ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫شوت می‌کنه و بازی یک‌صفر می‌شه...
‫ای وای! ای وای!
‫آلفا با من بیاد!
‫بیا بیرون، وگرنه شلیک می‌کنیم!
‫روور، از راست برو!
‫برین جلو!
‫بجنبین، کل جوانب رو پوشش بدین!
‫بجنبین! بجنبین!
‫دسترسی ندارید.
‫برین جلو! بدوین!
‫دسترسی ندارین.
‫بی‌حرکت!
‫هدف رو زدیم. ‫تأیید می‌کنم، هدف رو زدیم.
‫ببخشید خوشگله، ‫می‌شه دو کلام حرف بزنیم؟
‫نمی‌تونم. دوست‌پسر دارم. شرمنده.
‫عه، واقعا؟ خیلی خوشگلی، تعجبی نداره.
‫- مطمئنی نمی‌تونیم رفیق بشیم؟ ‫- بهترین رفیقم دوست‌پسرمه.
‫- دیگه رفیق نمی‌خوام. ‫- باشه.
دوست‌پسرت خیلی خوش‌شانسه.
‫خودم خوش‌شانسم.
‫عجب.
‫خب، ظاهرا مسیر جفتمون یکیه، ‫می‌خوای برسونمت؟
‫قول می‌دم اذیتت نکنم.
‫عه، سلام.
‫- اِم، این ماشین کیه؟ ‫- ماشین توئه.
‫- مسخره‌بازی درنیار. ‫- جدی می‌گم دی. ماشین توئه.
‫رفتم یه نگاهی بندازم.
‫یهو دیدم بهم سوئیچ دادن ‫که امتحانش کنم.
‫اولش می‌خواستم قبول نکنم، ‫ولی بعدش با خودم گفتم...
‫«ببین چقدر واسه خونه‌مون پس‌انداز کردیم.»
‫- خیلی سختی کشیدیم. مگه نه؟ ‫- آره، اِم...
‫خلاصه، به نظرم دیگه وقتشه ‫یه کم به خودمون حال بدیم.
‫وای عزیز دلم. اگه این‌جوری ‫به خودمون حال بدیم...
‫- دوباره همون‌قدر بدبخت می‌شیم. ‫- نه، چیزی نیست.
‫نگرانش نباش. ‫بیا سوار شو.
‫- بشین عزیزم. ببین چطوره. ‫- وای خدا جون.
‫ببین، سوار شو. ببین. ‫بهت میاد. رنگش بهت میاد.
‫ببین رنگ آبیش ‫چقدر به پوستت میاد.
‫عزیزم، خیلی قشنگه، ‫ولی می‌تونیم بعدا ماشین بگیریم.
‫نه، چیزی نیست. ‫از من بشنو، خودم حساب و کتاب کردم.
‫حتی اضافه‌کارم رو هم حساب نکردم.
‫- مگه ریاضی ۱۳ نشده بودی؟ ‫- ای بابا. خب...
‫- ناراحت شدم. ‫- شوخی کردم.
‫عزیزم، فقط می‌گم شاید بهتر باشه ‫خودم حساب و کتاب کنم.
‫باشه، تو حساب و کتاب کن.
‫خودم محاسبه کن، ببین اوضاع چطوره ‫و بعدش می‌فهمی مشکلی نیست.
‫از من بشنو.
‫حالا که این ماشین جدید زیر پامونه، ‫بهتره امتحانش کنیم.
‫- می‌گیری چی می‌گم؟ ببینیم چند مرده حلاجه. ‫- می‌شه من پشت فرمون بشینم؟
‫عه، جانم؟ می‌خوای پشت فرمون بشینی؟
‫- می‌خوام پشت فرمون بشینم. ‫- بفرمایین بانوی من.
‫بفرمایین پشت فرمون ماشین جدیدتون. ‫وایستا، بذار در رو برات باز کنم.
‫تو خیلی خوشگلی و نباید خودت ‫در باز کنی. ببین.
‫پشت فرمون ماشینت بشین. اینجا رو باش. به‌به.
‫- وای، خیلی وحشتناکه. ‫- ایول!
‫عزیز دل خودمی. به‌به. ‫روشنش کن. ببین چه خوبه.
‫- ایول. خوشت اومد، مگه نه؟ ‫- وای خدا جون.
‫می‌دونم خوشت اومده. ‫از من بشنو، خوراک خودته.
‫نمی‌تونم... وای!
‫آخیش!
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫چرا موهات رو این‌جوری کردی؟ ‫خوشم نمیاد.
‫- جدی می‌گم. این‌قدر شونه نکن. ‫- مامان، خودم خوشم میاد.
‫از من بشنو، قشنگ نمی‌شه.
‫- چطوری پسرم؟ ‫- سلام بابا.
‫- ایول، ایول. خوبم. مرسی. ‫- ای‌جی.
‫برو لیوانت رو پر کن. ‫باید با بابات صحبت کنم.
‫برو دیگه.
‫ببین، خیلی ممنونم که قبول کردی،
‫آره، آخه دلم خیلی براش تنگ شده بود.
‫موهاش رو چیکار کرده؟ ‫می‌خواد خرابش کنه؟
‫- همین بود؟ آره؟ ‫- بی‌خیال دیگه آیشا.
‫- ای‌جی، بیا اینجا. ‫- آیشا، آیشا. آروم باش. ببین، خواهـ...
‫ببین، مجبور شدم حقوقم رو جلوتر بگیرم ‫که جورش کنم.
‫کل کارت‌هام رو خالی کردم. ‫مأمورها بهم گیر می‌دن. دارم تلاش می‌کنم.
‫باید بیشتر تلاش کنی. آخه ۱۵۰ پوند ‫سه ماه یه بار به درد نمی‌خوره.
‫خودم می‌دونم کافی نیست. می‌دونم؛ ‫ولی دیگه کار می‌کنم.
‫جمعه حقوق می‌گیرم. همین که بگیرم، ‫بیشترش رو به تو می‌دم؛
‫ولی خواهش می‌کنم فعلا ‫باهام راه بیا. بذار ببینمش.
‫خواهش می‌کنم آیشا.
‫می‌ریم؟
‫بفرمایین. نوش جان.
‫نه، من می‌رم.
‫دو ساعت دیگه می‌بینمت. ‫با بابات مهربون باش، باشه؟
‫باشه.
‫- خوبی بابا؟ ‫- آره. آره، خوبم.
‫- سیب‌زمینی می‌خوری؟ ‫- نه، بخور پسر.
‫- خیلی‌خب. ‫- راحت باش.
‫- یه چیزی برات آوردم. ‫- هوم؟
‫آره. گمون کنم از این یکی خوشت بیاد، مـ...
‫می‌دونم آخرین بار که دیدمت ‫از گوشیت راضی نبودی.
‫وای، بابا.
‫آخرین مدله.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا. رایگان تعویضش کردن.
‫- آی‌فون جدید دارم. ‫- آره.
‫- ممنون. ممنون بابا. ‫- بی‌خیال بابا.
‫بچه‌های غرب لندن تشویق کنن!
‫بچه‌های جنوب لندن هستن یا نه؟
‫چی؟ ایول!
‫زیادش کن! ایول!
‫تیزر.
‫اصلا نگفته بودین میاین.
‫واسه چی باید بگیم؟ ‫مگه بچه‌های آپ دعوتن؟
‫این‌جور آدم‌ها دعوت نبودن.
‫پس می‌شه بیایم تو یا نه؟
‫چیه؟
‫این اینجا چیکار می‌کنه؟
‫[همون قبلی رو می‌خوای؟] ‫[آره، همون قبلی باشه.]
‫[تی‌بی‌ها اومدن اینجا.]
‫وای! وای.
‫آروم باش. خیلی‌خب.
‫- وای، اسمت چیه؟ ‫- ورونیکا.
‫بعد از مهمونی چیکار می‌کنی؟
‫- معلوم می‌شه. ‫- آها، ازت خوشم اومد.
‫بچه‌های سیکسر بیرونن.
‫می‌گن اگه نرین بیرون، ‫خودشون میان تو.
‫در رو باز کن.
‫- نباید بری اون تو. ‫- خفه شو.
‫داداش، آروم باش.
‫آهای. آهای تیزر.
‫- بزدل. ‫- در رو باز کن.
‫- آهای تیزر. ‫- چه بچه‌های مسخره‌ای‌ان.
‫اون پنجره رو ببین. ‫به خدا تاینیه. تاینی نیست؟
‫در رو باز کن دیگه.
‫خیلی زیادن.
‫من خبر ندارم.
‫ببین تیز، خیلی زیادن داداش.
‫من می‌گم همین‌جا بمونیم ‫تا باقی بچه‌ها برسن.
‫آهای!
‫آهای، بیا بیرون.
‫آهای تیزر. بدبخت خاک‌برسر.
‫با چاقو رو پیشونیت ۶ می‌کشم.
‫بیا بیرون داداش. ‫مگه خفن نبودی؟
‫بچه‌های تاور بویز خیلی ترسوئن. ‫آهای تیزر.
‫اصلا در حد کریزی نیستی ‫بزدل بدبخت.
‫تیز، نذار بکشنت بیرون.
‫بیا خودمون...
‫صبر کنیم بقیه برسـ... آهای تیز.
‫- امان از دستت. ‫- بیاین.
‫گور باباش.
‫بیا پسر. این بچه‌های تاور ‫اهل دعوا نیستن.
‫- بچه‌های تاور بدبخت. خیلی ترسوئن. ‫- بیا جی.
‫گور بابات.
‫کثافت...
‫وقت تلف کردیم.
‫- حالیش کن اسکریمر. ‫- عه، بچه‌ها، بچه‌ها.
‫بچه‌ها، اونجا رو، پسره اومد بیرون.
‫- چی شد؟ ‫- تیز، وایستا، مطمئنی؟
‫- بیا بریم تیز. تیزر، بیا بریم. ‫- چی؟
‫خیال کرده در حد کریزیه. ‫دیوانه شدی؟
‫- ای بابا، بریم پسر. ‫- تیزر، بیا بریم.
‫فرار کنین!
‫بزدل بدبخت.
‫چاک، پلیس اومد!
‫وای خدایا! به تیزر چاقو زد!
‫ای وای.
‫- چاقو رو بردارین! چاقو رو بردارین! ‫- تیزر چاقو خورده!
‫- فیلم نگیر. چیکار می‌کنی؟ ‫- وای خدایا.
‫وای خدایا، بدبخت شدیم.
‫- سلام رفیق. چطوری؟ ‫- چطوری؟
‫بفرما. اینجا رو امضا کنن.
‫گمون کنم بهتره بری پسر. ‫یه چیزی داره می‌سوزه.
‫- سلامت باشی. خداحافظ. ‫- دمت گرم.
‫- بذار خودم برم. ‫- برو دیگه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم، ممنون.
‫- مرسی. ‫- خواهش. لطف کنین این رو اسکن کنین.
‫- حتما. ‫- ممنون.
‫- اینجا رو امضا کنین. ‫- رو چشمم.
‫مرسی.
‫- بفرما. ‫- ممنون.
‫مطمئنی چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫به نظرت هم‌جنس‌گراست؟
‫هنوز ۹ صبح هم نشده‌ها.
‫سحرخیز باش تا کامروا شوی.
‫اون آقای خوش‌تیپ هم کله سحر میاد.
‫کارم تموم شد.
‫مگه کارت از ۱۲ شروع نمی‌شد؟
‫زودتر می‌رم کمکشون کنم.
‫جفتمون خوب می‌دونیم ‫هرچقدر هم زودتر بری،
‫تا سفیدپوست داشته باشن، ‫به زن سیاه‌پوست ترفیع نمی‌دن.
‫می‌رم به بیمارانم کمک کنم.
‫ضمنا، رنگ پوست مهم نیست.
‫مهارت کاری مهمه.
‫حداقل باید باشه.
‫خب، ستش پنجره عایق ‫و محافظ صفحه داره.
‫راستی، هنوز اون قاب‌های ونیزی رو می‌خواین؟
‫عالیه.
‫وای، نورش تو تابستون خیلی قشنگ می‌شه.
‫آره. خب، اون هم اضافه کنیم؟
‫نه، نه، نه، من ازت ممنونم بن.
‫باشه، حتما.
‫خیلی‌خب، فعلا. ‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫«نورش تو تابستون خیلی قشنگ می‌شه.»
‫داداش. چطوری این حرف‌ها رو می‌زنی پسر؟
‫مجبوریم بفروشیم دیگه.
‫نه، تو این‌دفعه هوام رو داشتی پسر.
‫- ای بابا، زحمتی نبود پسر. ‫- نه. به خاطر تو می‌تونم ای‌جی رو ببینم.
‫- همین که درست شد، خوشحالم داداش. ‫- درست شد؟
‫- نمی‌خواد ازم تشکر کنی. ‫- درست شد؟
‫اگه می‌خواین اضافه‌کاری کنین،
‫بعد از اتمام تماستون ‫برچسبتون رو روی تخته بچسبونین.
‫- نه، من نمی‌مونم داداش. ‫- خودم می‌مونم.
‫- خودت ردیفش کن پسر. ‫- دیگه ردیفه. از من بشنو.
‫- آندره. ‫- بله؟
‫لطف می‌کنی بیای دفترم؟
‫رو چشمم.
‫- یه لحظه وایستین، بذارین ببینم. ‫- آره. درست فکر می‌کردم.
‫صاحب جدیدمون گفت ‫سوابق کل کارکنان رو بررسی کنیم.
‫مال تو امروز رسید.
‫ببین داداش... ‫من که پشت تلفنم.
‫آندره، تو خیلی زحمت می‌کشی، ‫آمار فروشت خیلی خوبه،
‫ولی این‌جور تصمیمات ‫از دست من خـ...
‫سلام دره.
‫عه، عه، عه. داداش، چی شد؟
‫داداش، چی شد؟
‫ببخشید.
‫دره. دره، چی شد داداش؟
‫تو که گفته بودی تشریفاتیه، ها؟ ‫گفته بودی بررسی نمی‌کنن.
‫وایستا ببینم، سوابقت رو بررسی کردن؟
‫داداش... معمولا اصلا بررسی نمی‌کنن داداش...
‫تازه تونستم دوباره ببینمش داداش.
‫تازه تونستم ببینمش. ‫حالا آیشا چی می‌گه؟
‫تو که می‌شناسیش پسر. ‫حالا چی می‌گه؟
‫ها؟
‫- داداش... ‫- بدبخت شدم پسر.
‫ای بابا...
‫ردیفین بچه‌ها؟
‫ببینین، ناخودآگاه فهمیدم ‫یه کم استرس داری رفیق؛
‫ولی نگران نباشین. ‫دوای دردت دست منه.
‫اینجا رو باش. ماری‌جوآنای اصل کالیفرنیاست. ‫تپل مپله و حرف نداره. بو کن...
‫کسی ماری‌جوآنای مسخره تو رو نمی‌خواد.
‫بزن به چاک.
‫الو؟
‫سلام رفیق. واسه واحد ۹ بسته آوردم. ‫جواب نمی‌دن.
‫- می‌شه پیش شما بمونه؟ ‫- غذاست؟
‫آره، از «مورنینگ فرش» فرستادن.
‫شرمنده، نمی‌تونم غذا تحویل بگیرم.
‫آها. باشه، اِم، می‌شه در رو باز کنین؟ ‫می‌تونم جلوی درشون بذارم.
‫نباید بدون اجازه یکی از ساکنان ‫وارد ساختمون بشی.
‫شرمنده. خداحافظ.
‫خیلی‌خب رفیق. ایول. مرسی. مرسی.
‫ردیفی رفیق؟ «مورنینگ فرش»ـه.
‫احیانا ماری‌جوآنا نمی‌کشی؟
‫ببین، من جنس اصل کالیفرنیا دارم. ‫حرف نداره، خب؟
‫واقعا حرف نداره داداش.
‫- شرمنده رفیق، نمی‌کشم. ‫- من هم قبل امتحانش نمی‌کشیدم.
‫ببین چی می‌گم، بهت تخفیف می‌دم، ‫سه پک رو ۲۵ پوند می‌دم.
‫حرف نداره. از این ارزون‌تر پیدا نمی‌کنی. ‫دست بده.
‫نه؟ شماره‌ام رو نمی‌گیری؟
‫- خیلی‌خب رفیق. بگو. چنده؟ ‫- ایول پسر. خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب، ۰۷۷... ‫- آها.
‫- ۰۰۹۰۰۹۸۳. ‫- آها. آها.
‫- ایول. ‫- حرف نداری.
‫- همینه؟ ‫- حرف نداری. اسمم رو «راد» ذخیره کن.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- هر وقت خواستی زنگ بزن.
‫- ایول پسر. ‫- زنگ بزن. فعلا.
‫سلام خانم.
‫چطورین؟ حالتون خوبه؟
‫رفیقم شرکت پیک داره.
‫می‌تونم بهش خبر بدم. ‫شاید بهت کار بده.
‫- ایول. ‫- خواهش می‌کنم.
‫من که گفتم. ‫من که گفتم خوشمزه است.
‫عذر می‌خوام، اینجا پوشش ‫خاصی داره آقا، اینه که...
‫چیه؟ طبقه کارگر رو با لباس فرم کارشون ‫راه نمی‌دین؟
‫طبقه کارگر؟ کدوم طبقه کارگر؟
‫امان از دستت...
‫- بیا یه میز خالی کنم. ‫- نه. نمی‌تونم بمونم. هنوز بسته دارم؛
‫- ولی ببین، باید یه لطفی بهم بکنی. ‫- هوم.
‫برای این جمعه واسه خودم و دیون ‫دنبال رستوران می‌گردم؛
‫ولی هرجا زنگ زدم ‫میز خالی نداشتن.
‫- مگه اینجا چشه داداش؟ ‫- نه، اینجا حرف نداره پسر؛
‫- ولی آخه... نه. ‫- چیه؟ از دکورمون خوشت نمیاد؟
‫- شاید. نه، چیزیش نیست. ‫- از بوش بدت میاد؟ شوخی کردم داداش.
‫چه مناسبتیه؟ سالگردتونه؟
‫آره. این رو باش. بفرما!
‫چی؟ مایک کله‌گنده ‫می‌خواد خواستگاری کنه؟
‫آره.
‫راستش رو بخوای، ‫باید خیلی زودتر عروسی می‌کردین.
‫از چند سالگی عاشق شدین؟ ‫از سال دهم؟
‫- سال نهم. ‫- سال نهم.
‫سال نهم.
‫همیشه می‌دونستم زن زندگیم خودشه.
‫حس می‌کنم الان وقت مناسبیه، متوجهی؟
‫خونه داریم، ماشین داریم، خوشحالیم.
‫همیشه خوشحال بودیم، ‫ولی استرس نداشتیم، متوجهی؟
‫متوجهم.
‫- خیلی برات خوشحالم مایک. ‫- مرسی داداش.
‫یه رستوران خفن می‌شناسم ‫که فضاش خیلی عاشقانه است...
‫و صاحبش از رفقامه، ‫پس حتما برات جورش می‌کنم.
‫بهم پیام بده. باید برم.
‫- می‌ری؟ ‫- آره، می‌رم بیمارستان. باز هم مرسی.
‫مایک خفن خودمی.
‫- به مامزی سلام برسون. ‫- حتما پسر.
‫عه، خواهرت چطوره؟
‫خوبه. شار همینه دیگه.
‫دیروز که اینجا نبودی،
‫یه ساعت طول کشید ‫اون یکی پرستاره خونم رو بگیره.
‫- مطمئنم اون‌قدرهام نبوده. ‫- انگار یه ساعت بود.
‫گمون کنم خوشش می‌اومد ‫بهم سوزن بزنه.
‫خیلی بامزه‌ای.
‫خودت چطوری عزیزم؟ ‫اون دوست‌پسر خوشگلت چطوره؟
‫از من بشنو، اگه ۱۰ سال جوان‌تر بودم ‫می‌قاپیدمش.
‫واقعا؟ ۱۰ سال؟
‫همین الانش هم می‌تونی. ‫خودم دیدم چطوری نگاهت می‌کنه.
‫دعواش کردم.
‫اصلا نمی‌ذارم بیاد سمتت.
‫سلام، می‌دونین اتاق تیزر کدومه؟
‫ببخشید، تایو اموسان.
‫فامیلیش رو هجی می‌کنین؟
‫الف، میم، واو، سین، الف، نون.
‫وای، خیلی جذابه‌ها.
‫آدم باش.
‫اتاق ۱۰۹ـه.
‫مرسی.
‫عذر می‌خوام خانم پرستار. ‫من هم یه مشکلی دارم.
‫معمولا وقتی خانم‌های خوشگل رو می‌بینم...
‫این‌قدر مسخره‌بازی درنیار و بیا پسر.
‫چطوری؟ خوبی؟
‫چیزی نیست.
‫ببین تیز،
‫فقط می‌خواستیم بگیم ‫شرمنده‌ایم که ولت کردیم.
‫خیلی زیاد بودن.
‫- عیبی نداره. ‫- عیب داره تیز.
‫این همه بستری شدی ‫که چی رو ثابت کنی؟
‫که عین کریزی خفنی؟
‫ولی به درک پسر. مهم نیست.
‫دفعه بعد که خواستی دعوا کنی، ‫کنارت می‌مونم.
‫با هم می‌میریم، فهمیدی؟
‫من واسه مردن همراهیتون نمی‌کنم.
‫ولی ببینین، حالا که کریزی نیست، ‫چاکی خیال می‌کنه همه‌چی دست سیکسرز افتاده.
‫نوبت ماست.
‫این همه مهمونی هم...
‫دیگه تا چاکی و اون عوضی‌های سیکسرز ‫تلف نشن،
‫مهمونی نمی‌رم.
‫- خیلی‌خب، ردیفه. ‫- ردیفه داداش.
‫استعمال دخانیات به هیچ وجه...
‫در هیچ بخش بیمارستان مجاز نیست.
‫دوباره بهش زنگ بزن.
‫ولی خودت بودی.
‫پس شوخیت گرفته عوضی؟
‫- می‌شه غذا بگیریم؟ ‫- آره، بیا دیگه. به خدا...
‫مامان‌بزرگت خیلی خوشحال می‌شه ‫که حلقه‌اش رو به دیون می‌دی.
‫مامان، قراره چند نفر بیان ‫باهات صحبت کنن.
‫کی میاد؟
‫یادته گفته بودم تو مرکز ‫سلول داسی‌شکل کار می‌کنن؟
‫- سلام مایکل. ‫- سلام.
‫همکارم ویکتوریا رو هم آوردم.
‫خیلی بیشتر از من تو سازمانمون کار کرده.
‫کل سوالات احتمالیتون رو جواب می‌ده.
‫- سلام. خوش‌وقتم. ‫- خوش‌وقتم مایکل.
‫- شما هم باید تینا باشین. ‫- سلام.
‫اسمم رو بلدی؟
‫ای بابا... پسرتون کلی از شما ‫واسه همکارم تعریف کرده.
‫عذر می‌خوام مایکل، ‫یادداشت‌هام رو نیاوردم،
‫تو هم دچار کم‌خونی داسی‌شکل هستی؟
‫- نه، نه بابا. ‫- نه بابا، اصلا دچارش نیست.
‫آها، پس خوش‌شانسی.
‫خوش‌شانسه.
‫خب، از مرکزتون برام بگین. ‫بفرمایین بشینین. چیزیتون نمی‌شه.
‫اِم، خب...
‫خب تینا، ما تو سازمانی به نام ‫«سلامت و اتحاد» کار می‌کنیم...
‫که تخصصمون درمان بیماری‌های ‫سلول‌های داسی‌شکله.
‫سراسر دنیا شعبه داریم،
‫ولی تازه اولین شعبه‌مون رو ‫تو لندن باز کردیم.
‫کل کارکنانمون آموزش دیدن...
‫که نیازهای تک‌تک بیمارانمون رو برآورده کنن.
‫جدیدترین دستگاه‌های انتقال خون رو هم دارن،
‫یعنی ۵۰% از زحمتمون کاسته می‌شه.
‫اولویتمون تو «سلامت و اتحاد»...
‫اینه که بیمارانمون یه ثانیه هم ‫الکی درد نکشن.
‫یعنی با اولین علائم ‫ناراحتی یا درد،
‫مواد افیونی مناسب رو پیشنهاد می‌دیم.
‫یعنی دیگه لازم نیست ‫چند ساعت تو اورژانس معطل بشی...
‫و عین معتادها از دکترها ‫التماس دارو کنی.
‫این‌ها کم‌خونی داسی‌شکل رو ‫خوب درک می‌کنن.
‫واقعا درد زندگی با کم‌خونی ‫داسی‌شکل رو درک می‌کنیم...
‫و به نظرمون هیچ‌کس نباید ‫عذابش رو تنهایی تحمل کنه.
‫بگذریم، همه‌چی تو بروشورمون هست.
‫اگه دیدین بهش علاقه‌مندین...
‫یا سوالی داشتین، ‫حتما باهام تماس بگیرین.
‫- ممنون. ‫- خوشحال شدم.
‫- همچنین. خیلی ممنون که تشریف آوردین. ‫- خیلی ممنون که تشریف آوردین.
‫نظرت چیه؟
‫بفرما.
‫مرسی.
‫عه، این دیگه چیه؟
‫مگه قلک بچه زدی؟ ‫اذیتم می‌کنی، مگه نه؟
‫گمون کنم درست باشه.
‫- داداش، ۵۰ پوند کمه. ‫- ببین، دفعه بعد بهت می‌دم.
‫- قول می‌دم. ‫- عه، قول می‌دی؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب. دستت رو باز کن.
‫مرسی.
‫این‌ها مال تو. یکی دیگه هم بهت می‌دم.
‫- وایستا ببینم، خود پکش رو نمی‌دی؟ ‫- آها، قیمتش ۵۰ پونده.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- جدی می‌گم.
‫اصلا شوخی ندارم. اصلا.
‫- ایول. ‫- ایول داداش.
‫ببین، این‌قدر ناراحت نباش. ‫خیلی دوستت دارم.
‫- فعلا. ‫- شرمنده داداش.
‫- کار و باره دیگه، مگه نه؟ ‫- آره.
‫داره شب می‌شه، ‫همین بیشتر نصیبمون نشد.
‫همین؟
‫آره، دوقلوی پدرسوخته‌ات ‫هم این رو داد.
‫اون که شبیه من نیست داداش.
‫این که با کار تو فروشگاه «تسکو» ‫فرقی نداره.
‫حتی به راهنماییت عمل کردم.
‫با زبون‌بازی مشتری جور کردم.
‫امروز به کل آدم‌های زنده رو زدم.
‫«نمی‌خرین؟ نمی‌خرین؟» ‫عین موادفروش‌های بدبخت شدم.
‫درست می‌شه. از پسش برمیای.
‫رفیق، این حرف‌ها واسه تو راحته، خب؟ ‫تو هر وقت بخوای می‌ری خونه.
‫حاضره.
‫مرسی.
‫بیا راد.
‫کرامبل سیب سفارش نده. ‫خواهش می‌کنم غذای واقعی بگیر.
‫- بیا. ‫- همون رو می‌خوام.
‫- نه، نباید پای یا کرامبل سیب بخوری. ‫- پس می‌شه اون رو بگیرم؟
‫ای بابا، یه غذای خوب بگیر.
‫باید تماسم رو بگیرم، خواهش می‌کنم!
‫می‌خوام تماسم رو بگیرم!
‫باید با مامان و بابام تماس بگیرم، ‫خواهش می‌کنم!
‫هنوز اون دختره، جازمین جانسون رو ‫پیدا نکردن.
‫هنوز نکردن؟
‫دو ماه گذشته. ‫من هیچ خبری نشنیدم.
‫آره، خب متأسفانه اگه آدم ‫شبیه مادلین مک‌کن نباشه،
‫فوقش تو فیس‌بوک براش پست می‌ذارن.
‫- هوم. ‫- ولی فردا مامانش رو می‌بینیم.
‫تری گمون می‌کنه یه کاری کرده، ‫ولی من مطمئن نیستم.
‫اصلا چنین حسی ندارم.
‫خب، به نظرم آدم‌ها رو ‫خوب می‌شناسی...
‫و بهتره به حرف دلت گوش بدی.
‫- چه خوب شده. ‫- آره، خوب شده.
‫به نظرم خیلی به هم می‌اومدیم.
‫نظرت چیه؟
‫- به نظرت باهاش می‌مونه؟ ‫- نه.
‫می‌خوام با کارن تشکیل زندگی بدم.
‫- کارن رو نگو. ‫- خدا جون، قیافه‌اش رو ببین.
‫داره گریه می‌کنه؟
‫ای بابا، دیگه نباید زنان سیاه‌پوست رو ‫تو این برنامه‌ها بیارن.
‫حتما باید مردهایی هم بیارن ‫که از زنان سیاه‌پوست خوششون بیاد،
‫آخه این‌جوری اصلا نمی‌شه.
‫انتخاب احتمالی زوج جدیدمون...
‫عزیزم، داشتم با خودم می‌گفتم ‫بهتره جمعه بریم بیرون.
‫شیک و پیک کنیم ‫و بریم یه رستوران خوب.
‫چه مناسبتیه؟
‫مناسبتی نیست.
‫جمعه است دیگه.
‫به همین سادگی؟
‫آره، به همین سادگی.
‫- باشه. ‫- واقعا؟
‫- باشه. خیلی‌خب. بریم. ‫- ایول، می‌ریم.
‫باشه.
‫چی گوش می‌دی؟
‫چاکی یه آهنگ جدید داده ‫و خرابت کرده داداش.
‫همه‌اش دروغه، ولی باحاله.
‫قطعش کن.
‫- آروم باش داداش. ‫- به من نگو آروم باشم کره‌خر.
‫طرف خونم رو ریخته، ‫بعد تو با آهنگش قر می‌دی؟
‫باورم نمی‌شه.
‫- ببخشید داداش. ببخشید داداش. نمی... ‫- خفه‌خون بگیر.
‫چه مرگته پسر؟
‫توزی، چرا همه‌اش از این کارها می‌کنی پسر؟
‫[چطوری؟] ‫[فقط ۱۲۲تا مونده.]
‫[حداقل چیزی به آخرهفته نمونده.] ‫[بی‌صبرانه منتظرم.]
‫وای خدا جون. ‫گل‌ها تازه به دستم رسیدن عزیزم.
‫خیلی خوشگلن.
‫کاش قیافه دخترها رو ‫موقع خوندن کارتش می‌دیدی.
‫«همین‌جوری چون جمعه بود گل فرستادم.»
‫می‌دونم الان سر کاری، ‫ولی فقط می‌خواستم بگم خیلی دوستت دارم...
‫و بی‌صبرانه منتظر شام امشبم.
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫شام!
‫چطوری؟ ردیفی جی؟
‫ردیفم.
‫قیمتش رو که می‌دونی، مگه نه؟
‫قیمت؟
‫قیمت تحویل بسته به این ملک رو می‌گم احمق.
‫- نمی‌دونستم هزینه داره. ‫- مگه تازه‌کاری؟ جریان چیه؟
‫آره، معمولا اینجا نمیام، ‫خلاصه...
‫ما بسته‌هات رو دم خونه تحویل می‌دیم.
‫ببین، فقط ۵۰ پوند ناقابل می‌گیریم...
‫ولی این خیلی بزرگه.
‫باید ۱۰۰ پوند بدی داداش.
‫من پول ندارم، اینه که...
‫ظاهرا مشکل خودته داداش. ‫پول نداشته باشی، تحویل نمی‌دی.
‫خیلی‌خب.
‫داداش، کجا می‌ری؟
‫ازم پول خواستین. ‫من هم پول ندارم.
‫- فقط می‌خوام کارم رو بکنم. ‫- تف به کارت داداش.
‫مگه مغز خر خوردی داداش؟
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫تیز، داداش!
‫- تیز، به طرف چاقو زدی! ‫- برو داداش!
‫با توئم داداش! تیز، فرار کن! ‫داداش، باید بریم پسر.
‫- بیا داداش. ‫- خاک بر سرمون شد!
‫تیز، به طرف چاقو زدی!
‫چطوری؟ ردیفی داداش؟
‫قیمتش رو می‌دونی دیگه؟
‫قیمت؟
‫قیمت تحویل بسته ‫به این ملک رو می‌گم خنگول.
‫نمی‌دونستم هزینه داره.
‫مگه تازه‌کاری؟ ‫جریان چیه؟
‫آره، معمولا... ‫معمولا اینجا نمیام.
‫ما مرسوله‌ها رو ‫دم در تحویل می‌دیم.
‫ببین، فقط ۵۰ پوند ناقابل می‌گیریم، ‫ولی این بسته خیلی بزرگه.
‫باید ۱۰۰ پوند بدی داداش.
‫من پول ندارم.
‫ظاهرا مشکل خودته داداش. ‫پول نداشته باشی، تحویل نمی‌دی.
‫- داداش، کجا می‌ری؟ ‫- از اینجا می‌رم.
‫تیز، به طرف چاقو زدی!
‫- با بسته نمی‌ری. همین‌جا می‌مونه. ‫- خیلی‌خب، وایستین، ببینین.
‫خب؟ ‫نمی‌دونستم هزینه داره. خب؟
‫دفعه بعد که اومدم حساب می‌کنم. ‫قول می‌دم. فقط...
‫- فقط دارم کارم رو می‌کنم. ببینین بچه‌ها... ‫- داداش، تف تو کارت.
‫ولش کن پسر.
‫ولی بهت هشدار دادیم. خب؟
‫حالا دیگه می‌دونی.
‫- دفعه بعد حواست باشه. ‫- خیلی‌خب، باشه.
‫- بیاین. ‫- امان از دستت.
‫نه دیگه تیز. ‫خودت باید شام رو حساب کنی‌ها.
‫غذای مفتی رو ول کردی پسر. ‫اذیت نکن دیگه داداش.
‫آشغال عوضـ...
‫سلام جیمز. چی شده رفیق؟ ‫خوبی؟
‫- راد، داری میای؟ ‫- آره داداش.
‫این ماشین داره اذیتم می‌کنه. ‫اصلا روشن نمی‌شه.
‫- چرا با اتوبوس نمیای؟ ‫- نه، نمی‌تونم با اتوبوس بیام رفیق.
‫خیلی بو می‌ده پسر، متوجهی؟
‫بوش کل اتوبوس رو برمی‌داره. ‫به خطرش نمی‌ارزه.
‫خطر؟ گفتم ۱۰ خوشه می‌خوام.
‫- پولش رو نمی‌خوای؟ ‫- چرا.
‫خب، باید تا ۱۵ دقیقه دیگه ‫به دستم برسه.
‫شوخی ندارم راد، اگه به موقع نرسی، ‫از یکی دیگه می‌خرم.
‫تف به این زندگی...
‫ای بابا.
‫اتوبوس رو نگه دار!
‫عذر می‌خـ... ببخشید... ببخشید خانم، اِم...
‫اینجا کجاست؟
‫خیابون کوئینز درایوه.
‫اِم، عذر می‌خوام...
‫کجا می‌شه؟
‫ادینبرو.
‫یعنی اینجا اسکاتلنده؟
‫مگه جای دیگه‌ای هم ادینبرو داره؟ ‫من که نشنیدم.
‫- غذا درست می‌کنی؟ ‫- می‌شه در بزنی؟
‫من می‌رم بیرون، ‫باید خودت یه چیزی درست کنی.
‫اوهوم!
‫- شیک کردی که کجا بری؟ ‫- با کوین می‌رم بیرون.
‫- ای بابا. چرا نامزدیتون رو به هم نمی‌زنی؟ ‫- قرار نیست به هم بزنم.
‫نامزدمه. قصدمون جدیه.
‫البته از تو انتظار ندارم ‫فرقش رو بفهمی.
‫اِم، عذر می‌خوام؟
‫من و کرگ دو سال قصد ازدواج داشتیم، ‫ولی یهو رفت زندان.
‫تازه، می‌گه می‌خواد بعد آزادیش ‫باهام ازدواج کنه.
‫ازدواج کنه؟
‫اوهوم. حلقه می‌ده.
‫- یعنی می‌خوای ۳۵ سال منتظرش بمونی؟ ‫- معلومه که نه.
‫بگذریم، الان‌هاست که کوین برسه،
‫پس باید آدم بزرگ باشی ‫و خودت امشب غذا درست کنی.
‫وقتی «اوبر ایتس» هست ‫غذا درست کنم؟
‫خوش بگذره.
ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌گا‌ه ب‍ا‌‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫چیه؟
‫- مگه قرار نبود بری بیرون؟ ‫- می‌رم.
‫حالت خوبه؟
‫چیزیم نیست. می‌شه تنهام بذاری؟
‫- چی شده؟ ‫- می‌شه بری بیرون؟!
‫باز هم قالت گذاشت، مگه نه؟
‫دفعه قبل مامانش مریض شده بود.
‫خب، این‌دفعه کی مریض شده؟
‫نگفت.
‫لحنش پشت خط چطوری بود؟ ‫صادقانه بود؟
‫پیام داد که فعلا نمی‌تونه صحبت کنه، ‫بعدا زنگ می‌زنه و توضیح می‌ده.
‫چرا می‌تونه پیام بده، ‫ولی نمی‌تونه زنگ بزنه؟
‫به نظرت عجیب نیست آبجی؟
‫ممکنه هزارتا اتفاق افتاده باشه. ‫شاید کلانتریه.
‫شاید بلایی سرش اومده.
‫یا دلش رو به یه دختر دیگه داده.
‫از این کارها نمی‌کنه.
‫- پس بیا بریم خونه‌اش. ‫- چی؟
‫بیا بریم خونه‌اش ‫و ببینیم هست یا نه.
‫نه. من همین‌جوری نمی‌رم خونه‌اش. ‫از اون دخترها نیستم.
‫من هستم.
‫اگه رفتیم و خونه نبود، مشکلی نیست. ‫حداقل خیالمون از این یه قلم راحت می‌شه.
‫بابا، داری خیلی طولش می‌دی. ‫گرسنه‌ام.
‫لطفا سس برگر یادت نره.
‫نباید کنارش باشه. ‫باید خودشون روش بریزن.
‫زود می‌بینمت.
‫دارم با نهایت سرعت میام اونجا.
‫همین الان اونجا بودم. ‫گفتن کارت‌خوانشون خرابه،
‫واسه همین مجبور شدم ‫بیام از خودپرداز پول نقد بگیرم.
‫باشه؟ رسیدم. الان رسیدم.
‫الان پول می‌گیرم و زود میام پیشت. فعلا.
‫[کارت خود را وارد کنید]
‫[رمز خود را وارد کنید]
‫[موجودی حساب]
‫[موجودی حساب: ۳.۶۳ پوند] ‫[قابل برداشت: ۰ پوند]
‫بردار جان. بردار، بردار.
‫با گوشی جان تماس گرفتین. ‫پیغام بذارین.
‫داداش... ببین داداش. ‫پـ... پـ... پولم رو نریختن.
‫جان پـ... پولم رو... ‫پولم رو نریختن.
‫فرقی نمی‌کنه اخراج شده باشم یا نه،
‫باید دستمزد ساعات کاریم رو بدن.
‫ای‌جی الان خونه است ‫و خیلی گرسنه است داداش.
‫منتظر منه. خب؟
‫گوشیت رو بردار دیگه.
‫[موجودی حساب: ۳.۶۳ پوند] ‫[قابل برداشت: ۰ پوند]
‫تف به این زندگی!
‫فقط اگه خودتون حاضر باشین ‫به خودتون کمک کنین، خدا کمکتون می‌کنه.
‫نمی‌شه یه آرزو کنین ‫و دست رو دست بذارین.
‫خدا که غول چراغ نیست.
‫خدا که غول چراغ جادو نیست.
‫هرچقدر زحمت بکشین، ‫خدا سه برابرش کمکتون می‌کنه.
‫سه برابر.
‫پس اگه کاری نکنین، ‫سه برابرش هم هیچ می‌شه.
‫- خدای بزرگ رو شکر! ‫- ممنون.
‫منظورم رو می‌فهمین؟ ها؟
‫لباست رو عوض کن و برگرد اینجا. ‫می‌خوام باهات صحبت کنم.
‫چشم مامان‌بزرگ.
‫زانو بزنین. ‫باید عبادت کنین...
‫این چیه؟
‫اِم...
‫افتادم و زخمی شدم.
‫بیا اینجا.
‫کلید وقوع معجزه ایمانه.
‫تایو، به نظرت من خنگم؟
‫کلید وقوع معجزه ایمانه.
‫نه مامان‌بزرگ.
‫هوم.
‫هر روز تو اخبار می‌بینم...
‫پسرهای سیاه‌پوستی عین خودت ‫همدیگه رو می‌کشن.
‫مگه داداش‌هات رو نمی‌شناسی؟
‫ها؟
‫می‌خوای آخر و عاقبتت عین اون کرگ ‫بشه که دنبالش راه می‌افتادی...
‫و الان زندانی شده؟
‫تو این‌جوری نیستی.
‫به مادرت قول داده بودم ‫مواظبت باشم.
‫- بهش گفتم حواسم هست که حتما... ‫- مامان‌بزرگ.
‫چرا باید همیشه پای اون زن رو ‫وسط بکشی؟
‫«اون زن»؟ مگه مادرت نیست؟
‫نه.
‫نه‌خیر، نیست.
‫مادر بچه‌هاش رو بزرگ می‌کنه. ‫ولشون نمی‌کنه.
‫می‌دونم یه روزی برمی‌گرده. ‫هر روز براش دعا می‌کنم.
‫دعات رو واسه اون هدر نده.
‫نمی‌خوان نگران من باشی. ‫آخر و عاقبتم عین کرگ نمی‌شه.
‫حالا می‌شه لطفا برم؟
‫باشه.
‫اصلا چراغش رو خاموش نمی‌کنه. ‫دلیل نمی‌شه خونه باشه.
‫- کلید خونه‌اش رو داری؟ ‫- نه.
‫- مگه نامزدت نبود؟ ‫- هست.
‫ولی مرد جماعت بعد از چند ماه ‫به هیچ‌کس کلید خونه نمی‌ده.
‫همه رو جمع نبند.
‫ماشینش این اطراف نیست؟
‫ماشین نداره.
‫چرا با کسی که ماشین نداره ‫نامزد کردی؟
‫خودم ماشین دارم.
‫برو در بزن ‫ببین خونه است یا نه.
‫نه، من در نمی‌زنم.
‫قبوله، خودم می‌رم.
‫ول کن دیگه. معلومه خونه نیست.
‫باورم نمی‌شه قانعم کردی ‫بیام اینجا.
‫اونجا رو.
‫بیا.
‫مرسی. من می‌برمش.
‫مرسی.
‫ممنون.
‫- تو کی هستی؟ ‫- شما کی هستین؟
‫فقط ما سوال می‌پرسیم، خب؟
‫- این‌جوری نگاهم نکن، وگرنه... ‫- بذار خودم باهاش حرف بزنم.
‫من سابرینام، دوست‌دخترم کوینم.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- مگه نگفته بودم...
‫- می‌شه لطفا تو ماشین منتظرم بمونی؟ ‫- یعنی چی که «منتظر بمونم»؟
‫فقط...
‫قبوله؛ ولی اگه کارم داشتی، صدام کن.
ديجی موويز
‫نه ماهه که با کوین نامزد کردم.
‫- من دو ماهه باهاش نامزد کردم. ‫- با کی حرف می‌زنی؟
‫- با دوست‌پسرت. ‫- وای، سابرینا.
‫خیلی بی‌شعوری.
‫چرا سرزده اومدی اینجا؟
‫کجا می‌ری؟ ‫با توئم.
‫بیا ببینم. آهای، با توئم. ‫کجا می‌ری...
‫بذار تو حال خودم باشم!
‫ممنون.
‫بابا می‌گه آشناپنداری فرصت مجددیه ‫که خدا در اختیار آدم می‌ذاره.
‫این دفعه فرق می‌کرد.
‫- آخه چاقو رو تو بدنم حس می‌کردم... ‫- نگو.
‫با تصورش حالت تهوع می‌گیرم.
‫غذاتون چطوره؟
‫- حرف نداره. ممنون. ‫- خوبه، مرسی.
‫- دسر میل ندارین؟ ‫- نه، من نمی‌خورم.
‫لطف می‌کنین برای من ‫کیک شکلاتی بیارین؟
‫- رو چشمم. ‫- ممنون.
‫خوشحالم که لبخندت رو می‌بینم.
‫واقعا؟ پیش تو راحت لبخند می‌زنم.
‫- بفرمایین خانم. ‫- عه، چه زود آوردن.
‫[باهام ازدواج می‌کنی؟]
‫«باهام ازدواج...»
‫وای... وای خدا جون. ‫گمون کنم کیکم رو اشتباه آورده.
‫- یه لحظه. عذر می‌خوام. ‫- وایستا عزیزم. عه.
‫ببخشید دوستان. عذر می‌خوام.
‫عزیزم، مال...
‫فرقی نمی‌کنه روزم چطور بگذره،
‫می‌دونم همه‌چی درست می‌شه، آخه...
‫بعدش تو رو می‌بینم.
‫دیون، من خیلی دوستت دارم...
‫و احتمالا دارم ‫تو خواستگاری گند می‌زنم، ولی...
‫خواستگاریت خوبه.
‫می‌خوام همیشه وقتی میام خونه ‫تو رو ببینم.
‫خب،
‫دیون اوفوری...
‫وای خدایا.
‫باهام...
‫باهـ...
‫باهام ازدواج می‌کنی؟
‫- آره. ‫- واقعا؟
‫- آره. آره! ‫- واقعا؟
‫بیا ببینم.
‫مبارک باشه.
‫عزیزم، می‌خوای برات وان رو پر کنم؟
‫دی...
‫مایکل، چشمت!
‫چی شد؟
‫آماده باشین!
‫سلام.
‫تو شبیه منی.
‫چرا شبیه منی؟
‫چون خودتم.
‫آروم باش.
‫ای وای.
‫اینجا آینده است.
‫یعنی چی؟
‫آهای، چی شده بود؟
‫آهای، چـ... آهای.
‫چطوری اون کارها رو کردی؟
‫چطوری من رو آوردی اینجا؟
‫سه ماه بعد از خواستگاریت ‫این‌جوری می‌شه.
‫- شاید اگه دیرتر خواستگاری می‌کردی... ‫- من همین امروز خواستگاری کردم.
‫چه ربطی به این چیزها داره؟
‫نه، نه. بـ... بـ... ‫باورم نمی‌شه.
‫این که... ‫این که چند ماه دیگه است.
‫ببین، همین که اینجایی ‫یعنی می‌تونی جلوش رو بگیری.
‫یعنی می‌تونی نجاتش بدی.
‫[زنده‌یاد دیون اوفوری] ‫[متولد ۲ مارس ۱۹۹۴، متوفی ۹ ژوئیه ۲۰۲۴]
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez