره فردا بود. ‫هفته پیش بهت گفت، هفته‌ی قبلش هم گفت.
‫آخه این هفته ارباب رجوع‌هام میان شهر.
‫فقط همین هفته. ‫فردا هم میرن و باید پیش‌شون باشم.
‫همه‌ی باباها میان.
‫- بابا، مینی‌بوس رفتش‌ها. ‫- اومدم.
‫خیلی احمقم.
‫- تقصیر خودمـه. ‫- و حالا،
‫- ...مردی که موضوعِ ‫- دوستت دارم.
‫صحبت‌ِ بیشترین حرف‌های خونه‌هاس.
‫- فعلاً ‫- در خدمت‌‌ِ،
‫مهمان ویژه‌مون، ‫جناب آقای خاکوبو زابلودوفسکی هستیم.
‫مهمان برنامه‌ی امروزمون، ‫آقای گرگوریو کادناس از زندان لکومبری هستن.
‫آقای گرگوریو، ممنون که قبول کردین ‫ امروز صبح با ما دیدار کنین.
‫لطفاً گویو صدام کنین.
‫توی کتاب‌تون بارها ‫به وحشت این زندان اشاره کردین.
‫من سی ساله که اینجام
‫چون نظر پلیس این بوده که ‫من یه حیوون بودم
.و حقم بوده تا ابد زندانی شم
‫تیکه‌های زیادی از خبرهای روزنامه‌ها ‫ درمورد «لخت‌کن» رو پشت سرتون می‌بینم.
‫فکر نمی‌کنین که «لخت‌کن» یه حیوان باشه؟
‫نه.
‫حیوانات دلیلی برای کارهاشون ندارن.
‫انگیزه‌ی احساسی ندارن.
‫آقای گویو، حالا که صحبت از انگیزه شد، ‫به‌نظرتون عدد ۱۶۹چه معنایی داره؟
‫پلیس ادعا می‌کنـه که یه سمبل شیطانیـه.
‫به هیچ‌وجه.
‫طبق معمول اشتباه می‌کنن.
‫تخصص همیشگی پلیس‌ها این بوده که
‫مردم این کشور رو دست کم بگیرن.
‫وقتی درمورد هیولاها صحبت می‌کنن ‫درواقع یه تصویر ایجاد می‌کنن
‫و مردم هم انتظار دارن که یه آدم ۲‌متری
‫با دندون‌های نیش گنده و پنجه ببینن.
‫درحالی که قاتل اصلی تو دل مردمـه.
‫کسی که هیچ فرقی با من و شما نداره.
‫کسی که نادیده گرفته میشه. ‫نامرئیـه.
‫« اشعار »
‫« هجویه‌ی فلسفی »
‫فکر می‌کنم شیشه‌گری می‌کرده.
‫- تندیس‌های کوچیک می‌ساخته. ‫- جداً؟
‫شما کی هستین؟ ‫نمی‌شناسم‌تون.
‫ایشون مارتین هستن، ‫همسایه‌مون.
‫ماریو هستم.
‫ماریا لطف کردن و پیشنهاد دادن تا ‫اجاق‌ گازمون رو تعمیر کنن.
‫باعث افتخاره که بهتون کمک کنم.
‫تعمیرکاره گفت که ۲۵۰ پزو پولش میشه. ‫به همون اندازه می‌تونم بهتون بدم.
‫نه عزیزم. ‫پول دادن به ایشون توهین حساب میشه.
‫بذار به‌جاش برای شام ببرتت بیرون.
‫در این صورت برای تعمیر اجاق ‫پول هم از دست میده و
‫و رستوران سود می‌کنـه.
‫این اصلاً منطقی نیست.
‫خیلی وقته که سر قراری نرفته... ‫آخرین بارش رو یادم نیست.
‫تاحالا نرفتم.
‫تاحالا سر قراری نرفتم.
‫پس خوشحال میشم که با من بیاین.
‫خوشحال میشه.
‫نه، ممنون.
‫خداحافظ.
‫خبرنگاران گرامی، ‫چی می‌تونم بهتون بگم؟
‫منتشر کردن این نامه ‫عملی غیرمسئولانه بوده.
و تنها دستاورد لوکاس اوترو
.جلب توجهات به این حیوان بوده
‫اما مطمئن باشین که
‫کارآگاه هررا
‫«لخت‌کن» رو پیدا می‌کنـه و ‫اون رو به سزای اعمالش می‌رسونـه.
‫بنده هم به مانند همه‌ی هم‌میهنان‌مون
‫به شما اعتماد کامل دارم که ‫این کار رو می‌کنین، جناب کارآگاه.
‫بفرمایین.
‫قتل‌ زن‌ها بیشتر شده، کارآگاه هررا!
‫اسکوبدوی عوضی داره خودش رو ‫ از پرونده کنار می‌کشـه ‫و
.تو رو قربانی می‌کنـه
‫تو هم وایسادی سر جات و ‫هیچ‌کاری نمی‌کنی
‫هرکاری که از دستم برمیاد رو ‫ انجام میدم جناب فرمانده.
‫صدات رو برای من بلند می‌کنی؟
‫نه قربان.
‫معذرت می‌خوام.
‫فشار رو اینجات حس می‌کنی، آره؟
‫بله.
‫یه نفر اون بیرون هست که ‫از یه چیزی خبر داره.
‫می‌دونی چرا حرف نمی‌زنن؟
‫چون کل شهر از «لخت‌کن» می‌ترسـه.
‫می‌خوای دهن اون یه نفر رو باز کنی؟
‫یه کاری کن بیشتر از تو بترسن تا اون.
‫نه.
‫با کمال احترامی که براتون قائلم قربان
‫باید بگم که دوره زمونه عوض شده.
‫«با کمال احترام» بره به درک.
‫این کسشر رو به دخترهایی بگو که .راه‌شون به اون مادرقحبه افتاده
‫برو بهشون بگو!
‫کمک من رو می‌خوای یا نه؟
‫من تمام شب کتاب مقدس رو خوندم اما ‫با عقل جور در نمیاد.
‫مردم هرروز به اسم دین آدم می‌کشن.
‫لازم نیست با عقل جور در بیاد.
‫- پاهات رو بنداز پایین. ‫- خودم می‌دونم.
‫اما اون آیه با عقل جور در نمیاد.
‫قربانی‌های «لخت‌کن» با هیچ‌کدوم از
‫گروه‌هایی که توی اول قرنتیان، فصل ۶، ‫ آیه ۹ بهشون اشاره شده، هم‌خونی ندارن.
‫پلیس‌ها از این تعبیر ‫به نفع خودشون استفاده می‌کنن.
‫همین که والنتیا میگه.
‫پشمام.
‫کتاب مقدس به اَشکال زیادی تعبیر شده
‫تا همه نوع خشونتی رو توجیه کنـه
‫اما با این هم‌خونی نداره.
‫خب اگه از کتاب مقدس نیست ‫پس ۱۶۹ چه معنایی داره؟
‫نمی‌دونم. ‫شاید یه پیغامـه.
‫چیزی که می‌خواد ما متوجهش بشیم.
‫پاهات رو بنداز پایین.
‫براتون بی‌سیم آوردم.
‫- بذار ببینم. ‫- لطفاً کدهاتون رو حفظ کنین.
‫و یادتون باشه که
‫فقط برای استفاده‌های رسیمـه.
‫باورم نمیشه مردهای طبقه بالا
‫بالاخره یه چیزی به جز ‫اون سوت‌های کوفتی بهمون دادن.
‫تفنگ که نمیشن ولی برای شروع خوبـه.
‫- درستـه. ‫- چی عوض شده؟
‫چرا بالاخره قبول کردن؟
‫راستش اونا چیزی نمی‌دونن
‫اما شما باید بتونین ارتباط برقرار کنین.
‫تقاضای بخشش هم از تقاضای اجازه بهتره.
‫پس نگران‌مونین. ‫چه مهربون.
‫نمی‌ذاری که برگرده؟
‫نه اما به این سادگی‌ها نیست.
‫از اونجا که من دارم می‌بینم ‫انگار به همین سادگی‌هاست.
‫نظرت چیـه درمورد لوکاس حرف بزنی؟ ‫حالش چطوره؟ هنوز با کلاراس؟
‫راستش امشب می‌خواد بیرونش کنـه.
‫مبارکـه، برنده شدی.
‫چرا نمی‌تونی برام خوشحال باشی؟
‫اگه نمی‌دونستم آخرش چی میشـه ‫خوشحال هم می‌شدم.
ازش خسته میشی، ‫اون هم آسیب می‌بینـه.
‫اون دوست الخاندرو نیست؟
‫- خرونیمو. ‫- ماریا.
‫شما کجا، اینجا کجا؟
‫- یه دقیقه وقت داری؟ ‫- حتماً.
‫- تو برو، من میام. ‫- باشه.
‫بیا لطفاً.
‫همه‌چی مرتبـه.
‫نه.
‫نه راستش. ‫نمی‌خواستم بیام
‫اما گفتم بهتره بدونی چه اتفاقی داره میفته.
‫مگه چیشده؟
‫الخاندرو رو دیدم.
‫سر کار تمرکز نداره، ‫حرف نمی‌زنـه،
‫تو هتل زندگی می‌کنـه. ‫به‌خدا دلش برات تنگ شده.
‫ببخشید خرونیمو، ‫اما الان وقت واسه این کار ندارم.
‫کار دارم. ‫ببخشید.
‫گوش کن.
‫نمی‌خواد اقدام قانونی‌ای بکنـه ‫اما دستش بازه.
‫منظورت چیـه؟
‫- این چیـه؟ ‫- پیش‌نویسی از یه حکم قانونی ‫که
تو رو مجبور می‌کنـه از ‫کارت استعفا بدی و برگردی خونه.
‫چی؟
‫وقتی که شغل زن
‫به اخلاق‌مداریِ ساختار خانواده ‫ آسیب برسونـه
‫قانون واضحاً اعلام می‌کنـه که شوهر می‌تونه ‫همسرش رو مجبور کنـه از کارش استعفا بده.
‫دادگاه‌های کشور طرف اون رو می‌گیرن.
‫- نمی‌تونه این کار رو بکنه. ‫- اون می‌تونـه، تو نمی‌تونی.
‫من که بدت رو نمی‌خوام.
‫هیشکی نمی‌خواد کار به اینجا بکشه.
‫اما باید به خودت بیای. ‫اوضاع از کنترل خارج شده.
‫این دیگه چه کسشریـه؟
‫می‌تونی ردش کنی.
‫پلیس بودن آسیبی به ‫ اصول اخلاقی ساختار خانواده نمی‌زنـه.
‫انگار آسیب رسوندن یا ‫نرسوندنش اهمیتی نداره.
‫هرچی که شوهر بگه، همونـه.
‫طبق قانون مدنی، ماده‌ی ۱۶۹...
‫- یا خدا! ‫- چیـه؟
‫چیـه؟
‫ماده ۱۶۹از قانون مدنی.
‫خب چی میگه؟ ‫کجاس؟
‫«شوهر می‌تواند ‫ با کار کردن همسرش مخالفت کند.»
‫امکان نداره.
‫امکان نداره اتفاقی باشه.
‫اتفاقات تصادفی، ارتباط‌هایی هستن که ‫هنوز دیده نشدن.
‫پس این «لخت‌کن» چی می‌خواد؟
‫شاید می‌خواد قربانی‌هاش رو مجازات کنه.
‫همه‌شون شاغل بودن.
‫اما هیچ‌کدوم‌شون شوهر نداشتن.
‫برای همینـه که مجازات‌شون می‌کنـه.
‫۱۶۹ ربطی به دین نداره.
‫اما چرا زن‌های شاغل رو کشته؟
‫منظورت چیـه که مُرده؟
‫وقتی پیداش کردن، تو یخچال خونه‌ش ‫دستاش رو بسته بودن.
‫امکان نداره.
‫اسم‌های مستعار زیادی داشت. ‫آندرس لوپز، دامیان ازیخا.
‫اسم ادواردو سوارز برات آشنا نیس؟
‫چرا، لالو سوارز هم بود.
‫جداً؟
‫هیچ چیزیش عجیب نبود.
‫جلب توجه نمی‌کرد. ‫کارش هم خیلی خوب بود.
‫البته چندبار که داشت یواشکی ‫ از در پشتی می‌رفت بیرون مچش رو گرفتم...
‫اما خب با خانمش بود.
‫که اینطور.
‫زنش اینجا کار می‌کنـه؟ ‫میشه باهاش حرف بزنم؟
‫قبلاً کار می‌کرد.
‫به گمونم عشق‌شون واقعی بود چون .جفت‌شون با هم از اینجا رفتن
احیاناً پرونده‌ش رو نداری؟
چرا، همینجاس رئیس
‫اما محرمانه‌س.
‫چقدر محرمانه‌س؟
‫این قربانی دوم بوده. ‫آرانتزا روئیز، مهماندار.
‫پیلار والدز، پرستار.
‫لوسی مارتینز، خیاط.
‫نورا منندز، نظافت‌چی.
‫پائولا ماچادو، پیش‌خدمت.
‫و آلما آلوارز، ‫کارمند کفش‌فروشی.
‫همه‌شون شاغل بودن و ‫لباس فرم تن‌شون می‌کردن.
‫فکر می‌کنیم لباس‌فرم‌هاشون رو واسه این ‫نگه می‌داره که چون براش معنایی داره.
‫نظریه‌ی بدی نیست.
‫پرونده‌هایی بوده که توش قاتل ‫متعلقات قربانی‌هاش رو نگه داشته.
‫مثل یه چور غنیمت.
‫دقیقاً.
‫طبق قوانی، باید به نفع مردم عمل کنیم.
‫باید به مردم اطلاع بدیم.
‫نباید تو خیابون‌ها وحشت به پا کنیم.
‫همین الانش هم توی خیابون‌ها ‫وحشت هست قربان.
‫وقتی که به «لخت‌کن» ‫درموردِ ماشینش با سقف سفید اطلاع دادین،
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫دقیقاً.
‫درست روبروی اداره‌ی پلیس آتیشش زدن و
‫تنها سرنخی که ازش داشتیم رو از دست دادیم.
‫بهتره دیگه همچین سرنخی رو از دست ندیم.
‫حق با سروانـه.
‫تا به اطلاعات بیشتری نرسیدیم ‫نباید پخشش کنیم.
‫پس یعنی هیچ کاری نکنیم؟
‫زن‌های زیادی با لباس فرم هستن که ‫ممکنه قربانی بشن.
‫مثل خودمون.
‫ما هم لباس فرم داریم.
‫« خاطرات سلول ۲۳ » ‫« ان‌جی کادناس »
‫چی می‌خونی؟ ‫بذار ببینم.
‫گویو کادناس درست میگه.
‫چی رو؟
‫تو یه مصاحبه گفت که ۱۶۹ شیطانی نیست.
‫گویو کادناس چهارتا زن رو کشته و ‫توی حیاط خونه‌ش دفن کرده، ماریا.
‫فکر نمی‌کنم کسی باشه که ‫باید ازش مشاوره بگیری.
‫اگه کمک‌مون کنه «لخت‌کن» رو پیدا کنیم چی؟
‫چطوری؟
‫باید به لوکاس بگی که ‫برام مجوز روزنامه‌نگاری جور کنـه.
‫نمی‌فهمم چرا کسی باید دلش بخواد ‫با همچین مردی ملاقات کنـه.
‫دارم یه مقاله ‫درمورد کتاب آقای کادناس می‌نویسم.
‫موضوع بهتری برای کتاب نوشتن وجود نداره؟
‫این چه وسواسیـه که زن‌ها دارن؟
‫جذابیتی که اینجا توی زندان داره ‫از تموم مردای بیرون بیشتره.
‫حتی زن‌های متاهل هم به دیدنش میان، ‫درست مثل خودت.
‫بله.
‫‌ملاقات‌های خبرنگاری ۵ دقیقه‌س. ‫ زمان‌تون که تموم شد، بهتون اطلاع میدم.
‫ممنون.
‫بعد از ظهرتون بخیر آقای کادناس.
‫اسم من ماریاس.
‫دارم روی یه گزارش درمورد «لخت‌کن» ‫برای روزنامه‌ی ایندیپندنسیا کار می‌کنم.
‫چه‌جور گزارشی؟
‫از اونجایی که وقت زیادی نداریم
‫مایلم درمورد این صحبت کنیم که ‫چه‌چیزی یکی رو به ارتکاب جرمی وا می‌داره؟
‫چندتا سوال یادداشت کردم.
‫ماریا.
‫چه اسم قشنگی. ‫ماریا.
‫هردفعه که می‌شنومش، ‫یاد ماریا دلوس آنجلس گونزالز می‌افتم.
‫اولین قربانی‌تون، درستـه؟
‫تو این نوشته‌ی کوچیکت ‫سوالی درمورد اون پرسیدی؟
‫نه.
‫پس اولین اشتباهت همینـه.
‫برای وارد شدن به ذهن یه هنرمند
‫باید هنرش رو بشناسی.
‫یعنی فکر می‌کنین که ‫«لخت‌کن تلالپانی» یه هنرمنده؟
‫داری درمورد چیزی حرف می‌زنی که
‫هیچی ازش نمی‌دونی، درستـه؟
‫اگه من...
‫همین لحظه...
‫از این میز رد بشم و...
‫بیام سمت تو، ‫می‌تونم تموم استخون‌های گردنت رو بشکونم.
‫گفتین که پلیس درمورد ‫ انگیزه‌های «لخت‌کن» اشتباه می‌کرده.
‫از کجا به این نتیجه رسیدین؟
‫اگه احساس گناه نکنم، گناهکارم؟
‫- بله. ‫- نه، من چنین نظری ندارم.
‫سه دقیقه!
‫حسودیت شده!
‫بدش میاد که ملاقاتی دارم، ‫مخصوصاً ملاقاتی زن.
‫من رو فقط واسه خودش می‌خواد.
‫پلیس چی رو نمی‌بینـه؟
‫«لخت‌کن» چندتا قربانی داشتـه؟
‫هفت‌تا.
.آفرین
‫و دوباره. ‫و دوباره.
‫تا نقطه‌ی فرسودگی.
‫هفت قربانی.
‫باید کارت خیلی خوب باشه که ‫گیر نیفتی،
‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫پیانو رو دوست دارم. ‫خودم هم می‌زنم.
‫می‌دونستی؟
‫نه، نمی‌دونستم.
‫قبلاً تو حیاط یه پیانوی قشنگ داشتیم.
‫باورت نمیشـه چقدر طول کشید تا یاد بگیرم...
‫کمکم می‌کنین یا نه؟
‫سال‌ها طول کشید تا یاد بگیرم ‫درست بزنمش.
‫نمیشه که بار اول بی‌نقص باشی.
‫این قضیه باید مال چهار سال پیش باشه.
‫اینجا آتیش‌سوزی خیلی بدی به پا شد ماریا.
‫پیانو هم از بین رفت.
‫باورت میشه نگهبان ‫حتی به خودش زحمت نداد که یکی دیگه بیاره؟
‫وقتت تمومـه!
‫هنوز وقت دارم.
‫- هیچی بهم نگفتی. ‫- اشتباه می‌کنی. خودت درست گوش نکردی.
‫وقتت تمومـه.
‫یه چیزی بهم بگو لطفاً. ‫یه چیز به‌دردبخور.
‫می‌تونم بیشتر بهت بگم ‫اما در ازاش یه چیزی می‌خوام.
‫- چی؟ ‫- یه پیانو.
‫پیانو؟
‫بعدش هرچی که لازم داشته باشی بهت میگم.
‫بعید می‌دونم بتونم برات پیانو جور کنم.
‫پس من هم بعید می‌دونم ‫ بتونم بهت کمک کنم خانم پلیس.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بریم؟
‫همه‌چی مرتبـه؟
‫مادربزرگم ازم خواسته ‫با همسایه‌مون برم شام بخورم.
‫می‌خواد دوست‌پسر داشته باشم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی خوبـه که نگران زندگی عاطفیتـه، نه؟
‫خودت چی؟
خودت هم دلت می‌خواد؟
من‌که قبول نکردم
‫اما این عالیه؛ مگه نه؟
‫یعنی خب، ما نمی‌دونیم سلیقه‌ی اون توی...
‫از همسایه‌تون خوشت نمیاد؟ زشته؟
‫دوست داری فردا شب بریم با هم شام بخوریم؟
‫من؟
‫آره. آره. ‫چرا که نه؟
‫نیا داخل.
‫چرا؟ چی شده؟
‫دیگه نمی‌تونم به بچه‌هامون دروغ بگم.
‫امروز صبح همه‌چی گل و گلاب بود و ‫الان اینطوری از پشت بهم خنجر می‌زنی؟
‫من...چی؟ ‫چی شده؟
‫ادای آدم‌های مظلوم رو در نیار الخاندرو. ‫خرونیمو رو فرستادی من رو بترسونه!
‫زده به سرت؟
‫یعنی واقعاً فکر کردی... ‫من همچین کاری نکردم! اصلاً!
‫دروغ نگو!
‫چی بهت... ‫بهت چی گفت؟ ها؟
‫واقعاً نمی‌فهمی با این کارهات فقط ‫بچه‌ها رو اذیت می‌کنی؟
‫بگو چیکار کرد؟
‫واقعاً رفتی به یه قاضی گفتی من ‫رو مجبور کنه از شغلم استعفا بدم؟
‫از شغلت استعفا بدی؟ ‫من همچین کاری نکردم!
‫- با خرونیمو حرف زدی یا نه؟ ‫- آره. باهاش حرف زدم.
‫وقتی رفته بودم هتل اومد پیشم ماریا.
‫برای من اصلاً مهم نیست که ‫ پارتی داری یا نداری
‫از این به‌بعد هرکاری کردم ‫مقصرش خودتی!
‫- چرا گوش نمی‌دی چی می‌گم؟ ‫- برام مهم نیست!
‫اگه همینطوری ادامه بدی من رو ‫برای همیشه از دست می‌دی.
‫گوش کن ببین چی می‌گم؛ ‫من به خرونیمو نگفتم!
‫آخرهفته میای با بچه‌ها صحبت کنیم و ‫بعدش هم از هم جدا می‌شیم.
‫ماریا، خواهش می‌کنم!
‫به دلیل کنفرانس مطبوعاتی دیروز،
اداره‌ خیلی شلوغ شده و شما امروز ‫باید پاسخگوی خطوط اضطراری باشید
و با کسایی که ثبت اظهارا
‫خیلی‌خب یه‌لحظه...
‫می‌خوام تمام پیام‌های دریافتی ‫به سه دسته تقسیم بشه.
‫دسته اول، اطلاعاتی که باید در اختیار ‫کاراگاه قرار بگیره.
‫زنانی که اخیراً گم شده‌ان،
‫ هرکسی که درمورد ۱۶۹ اطلاعات مهمی می‌دونه.
‫و افرادِ فضول و مریض و امثالهم...
‫اتفاقات نامربوط به پرونده لخت‌کن رو ‫در دسته دوم قرار بدید.
‫هرکسی هم که زنگ زده بود کرم بریزه و ‫چرت و پرت بگه رو بذارید توی دسته سوم.
‫سوالی نیست؟
‫خودت جواب بده.
‫ماریا کجاست؟
‫افسر دلاتـوره به‌دلایل شخصی ‫امروز یکم در میان سرکار.
‫شغل پدرتون رو دوست دارید؟
‫بله خانم.
‫صبح به‌خیر. چطورین؟
‫سلام. خانم دلاتوره. ‫با همسرتون تشریف آوردید؟
‫متاسفانه نه.
‫یه کاری براشون پیش اومد؛ ‫من به‌جاش اومدم.
‫خیلی‌خب؛ اشکالی نداره.
‫عالیه.
‫خیلی‌خب، حالا بیاید به پدر بعدی، ‫آقای کاپلینی، یعنی پدر کاساندرا خوش آمد بگیم.
‫ایشون وکیل هستن.
‫صبح به‌خیر بچه‌ها.
‫صبح به‌خیر.
‫من دیگو کاپلینی هستم و یه وکیل‌ام.
‫اداره‌ی پلیس مکزیکوسیتی.
‫ببخشید قربان؛ الان وصل‌تون می‌کنم.
‫- اداره‌ی پلیس مکزیکوسیتی. ‫- اداره‌ی پلیس مکزیکوسیتی.
‫یادتون نمیاد خانم؟
‫خب راستش کاری از دست ما برنمیاد. ‫شهر به این بزرگی...
‫- روانی! ‫- صبح‌ به‌خیر.
‫شیطان پرست‌ها قراره توی ‫پارک لا ویگا دور هم جمع بشن
‫و موزیک‌های شیطانی گوش بدن.
‫اداره‌ی پلیس مکزیکوسیتی.
‫یه مرد توی پیاده‌رو وایستاده و به هر زنی ‫که رد می‌شه فحش می‌ده.
‫دوست دخترم فکر می‌کنه ‫ناپدری‌اش قاتل لخت‌کنـه.
‫اون‌که همیشه گریه می‌کنه ‫اما این‌بار فرق می‌کنه.
‫احتمالاً یه دوست پسر جدید می‌خواد.
‫مطمئنـید که این بو از خونه‌ی اون میاد؟
‫خب؛ من‌که اهل مواد نیستم.
‫فکر کنم قصابِ محله‌مون قاتلِ لخت‌کنه!
‫چرا اینطور فکر می‌کنین؟
‫آدم خیلی عجیبیه و هیچوقت حرف نمی‌زنه؛ ‫موهاشم بلنده.
‫حالا هرکی موی بلند داره که ‫قاتل نیست خانم!
‫دقیقاً کی این اتفاق افتاده؟
‫هفت سال پیش.
‫به دختر خاله‌ام حمله کرد و ‫به زن‌ها می‌ مارِ افعی.
‫مار افعی؟ مثل همه‌ی روزنامه‌ها.
‫من همین رو می‌گم والا.
‫تازه می‌گه زن‌ها حق ندارن برن سرکار.
‫یه‌لحظه گوشی دست‌تون.
‫این سرنخِ خیلی خوبیه.
‫به‌درد نمی‌خوره؛ ‫بذارش توی دسته سه.
‫چرا؟ چون اسمش رو نمی‌دونسته؟
‫چون، اول از همه، ‫احتمالاً زنه فاحشه‌ای چیزی بوده
‫و قربانی‌های لخت‌کن همچین مشخصاتی ندارن.
‫بعدش هم، گفته 7 سال پیش، مدت‌ها قبل ‫از این‌که لخت‌کن کارش رو شروع کنه.
‫دسته سوم.
‫و حالا، مادر الکس، ماریا دلاتورـه.
‫ممنونم.
‫سلام به همه‌گی.
‫من ماریا هستم.
‫من نه تنها مادر الکس هستم،
‫بلکه یک پلیس‌ام.
‫می‌دونید...
‫وقتی هم‌سن شما بودم، پلیس شدن ‫بزرگ‌ترین آرزوی من بود.
‫هرچی بزرگ‌تر می‌شدم،
‫همه هی بهم می‌گفتن بی‌خیالش بشم ‫و برم دنبالِ یه‌ کار دیگه.
‫این‌که من فقط باید ازدواج کنم ‫و بچه‌داری کنم.
‫منم به حرف‌شون گوش کردم.
‫تا این‌که یه روز، ‫ زندگی یه درس بزرگ به من داد.
‫یه درس دردناک.
‫بعد از اون، ‫ یادم اومد من واقعاً چه کسی هستم
‫و چه هدفی دارم.
‫پس اگه هرکسی از شما، دختر یا پسر
‫آرزو داره یه‌روز فضانورد بشه، آتش‌نشان بشه
‫بازیگر بشه، پلیس بشه؛ ‫هرگز بی‌خیالش نشین.
‫اجازه ندید آرزوهاتون رو نابود کنن.
‫می‌دونید من از این داستان چه درسی گرفتم؟
‫آخرین روز کلاس‌های آموزشی پلیس شدن‌ام،
‫با وجود این‌که به‌شدت ترسیده بودم،
‫از یه هواپیمای درحال پرواز توی ارتفاع ‫ ۳ کیلومتری پریدم پایین!
‫کسی سوالی نداره؟
‫وقتی از هواپیما پریدی پایین نترسیدی؟
‫خیلی زیاد. اما وقتی که...
‫الکس.
‫بله؟
‫مامانت خیلی باحاله!
‫مامان؟
‫ممنونم.
‫موفق باشی مامان.
‫مرسی عزیزم.
‫ماریا؟ ماریا؟ دریافت می‌کنی؟
‫جانم؟ ماریا به‌گوشم.
‫زود بیا. آنجلس یه‌چیزایی پیدا کرده!
‫فکر می‌کردم وقتی به‌تون گفتم اون ممکنه
‫قاتل لخت‌کن باشه بهم می‌گین دیوونه شدم
‫ماجرا واسه خیلی وقت پیشه...
‫زیاد مهم نیست مربوط به چه زمانیه...
‫وقتی صحبت می‌کردیم نگفتین
‫شغل دختر خاله‌تون آلیسیا چی بوده...
‫نه؛ نگفتم...
‫فکر نکنم اونقدرها مهم باشه که ‫چطوری پول درمیاورده؛ مهمه؟
‫می‌تونی با ما راحت باشی لائورا.
‫ما نیومدیم قضاوت‌تون کنیم ‫یا دختر خاله‌ات رو دستگیر کنیم.
‫اومدیم کمک کنیم.
‫تن‌فروشی می‌کرد؟
‫نزدیکِ خیابان سالیوان.
‫اون‌جا سوار ماشینش شده بود.
‫بهش یه نوشیدنی داده بود بخوره و اونم ‫وانمود کرده بود که نوشیدنی رو خورده.
‫چقدر باهوش.
‫همین جون‌ش رو نجات داد.
‫دست‌هاش رو با طناب می‌بنده ‫و دست‌ش رو می‌ذاره روی گردن‌ش...
‫و بهش می‌گه «زن‌ها حق ندارن کار کنن»
‫بعد دختر خاله‌ام یهو بهش حمله می‌کنه ‫و از ماشین می‌ره بیرون
‫و همونطوری با دست‌های بسته فرار می‌کنه.
‫تا تونسته بود از اون‌جا دور شده بود.
‫آدرسی چیزی از دختر خاله‌تون ندارید؟
‫باید باهاش حرف بزنیم.
‫نمی‌دونم.
‫چند ماه بعد برای زندگی رفت به شمالِ خوارز.
‫خب، بعید می‌دونم مردی که به این راحتی عقاید ‫خودش رو با یک زن خیابونی به اشتراک گذاشته،
‫همون مردی باشه که این همه قتل رو حتی ‫بدون جا گذاشتن یه اثر انگشت، انجام داده
‫حق با توئه.
‫بعید می‌دونم اون آدم لخت‌کن بوده باشه.
‫اما از نظر من خودشه.
‫کسی که بلد نیست پیانو بزنه؛ ‫می‌تونه یاد بگیره
‫باید به خراردو بگیم.
‫دقیقاً چی بگیم؟
‫که رفتیم دنبالِ سرنخی که ‫لوزانو به‌مون گفت بی‌خیالش بشیم؟
‫این‌که کسی که باهاش حرف زدیم ‫شاهد اصلی نبوده؛
‫بلکه شاهد اصلی سال‌هاست ازش ‫خبری نیست و معلوم نیست کجا زندگی می‌کنه
‫پس بیاید یه مدرک درست‌حسابی جور کنیم!
‫چون من واقعاً از این‌که حس پلیس بودن ‫ندارم خسته شدم؛
‫از این‌که این یونیفورم رو فقط ‫برای قهوه ریختن پوشیدم؛
‫از این‌که پشت سر برادرهام که ‫باهام حرف نمی‌زنن
‫و بابام که انگار اصلاً براش وجود ندارم، ‫مخفیانه تحقیق می‌کنم خسته شدم.
‫باید خودمون رو نشون بدیم.
‫باید یه‌جوری ‫ بریم توی بخش پرونده‌های حل‌نشده.
‫تنها راه پیدا کردنِ ‫ بقیه قربانی‌های احتمالی همینه.
‫اما اون‌ها محرمانه‌ان.
‫این‌جا مکان امنیه؛ مخصوصاً برای ‫کاری که قراره انجام بدید.
‫آشنای قربانی‌ها حتماً‌ یه‌چیزایی می‌دونن؛ ‫باید اون حروم‌زاده‌ها رو به حرف بیاریم
‫هرجور که شده.
‫آکیله ماتا،
‫نگهبانِ استخری که ‫ نورا منندز توش کار می‌کرده
‫قربانی شماره پنج.
‫خورکه آرماندو پرز؛ امدادگر
‫شیفت‌ش با پیلار والدز یکی بوده؛ ‫قربانی شماره دو.
‫بفرمائید بریم آشپزخونه.
‫برونو آرگوئلس، صاحبِ رستورانی که
‫پائولا ماچادو کار می‌کرده.
‫- آقای آرگوئلس؛ باید با من بیاین. ‫- قربانی شماره شش.
‫فلیکس خیمنز، مدیر کارخانه نساجی ‫جایی که لوسیا مارتینز کار می کر
‫قربانی شماره سه.
‫خراردو از صبح رفته بیرون و ‫بی‌سیمش رو جواب نمی‌ده.
‫تو نمی‌دونی کجاست؟
‫نمی‌دونم والا گابینا. ‫ امروز صبح با داداشت و دیاز رفتن بیرون.
‫- هیچ کدوم‌شون جواب نمی‌دن؟ ‫- نه.
‫تو برگه‌های اعلام وضعیت هم نه چیزی ‫درمورد اون نوشته نه درمورد گلیبرتو.
‫عجیبه...
‫واقعاً. راستی، من قرص‌های خراردو رو ‫دادم به لوزانو که بهش بده.
‫امیدوارم که بده بهش بخوره.
‫باشه. ممنون.
‫- روز خوبی داشته باشی. ‫- ممنون؛ همچنین.
‫- نمی‌دونم. ‫- یعنی چی که نمی‌دونی؟
‫چه بلایی سرش آوردی؟ ‫چه بلایی سر پائولا ماچادو آوردی؟
‫- هیچی! ‫- گفتم بگو!
‫حروم‌زاده!
‫توروخدا بس کنید.
‫حرف بزن.
‫داری چه غلطی می‌کنی هررا؟
‫شما این‌جا چیکار می‌کنید قربان؟
‫داری چه غلطی می‌کنی عوضی؟ ‫فکر کردی نمی‌فهمم؟
‫مگه نگفتی اطلاعات می‌خوای؟
‫آره اما نه اینطوری کثافت!
‫جمع کن بساط‌ت رو؛ ‫این یه دستورـه.
‫گفتی بهم اعتماد داری.
‫آره؛ دارم اما...
‫خودت گفتی... ‫به اداره‌ی پلیس‌ات و تمامی راه و روش‌هاشون
‫اعتماد کامل داری.
‫پس اگه نمی‌خوای اخراجم کنی...
‫بذار کارم رو انجام بدم.
‫دارم روی پرونده آندرس لوپز مانور می‌دم.
‫پلیس فکر می‌کنه لخت‌کن ‫به‌خاطر ماشین‌ش آندرس رو کشته،
‫اما من احساس می‌کنم اینطور نیست.
‫بذار این رو بگم؛ آندرس تو یه ‫کارخونه‌ی تولید مانکن کار می‌کرده.
‫اون‌جا، با یه دختره دوست بوده ‫که دقیقاً روز قتل‌ش ناپدید می‌شه
‫پرونده و عکس‌ش الان جلومه و حدس بزن چی؟
‫اون اولین قربانی لخت‌کن بوده. ‫کسی که هرگز شناسایی نشد.
‫خدای من. این خیلی مهمه!
‫آره؛ مطمئنم هرچی هست یه ربطی به ‫کارخونه مانکن داره.
‫چرا؟ چطوری؟
‫نمی‌دونم. حس می‌کنم هم رو می‌شناختن.
‫اولین ماشین دزدیده شده و اولین قربانی ‫هردو یه ربطی به اون کارخونه دارن.
‫بعداً سیر تا پیازش رو برات تعریف می‌کنم.
‫یه ساعت دیگه خونه می‌بینمت. ‫دوستت دارم.
‫الـو؟
‫سلام مامان؛ چطوری؟
‫خوبم. همه‌چی خوبه.
‫می‌شه چند ساعت دیگه هم پیش بچه‌ها بمونی؟
‫آره؛ حتماً
‫چرا پیانو رو فروختی؟
‫به‌دردنخور یه‌گوشه افتاده بود.
‫اما مالِ الخاندروـه.
‫آره؛ مهم نیست. ‫الکی جا اشغال کرده بود.
‫ممنون مامان.
‫اینم بگیر.
‫حرف بزن حروم‌زاده.
‫می‌خوای همینطوری نفس نفس بزنی؟
‫خوشت میاد؟ ‫طعم خون رو دوست داری؟
‫عوضی!
‫- کافیه. کافیه. ‫- چی؟ چی کافیه؟
‫چی کافیه؟
‫- باهاش سکس کردم. باهاش سکس کردم. ‫- بتو؛ ولش کن.
‫چرا ازمون مخفی‌اش کردی؟
‫چرا نگفتی با لوسی رابطه داشتی؟
‫چون متاهلم.
‫بچه دارم.
‫اما رابطه‌مون زود تموم شد. ‫کارم باهاش تموم شده بود.
‫جز این هیچ کار دیگه‌ای باهاش نکردم.
‫چرا رابطه‌تون تموم شد؟
‫چون خودش هم دوست پسر داشت.
‫شبی که به قتل رسید، شنیدم ‫داره باهاش تلفنی صحبت می‌کنه
‫داشتن برنامه می‌چیدن هم رو ببینن.
‫کجـا؟
‫توی یه بار؛ رستوران. نمی‌دونم.
‫اسمش «پارادایس بود»
‫« پرونده‌های حل نشده »
‫یا خدا.
‫یواشکی اومدی توی اتاق‌ام؛ ‫یواشکی رفتی سر میزم
کلیدهام رو بی اجازه برداشتی
‫ببخشید.
‫راستش سعی کردم طبق ‫نصیحت خودت پیش برم
‫درخواستِ بخشش بهتر از اجازه گرفتنه.
‫با خودم گفتم اگه مدرکی پیدا کنم که...
‫ماریا؛ تو حد و حدود سرت نمی‌شه.
‫آدم‌هایی مثل تو فقط به ضرر اینجـان.
‫پس برو خونه و به شوهرت بگو ‫که کارت توی اداره‌ی پلیس تمومه.
‫فردا هم نیا. اخراجی!
‫کلیدها رو بده بیاد. همین الان.
‫قربانی شماره یک ‫ اولین قربانیِ لخت‌کن نبوده.
‫ماریا!
‫ممکنه ده‌ها قربانی دیگه وجود داشته ‫باشه که ما خبر نداریم.
‫احتمال داره توی یکی‌شون حواس‌پرتی ‫کرده باشه و مدرکی جا گذاشته باشه.
‫خب ثابت کن. می‌تونی؟
‫نه.
‫پس خداحافظ.
‫باورم نمی‌شه؛ ‫همیشه بدموقع مزاحم می‌شی امیلیو.
‫- ببخشید آقای رئیس جمهور. ‫- گرفتینـش؟
‫دقیقاً برای همین اومدم.
‫یعنی چی؟
‫پلیس داره مردم رو دستگیر و شکنجه می‌کنه؛
‫و وظیفه‌ی من اینه که پلیس رو...
‫نه؛ وظیفه تو این بود که دید ‫عموم به پلیس کشور رو تغییر بدی.
‫الان هم وظیفه‌ت اینه ‌که ‫ لخت‌کن رو دستگیر کنی.
‫می‌دونی چرا من الان رئیس جمهورم؟
‫چون توی شرایط‌ حساس هرکاری ‫از دستم برمی‌اومد انجام دادم.
‫شما این‌جا چیکار دارین؟
‫می‌دونم که میترسی از اسم واقعی‌ات ‫توی گزارش استفاده بشه.
‫وقتی داشتی ماجرا رو برامون تعریف می‌کردی،
‫دیدم که داشتی مچ دستت رو لمس می‌کردی
‫انگار یاد بلایی افتادی که ‫اون سرت آورده بود.
‫هردوی ما یک خواسته داریم،
‫این‌که هیچکس چیزی که تو تجربه ‫کردی رو تجربه نکنه.
‫و برای این‌کار، ‫ تو باید از اسم واقعی‌ات استفاده کنی.
‫این تنها راهیه پیش رو داریم.
‫- منم خانواده‌ی خودم رو دارم. ‫- تونو، شام آماده‌ست.
‫اون‌ها از گذشته من خبر ‫ندارن و نمی‌خوام چیزی بدونن.
‫ای کاش می‌تونستم کمک کنم اما...
‫درک می‌کنم.
‫اما پلیس‌های این کشور فقط ‫دو چیز رو جدی می‌گیرن.
‫اظهارات و شواهد.
‫یه لحظه اجازه بدید.
‫حتماً.
‫- ماریا؟ ‫- قربان؟
‫باید یه‌چیزی رو به‌تون نشون بدم.
‫ببخشید.
‫بیا داخل.
‫دارم از استرس می‌لرزم. ‫می‌شه یکم مشروب بخورم؟
‫آره.
‫اگه اومدی من رو راضی کنی ‫دوباره برگردی سر کارت،
‫وقتت رو الکی تلف نکن.
‫این چیه؟
‫یه مدرک از زنی که هفت سال ‫پیش توسط یه مرد مورد حمله
‫قرار گرفته و اون مرد بهش گفته زن‌ها یه مشت ‫ مار افعی‌ان و می‌خواد همه‌شون رو بکُشه.
‫اما اون تونسته فرار کنه.
‫با این طناب دست‌هاش رو بسته بوده!
‫« قربانی شماره یک ‫اولین قربانی لخت‌کن نبوده »
‫اون داشته تمرین می‌کرده!
‫آره ظاهراً.
‫هنوز هم اخراج‌ام؟
‫فعلاً نه.
‫می‌دونی بهترین ویژگی یه کاراگاه خوب چیـه؟
‫چی؟
‫هرگز بی‌خیال نشدن.
‫حالا بدترین ویژگی‌شون چیـه؟
‫همون هرگز بی‌خیال نشدن؟
‫دقیقاً.
‫آفرین.
‫ممنونم قربان.
‫چرا؟
‫برای پرت کردن من از هواپیما.
‫برای این‌که چشم‌هام رو ‫ به روی توانایی‌هام باز کردید.
‫برای این‌که بهم اعتماد کردید.
‫نه.
‫نه. ببخشید.
‫ببخشید.
‫من...
‫من دیگه برم.
‫خیلی‌خب؛ باشه.
‫فردا می‌بینمت ماریا.
‫من جدا شدم.
‫- می‌دونم. ‫- جدا شدن با طلاق گرفتن یکم فرق داره.
‫متوجه‌ام.
‫فردا می‌بینمت.
‫به جایی نرسیدید؟
‫امیلیو اسکوبدو؟ رئیس پلیس شهر؟
‫- بله؟ ‫- برو به درک حروم‌زاده!
‫تو دیگه کدوم مادرجنده‌ای هستی؟
‫عوضی!
‫حروم‌زاده!
‫خـرو؟
‫چه مرگته تـو؟
‫نمی‌خوام بهم کمک کنی!
‫دست از سر ماریا بردار!
‫شنیدی؟
‫شنیدی چی گفتم؟
‫« ماریا دلاتوره » ‫« نیروی پلیس زنان »
‫« زندان لکومبری »
‫لوکاس؟
‫لوکاس؟ لوکاس؟
‫لوکاس؟ چی شده؟
‫لوکاس؟
‫کمکم کنید؛ لطفاً
‫آمبولانس بفرستید.
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. t.me/mmli_Subs & Ayda.NDR .:::
‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫« آنچه در قسمت بعد خواهید دید »
‫می‌دونم باورش سخته، ‫اما می‌خوام کمکتون کنم
‫« زندان لکومبری »
‫از زندان لکومبری اومده!
‫کاساندرا همه‌چی رو می‌دونست. ‫اما هیچکس حرفش رو باور نکرد.
‫تنهایی تحقیق کردن واقعاً خطرناکه!
‫باید بفهمیم گویو چی می‌خواد بهمون بگه!
‫15 سال پیش، یه زن به قتل رسید
‫صاحبِ یه یتیم خونه بود