‫روزی روزگاری، جنگ عظیمی اتفاق افتاد.
‫جنگجویانی پرآوازه، که هرکدام دارای عقاید و ‫جاه‌طلبی گوناگوی بودند، به مبارزه ادامه دادند.
‫اما این نبرد برنده‌ای بر خود ندید.
‫۲۱ شمشیری که قرار بود سرنوشت دنیا را ‫تعیین کنند در سرتاسر خاور دور پخش شدند.
‫داستان ما از مردی شروع می‌شود که یکی از این شمشیرها را می‌یابد.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
شمشیر
سوروگی
کیزامی
مُنمِه
توُکی
شاهدخت سایا
شمشیر توکیو
تئاتر
توُکی (هوشینو آکوا (16
شاهدخت سایا (کوروکاوا آکانه (17
«تئاتر 2.5 بعدی «شمشیر توکیو روز اول تمرین
سوروگی (آریما کانا (17
کیزامی (ناروشیما مِلت (16
مُنمِه (کاموشیدا ساکویا (22
مزار خانوادگی هوشینو
‫شاهدخت سایا...
‫توکی...
‫این یه داستان تخیلیه.
‫تا همین‌جا کافیه.
‫یه استراحت ده دقیقه‌ای داشته باشید.
‫کوروکاوا، یه لحظه میای؟
‫بله!
‫از اولین اجرای زنده بی کوماچی، یک فصل یا چهار ماه گذشته.
‫از اون موقع، ما تعدادی کنسرت کوچیک برگزار کردیم،
‫مرتب ویدئو تو اینترنت آپلود کردیم،
‫و کم کم داریم طرفدار پیدا می‌کنیم.
‫برادرم هم با اینکه می‌گفت نمی‌خواد بازیگر ‫بشه، اما مدام داره کار بازیگری قبول می‌کنه.
‫و راستش، اصلاً نمی‌دونم چی تو ذهنش می‌گذره.
‫راستی!
‫اونی-‌چان حالا یه دوست دختر ناز هم داره!
‫به‌‌لطف یه برنامه تلوزیونی رابطشون شروع شد،
‫و حالا انگار قراره همراه با سنپایم، داخل یه نمایش تئاتر اجرا داشته باشن.
‫ولی اون می‌گه که فقط بخاطر مسائل کاری باهم هستن.
‫اون یه کثافته! دشمن همه دخترا... این حس منه.
‫شخصاً، دارم خوب پیش می‌رم.
‫تا وقتی که بتونم روی استیج دم، ‫جایی که مادرم نتونست بایسته، وایسم
‫همه تلاشم رو برای آیدل بودن انجام می‌دم.
‫فقط نگام کن، مامان.
‫توکیو بلید، مانگایی که ۵۰ میلیون نسخه ‫از اون در گردشه، یه مانگای متعارفه
‫که در اون، گروه‌های مختلفی از سرتاسر ژاپن، باهم مبارزه می‌کنن
‫و کم کم دوستی و علاقه‌شون برای همدیگه بیشتر می‌شه.
‫آریما یکی از اعضاء گروه شینجوکو ‫هستش که شخصیت اصلی هم عضو اون گروهه.
‫گروه شیبویا، که من و آکانه عضوش ‫هستیم، هم دربرابر اون گروه قرار داره.
‫نمایش عمدتاً براساس وقایع آرک نبرد شیبویا ‫پیش می‌ره، که در اون دو گروه باهم درگیر می‌شن.
‫انگار من فقط تو بخش پایانی کنار آریما بازی می‌کنم.
‫از اینکه صحنه‌های زیادی با کانا-چان نداری ناراحتی؟
‫آخه انگار رابطه خوبی باهم دارید.
‫حتی جلسه اولیه رو هم باهم اومدید.
‫نه، برعکس. بحث بازیگری که باشه، ‫انقدر آتیشی می‌شه که باید ازش ترسید.
‫اینکه در زمان‌های متفاوت بازی می‌کنیم، یعنی ‫خداروشکر فرصت کمتری برای غر زدن به من داره.
‫خب...
‫ولی بازم، باحال نیست؟ صحبت درمورد بازیگری رو می‌گم. ‫اگه به من باشه، تا ابد می‌تونم صحبت کنم.
‫بیخیال.
‫فقط آدمایی که اشتیاق بازیگری رو دارن می‌تونن باهاش موافقن.
‫تو اشتیاقش رو نداری؟
‫نخیر.
‫اساساً اون‌هایی که روی صحنه می‌رن، عاشق ‫بازیگری هستن، و همه درمورد بازیگری مشتاقن.
‫ولی من متفاوتم.
‫بازیگری برام راهی برای نزدیک‌تر شدن به حقیقت درمورد آی‌ـه.
...رهبر کمپانی تئاتر لالا لای، کیندایچی توشیرو
‫راهی برای نزدیک‌تر شدن به این مرد، ‫که ممکنه شاید تأثیری رو آی داشته بوده.
‫استراحتمون کم کم تمومه.
‫اوهوم... یه لحظه صبر کن.
‫بریم.
‫انگار یه مرد به تنهایی تونسته شینجوکو ‫همیشه بی‌قانون رو زیر یه پرچم متحد کنه.
‫اگه اشتباه نکنم، اسمش بلیده.
‫عه؟ جالبه.
‫برم ببینم چجور آدمیه.
‫خواهشاً می‌شه بدون فکر نری و دعوایی شروع نکنی؟
‫می‌شه منم همراهش برم؟
‫این دفعه بازیگر بدی بینشون نیست.
‫مونمه...
‫شمشیر عهد من ایواداچیه. هر شمشیر عهد اراده خودش رو داره.
‫معلومه که آریما-چان، که سابقه طولانی در صنعت ‫سرگرمی داره، و اعضای لالا لای بتونن بازیگری کنن.
‫اراده شمشیرهای عهد؟
‫عمراً همچین چیزی وجود داشته باشه.
‫وقتی بازی ملت-کون توی «شیرینی امروز» رو دیدم، ‫راجع‌بهش شک و تردید داشتم، ولی خیلی بهتر شده.
‫در برابر من، قوی‌ترین جنگ‌جوی کیزامی‌-شینجوکو‌ـ
‫جون سالم به در نمی‌بری!
‫برام مهم نیست که چقدر می‌خواید خودتون رو تحقیر کنید.
‫شنیدم این اولین نمایش آکوا-کونه، ولی اون ‫تیزبینه و جایی برای خطا باقی نمی‌ذاره.
‫ولی با این‌حال، به‌خودت جرأت لکه‌دار ‫کردن آبروی شاهدخت سایا رو هم نده.
‫این تویی که...
‫وقتی کابوراگی کسی رو می‌فرسته، انتخاباش درسته.
‫الان وقت اختلاف درونی نیست، توکی. اگه عمل نکنیم،
‫رقابت بین آریما-چان و آکانه-چان،
‫اعجوبه‌های سابق و فعلی نسلشون خیلی هیجان‌انگیزه!
‫دیر یا زود، شینجوکو به مشکلی برای ما تبدیل می‌شه.
‫یکی خودش رو غرق در نقشش می‌کنه... و یکی هم که خودش رو با نقشش ‫وفق می‌ده و ماهرانه دربرابر بازی بقیه واکنش نشون می‌ده.
‫می‌خوای با من مبارزه کنی؟
‫حتی نوع بازی‌شون هم از هم متفاوته.
‫شماها اصلاً وضعیت رو درک می‌کنید؟
‫طبق چیزی که پیداست، بنظرم آکانه-چان یه قدم جلوتره.
‫دیگه کافیه. آخرش تحت تأثیر شمشیرتون قرار می‌گیرید
‫و خودتون رو به نابودی می‌کشونید.
‫نگرانم که نکنه آریما-چان نتونه بدرخشه!
‫خیلی مطمئن نیستم.
‫این شمشیر برای یه سامورایی دهاتی زیادیه!
‫هر چی باشه، هیمه‌کاوا رو هم داریم.
‫آریما بودی، درسته؟
‫نیاز نیست جلوی خودت رو بگیری.
‫هه! می‌خوای با من در بیفتی؟
‫انگار قرار نیست این قضیه با گفت‌وگو حل بشه.
‫هرکدوم که قوی‌تر بود می‌تونه ‫این شمشیر رو همراهی کنه، چطوره؟
‫قطعاً، مشخصه!
‫اگه مردی یقه من رو نگیریا!
‫یه نفر باید اینو به خودت بگه!
‫همش همین بود؟! شانسی نداری!
‫دیگه چرت و پرت کافیه!
‫چی شده؟! می‌خوای تسلیم بشی؟!
‫حرف دهنت رو بفهم!
‫الان تمومش می‌کنم!
‫چی خنده داره؟
‫قوی هستیا!
‫و ـ ولم کن!
‫آریما کانا، چطوره بعدش بریم شام؟
‫فکر خوبیه. کلی سوال هست که می‌خوام ازت بپرسم.
‫ملت، باهامون میای؟
‫ها؟ من؟
‫صحنه‌های مشترک زیادی داریم، پس معلومه!
‫کانا-چان...
‫تا همین چند وقت پیش، اولویتش حمایت کردن از بقیه ‫بود و آدمی نبود که چنین بازی با جرأتی داشته باشه.
‫آدمی نبود که بتونه همچین بازی «به ‫من نگاه کن!» متکبرانه‌ای انجام بده.
‫اعتماد به نفس...؟ عزم...؟ نکنه وقتی آیدل بود چیزی رو پیدا کرده؟
‫تازگیا لالا لای زیادی راکد شده بود.
‫ اینکه یه نمایش ۲.۵ بعدی رو قبول کردیم و از بیرون هم بازیگر آوردیم
‫بخاطر این بود که بنظرم یه محرکی نیاز بود.
‫تک تک این بچه‌ها از باختن متنفرن.
‫با دیدن همچین اجرایی، امکان ‫نداره ذهنشون پرتلاطم نشده باشه.
‫با سراسیمگی به فکر این هستن که ‫چطور می‌تونن با اون اجرا رقابت کنن.
‫البته اگه واقعاً بازیگر باشن.
‫برای تئاتر، معمولاً یک ماه به تمرین اختصاص داده می‌شه.
‫روزی شش یا هفت ساعت و از حوالی ظهر تا شب.
‫خیلی از بازیگرا زندگی پرمشغله‌ای دارن، برای همین کم پیش میاد همه حاضر باشن.
‫خصوصاً، بازیگرهای شخصیت‌های اصلی بخاطر داشتن ‫کارهای دیگه، نمی‌رسن که به جلسات تمرینی بیان.
‫بخاطر همین، معمولاً بدل یا جانشین بجای اون‌ها استخدام می‌شه.
‫با این‌حال، بازیگر‌های تئاتر عاشق بازیگری هستند، ‫برای همین خیلی‌ها حتی شب هم که شده به تمرین میان.
‫ببخشید دیر کردم.
‫ببخشید که همیشه این مسئله پیش میاد.
‫نه، اختیار دارید.
‫خسته نباشید.
‫ممنونم.
‫آریما، وقت داری؟
‫چیه؟
‫اینو چطور می‌خونن؟
‫«ساکیموری»
‫که اینطور.
‫عه؟ فکر کردم «بوجین‌»ـه، باهوشیا آریما.
‫خوندن همچین چیزی کار خاصی نیست.
‫چرا این همه بازیگر تئاتر هست که نمی‌تونن درست کانجی بخونن؟
‫چطوره یکم بیشتر مطالعه کنی؟
‫از چاپ ریز داخل کتاب‌ها متنفرم.
‫فقط ویدئو نگاه می‌کنم.
‫آه، درک می‌کنم. منم فقط مانگا می‌خونم.
‫خنگِ تئاتر بودن اشکال نداره،
‫تا روز سوم تمرینا، گروه‌ها شکل گرفته بودن.
‫ولی یه خنگ واقعی بودن برات دردسر درست می‌کنه‌ها!
‫چندتا از کتاب‌های پیشنهادیم رو میارم، پس بخونیدش خنگولا.
‫گروه شخصیت‌های اصلی.
‫خیلی خب.
‫گروه لالا لای، گروه بیت‌پارت...
‫و بعدش...
‫دوست پسر بنده، تک و تنها.
‫شاید توی دوست شدن با بقیه خیلی خوب نیست...
‫عجب هاله دلگیری هم دورش هست.
‫یه کوچولو باهاش همزاد پنداری می‌کنم.
‫داری کانا-چان رو نگاه می‌کنی؟
‫آره.
‫آره؟ ناسلامتی من...
‫آریما سطح بازیگریش رو با اطرافیانش تنظیم می‌کنه.
‫بازیگری پر افاده در گذشته باعث شد کارهاش رو از دست بده،
‫پس این می‌تونه یه استراتژی برای دووم آوردن توی این صنعت باشه.
‫تا الان، بازیگرای معمولی دور و برش ‫بودن و بازی‌های خودش هم معمولی بوده.
‫ولی الان، در کنار ستاره لالای، هیمه‌کاوا تایکی، روی صحنه‌ست.
‫اگه بتونه خودش رو سطح خودش رو با اون وفق بده...
‫آکانه، می‌خوای از آریما بیشتر بدرخشی، درسته؟
‫اگه همینطوری ادامه پیدا کنه، می‌بازیا. بدجور.
‫اگه می‌خوای عصبانی بشی، بشو.
‫قیافه درمیاری؟ بچه‌ای مگه؟
‫درجایگاهی هستی که بخوای نگران بقیه باشی؟
‫همینطوری پیش بره، خودتم‌ـ
‫من از اولش هم قصدم برنده شدن نبود.
‫نمی‌تونم از کسایی که استعداد واقعی دارن بیشتر بدرخشم.
‫گروه شینجوکو... ‫همشون رو... بکشید.
‫کوروکاوا، یکم شدت بیشتری به اجرات بده.
‫سعی کن با تنش‌های احساسی اطرافت هماهنگ باشی.
‫فهمیدم.
‫شدت... بازی با شدت بیشتر...
‫یعنی اینطوری؟
‫گروه شینجوکو... ‫همشون رو... بکشید.
‫اوکی. بیاید با همین پیش بریم.
‫بعدی، تعویض صحنه به شینجوکو. آریما شروع کنه.
‫بله.
‫پس همچین اجرایی می‌خواد؟
‫همم... شیبویا کدوم طرفی بود؟
‫تاحالا نرفتی؟
‫شـ ـ شوخیت گرفته؟
‫بارها رفتم! سر به سرم نذار!
‫مشکوک می‌زنی. بعضی وقتا هم یه ته لهجه‌ای داری.
‫ها؟ با لهجه حرف زدم؟ کی؟
‫خودتم نفهمیدی؟ از وقتی دیدمت.
‫توی نمایش فعلی، خیلی شروع خوبی نداشتم.
‫دلیلش هم داخل این نمایشنامه‌ست.
‫شخصیتی که من بازی می‌کنم، شاهدخت سایا، ‫حتی توی اثر اصلی هم نقش پررنگی نداره.
‫با اینکه اول در نقش معشوقه توکی ظاهر شد،
‫ولی زوج توکی و تسوروگی، که قبلاً جزو ‫دشمن بوده، طرفدارهای بیشتری پیدا کرد.
‫و نتیجه‌اش این شد که صحنه‌های که سایا ‫به عنوان پارتنر توکی داشت، بلعیده شد.
‫مردم همچین شخصیتی رو «هیروئین شکست‌ خورده» صدا می‌زنن.
‫اون یه شخصیت بدبخته که عروس شدنش در ‫آخرین چپتر مانگا عملاً از بین رفت.
‫پسرا از دخترایی مثل تسوروگی که ‫پرشور و انرژی هستن خوششون میاد، نه؟
‫آره، گمونم.
‫حتی توی مانگاهم وضعیت داره بر وفق مراد اون پیش می‌ره.
‫اگه همین‌طوری به بی دست و پاییم ادامه ‫بدم، یه همچین دختری همه‌چیو از من می‌گیره.
‫همین‌که شاهدخت سایا زیاد ظاهر نمی‌شه، بخاطر ‫اینه که مطالب کمی برای آنالیز شخصیتی وجود داره.
‫باید قطعات گم شده رو خودم از تصوراتم ‫پر کنم و شخصیتش رو در ذهنم کامل کنم.
‫اما، برداشت من از شخصیتش با چیزی که توی نمایشنامه هست متفاوته.
‫اصلاً، توی مانگاهم یه‌طور دیگه‌ست!
‫تبدیلش کردن به یه شخصیت کلیشه‌ای!
‫شاهزاده واقعی، دختر مهربونیه که ‫درمورد کشتن آدم‌ها دچار کشمکش می‌شه...
‫برای اینکه مدت زمان نمایش رو کوتاه کنن، ‫تبدیلش کردن به شخصیتی که مشتاق نبرده!
‫اینکه یه دیوونه عاشق قتل عامه!
‫حتی اگه بعضی تغییرات برای اقتباس مانگا ‫به سایر رسانه‌ها اجتناب‌ناپذیر باشه،
‫نمایش‌نامه نویس زیادی از اون ‫برای اهداف خودش سوءاستفاده کرده.
‫شاهدخت سایا بیچاره...
‫توی مانگا که بدبختی، توی نمایش هم که اینطور باهات رفتار می‌شه...
‫ولی من دوستت دارم.
‫با این‌حال، کاریش نمی‌تونم بکنم.
‫بالاخره خود مانگاکا با نمایشنامه موافقت کرده.
‫من فقط می‌تونم اجراش کنم.
‫درود. بالاخره اومدم.
‫هی گوآ، حالت چطوره؟
‫برنامه‌م بخاطر یه نمایشنامه دیگه نابود شده.
‫بهم گفتن تا صبح اصلاحات ‫رو تحویل بدم. بد وضعی بود.
‫خیلی خوابم میاد.
‫آه، گوآ-سان نمایشنامه نویس اومد.
‫ای بابا.
‫اوهوم.
‫مانگاکا هم قراره امروز بیاد، پس شاید اومدی یه سلامی بکنه.
‫می‌گم، نظرت درمورد این نمایشنامه چیه؟
‫هم؟
‫یکم با مانگا فرق داره، نه؟
‫آره، ولی بنظرم به اندازه زیادی از مانگا پیروی می‌کنه.
‫۹۰ برابر بهتر از فیلمنامه سریالی بود که من بازی کردم.
‫شیرینی امروز خیلی افتضاح بود...
‫اگه چیزی اذیتت می‌کنه، چرا مستقیم به خودش نمی‌گی؟
‫نمی‌شه! روند بازی رو کارگردان باید تعریف کنه!
‫اگه آدمای مختلف روندهای مختلفی رو به بازیگرا بدن، بازیگرا گیج می‌شن.
‫تازه، کیندایچی-سان اصلاً موافق این نیست که ‫از بقیه بازیگرها و بازی‌شون ایراد بگیریم.
‫همم.
‫بنظرت می‌تونی به نمایش Smash Heaven ‫برسی؟ می‌تونم برات یه صندلی جور کنم.
‫آره.
‫ببخشید.
‫کوروکاوا انگار درمورد نمایشنامه یه سوالی داره.
‫اگه بتونه از کارگردان هم نظری بگیره...
‫چی‌کار می‌کنی، آکوا-کون؟!
‫اگه هردوشون هستن، پرسیدنش که اشکالی نداره.
‫گمونم حق با تو باشه...
‫هم؟ چی شده؟
‫هرچی می‌خوای بگی بگو، کوروکاوا.
‫راستش، درمورد شخصیت ‫شاهدخت سایاست... چطور بگم؟
‫با خوندم نمایشنامه نمی‌تونم کامل درکش کنم. مثلا مقاصدش یا...
‫آره، نسبت به مانگا خیلی متخاصم‌تره.
‫دقیقاً!
‫توی منبع اصلی بیشتر دچار کشمکشه!
‫خب، درسته، منم خیلی درگیرش بودم.
‫با اینکه ممکنه اختلافات درونیش رو در قالب تئاتر نشون داد، ولی وقت زیادی می‌گیره.
‫برای حسی که در قالب یک پنل مانگا بیان شده،
‫بازی نسبتاً طولانی‌ای روی صحنه نیازه ‫تا این حس رو به تماشاچی‌ها انتقال داد.
‫همینطوریش هم تعداد شخصیت‌ها زیاده،
‫و وقتی قراره انگیزه‌های درهم پیچیده هرکدوم رو در یک ‫نمایش دو ساعته که از چند نقطه‌ نظر بیان می‌شه گنجوند،
‫نیاز می‌شه که بعضی چیزها رو ساده کرد.
‫وگرنه، صحنه‌ها حس از هم گسیختگی می‌گیرن ‫و درک نمایش برای مخاطب سخت می‌شه.
‫اگه می‌شد همه چیز رو طبق منبع اصلی پیاده ‫کرد، نیازه به نمایشنامه نویس‌ها نبود.
‫ما با قاطعیت تصمیم می‌گیریم که کدوم بخش‌ها ‫باید برجسته بشن، و عناصر مهم رو انتخاب می‌کنیم.
‫خودم هم از طرفدارهای مانگام... ‫پس یعنی اینطور نیست که بخوام تغییرش بدم.
‫ولی نقش آدم بده رو بازی کردن جزوی از کارمه.
‫با این‌حال، این شمایی که می‌خوای اون نقش رو اجرا کنی، ‫پس اگر از جایی ناراضی هستی، هنوز می‌تونم تغییرش بدم.
‫لوسش نکن.
‫خودمم چند جلد اول مانگا رو خوندم،
‫اضافه کردن عواطف شاهدخت سایا نویز اضافیه.
‫اگه اون رو به شخصیتی سرزنده‌تر تبدیل ‫کنیم، چهارچوب اختلافات ساده‌تر می‌شه،
‫و به ما اجازه می‌ده بخش‌هایی که می‌خوایم ‫نمایش بدیم رو قابل درک‌تر نمایش بدیم.
‫به عنوان یه نویسنده، قضاوتی که اینجا داشته اشتباه نیست.
‫به‌همین خاطره که باهاش موافق بودم.
‫در این نمایش، نقش تو نشون دادن عمق احساساتت نیست.
‫بنظر من، یه وسیله متقاعد کننده برای به نمایش ‫درآوردن اختلافات بین شخصیت‌ها بطور قابل فهمه.
‫شنیدی چی گفت. راضی شدی؟
‫اوهوم.
‫قابل فهم، ها؟
‫خیلی خب، خسته نباشید! یه مهمون ویژه با خودمون داریم!
‫آه، چیزه... سلام.
‫ایشون آبیکو-سنسی هستند، سازنده توکیو بلید!
‫و من هم کیچیجوجی هستم و اینجام تا کمکشون کنم.
‫کیچیجوجی-سنسی، دلم براتون تنگ شده بود!
‫آریما-سان!
‫بعد از مهمونی آخر شیرینی امروز همدیگه رو ندیدیم، نه؟
‫آکوا-سان، خوشحالم که دوباره می‌بینمت.
‫باعث افتخاره.
‫سنسی، چه خبرا.
‫آه، سلام.
‫خب، درک می‌کنم، ولی چقدر سرد تحویلم گرفت.
‫آخه بد خرابکاری‌ای توی شیرینی امروز به بار آوردی.
‫برای سازنده اثر، یه چیزی تو مایه‌های دشمن خونی حساب می‌شی.
‫گمونم درسته.
‫سنسی، از آشناییتون خوش‌وقتم.
‫زود باش، سنسی، بهش سلام کن.
‫چشم تو چشم شدن با آدمای جذاب کافیه تا دستپاچه بشم.
‫می‌دونم، ولی...
‫لطفاً وقتی دارید تماشا می‌کنید راحت باشید.
‫ممنونم.
‫چطوره، سنسی؟
‫بازی همه عالیه.
‫بنظرم می‌تونیم نمایش خوبی ترتیب بدیم.
‫بالاخره لالا لای پر از بازیگرای درجه یکه.
‫حتماً همه دارن کلی برای نمایش آمادگی پیدا می‌کنن.
‫سنسی، به این می‌گن تمرین نمایش، نه آمادگی.
‫اوه، واقعاً؟ بببخشید.
‫من از این چیزا سر در نمیارم.
‫فوق‌العاده‌ان. عمراً من بتونم اینکارو بکنم.
‫و به همین خاطره که، می‌دونی...
‫باید اینو بگم.
‫درمورد نمایشنامه... الان برای تغییر دادنش خیلی دیره؟
‫البته که نه، کدوم بخش؟
‫کدوم بخش...؟ راستش...
‫همش؟
قسمت 12 توکیو بلید
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez