ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
Elixir & Shinsekai Yuri :مترجمین
‫روزی روزگاری، جنگ عظیمی اتفاق افتاد.
‫جنگجویانی پرآوازه، که هرکدام دارای عقاید و ‫جاه‌طلبی گوناگون بودند، به مبارزه ادامه دادند.
‫اما این نبرد برنده‌ای بر خود ندید.
‫۲۱ شمشیری که قرار بود سرنوشت دنیا را ‫تعیین کنند در سرتاسر خاور دور پخش شدند.
‫داستان ما از مردی شروع می‌شود که یکی از این شمشیرها را می‌یابد.
‫من یه مسافرم!
‫لطفاً بهم آب بدین!
‫هــوی!
‫هــا؟ کسی این‌اطراف نیست؟
‫همم؟ شمشیر؟
‫این دیگه چیه؟
‫می‌درخشه...
‫هوی! تو کی هستی،‌ عوضی؟!
‫تو اول خودتو معرفی کن.
‫من یکی از اساتید شمشیرزنی، تسوروگی-ساما هستم!
‫اون شمشیر عهد رو بردار و بزن به چاک یا با من مبارزه کن، انتخابش با توئه!
‫اینی که اینجاست...
‫شمشیر منه.
‫مردک خر!
‫برو توی جهنم براش حسرت بخور!
‫شمشیر عهد چی هست اصلاً؟
‫عوضی،‌ هیچی هم نمی‌دونی که!
‫قبل از اینکه بفرستمت اون دنیا، بهت یاد می‌دم.
‫شمشیرهای عهد، شمشیرهای معمولی نیستن.
‫کسی که صاحبشون می‌شه، طیف قدرت زیادی به‌دست میاره.
‫کسی که این شمشیرهای عهد اونو قوی‌ترین بدونن، مالک کل کشور می‌شه.
‫صاحب قدرت «تصرف سرزمین» می‌شه!
‫قدرتی که بتونم باهاش کل ژاپن رو به چنگ بیارم؟ خوبه.
‫همیشه دلم می‌خواست یه پادشاه بشم!
‫بین همه قوی‌ترین می‌شم...
‫و به این کشور حکومت می‌کنم!
‫چرت نگو بینم!
‫آخ...
‫نه،‌ نکن!
‫من... دلم نمی‌خواد بمیرم!
‫پس، قبول داری که من قوی‌ترم!
‫قبول دارم! تو از من خیلی قوی‌تری!
‫شینجوکو این‌طرفیه؟
‫آره، سیاهچال‌های زیرزمینی، واسه جنگ‌سالارهای رقیب حکم میدون جنگو داره.
‫یکی‌شون یعنی کیزامی، یه سروگردن از بقیه‌شون بالاتره. ‫اونو که شکست بدی، شینجوکو مال خودت می‌شه.
‫هممم...
‫خودت دلت نمی‌خواست حاکم سرزمین بشی؟
‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫وقتی توی نبرد شمشیرزن‌ها شکست بخوری، یا باید ‫جونتو بذاری وسط و یا زیردست برنده خدمت کنی.
‫به‌علاوه، وقتی که پادشاه شدی، منو وزیر خودت هم بکنی کافیه!
‫اگه این‌کارو بکنی، منم مسیر رسیدن به تاج‌وتخت رو برات هموارتر می‌کنم!
‫کارت تمومه!
‫اول تو می‌میری!
‫هورا!
‫بلید، موفق شدی!
‫کیزامی!
‫لعنتی، شماها چقدر قوی‌این.
‫اگه اینجا به شک و تردید بیفتم، پادشاه نمی‌شم مگه نه؟
‫می‌گم، می‌شه ما هم همراهیتون کنیم؟
‫وقتی که پادشاه شدی، منو فرمانده‌ی خودت کن، باشه؟
‫ما به انتخاب خودمون نیومدیم زیرزمین.
‫اونی‌های شیبویا ما رو کشوندن اینجا.
‫اهریمن
‫سطحشون از اونی‌های معمولی بالاتره.
‫انگاری هدف بعدیمون مشخصه.
‫حالا اونی‌های شیبویا رو شکست می‌دیم.
‫بلید...
‫اون بخش یک بود.
‫بخش دو، مقابله‌ی بین فرقه‌ی شینجوکو که به‌دست بلید متحد شده‌ن؛
‫و فرقه‌ی شیبویا، اونی‌هایی که عضو گروه‌ها شدن رو، نشون می‌ده.
‫و خب...
‫با نبردی بین این دوتا شروع می‌شه.
‫تو... خیانت کردی؟!
‫من... از اولش یکی از اونی‌های تحت رهبری شاهدخت سایا بودم.
‫هیچ راه دیگه‌ای نیست؟ حتماً باید بجنگیم؟
‫خانواده‌ام این شمشیر رو به‌زور دادن بهم، و من گیر افتادم توی همچین دعوایی.
‫کاموشیدا ساکویا.
‫یه بازیگر معروفه که توی نمایش‌های ۲.۵ بعدی خیلی ازش بهره می‌برن.
‫معمولاً یه زن‌بازِ اسکله.
‫ولی... بازیگریش خداست.
‫من... دلم نمی‌خواد بجنگم.
‫لطفاً فرار کن. این‌جوری می‌تونیم بدون جنگیدن، از شر این قضیه خلاص شیم.
‫التماست می‌کنم. لطفاً زود فرار کن. از اینجا برو.
‫لطفاً... زود باش... الان برو...
‫هرچند شخصیتش زمین تا آسمون با نقشش فرق ‫می‌کنه، ولی داره مانگا رو با بی‌نقصی بازآفرینی می‌کنه
‫فــــرار کــــــــــن!
‫و توانایی بازیگریش چیزی ورایِ قابل‌قبوله.
‫سگ توش.
‫جلوه‌های صوتی رو یه‌کم زیاد کنین.
‫چشم!
‫حالا چطوره؟
‫اوکیه!
‫بیاین جایگاه‌هاتون روی صحنه رو چک کنیم.
‫چشم!
‫دستتون درد نکنه که کاموشیدا-کون رو بهمون معرفی کردین
‫بازیگر خوبیه.
‫خوشحالم که موردپسندتون بوده.
‫از اونجایی که بچه‌های لالا لای رو آوردین؛
‫با خودم فکر کردم هدفتون اجرایی نیست که ‫فقط حول محور قوانین اجراهای ۲.۵ بعدی بچرخه.
‫معلومه، هدف منم همینه.
‫می‌خوام در حالت کلی، تماشاچی‌های بیشتری طرفدار ‫تئاتر بشن و نه صرفاً طرفدار اجراهای ۲.۵ بعدی.
‫واسه همین...
‫اگه ما سعی کنیم قوانین موجود رو حفظ کنیم و ‫درعین‌حال اونا رو عاقلانه زیر پا بذاریم، عالی نمی‌شه؟
‫واسه همین با بچه‌های لالا لای پیش رفتیم. ولی ‫خب کاموشیدا-کون خیلی چشمگیره ماشالا.
‫با وجود اینکه معمولاً توی کار اجرای ۲.۵ بعدیه، ‫ولی همیشه به اثر اصلی خیلی وفادار می‌مونه.
‫و همین‌طور، فوت و فنِ اجراکردن نقش ‫یه شخصیت ۲.۵ بعدی رو خیلی خوب بلده.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه بهتر از اون عمل کنه.
‫همه‌ی بچه‌های لالا لای سریع فهمیدن باید چیزای زیادی ازش یاد بگیرن؛
‫و سیرتاپیاز اجراهای ۲.۵ بعدی رو عین اسفنج به خودشون جذب کردن.
‫از بابتش خوشحالم. ارزشِ واسطه‌شدن رو داشت پس.
‫آریما-کون و آکوا-کون هم خیلی خوبن. هرچند که ‫به انتخاب بازیگرهاتون اعتماد دارم کابوراگی-سان...
‫تنها انتخابی که درکش نمی‌کنم اونه.
‫همچین معروف نیست و توانایی‌های بازیگریش وقتی ‫کنار بچه‌های کارکشته هست، خیلی چنگی به دل نمی‌زنه.
‫موندم صرفاً نمره‌ی قبولی رو میاره یا نه...
‫بازیش توی امروز شیرین رو دیدم، و راستش ‫رو بخواین به‌نظرم مناسب اون سریال نبود.
‫ولی اون نقش رو گرفت چون شما خیلی تعریفشو کردین، نه؟
‫چرا اون‌کارو کردین؟
‫ازش استعدادی چیزی حس کردین؟
‫نه همچین. دلیل شخصی داشت.
‫دلیل شخصی؟
‫مگه روالش همین نیست؟
‫اگه یه جایگاه خالی باشه، اونی که ‫ازش خوشت میاد رو می‌ذاری توی اون جایگاه.
‫اونم قیافه و صداش خوبه.
‫بازیگریش هم به‌مرور زمان بهتر می‌شه.
‫لطفاً از نمایش‌های بقیه به‌عنوان زمینِ تمرین استفاده نکنین.
‫نه، نه. من فقط اونو پیشنهاد دادم چون ‫حس کردم شما هم ازش خوشتون میاد.
‫آخه مگه شما هم این مدل آدما رو دوست ندارین؟
‫بچه‌هایی که کلی زحمت می‌کشن رو.
‫بشین تا من ببازم!
‫دیدی؟ کسی نیست که توی امروز شیرین بود.
‫نمی‌بازی؟
‫داره با تمام توانش بازیگری می‌کنه.
‫فکرشم نمی‌کردم امثال شینجوکویی‌ها بخوان منو دست‌کم بگیرن.
‫بچه‌هایی عین اون، اثر خودشونو می‌ذارن.
‫بدنم...!
‫به‌علاوه، اینکه انتخابش به‌عنوان بازیگر ‫درست بوده یا غلط رو اون مشخص می‌کنه.
‫چی‌کار کردی حرومی؟!
‫این شمشیر عهد منه!
‫اینه قدرت سیل کشنده‌ی سرنوشت.
‫کسی که داره با بیشترین نفرت اونو تماشا می‌کنه، امروز بین ماست.
‫بعد از شروع‌شدن راهنمایی، یه سنپای سال‌سومی مخمو زد.
‫و اونجا بود که فهمیدم آدم محبوبی‌ام.
‫حتی اگه حرفی نمی‌زدم هم، مردم بهم جذب می‌شدن.
‫اگه عاشق کسی می‌شدم، اولش دختره بهم می‌گفت دوستم داره.
‫اگه سربه‌سر کسی می‌ذاشتم همه می‌خندیدن؛ و این‌جوری ‫فکر می‌کردم موقع شوخی با بقیه خیلی باحال می‌شم.
‫حتی اگه چیزیو ماسمالی می‌کردم، بازم همه‌چی برام خوب پیش می‌رفت.
‫سونیک استیج؟
‫مردم ازم توقع زیادی داشتن، منم پول ‫نداشتم و کارهای پاره‌وقت هم شدنی نبودن.
‫خیلی بزرگ و خفنن!
‫تو هم داری می‌ری تو صنعت سرگرمی، ملت؟
‫شاید خیلی زود با شیرانویی فریل هم وارد رابطه شی!
‫«یه جوری ماسمالیش می‌کنم می‌ره»، این چیزی بود که فکر می‌کردم
‫عه‌وا!
‫حین درگیری این دوتا توی مانگا، ‫کیزامی یه هاله‌ای از قدرت رو ساطع می‌کنه.
‫ولی هیچ اثری از قدرت توی بازیگری اون نیست.
‫مقابل من، قرار نیست آخ‌نگفته جایی بری!
‫چرا...
‫برای اثری که یه نفر روحش رو درش ‫دمیده، بازیگر ضعیفی رو انتخاب کردن؟
‫جدی بازیش با یه آماتور خیلی تفاوتی نداره.
‫نکنه منم باید سطحم رو مثل اون پایین بیارم؟
‫آدمای بی‌اهمیت از همه بلند‌تر فریاد می‌زنن!
‫چقدر رو مخ. خداوکیلی شرتو کم کن.
‫ریدی با این بازی‌کردنت! اگه به‌خاطر ‫قیافت نبود، هیچ‌وقت کاری گیرت نمیومد!
‫می‌دونم.
‫می‌دونم که بازیگر بدیم.
‫از وقتی که اون اجرا رو دیدم، فهمیدم.
‫می‌دونمم که بازیگرای اطرافم هم ‫به‌خاطر من سطحشون رو پایین می‌آوردن.
‫و می‌دونم که باعث شد اون سریال نابود بشه.
‫می‌گم...
‫از اینکه همچین قیافه‌ای به خودت می‌گیری، لذت می‌بری؟
‫یعنی... بازی من این‌قدر داغون بود؟
‫اگه از اولش جدی گرفته بودم...
‫تغییری ایجاد نمی‌کرد؟
‫این‌طوری اون سریال خیلی...
‫بهتر می‌شد.
‫خودمونیم ها، استقامت خوبی داری.
‫استادی که باهاش کار می‌کنم می‌گه بازیگرا ‫اول از همه باید استقامت بالایی داشته باشن.
‫برای همین هر روز می‌دوم.
‫از وقتی امروز شیرین تموم شد، دویدم.
‫هممم؟
‫به نمایندگی از شاهدخت سایا، اونی‌هایی ‫مثل تو رو به اون دنیا می‌فرستم!
‫با توجه به اینکه این صحنه خیلی ‫فیزیکیه، بازم به نفس نفس نیفتاده.
‫به اون دنیا می‌فرستی؟ منو نخندون!
‫تو یه شمشیرزن قلابی هستی که نمی‌تونه ‫قدرت واقعی شمشیر عهد رو بیرون بکشه!
‫مثل اینکه از چیزی که فکرشو ‫می‌کردم بیشتر تمرین کرده.
‫ولی واکنش تماشاچی‌ها رو نگاه کن.
‫حق نداری اون شمشیر رو بگیری دستت!
‫اونی که نقش کیزامی رو بازی می‌کنه یه‌کم...
‫«قدرت واقعی»... ها؟
‫آره.
‫خیلی خوب نیست.
‫تو رو می‌کشم و دوشیزه آسمانی بهشت ‫رو برای فرقه‌ی شیبویا به‌دست میارم!
‫می‌بینی؟
‫تماشاچی‌ها فکر می‌کنن تو...
‫خیلی افتضاحی.
‫مشکلش چیه؟ خب که چی که افتضاحی؟
‫ها؟
‫این دیگه چه کمکیه؟
‫غرور خودمو زیر پا گذاشتم تا اینو بپرسم! ‫اون‌وقت این‌طوری جوابمو می‌دی؟!
‫اگه دوباره یه اثر دیگه به‌خاطر من افتضاح بشه...
‫نمی‌خواستم دست به سرت کنم.
‫دارم می‌گم از این افتضاح ‫بودنت به نفع خودت استفاده کن.
‫ها؟
‫اصلاً مگه همچین چیزی ممکـ...
‫ممکنه.
‫اوج صحنه‌هایی که تو بازی می‌کنی، نبردت با مونمه‌ست.
‫می‌تونی از این یه ماهی که از تمرینا ‫مونده هرطور که بخوای استفاده کنی،
‫ولی اینکه تلاش کنی خودتو کلاً بهتر کنی، خیلی فایده نداره.
‫دراین‌صورت، اگه همه‌ی تلاشت رو فقط صرف ‫یه چیز کنی، احتمال موفقیتت بیشتر نمی‌شه؟
‫اگه تماشاچی‌ها تو رو دست‌کم می‌گیرن، ‫یعنی اینکه نسبت بهت گاردی ندارن.
‫این یکی از اصول پایه صنعت سرگرمیه.
‫برای مثال، بچه‌ای که توی کلاس اذیت می‌شه...
‫یا دختری عینکی که قیافه‌ای ‫ساده داره و تو چشم نیست...
‫یا اوتاکویی که انگار هیچ نکته‌ی مثبتی راجع بهش نیست...
‫یا بازیگری که چون فکر می‌کردن ‫بازیش بده، دست‌کم گرفتنش...
‫اگه ناگهان شروع به انجام کارای فوق‌العاده‌ بکنن...
‫خیلی هیجانی می‌شه.
‫الان...
‫اوهوم!
‫عین مانگا بود!
‫فـ ـ فوق‌العاده بود!
‫وقتی نقاشیش می‌کردم، فکر ‫نمی‌کردم قراره روزی اجرا بشه!
‫کی فکرشو می‌کرد مثل مانگا اجراش کنه؟ ‫واقعاً مانگا رو به واقعیت تبدیل کرد!
‫تو این ایده رو تو کله‌ش کردی؟
‫نه.
‫من فقط بهش گفتم حتی اگه بازیش افتضاح باشه، ‫می‌تونه از این نکته به نفع خودش استفاده کنه.
‫به‌خاطر تلاش‌های خودشه که الان موفق شده.
‫وقتی آدما شگفت‌زده می‌شن، خیلی ‫راحت می‌شه تحت‌تأثیر قرارشون داد.
‫این یکی از غرایز انسانه که وقتی اتفاق غیر‌منتظره‌ای ‫می‌افته، قابلیت جمع‌آوری اطلاعاتش فعال بشه.
‫تماشاچی‌ها از این به بعد تلاش می‌کنن ‫معنی بیشتری از بازیش دربیارن.
‫اگه قراره حرکتی بزنه، الان وقتشه.
‫کلک خیابونی یاد گرفتی؟ ‫داری اشتباه می‌زنی!
‫تماشاچی‌ها دنبال بازیگری هستن!
‫اگه نتونی انجامش بدی، اینا اهمیتی نداره!
‫توی این صحنه دوباره با اولین دشمن قدرتمندی که باهاش روبه‌رو ‫شدم و ازش شکست خوردم روبه‌رو می‌شم، ولی این‌دفعه با جسارت تمام!
‫اینجا بزرگ‌ترین...
‫ صحنه‌ایه که می‌تونم باهاش خودی نشون بدم!
‫کیزامی.
‫یه‌کم دیگه نگاه کن و یاد بگیر.
‫چشم.
‫راه بسته‌ست، بلید!
‫اگه می‌خوای از اینجا رد بشی، باید سرتو بدی!
‫جالب شد!
‫تو جلوتر برو بلید!
‫اینجا رو بسپر به ما!
‫با اینکه تو ۶ ماه گذشته کلاس رفتم،
‫کیزامی! برو حسابتو با مونمه صاف کن!
‫حله!
‫هنوزم سطحم خیلی پایین‌تر از این بازیگراست.
‫من از شاهدخت سایا محافظت می‌کنم!
‫یادش به‌خیر.
‫اونا درک خوبی از احساسات شخصیتشون دارن.
‫مونمه!
‫هیچ‌وقت فکرش رو نمی‌کردم تا ‫اینجا بتونی پیش بیای، کیزامی-سان.
‫و مثل آب خوردن احساسات قوی رو از خودشون بروز می‌دن.
‫آخه بالأخره تو از من ضعیف‌تری.
‫درسته من ضعیفم. ولی الان اینجام چون تنها نیستم!
‫وقتشه حسابمون رو تسویه کنیم، مونمه!
‫فقط خوندن نمایش‌نامه و تلاش برای اینکه واقعی به‌نظر برسی...
‫هرکاری می‌خوای بکن، ولی نتیجه دوباره مثل قبل می‌شه.
‫کافی نیست.
‫ما به انتخاب خودمون نیومدیم زیرزمین.
‫یعنی توکی چه حسی نسبت به شاهدخت سایا داره؟
‫ستایشش می‌کنه؟ بهش علاقه ‫داره؟ یا یه چیز پیچیده‌تر...؟
‫حالا داری بقیه‌ی شخصیتا رو هم تحلیل می‌کنی؟
‫خیلی مهمه!
‫تازه، احساساتی که نسبت به یه شخص ابراز ‫می‌شه، توی شکل‌دادن شخصیتش نقش داره!
‫مشکل اینه که من خنگم. نمی‌تونم ‫همه‌چیزو مثل کوروکاوا تحلیل کنم.
‫شخصیت کیزامی... چه‌جور آدمیه؟
‫چیزی جز ایده‌ای مبهم ازش ندارم.
‫تو چه‌جور آدمی هستی؟
‫حریفی که دست‌کم گرفتیش، زد داغونت کرد.
‫و به طرز شرم‌آوری با شکست مواجه شدی.
‫چقدر ضایع!
‫چرا مثل من...
‫همچین قیافه داغونی روی صورتته؟
‫مثل من...
‫آها، که این‌طور.
‫فکر می‌کردی قوی هستی...
‫ولی متوجه شدی که درواقع خیلی ضعیفی.
‫رقت‌انگیری...
‫مایه‌ی ننگی...
‫و کلافه‌ای؟
‫اگه این‌طوره، کاملاً درکت می‌کنم!
‫این یارو...!
‫از نوک انگشتش بگیر تا چشماش، داره چنان حس کلافگی‌ای ‫از خودش ساطع می‌کنه که به تماشاچی‌ها منتقل می‌شه!
‫از بیشتر زمان تمرینمون استفاده ‫کردم تا تو بحر این حس برم!
‫کل یک ماه گذشته رو برای این یه دقیقه فدا کردم!
‫برام مهم نیست ده ساله داری بازی می‌کنی یا صد سال!
‫تو این یه دقیقه، از هیچ‌کس شکست نمی‌خوردم!
‫از هیچ‌کس... شکست نمی‌خورم!
‫می‌بینی؟ توی قضاوتم از اون اشتباه نکردم.
‫کارت خوب بود. بقیه‌ش رو بسپر به ما!
‫می‌گم... کاموشیدا-سان.
‫ببخشید که یهویی فی‌البداهه‌...
‫عالی بودی! اصلاً شبیه تمرین با لباسمون نبود!
‫خوب تونستی احساساتتو بروز بدی.
‫دفعه‌ی بعدی هم همین‌طوری خوب اجرا کن!
‫بازیگری یعنی غرق‌شدن توی احساسات.
‫بالأخره معنی حرفی که اون‌موقع بهم زدی رو درک کردم.
‫چقدر حال می‌ده!
‫که این‌طور؟
قسمت 17 رشد
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez