ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
Elixir & Shinsekai Yuri :مترجمین
‫به چه جرئتی به هم‌رزم من آسیب می‌زنی؟
‫تقاصشو هزار برابر بدتر پس می‌دی!
‫اگه همین‌جوری به حمله‌هاتون ادامه بدین،
‫ما... فرقه‌ی شیبویا هم بیکار نمی‌شینیم.
‫جلوه‌ی صحنه با دیالوگم قاطی شد.
‫دوباره تکرارش کنم؟
‫واسه من زر زر نکن بینم!
‫اگه بزنم شَتَکِت کنم دهنت بسته می‌شه؟
‫فرقه‌ی شیبویا به هیچ‌جام نیست!
‫همه‌تونو از بین می‌بریم و این کشور رو تصرف می‌کنیم!
‫بداهه گفت؟
‫این دختر... خیلی خوب بلده با چیزای مختلف، اجراشو بهتر کنه.
‫تماشاچی‌ها نتونستن توی دیالوگ قبلی، «فرقه‌ی شیبویا» رو بشنون؛
‫ولی اون دوباره گفتش انگار که تسوروگی هم اینو بیان کرده.
‫زمان‌بندیش هم طبیعی بود.
‫الحق بازیگرهایی که کل زندگیشونو صرف حرفه‌شون کردن، فرق دارن.
‫هرچقدر حواس‌پرت باشم، انگاری اون توی ‫اجرا هوامو داره که خب دلگرم‌کننده‌ست.
‫اولین باره که این‌قدر راحت دارم با یکی بازی می‌کنم.
‫ما دو به یکیم، خیلی عادلانه نیست.
‫بازم همدیگه رو می‌بینیم!
‫هوی، اسکل! فرار نکن جغله!
‫مردکِ مرغ با سس تارتار!
‫فرقه‌ی شینجوکو... از اون سرسخت‌هاشن انگار.
‫یه‌مشت اسکلن که هیچ آینده‌نگری‌ای نکردن.
‫فکر می‌کنن اگه بتونن همه‌ی صاحب‌های شمشیرهای عهد رو شکست بدن، کافیه.
‫چی‌کار کنیم؟ اونا حتماً حمله می‌کنن.
‫من دست راست شاهدختم. فقط از دستورات اربابم اطاعت می‌کنم.
‫نظر خواستن از تو اشتباه محض بود خدایی. ‫می‌شه حداقل یه‌کم دوستانه و انسانی رفتار کنی؟
‫شاهدخت سایا، لطفاً امر بفرمائید.
‫وقتی نمایش‌نامه بازنویسی شد، ‫این بخش بیشتر از همه‌جا تغییر کرد.
‫تک‌گویی شاهدخت سایا کوتاه شد.
‫اینجا صحنه‌ایه که می‌خوایم شکوهمندیش به‌عنوان رهبر،
‫و مخالفتش با شینجوکو رو صرفاً توی حرکات و بازیش نشون بدیم...
‫اگر شمشیرهامون رو بیرون بکِشیم، خون‌وخونریزی می‌شه.
‫هرچند، چیزهایی هستن که بدون جنگیدن نمی‌تونیم ازشون محافظت کنیم.
‫باید مبارزه کنیم.
‫حتی اون عواطف شاهدخت سایا که ‫حذفشون کردیم، داره با بازیش به ما منتقل می‌شه.
‫همه‌ی تناقض‌های نمایش‌نامه‌ی قبلی حل‌وفصل شده‌ان!
‫اون دختر... فوق‌العاده‌ست!
‫شینجوکو و شیبویا...
‫دو فرقه‌ای که نتوانستند کنار یکدیگر زندگی کنند، ‫بالأخره پای در زمینِ نبرد سرنوشت‌ساز خود می‌گذارند.
‫بریــــم!
‫اینجا بسته‌ست، بلید!
‫اگه می‌خوای رد شی، سرت همین‌جا می‌مونه!
‫جالبه!
‫برو جلو، بلید!
‫ما وضع اینجا رو سروسامون می‌دیم!
‫کیزامی! برو حسابتو با مونمه صاف کن!
‫بسپارش به من!
‫شاهدخت سایا توی اتاق داخلیه!
‫همگی باهم حمله کنین!
‫خاطرات شما هم زنده شد نه؟
‫مونمه!
‫فکرشم نمی‌کرد تا اینجا برسی، کیزامی-سان.
‫آخه تو از من ضعیف‌تری.
‫درسته که من ضعیفم. ولی تا اینجا اومدم چون تنها نیستم و رُفقامو دارم!
‫بیا حسابمونو صاف کنیم، مونمه!
‫هرکاری که می‌خوای بکن، نتیجه همونه.
‫اینو که بدون امتحان کردنش نمی‌فهمی!
‫این سیاهی لشکرها با تو.
‫من می‌رم سراغ رهبرِ دشمن.
‫خودم سریع به این نبرد پایان می‌دم.
‫تو خیلی قوی می‌زنی ها.
‫بیا ببینم چی تو چنته داری!
‫چی؟
‫من زودتر از همه اومدم جلو، و تنها کسی‌ام که رسیده اینجا...
‫ولی این فرصت من واسه نابودکرد شاهدخت ‫سایاست تا کاری کنم که اونا شکست رو قبول کنن!
‫بیا بیرون، شاهدختِ اونی!
‫پس شاهدخت سایا تویی!
‫دورگه‌ای؟
‫تو هم بر این باوری که دورگه بودن، از داشتنِ خون خالص بی‌ارزش‌تره؟
‫عین همیشه...
‫قیافه‌ش این‌جوریه که «بازی من درسته.»
‫از چیِ من این‌قدر بدش میاد؟
‫شمشیرتو بکش بیرون!
‫مقابل تو،‌ همین هم کافیه.
‫منو دست‌کم می‌گیری؟
‫نمی‌بازم، کانا-چان.
‫به‌خاطر توئه که من الان اینجام.
‫هرچند، احتمالاً خودت یادت نمیاد اون‌موقع چی شد.
‫خـــیـــــلی وقته، برای سال‌هاست، که منتظر...
‫این‌لحظه‌ام.
‫برگردونش عقب!
‫برگردونش عقب، مامان!
‫آکانه، خیلی کانا-چانو دوست داریا.
‫آخه خیلی خفنه. بازیگر خردسال نابغه‌ست که می‌تونه توی ۱۰ ثانیه گریه کنه!
‫بانمکه، بازیش خوبه و حتی با بزرگ‌ترا هم راحت می‌تونه حرف بزنه!
‫خیلی خفنه... خفنه...
‫پس چرا خودتم بازیگر نشی؟
‫اوه، چه ایده‌ی خوبی! اتفاقاً اون‌روز یه ‫کاتالوگ درمورد تئاتر کودکان گیرمون اومد.
‫ببین!
‫مـ ـ من نمی‌تونم.
‫مـ ـ من خجالتی‌ام و زود هم می‌ترسم...
‫نمی‌تونم هیچ‌کاری بکنم.
‫شاید کمکت کنه از غار تنهاییت بیای بیرون.
‫آره، آره. شاید حتی با کانا-چان دوست شی.
‫اگه بتونم با کانا-چان دوست بشم،
‫از خوشحالی می‌میرم.
‫چون می‌خواستم شبیه کانا-چان بشم،
‫خیلی تلاش کردم.
‫فقط واسه اینکه به کانا-چان نزدیک بشم...
‫هدفم این بود...
‫عه‌وا، مامانِ آکانه-چان!
‫مامانِ اِمیری-چان! تبلیغی که امیری-چان توش بود رو دیدم.
‫خیلی ممنون. ولی خب خیلی داخلش نبود.
‫آره اونو سریع فهمیدم!
‫واقعاً دوستش داشتم.
‫البته... تا روزی که کانا-چان رو برای اولین بار دیدم.
‫اون کلاه...
‫خـ ـ خیلی ممنون!
‫کانا-چان، استرس داری؟
‫چیزه...
‫راستش من...
‫نگران نباش. الانشم تصمیم بر این شده که کارو بدن به تو.
‫این آزمون همه‌ش برای ظاهرسازیه. راحت باش، کانا-چان.
‫با من کاری داشتی؟
‫ها؟
‫کانا-چان...؟
‫کانا-چان... خود واقعیش!
‫ای وای.
‫چیزه، من طرفدارت هستم کانا-چان...
‫دارم می‌بینم.
‫چیزه...
‫اون آقا حرف عجیبی زد.
‫گفت از قبل تصمیم گرفتن که تو ‫رو برای این نقش انتخاب کنن.
‫حتماً اشتباهی شده، درسته؟
‫عمراً تو این‌جوری تقلب کنی، کانا-چان...
‫اگه درست باشه چی؟
‫اگه نمی‌دونی، بذار روشنت کنم.
‫این چیزیه که بهش می‌گن «رقابت ساختگی».
‫آزمون رو فقط برای حفظ ظاهر و ‫احترام به بقیه برگزار می‌کنن.
‫ولی حقیقت اینه که از اولش می‌خواستن منو انتخاب کنن.
‫کانا-چان... تو با این موضوع مشکلی نداری؟
‫معلومه که ندارم. چون کار گیرم میاد.
‫مگه هدف آزمون انتخاب بهترین بازیگر نیست؟
‫چطور قبل از اینکه بازی کسی رو ببیـ...
‫نمی‌فهمی، نه؟
‫برای نقشی به این کوچیکی، هرکس ‫که یه‌کم بازی بلد باشه کافیه!
‫برای همین طبیعیه که بیان از کسی استفاده ‫کنن که اسم آشناتری برای مخاطب داره!
‫چیزی که مهمه، اینه که ‫از فیلم پول درمیاد یا نه!
‫یه بازیگر خردسال معروف، امتیاز ‫بیننده‌هاشون رو بالاتر می‌بره!
‫پس مسلمه که اون رو انتخاب می‌کنن!
‫اصلاً کی به بازی اهمیتی می‌ده؟
‫این‌طور نیست...
‫این‌طور نیست. ته دلت این ‫حرف رو باور نداری، مگه نه؟
‫اینکه بازی اهمیتی نداره...
‫آخه کانا-چان، تو...
‫یه‌جور حرف نزن که انگار درک می‌کنی!
‫اون کلاه مسخره دیگه چیه؟!
‫مثل احمقایی! من از آدمایی ‫مثل تو بیشتر از همه متنفرم!
‫سعی نکن ادای من رو دربیاری.
‫چرا؟
‫چرا باید همچین حرفی بزنی؟
‫درک نمی‌کردم، برای همین کلی مطالعه کردم.
‫حالا، یه‌کم می‌تونم درک کنم که چرا اون حرفا رو زدی.
‫ترسیده بودی، مگه نه؟
‫کار هر روز برات کمتر و کمتر می‌شد.
‫با خوندنف پول بیشتری درآوردی، ‫و آدم بزرگا به‌خاطرش تشویقت کردن.
‫می‌خواستی بهت نگاه کنن، مگه نه؟
‫می‌خواستی مورد نیاز بقیه باشی، مگه نه؟
‫ستاره‌ها به تنهایی نمی‌تونن بدرخشن.
‫من امیدوارم کسی بشم که ‫می‌تونه ستاره‌ها رو روشن کنه.
‫سطح خودت رو پایین آوردی تا هم‌سطح بقیه بشی.
‫خودت رو با اونا هماهنگ کردی،
‫و به بهترین نحو ممکن کارایی که ‫ازت خواسته می‌شد رو انجام دادی.
‫می‌خواستی زندگیت رو در کنار بقیه بگذرونی، مگه نه؟
‫ولی این فایده نداره.
‫این‌جور بازیگری کاملاً اشتباهه.
‫کانا-چانی که من عاشقش بودم، ‫بازیگر خودخواه‌تر و غالب‌تری بود.
‫اون کسی نبود که ستاره‌ها رو روشن کنه.
‫بازی اون، خودش به درخشندگی خورشید بود!
‫من از کانا-چانِ فعلی بدم میاد.
‫ازش متنفرم.
‫بزرگ‌ترای اطرافت همه لهت کردن، درسته؟
‫گفتن که خودت رو با بقیه هماهنگ کن.
‫بازی تو باید خودخواهانه‌تر، پر زرق‌وبر‌ق‌تر،
‫و فوق‌العاده‌تر باشه.
‫بازی‌ای که همه‌ی اطرافیانت رو می‌بلعه!
‫خودت رو هم‌سطح بقیه نکن.
‫باید کاری کنی که اونا خودشون رو با تو وفق بدن!
‫خوب نگاهم کن. منم تا حدی می‌تونم انجامش بدم.
‫بازی‌ای که بقیه رو می‌بلعه.
‫من می‌جنگم تا از بقیه چشم‌گیر‌تر باشم.
‫پس...
‫بیا و باهام مبارزه کن!
‫چه زیبا...
‫حتی میون این همه بازیگر، و توی صحنه‌ای که ‫از لحاظ کارگردانی، به همه به یه چشم نگاه می‌شه،
‫شکی نیست که این دختر ستاره‌ی‌ صحنه‌ست!
‫داری بازی‌ سرگرم کننده‌ای ارائه می‌دی!
‫چقدر سرزنده‌ای...
‫که این‌طور... می‌خوای ‫باهام مبارزه کنی، آره؟
‫یا نکنه می‌خوای باهام برقصی؟
‫عجب پیشنهاد جالبی.
‫منم می‌خوام سنگامو با تو وا بکنـ...
‫چرا یهویی...
‫همون‌طور که فکرشو می‌کردم، آریما خیلی ‫خوب می‌تونه بازیشو با بقیه هماهنگ کنه.
‫درحالی که کوروکاوا همه‌ی ‫نگاه‌‌ها رو به خودش جذب کرده.
‫آریما یه قدم به عقب برداشته تا ‫گیرایی کوروکاوا رو تقویت کنه.
‫مثل افراد پشت‌صحنه از دید محو می‌شه، ‫این ‫دختر واقعاً خودش رو وقف نمایش کرده...
‫به‌طور کلی، این بهترین تصمیم برای نمایشه.
‫از نظر کارگردانی، بازیگر ‫به این به‌دردبخوری دیگه نیست.
‫درسته، کار درست همینه.
‫اگه قراره کوروکاوا آکانه بازی خوبی ارائه بده،
‫منم باید با بازیم حمایتش کنم.
‫نشون‌دادن یه نمایش خوب به تماشاچی، همه رو خوشحال می‌کنه.
‫من نیازی به عزت نفس ندارم.
‫این روش بازی منه.
‫بیا، نور رو روی تو میندازم.
‫پس بیشتر بدرخش.
‫نه، این‌طوری نه!
‫چرا داری این‌طوری بازی می‌کنی؟
‫من فقط می‌خواستم مستقیم باهات روبه‌رو بشم، کانا-چان!
‫هیچ‌وقت نمی‌خواستم مجبورت ‫کنم همچین بازی‌ای ارائه بدی.
‫یعنی کجای کارم اشتباه بود...؟
‫تو این وضعیت، انگار من داشتم خودنمایی می‌کردم...
‫خودشیفته و خودخواه بودم.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫بازی آریما رو مخه.
‫نگاه تو چشماش داشت داد می‌زد که: «خیلی هوشمندانه دارم کیفیت نمایش رو بالا می‌برم».
‫خودش نمی‌تونه بفهمه.
‫آخه اون وقتی قیافه‌اش داد می‌زنه ‫«به من نگاه کن!» از همه بیشتر می‌درخشه.
‫ولی اگه صرفاً می‌خوای آریما رو ‫شکست بدی، همین‌طوری ادامه بده.
‫خودتم می‌دونی که این‌طوری نمی‌خوام.
‫این اون کانا-چانی نیست که ‫می‌خوام ازش بیشتر بدرخشم!
‫کانا-چانی که تمام وجودشو ‫تو بازی گذاشته رو می‌خوام!
‫که این‌طور.
‫در این‌صورت، با همدیگه،
‫میاریمش زیر نور.
قسمت 18 رشد
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez