« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz
Elixir & Shinsekai Yuri :مترجمین
‫میازاکی، ها؟
‫درسته...
‫میام.
‫سفرمون دو شب و سه روزه!
‫آماده‌ای بری؟ چمدون داری براش؟
‫ندارم ولی از اونی که افتاده گوشه‌ی آژانس استفاده می‌کنم.
‫اون نمی‌شه!
‫بازیگرها معمولاً واسه فیلم‌برداری می‌رن مناطق بومی! ‫واسه آیدل‌ها هم داشتنش واجبه!
‫چمدون، رفیق جینگ ما هنرمندهاست!
‫خــب، می‌بینم که اصولشو نمی‌دونی و منم از قضا فردا رو بیکارم...
‫من که دیگه استاد فیلم‌برداری توی جاهای بومی شدم، خودم شخصاً بـ...
‫پس چطوره فردا عصر ساعت ۴ دمِ خروجی شرقی ایستگاه شینجوکو همو ببینیم؟
‫ها؟
‫کدومش؟
‫کدومش؟!
‫کدوم لباس سلیقه‌اشه؟
‫کـیــوت!
‫سـکـسـی!
‫یه لباس باکیفیت با نخ نازک که تمیز و مرتبه و به هیکل برجسته‌ی منم میاد،
‫و به آدم واسه قرار یه استایل فریبنده می‌ده؟
‫ولی نمی‌خوام با زیادی به خودم رسیدن هم عجیب باشم.
‫وقتی پای لباسای راحتی سلبریتی‌ها میاد وسط، ‫دیگه باید لباس ورزشی، کفش و کلاه کپ پوشید؛
‫و فاز تیپِ مخصوص توی فرودگاه رو داد.
‫پشماشو با این تیریپ خفنم بریزونم یعنی؟
‫اگه این لباسه رو بپوشم که خیلیم شبیهِ تیپای ‫واقعیمه، تیپ لولی و خیلی دخترونه زدم یعنی؟!
‫ولی با اینکه خیلیم دوستش دارم، لباس چین‌چینی فقط به دخترا میاد نه؟
‫به این زودی این‌قدر دیر شد؟ ‫تازه خیر سرم اومدم دو ساعت زودتر آماده بشم!
‫باید تاکسی خبر کنم. عه؟ گوشیم کو؟
‫کیف پولم چی؟ ای خدا! چی‌کار کنم؟
‫دیر کردم! مطمئنم حسابی طعنه می‌زنه!
‫چرا هنرمندها بویی از سرِ وقت بودن نبردن؟
‫شرمنده که معطل شدین.
‫آکوا!
‫ببخشید دیر کردم!
‫تاکسیم توی ترافیک گیر کرد.
‫منم داشتم کتابمو می‌خوندم واسه همین مشکلی نیست.
‫جدی...؟
‫بیرون سردت بوده. برات لته‌ی گرم سفارش دادم.
‫آه، چه گرمه.
‫به همین زودی زمستون شد؟
‫خب، کجا چمدون می‌فروشن؟
‫فکر کنم مرکز خریدها دارن.
‫من حساب می‌کنم. هرچی نباشه معطلت کردم.
‫من حساب می‌کنم.
‫جدی؟ ولی...
‫این چیزا وظیفه‌ی مرده.
‫اینم از رسیدتون.
‫ممنونم!
‫ممنون که منتظر شدین.
‫دم اون آقاهه گرم...
‫ولی من دیر کردم، الانم که دنیا رو دور برابری جنسیتی می‌چرخه.
‫حسابتون می‌شه ۱۴۳۲ ین.
‫چیزه...
‫ها؟
‫با سوئیکا پرداخت می‌کنم.
‫بفرمائید.
‫ممنونم.
‫بریم.
‫صبـ...
‫صبر کن ببینم! قبل از اینکه من حرکتی بزنم پرداخت کرد! من می‌خواستم پولشو بدم!
‫حرکتای خوبی می‌زنیا.
‫چی مثلاً؟
‫به‌نظرت کدومو بگیرم؟
‫مهم اینه چیزیو بگیری که خیلی جادار باشه.
‫بین اینا، اون رنگیشو که دوست داری انتخاب کن.
‫هممم...
‫پس سفید می‌گیرم.
‫خوبه.
‫سفید... رنگِ چوب نورانی من!
‫می‌خوام ازش بپرسم چرا انتخابش کردم! ‫می‌دونم که دارم خیلی دستپاچه می‌شم ولی...
‫می‌دونم ولی نمی‌تونم پیش خودم به احتمالش فکر نکنم...!
‫کیفت.
‫ها؟
‫می‌ذارمش بالای چمدون، بده‌ش بهم.
‫نـ ـ نمی‌دونی نه؟
‫کیف‌دستی بخشی از مد و فشنه! ‫گرفتنش از یه خانم یعنی واقعاً چیزی نمی‌دونی!
‫ساکت شو بابا.
‫نمی‌دونه. نمی‌دونه ولی...
‫خب، خریدمون تموم شد. بعداً می‌بینمت.
‫ها؟
‫آه، ولی ساعت دیگه ۷ شده... منم یه‌کمی گشنمه.
‫آره راستی. گوشت خوبه؟
‫عاشق گوشتم!
‫اینجا اومدن اونم بدون رزرو خیلی سخته. همیشه ظرفیتشون تکمیله.
‫آره.
‫خوش اومدین.
‫از طرف هوشینو رزرو کرده بودم.
‫برای دو نفر بله؟ منتظرتون بودیم.
‫رزرو هم کرده!
‫پس اون‌موقع چرا اون‌جوری گفت؟ رزرو هم کرده که!
‫اگه من می‌گفتم می‌خوام برم خونه برنامه‌ش چی بود پس؟
‫تازه، خوب جایی هم بودیم،
‫و نیازی به گفتن نیست که من واسه این کباب برزیلی دارم چه لَه‌لَهی می‌زنم!
‫ماشالا خوب واردی! زیادی توی این چیزا وارد نیستی به‌نظرت؟!
‫جدی؟
‫داری ادای مردای پولدار ۳۰ ساله‌ی این صنعتو درمیاری!
‫تو... توی همراهی‌کردن خانما خیلی واردتر از اونی‌ای که فکرشو می‌کردم.
‫خب من توی خانواده‌ای بزرگ شدم که یه آژانس هنری دارن.
‫با این وجود به‌عنوان یه دبیرستانی، خوب بلدی.
‫شک ندارم تا الان دل خیلی از دخترا رو بردی.
‫نه‌خیرم.
‫حداقل تو دهه اخیر.
‫توی صنعت سرگرمی احتمالاً روابط ‫با فاصله سنی بالا زیاد پیدا بشن
‫چون انتظار همچین قرارهایی رو دارن.
‫خب، وقتی پولدار بشی، علاقه‌ات ‫هم به این‌جور چیزا بیشتر می‌شه.
‫ولی، اگه برنامه‌ریزیت برای لذت‌بردن طرف مقابل ‫باشه، طبیعتاً نتیجه‌اش مثل این قرار نمی‌شه؟
‫کلی تلاش کرده تا به من خوش بگذره...
‫اگه قراره از این حرفا بزنی، پس رابطه‌ات با آکانه چی؟
‫تو فکرش هستم که به‌زودی یه جواب درست بهش بدم.
‫که این‌طور...
‫همیشه فکر می‌کردم که نباید خودم رو ‫درگیر رابطه عاشقانه‌ای با کس دیگه بکنم.
‫ولی الان دیگه فکر می‌کنم اشکالی نداره، ‫برای همین می‌خوام درست بهش فکر کنم.
‫مشکلش چیه؟ حق عاشق شدن از حقوق اولیه‌ی هر آدمیه.
‫این حرفی نیست که باید از دهن یه آیدل بشنوم!
‫الان داریم درمورد تو حرف می‌زنیم!
‫آه، درسته.
‫خوشمزه بود. ممنون که من رو بردی اونجا.
‫باهام اومدی خرید، این حداقل کاریه که می‌تونم بکنم.
‫خب، تاکسی گرفتم. بیا بریم.
‫کجا؟!
‫با جو الان، بعید نیست ‫بخواد شب رو باهام بگذرونه!
‫شاید ببرتم به یه هتل تو کابوکیچو، ‫روی یکی از این تخت سلطنتیا و...
‫چی‌‌کار کنم؟!
‫منو رسوند خونه...
‫واقعاً که! نه اینکه... انتظار خاصی داشته باشم.
‫عه.
‫تو فکرش هستم که به‌زودی یه جواب درست بهش بدم.
‫یعنی چی‌کار می‌کنه...
‫خب، بگو سیب!
‫«بگو سیب»؟ مثل این پیرمردایی!
‫بچه‌های امروزی اینو نمی‌گن؟
‫یعنی چه فیلتری بذارم روش...
‫چند وقته این مسئله منو اذیت ‫می‌کنه، چرا رو صورتت نقطه می‌ذاری؟
‫ها؟ ناز نیست؟
‫تقریباً مطمئنم که همه‌ی پسرا از این بدشون میاد.
‫حتی موقع کم‌خوابی هم پوست صورتت ‫رو خوب نشون می‌ده، خیلی چیز خوبیه!
‫چرا آخه باید همچین حرفی بزنی؟ واقعاً که!
‫هممم...
‫باید آینده‌ی رابطه‌ام رو هم با آکانه در نظر بگیرم.
‫حالا که دیگه هدفم پیدا کردن پدرم نیست، ‫دیگه نیازی ندارم آکانه کنارم باشه.
‫دیگه نیازی نیست اونو به‌خاطر خودخواهیم که بهم می‌گفت ‫«می‌تونی از هوش این دختر استفاده کنی.» پابند خودم کنم.
‫ولی...
‫نه، به‌خاطر همینه... نمی‌تونم دختری مثل آکانه که ‫آینده‌ی روشنی داره رو برای همیشه پیش خودم نگه دارم...
‫ولی خوش به‌حالت، مسافرت می‌ری میازاکی.
‫تو خیلی مسافرت نمی‌ری؟
‫همم، داخل ژاپن زیاد نه...
‫ولی برای تعطیلات سال نو، با خانواده می‌ریم سفر خارج.
‫خانواده‌شون از اون خر پولان.
‫به‌خاطر کار نمی‌تونستم به اردوهای مدرسه برم. ‫برای همین هیچ‌وقت با هم‌سنای خودم جایی نرفتم.
‫خوش به‌حالتون...
‫پس چطوره تو هم بیای؟
‫عه؟ واقعاً؟
‫آره. درهرصورت که یکی از دلایل این ‫سفر استراحت بعد از توکیو بلیده.
‫و اینکه، فکر کنم کم‌کم وقتش شده که یه ‫گفت‌وگوی طولانی باهم داشته باشیم...
‫گفت‌وگوی طولانی...؟
‫پس حتماً می‌خوای کم‌کم باهام به‌هم بزنی.
‫فن بیانت خیلی افتضاحه. حتی منم ‫می‌تونم بفهمم منظور اصلیت چی بود.
‫ولی نمی‌تونم این احساس رو تا روز سفر تحمل کنم.
‫اگه قراره حرفی زده بشه، بذار همین الان باشه.
‫از «شروع عشق»، شش ماه گذشته؟
‫اتفاقای زیادی افتاد، ولی خوش گذشت.
‫وقتی با توئم، فکر می‌کنم خاطرات خوش ‫اون دوران دارن ادامه پیدا می‌کنن.
‫خیلی خوش گذشت...
‫من به این فکر می‌کردم که درست نیست ‫تو رو تا ابد برای خودم نگه دارم.
‫چون رابطه ما تو اون برنامه ‫شروع شد... و واقعی نیست.
‫درسته. ما یه زوج واقعی نیستیم.
‫فقط یه دفعه توی برنامه همو بوسیدیم. ‫و هیچ‌وقت حتی دست همدیگه رو نگرفتیم...
‫این یه رابطه طبیعی نیست، درسته؟
‫می‌دونستم بالأخره یه همچین حرفی می‌زنی.
‫دیگه بهم احتیاج نداری؟ به‌دردت خوردم؟
‫می‌دونستم. می‌دونستم تو به‌خاطر این با ‫من بودی چون فکر می‌کردی به‌دردت می‌خوردم.
‫می‌دونستم که آدم حیله‌گری هستی.
‫ولی می‌دونی، فقط اینا نبود که می‌دونستم...
‫اینجا همون‌جاست.
‫می‌دونم تو بودی که اینجا منو نجات دادی...
‫و به‌خاطر منافع شخصیت نبود.
‫دلیل اینکه از اون بوسه بدم نیومد به‌خاطر ‫این بود که می‌دونستم قلب مهربونی داری.
‫اگه با تو باشه، بوس که سهله، حتی از اون کارام می‌کنم.
‫آکانه...
‫چطور بگم؟ داری گول منو می‌خوری.
‫منظورت چیه؟
‫خب... حتی اگه بهت بگم هم متوجه نمی‌شی.
‫دیدی! بازم داری از جواب دادن طفره می‌ری!
‫صادقانه احساست رو بهم بگو!
‫فکر می‌کنی رابطه‌ای که توش بوسیدن ‫و از اون کارا نباشه، به‌درد نمی‌خوره؟
‫نه‌خیرم.
‫نه‌... خیرم؟
‫همین‌طوری فکر می‌کنی!
‫خب آخه، منم میل جنسی دارم.
‫اگه مجبورم کنی بین اینکه همچین چیزی می‌خوام ‫یا نمی‌خوام انتخاب کنم، معلومه می‌گم می‌خوام.
‫ولی این بحثا به هم ربطی ندارن...
‫راستشو می‌گی...؟
‫بذار اینو ازت بپرسم: حس ‫عاشقانه‌ای نسبت به من داری؟
‫معلومه که دارم!
‫معلومه که...
‫دارم؟
‫خیلی با اعتمادبه‌نفس به‌نظر نمیای.
‫دیدی؟ تاحالا همچین حسی از طرف تو دریافت نکردم.
‫من از این چیزا سر در نمیارم! ‫بالأخره دفعه اولیه که با یه پسر بودم!
‫واقعاً؟
‫بله!
‫برای همین... نمی‌دونم... ‫که ما چه رابطه‌ای داریم.
‫حس می‌کنم کارای اولیه رو رد کردم ‫و مستقیم رفتم سر کارای عملی...
‫ولی، می‌خوام به‌دردت بخورم ‫آکوا-کون. این حس واقعیمه.
‫خودت گفتی، مگه نه؟ دلیل اومدنت به این ‫صنعت این بود که یکی هست که می‌خوای بکشیش.
‫من مخالف تموم کردن رابطه‌مون نیستم.
‫ولی می‌دونی... حس می‌کنم تو به کسی نیاز ‫داری که بار روی دوشت رو سبک‌تر کنه.
‫دیگه اون مسئله مهم نیست.
‫دنبال کسی بودم که مرگ ‫مادرم رو به بار آورد، پدرم.
‫گفتم احتمالاً اون هم توی صنعت سرگرمی ‫بوده، برای همین اومدم تا دنبالش بگردم.
‫کورکورانه تست DNA انجام می‌دادم... ‫تا الان احتمالاً تست صد نفر رو گرفتم.
‫صد نفر؟! حتماً خیلی خرج داشته!
‫حدود پنج میلیون ین خرج کردم.
‫حتی حقوق همه کارایی که برای کارگردان انجام ‫می‌دادم و حقوق برنامه‌های تلویزیونیم هم کافی نبود.
‫برای همین مخفیانه کارای آنلاین می‌کردم.
‫وای... حتماً خیلی سخت بوده...
‫نتیجه‌اش این بود که برادر ناتنیم رو پیدا کردم.
‫مثل اینکه، پدرم متأهل بوده و ‫با مادرم رابطه نامشروع داشته.
‫ولی پدرم دیگه تو این دنیا نیست.
‫مثل اینکه خودکشی دو نفره کردن...
‫نتیجه‌ی همه این چیزا این بود که مردی که خیلی ‫وقت بود دنبالش بودم، خیلی وقت پیش مرده.
‫ولی با این‌حال، یه بخشی ازم خیالش راحت شد...
‫بالأخره آزاد شدم. دیگه می‌تونم ‫زندگی خودم رو داشته باشم.
‫اشکالی نداره عاشق بشم و خودم رو وقف بازیگری کنم.
‫بالأخره... آزاد شدم...
‫چی شده؟
‫هیچی... ببخشید. حرفات یه‌کم سنگین ‫بود، برای همین یه‌کم حالم بد شد.
‫ببخشید. من دیگه برم خونه.
‫DNA، برادر ناتنی...
‫ازدواج، خودکشی دو نفره...
‫کثافت...
‫یه جایی توی قلبش، آکوا-کون ‫می‌خواست که دیگه تمومش کنه.
‫برای همین چنین شکاف ساده‌ای رو متوجه نشده!
‫ولی، اگه متوجه بشه، دوباره ‫برمی‌گرده به زندگی کردن برای انتقام...
‫چی‌کار کنم؟
‫بعدش، داریم می‌ریم میازاکی. ‫خیلی خاطره‌انگیزه.
‫آخه، از وقتی ما به‌دنیا اومدیم، از توکیو بیرون نرفتیم.
‫راستی، تازگیا اونی-چان خیلی شادتر شده. ‫انگار یه چیزی تسخیرش کرده بوده و حالا ازش آزاد شده.
‫شاید بالأخره باهاش کنار اومده.
‫ولی این‌طور نیست که تو رو ‫فراموش کرده باشه مامان...
‫بعداً دوباره میام.
‫بریم خونه... بریم خونه...
‫کلاغا قارقار می‌کنن، پس بریم خونه...
‫هوشینو روبی...
‫دختر خوشگلی شدی.
‫الحق که...
‫بچه‌ی‌ ماست.
قسمت 22 آزادی
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz
دروغ گفت عین سگ
دکتر ۳۰ ساله‌ی سابق