‫خب، اگه مجبوری ‫از دست دو تا از بی‌رحم‌ترین
‫شرورهای دنیا فرار کنی،
‫بد نیست که کلمات ‫«صبحونه‌ی رایگان» رو ببینی.
‫«صبحونه‌ی رایگان قاره‌ای»
‫هی، یادم بنداز ‫تو کدوم قاره
‫این آشغالا رو برای ‫صبحونه می‌خورن؟
‫خیله‌خب.
‫چطوره بشینیم و از
‫پارفه خامه ترشمون لذت ببریم؟
‫باید برگردیم به نونان.
‫عزیزم، اونجا اولین جاییه که ‫لکس و هلن دنبالمون می‌گردن.
‫تازه، این باحاله.
‫ما فراری‌ایم، ‫مثل بانی و کلاید.
‫چه مسخره.
‫واقعا مثل کلایدی.
‫آره. به نظرم یکم آفتابی نشیم، ‫بذاریم اعصابا آروم شه،
‫بعد با شرایط خودمون ‫با لکس و هلن تماس بگیریم.
‫ازشون بپرسیم در ازاش ‫چی بهمون میدن.
‫عمراً! با این، ‫می‌تونم قدرتهام رو کنترل کنم.
‫دیگه لازم نیست به ‫هیچکس جواب پس بدیم.
‫شکی توش نیست.
‫فقط میگم، ما دقیقاً نمی‌دونیم ‫این کیف دستی چیه.
‫و درسته که خیلی باحاله
‫که الان می‌تونی کاملاً ‫قدرتات رو کنترل کنی،
‫ولی ممکنه
‫عوارض جانبی داشته باشه ‫که بهش فکر نکردیم.
‫شاید روی خلق و خو تأثیر بذاره.
‫اوه، نه. اوم، هنوز ‫تمومش نکرده بودم.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz
‫وای! عزیزم!
‫یه چیزی عجیبی اون یاروها داشتن، چاک.
‫اونا کیف رو می‌خواستن.
‫خب. شاید هنوز یه ذره ‫زیادی واکنش نشون دادی.
‫اوم، عزیزم،
‫می‌دونم جواب کسی رو نمیدیم،
‫ولی فکر کنم باید ‫این تماس رو جواب بدیم.
‫- نونانه. ‫- باشه.
‫و دفعه بعد، بهتره ‫اینجا ماست باشه!
‫و یه‌کم تخم مرغ ‫بندیکت کوفتی!
‫بس کن.
‫خب. یه‌کم تحقیق کردم.
‫وقتی کیف رو باز می‌کنی، ‫چیزی توشه؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫- می‌درخشه؟ خیلی‌خب. ‫- آره.
‫وقتی بهش نگاه می‌کنی،
‫کشمکش هرج و مرج ‫بر همدلی رو می‌بینی؟
‫همه‌چیزدان و ناشناختنی رو؟
‫جیغ‌های ضعیف محکومان رو
‫که تو غارهای روحت ‫طنین‌انداز میشه؟
‫اوم... آره.
‫چیزی که دارین قطعاً
‫تساوی‌ساز ضد زندگیه.
‫- چی چیه؟ ‫- ترسناک‌ترین
‫سلاح تو کل کائنات.
‫میگن قدرت به برده گرفتن ذهن‌ها رو میده.
‫معلوم نیست چه بلایی
‫سر کسی که دارتش میاره.
‫- خیلی‌خب باشه. ‫- گوش کن...
‫آدمای بدی ‫دنبال اون می‌گردن.
‫اگه جایی برای قایم شدن دارین،
‫پیشنهاد می‌کنم برین اونجا.
‫فکر کنم می‌دونم ‫دقیقاً کجا باید بریم.
‫یه تفریحگاه آبی؟
‫عزیزم، اینجا می‌تونیم ‫هم فرار کنیم
‫و هم یه سفر آرامش‌بخش ‫دو نفره داشته باشیم.
‫تازه، به صاحبش اعتماد دارم. ‫یه دوست قدیمیه.
‫کایت من!
‫خیلی خوشحالم می‌بینمت!
‫مـتـرجـم مـهـدی تـرابـی
‫خیلی خوشحالم که بدنت ‫به هم وصل شده، ملکه‌ی قصه‌ها. ‫(بدن ملکه‌ی قصه‌‌ها به خونه خوش برگشتی)
‫و یادم رفته بود چقدر ‫عاشق این لباستم.
‫آره، حس خوبی داره.
‫اون سوسک ملکه حشرات
‫خیلی زود رفت تو پیله‌ش
‫وقتی بدنم رو پس گرفتم.
‫ممنون که برام ‫مهمونی گرفتی.
‫خواهش می‌کنم. عاشق مهمونی گرفتن ‫برای سر به تن شدنم.
‫این مهمونی داره ‫روحیه‌م رو بالا می‌بره،
‫که خرد شده بود
‫بعد از اینکه جایزه ‫سکسی‌ترین شرور رو نبردم.
‫خب، فکر کنم می‌شه گفت ‫از نظر فنی
‫تو دومین نفر سکسی هستی.
‫اوه! خب، به این فکر نکرده بودم.
‫دومین نفر سکسی ‫یعنی اولین نفر غیرسکسی.
‫دوباره برگشتی تو کار، هان؟
‫بذار اینجوری بگم، یه چند نفری ‫هست که باید بکشمشون.
‫ولی اول، می‌خوام این عضله‌های ‫باسن رو توی کلاس باسن خفنم بکُشم.
‫به پاهام برگردونم ‫حالت "لعنتی" رو.
‫آره، حتماً خوبه
‫که بتونی بری کلاس ورزش ‫یا، می‌دونی، راه بری.
‫صبر کن. کس دیگه‌ای ‫هم حسش کرد؟
‫فکر کنم یه نسیم ‫خیلی ناسپاس
‫- از اینجا رد شد. ‫- اوه. واو.
‫پس من باید چیکار کنم،
‫ازت تشکر کنم که شانسم رو ‫با ملکه‌ی حشرات خراب کردی
‫اون می‌خواست تو رو بخوره، ‫احمق عوضی!
‫-‌ها جون خودت! ‫- خواهش می‌کنم.
‫تو فقط حسودیت میشه ‫که اون خیلی منو دوست داشت.
‫شماها این چرت و پرتا رو می‌شنوین؟
‫برین خرسا.
‫اون نیمه لخت ناسپاس رو ‫از اون عسل لیس بزنین بیرون.
‫آره، حتماً! برو!
‫بدنت رو پس گرفتی، یهو ‫خیلی بهتر از مو شدی!
‫این بهترین و لوکس‌ترین ‫تفریحگاه تو کل کشوره.
‫تا دلت بخواد هوای تازه داریم.
‫- اون نیروگاه اتمیه؟ ‫- دقیقاً همین طوره.
‫به خاطر همینه که ‫زمین رو اینقدر ارزون گرفتم.
‫هوشمندانه‌ست. اینجا ‫خیلی قشنگه، فرانک.
‫ممنون.
‫من برای پولدارا و ‫معروفای گاتهام
‫یه تفریحگاه خصوصی ‫انحصاری فراهم می‌کنم.
‫هی، ببین، نگران نباش.
‫من شما رو از دفتر خارج کردم. ‫بالاترین سطح محرمانگی ما.
‫می‌دونم که یه چیز ‫کوچولویی دارین
‫که یه سری آدم بد می‌خوانش.
‫آره داریم.
‫یه جورایی گیر بیست و دو افتادیم،
‫نمی‌تونیم بذاریم بیفته ‫دست آدمای اشتباهی.
‫نمی‌تونیم تو دست خودمون نگهش داریم.
‫خرس نرم و مهربون منو
‫تبدیل کرده به یه خرس ‫گریزلی آدمکش.
‫پس، آره، هنوز داریم فکر می‌کنیم ‫چجوری از شرش خلاص شیم.
‫نه، نمی‌کنیم.
‫خب، می‌تونی به فرانک پیر ‫اعتماد کنی، خرس مهربون.
‫من دهنم قرصه. و تا وقتی اینجایین
‫از ماساژ، سونا، دوچرخه کرایه‌ای، ‫هر چی می‌خواین لذت ببرین.
‫می‌دونی که فرانک هواتو داره عزیزم.
‫مامان؟
‫اوه، دوچرخه‌سواری و پیک‌نیک ‫دور نیروگاه اتمی می‌تونه باحال باشه.
‫ای مادر بگرید...
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- چی شده؟
‫لکس و هلن می‌خوان ‫خصوصی من رو ببینن.
‫میگن خیلی مهمه.
‫لعنتی، فکر می‌کنی چی می‌خوان؟
‫مشخص نیست؟
‫می‌خوان بِین رو ‫سر میز بزرگا بیارن.
‫فکر کردم گفتی لکس لوتور ‫باهات مثل زباله رفتار می‌کرد.
‫نه. من گفتم «آشغال».
‫ولی اون قبل از هلن بود.
‫اون می‌دونه یه ابرشرور ‫رو وقتی می‌بینه چیه.
‫معلومه لکس رو متقاعد کرده ‫که من لایق احترامم.
‫اوهوم...
‫ولی، نگران نباشین.
‫من شماها رو فراموش نمی‌کنم.
‫همتون شغل‌های کوچیک
‫تو اداره‌ی ابرشرور من ‫خواهید داشت.
‫- اه. ‫- ممنون، فکر کنم.
‫آره، حتماً، ‫دارم نفسمو حبس می‌کنم.
‫اوم، ملکه‌ی قصه‌ها، ‫اون رفیق توئه؟
‫لعنتی! ‫گلدی لاکس فرار کرده؟
‫سیگار می‌خوای؟
‫سیگار زیادی دودیه.
‫درسته. اوم، ملکه‌ی قصه‌ها...
‫اه! یادم رفته بود ‫چقدر رو اعصابه.
‫خیله خب، کوچولوی طلایی ‫عوضی، برگرد تو کتاب.
‫هه! نمی‌خوام.
‫بیا، برو تو کتاب.
‫اوم، به نظر میاد خانم کوچولو ‫نمی‌خواد بره، ملکه‌ی قصه‌ها.
‫شاید بهتره بذاری ‫یه‌کم بمونه؟
‫پس یکی باید مراقبش باشه.
‫من برای کلاس باسن خفن دیرم شده.
‫بعدش می‌خوام ‫ناخنامو درست کنم.
‫- اوه، عمراً. ‫- من پرستار بچه نیستم لعنتی.
‫باشه! پس تو مراقبش باش، بِین.
‫آخ جون!
‫خب، مسئله اینه که،
‫من خیلی با بچه‌ها خوب نیستم.
‫تولدت مبارک، لیام.
‫این... این چیه؟
‫هم. این ناامیدیه.
‫اوم، من امیدوار بودم یه قو باشه؟
‫ناامیدی چیزیه که میاد
‫وقتی چیزایی که بهشون ‫امید داریم رو به دست نمیاریم.
‫باشه! اوم...
‫شاید عذاب؟
‫اوم، بدبختی؟
‫یا... یا یه سگ پودل؟
‫پس، آره. ‫واقعاً پرستار بچه نیستم.
‫هوم.
‫فکر کنم بشه یکم حواسم بهش باشه.
‫- خداحافظ. ‫- ولی یادتون نره.
‫من بعداً اون قرار مهم ‫با لکس و هلن رو دارم.
‫پس...
‫هی! هی، البته،
‫استخر ما با کابین‌های تمام سرویس ‫و بار شناور.
‫آره، آره، می‌بینمتون!
‫ما همچنین بهترین مقصد ‫برای مهمونی‌های مجردی هستیم.
‫روش نوشته اس پی اف 40.
‫ولی بیشتر شبیه اس پی اف 69 ه.
‫من تازه سه تا خال ‫برداشتم، پس...
‫نوه بزرگ جورجیا اوکیف، امبر،
‫هفته‌ی دیگه داره عروسی می‌کنه.
‫امبر، خیلی برات خوشحالم.
‫نه، من فقط... جدی میگی؟ ‫لایقشی.
‫دفعه‌ی دوم دیگه حتما خوشبخت میشم.
‫این خیلی باحاله.
‫اوه، هی! ‫رقاص لختی اومد!
‫نمی‌خوای اون لباس یا هر چی که هست ‫رو در بیاری؟
‫آره! بجنب لوبیا سبز.
‫نشونمون بده چی بلدی!
‫اوه، اِم، نه، ‫درواقع، من رقاص لختی نیستم.
‫فقط برای یه کار جدی اینجام.
‫با دوست دختر جدیش.
‫اوه «دوست دختر جدی.»
‫به نظر خیلی جدیه.
‫آره، خب هست.
‫ما با هم زندگی می‌کنیم.
‫اوه! با یه رقاص لختی زندگی می‌کنه!
‫باشه، خانما، ‫خیلی خوشحال شدم...
‫اوه، خوشحال شدی؟
‫اصلا هم خوشحال نشدم.
‫به هر حال، امیدوارم ‫عروسی خوبی باشه.
‫بیخیال اسکیت روی یخ شید.
‫لباساتو دربیار!
‫من رو یادت رفت؟
‫اوه، فکر نکنم.
‫کجا میرین، خانما؟
‫تازه مهمونی شروع شده.
‫بیاین، فرار نکنین! ‫این آخر هفته‌ی امبره.
‫بیاین بریم چند تا لباس
‫ساقدوشی انتخاب کنیم، آشغالا!
‫وای خدا! وضعیت قرمز!
‫یه چند تا از کارکنای کابانا رو ‫سریع بفرستین اینجا!
‫خانوما، آروم باشین.
‫همه چی درست میشه.
‫- اوه! ‫- آه!
‫- عزیزم، عزیزم! آروم باش، لطفاً. ‫- این خیلی بد شد!
‫حالا بیا. فقط آروم باش.
‫حالا دیگه هیچوقت ‫منو فراموش نمی‌کنن.
‫نمی‌دونم این چه کوفتی بود،
‫ولی نمی‌تونم بذارم بیای اینجا و ‫مشتریامو آب کنی.
‫کاملاً درسته، فرانک.
‫دیگه از این خبرا نیست که ‫مشتریا رو آب کنیم.
‫قول میدم. ‫دیگه تکرار نمی‌شه.
‫- درسته، عزیزم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫و می‌تونی روی ‫حرفم حساب کنی.
‫فقط یه شب وقت دارین و تمام!
‫می‌برمتون به کلبه‌تون.
‫ولی صبح، ‫از اینجا میرین بیرون.
‫باشه. آره. ‫نه، فکر کنم منصفانه‌ست.
‫بفرمایید، گلایدر.
‫لعنتی. احتمالاً مجبورم ‫هزینه‌ی اتاق اوکیف رو جبران کنم.
‫فرانک رو حسابی به دردسر انداختی.
‫وای خدا!
‫با گلدیلاکس نرو خرید.
‫اون روز تو پاساژ ‫روزی بود که دوست دارم فراموش کنم.
‫"این یکی خیلی تنگه، ‫اون یکی خیلی گشاده..."
‫یا خدا! ‫یه لباس کوفتی انتخاب کن دیگه!
‫خیلی سخت‌پسنده، مگه نه؟
‫- چیزی می‌خوای؟ ‫- یه میلک‌شیک.
‫باورم نمی‌شه که ‫ملکه‌ی قصه‌ها هنوز برنگشته.
‫می‌تونی مراقب گلدی باشی؟
‫هی! این صندلی خیلی لقه.
‫- بیخیالش. ‫- یه طرح کسب و کار نوشتم
‫برای لکس و هلن.
‫با چند تا نمودار و ‫جدول خفن.
‫می‌دونی، برای وقتی که ‫با هم متحد میشیم.
‫به هر حال، می‌خوام چاپش کنم.
‫این میلک‌شیک ‫خیلی سرده.
‫نیم ساعت، نهایتاً.
‫این میلک‌شیک خیلی داغه.
‫چطور یه میلک‌شیک ‫می‌تونه خیلی داغ باشه؟
‫از این جنده‌ی لعنتی متنفرم.
‫مؤدب باش!
‫بیا بریم، گلدی. بریم.
‫فروشگاه پی‌او باکسز و سو فورث ‫تا ۲۰ دقیقه‌ی دیگه می‌بنده!
‫سلام. من عجله دارم ‫و باید ۳۷ صفحه رو پرینت کنم...
‫یه لحظه صبر کنید، آقا.
‫سلام کوچولو.
‫شرط می‌بندم آبنبات دوست داری.
‫- نه، نه، نه، تو نمی‌خوای... ‫- ایش!
‫این آبنبات خیلی شیرینه.
‫خدا لعنتت کنه!
‫باشه. بذار ببینم ‫یه دونه دیگه دارم یا نه.
‫واقعاً لازم نیست.
‫دوباره میگم، من ‫وقت ندارم.
‫این یکی خیلی ترشه.
‫می‌خوام تمام رنگی و دسته‌بندی شده...
‫اوه، شاید یه دونه‌ی دیگه ‫داشته باشم.
‫و خیلی هم عجله دارم
‫این یکی خیلی عالیه.
‫آخی، چه خوب!
‫حالا، متأسفم آقا، ‫ولی داریم می‌بندیم.
‫شاید بتونین ‫فردا برگردین؟
‫چی؟
‫این دقیقاً همون چیزی بود که ‫سعی داشتم ازش جلوگیری کنم
‫با این همه عجله‌ام!
‫این ساعت‌های کاری ‫باعث نابودیتون میشه!
‫شانس آوردی که بچه کنارمه.
‫هی، کایت‌من، بیا پیشم.
‫ممنون، رفیق. و اصرار دارم ‫که خودم حساب کنم
‫معلومه که خودت حساب می‌کنی. ‫برام یه ثروت خرج برمی‌داره
‫تا همه چیزایی رو که ‫دوست دخترت شکسته درست کنم.
‫آره، من...
‫متأسفم، فرانک.
‫هوم. تقصیر تو نیست.
‫خوشحالم می‌بینم ‫یکی رو پیدا کردی، داداش.
‫همیشه فکر می‌کردم تو ماجرای آیوی ‫بهت ظلم شد.
‫خب، به صلاح هر دومون بود،
‫ولی یه جورایی حس می‌کنم
‫که قراره برای بار دوم ‫تو عشق شکست بخورم.
‫گلایدر از وقتی این
‫تساوی‌ساز ضد زندگی رو گرفته ‫مثل قبل نیست.
‫هوم. وقتی همچین قدرتی ‫به دست میاری،
‫اون کوفتی می‌زنه به سرت.
‫خیلی عجیبه.
‫رفته تو مغزش ‫ولی روی من هیچ تأثیری نداره.
‫گفتی هیچ تأثیری نداشت...
‫کایت کوفتیت کجاست؟
‫عوضش کردم با یه قدرتی
‫که منو تبدیل کرد به ‫یه آدم کاملا عوضی کرد.
‫اگه گلایدر نبود، ‫هنوزم حالت وحشی بود.
‫به محض اینکه نجاتم داد، ‫همون موقع فهمیدم
‫که دیگه هیچوقت قدرت دیگه‌ای نمی‌خوام.
‫نه، مرسی.
‫خب، همینه دیگه.
‫- چی؟ ‫- اون می‌خواد کنترل کنه.
‫کیف دستی اونو تبدیل می‌کنه ‫به یه آدم وسواسی.
‫تو هیچی نمی‌خوای، ‫پس روی تو هیچ تأثیری نداره.
‫هوم.
‫باید یه جوری برش گردونم ‫به خود اصلیش.
‫یعنی، یه جورایی سخته
‫با کسی قرار بذاری ‫که بی‌رحمانه می‌کشه
‫و می‌تونه ذهن همه موجودات ‫زنده رو به بردگی بکشه.
‫هوم. پس به همین دلیله که این همه ‫شرور اون کیف دستی رو می‌خوان.
‫آره، و می‌ترسم ‫باهاش چیکار کنن.
‫ولی از طرف دیگه، ‫مطمئناً نمی‌تونیم نگهش داریم.
‫آره، واقعاً تو دردسر ‫بزرگی افتادی.
‫خب، بهتره یه چرتی بزنم. ‫ممنون، فرانک.
‫خوب بخوابی، کایت‌من.
‫هنوز هیچ نشونه‌ای
‫- از کایت‌من و گلدن گلایدر نیست. ‫- جدی؟
‫فکر می‌کردم اون الگوریتم ‫همه‌چی‌دونت
‫تا حالا پیداشون کرده بود.
‫اوه، سعی کردی از برق ‫بکشیش و دوباره وصلش کنی؟
‫از تیکه‌هات خوشم نمیاد.
‫شاید بهتره شرارت رو ‫به یه حرفه‌ای بسپاری.
‫چه خوشت بیاد چه نیاد، لوتر،
‫اگه می‌خوایم ‫کیف دستی رو پیدا کنیم،
‫باید با هم همکاری کنیم.
‫فعلاً.
‫به همین دلیله که بِین رو احضار کردم.
‫به راحتی می‌شه گولش زد
‫و قطعاً ما رو ‫به کایت‌من می‌رسونه.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- و اگه نتونه چی؟
‫پس می‌کشیمش.
‫چطورین، تیم؟
‫ببینین، امیدوارم یه سیستم ‫صوتی تصویری خوب داشته باشین
‫- چون نتونستم پرینت کنم... ‫- بِین.
‫نمی‌دونستم یه...
‫اوه، نه، فقط پرستاری می‌کنم.
‫این گلدیلاکسه.
‫نگران نباشین.
‫انگار نه انگار ‫که اینجاست.
‫خب، عزیزم، چطوره ‫یه جایی پیدا کنی بشینی
‫- تا بزرگترا حرف بزنن؟ ‫- بِین،
‫این شاید مهم‌ترین...
‫اینجا خیلی نرمه.
‫گلدی، می‌شه ‫بری یه جای دیگه؟
‫بِین،
‫تعادل قدرت ‫تو دنیا...
‫اینجا خیلی سفته.
‫خدا بگم چیکارت کنه... ‫دهن این بچه رو ببند دیگه.
‫خب، صبر کن، لکس.
‫فکر نمی‌کنم نیازی به ‫این حرفای زشت باشه.
‫موافقم. چرا نمی‌ری ‫یه جای دیگه بشینی، عزیز دلم؟
‫بِین، تو باید ‫محل کایت‌من رو بهمون بگی...
‫این صندلی خیلی بلنده.
‫- ای خدا! ‫- می‌دونی چیه،
‫دخترک لوس کوچولو؟
‫من کلی پول بابت این مبل‌ها دادم.
‫حق ندارید اینجوری باهاش ‫حرف بزنید!
‫ما هر جور دلمون بخواد با این وروجک حرف می‌زنیم.
‫وروجک؟ چطور جرأت می‌کنی؟
‫اون می‌دونه چی می‌خواد
‫و به چیزی که
‫دقیقاً مناسب نباشه راضی نمی‌شه.
‫درسی که من باید ‫خیلی وقت پیش یاد می‌گرفتم.
‫- پیشنهادتون رو رد می‌کنم. ‫- ما که پیشنهادی ندادیم.
‫یا خدا!
‫بیا گلدی! ‫دیگه میریم!
‫آقای بِین،
‫- خیلی آدم خوبی هستی! ‫- آخی.
‫تا وقتی بهمون نگی گلدن کجاست ‫هیچ جا نمی‌ری...
‫دیگه لازم نیست.
‫ببخشید؟
‫نگاه کن، لکس.
‫به نظر میاد وقتشه که حرفه‌ای‌ها
‫کنترل رو به دست بگیرن.
‫من بهش نمیگم کار.
‫بهش میگم تفریح.
‫میگه آروم باش. ‫چرا باید بخواد من آروم باشم؟
‫بقیه باید آروم باشن.
‫من که عالی‌ام.
‫یعنی، یه‌کم حس عجیبی دارم؟
‫آره، شاید.
‫ولی از طرفی، هیچوقت اینقدر حالم خوب نبوده.
‫هیچوقت از این بهتر نبودی.
‫- مامان... ‫- وقت ما رسیده، لیزا.
‫بهمون خندیدن، فراموشمون کردن،
‫- ولمون کردن. ‫- تو منو ول کردی.
‫من تو رو قوی کردم.
‫ولی ما واسه این دنیا ساخته نشدیم، من و تو.
‫- نشدیم؟ ‫- واسه همین رفتم، عزیزم.
‫واسه همین رفتم دنبال اون چیزی
‫که می‌تونست ما رو کامل کنه.
‫و تو پیداش کردی.
‫چیزی که باعث می‌شه همه دردها
‫و تنهایی‌ها ارزشش رو داشته باشه.
‫چیزی که بالاخره بهت کنترل میده.
‫الان می‌تونم کنترلش کنم.
‫و حالا ما از همه‌شون قوی‌تریم.
‫می‌تونیم مثل مادر و دختر حکومت کنیم.
‫ولی چاک چی؟
‫چاک؟ منظورت حالت وحشی نیست؟
‫گول ظاهر مهربونش رو نخور.
‫تو خود واقعیش رو دیدی.
‫اون سد راه همه چیزاییه که می‌خوای.
‫مامان؟
‫اوم، آره عزیزم؟
‫بهتر نیست یه‌کم بخوابیم، ها؟
‫چاک، تو سد راه همه چیزایی که من می‌خوام هستی؟
‫ببخشید. چی گفتی؟
‫معذرت نخواه.
‫ما می‌تونیم قوی‌ترین زوج شرور تو کل کائنات باشیم.
‫ذهن همه رو به بردگی بکشیم...
‫اوکی، اوکی، عزیزم، من باید یکی از ‫وقت‌های استراحتم رو اینجا استفاده کنم.
‫فکر کنم این تساوی‌ساز داره به سرت می‌زنه.
‫و صادقانه بگم، دیگه خسته شدم از اینکه مؤدبانه برخورد کنم.
‫اوه، واقعاً؟
‫داری شبیه کسی حرف می‌زنی
‫که دوست داره ذهنش به بردگی کشیده بشه.
‫هان؟
‫چه خبره؟
‫ببخشید، کایت‌من.
‫فرانک! ما رو فروختی؟
‫عوضی!
‫هی، من یه گیاهم. همیشه به سمت آفتاب خم میشم.
‫و منظورم از آفتاب، یه کیسه‌ی گنده‌ی ‫پر از پول هلن ویلیگانه.
‫چطوری ما مسیرمون همش ‫به هم می‌خوره؟
‫من به این لیس‌بازی رضایت ندادم.
‫باشه، ادامه بده حرف زدن.
‫می‌فرستمت برگردی به اون کارخونه
‫نون سیر ته‌ناپذیری که ازش اومدی،
‫کوفته قلقلی ناسپاس.
‫من ناسپاسم؟
‫من گذاشتم کله‌ت رو بدنم
‫مفت و مجانی جا خوش کنه، ننه غازه.
‫- تو بدبختِ... ‫- تو تحمل‌ناپذیرِ...
‫خوشگل، سکسیِ عوضی.
‫دلم برات تنگ شده بود، عزیزم.
‫- اوم... ‫- آه...
‫اوه، چه خوب!
‫مامانت و، اوم...
‫ناپدریت دارن...
‫خب...
‫شاید بهتره چشمات رو بپوشونم.
‫و چشمای خودم.
‫خب، جذاب نیست؟
‫آره، میشه گفت اینجا کلی چیز جذاب هست.
‫تموم شد، گلدن گلایدر.
‫تساوی‌ساز ضد زندگی رو بده به ما.
‫- گمشو بابا. ‫- مقاومت فایده‌ای نداره.
‫نمی‌تونی ذهن روبات‌ها رو به بردگی بکشی.
‫و تا وقتی که زره کاربید هافنیومشون رو آب کنی،
‫کایت‌من مرده.
‫پس بدش به ما و همه می‌ریم خونه‌هامون.
‫عزیزم، هر چقدر که می‌خوام از شر این چیز خلاص شم،
‫حس می‌کنم دادنش به هلن فکر بدیه.
‫نه بابا! ‫فکر خوب هم داری؟
‫شاید بزنیم به چاک از اینجا؟
‫اوکی. از هیچی بهتره. ‫بریم.
‫ایول چاک!
‫مهارت‌های دیسک‌گلف کاربردهای زیادی داره عزیزم.
‫کیر توش!
‫دلم می‌‌خواد عزیزم، ‫ولی معمولاً دوست دارم روی تخت انجامش بدم.
‫قشنگ بود عزیزم.
‫حالا بدو سمت در!
‫لعنتی! اون کیف دستی رو بیارین واسم.
‫اه! هنوز اینجان؟
‫آمبر، این رقاص لختیه خیلی...
‫اگه دارن رو بک‌هندشون کار نمی‌کنن عزیزم،
‫این زیاد جلوشونو نمی‌گیره.
‫ولی یه فکری دارم.
‫- چیه؟ ‫- نباید بلند بگم عزیزم،
‫ولی با «نیروگاه هسته‌ای» همراهه.
‫چی؟ آها!
‫باشه، فکر خوبیه.
‫کجا دارن میرن لعنتیا؟
‫برید دنبالشون!
‫چاک، این فکرت عالیه.
‫از اینجا می‌تونم همشونو با یه شلیک بخار کنم.
‫به هلن نشون بدم کی رئیسه.
‫اوم، عزیزم، این دقیقاً اون چیزی نبود که تو ذهنم بود.
‫فکر کنم باید این چیزو بندازیم تو راکتور.
‫شوخی می‌کنی؟
‫نه! ترجیح میدم تو رو بندازم تو راکتور، چاک.
‫عزیزم، وقتی قدرت گرفتم اشتباه کردم.
‫منو به جای بدی برد.
‫ولی تو هیچوقت ولم نکردی.
‫می‌دونم شاید حسش نکنی،
‫ولی همین اتفاق داره واسه تو میفته.
‫تساوی‌ساز داره فاسدت می‌کنه.
‫می‌خواد ما و هر چی دوست داریم رو نابود کنه.
‫احتمالاً حتی پیتزا رو.
‫پس می‌خوای کنترل قدرتام رو ول کنم؟
‫چیزی که باعث شده قوی‌تر از همیشه
‫تو کل عمرم حس کنم؟
‫این کار رو نمی‌کنم.
‫هیچوقت دست از جنگیدن واسه تو برنمی‌دارم.
‫نکن.
‫- عزیزم... باشه. ‫- به من نگو عزیزم، چاک.
‫هان... هوم.
‫حسش کردی عزیزم؟
‫این بوسه لرزید چون
‫یه‌کم احساس اضافه و یه‌کم زبون بیشتر توش ریختم.
‫فکر کنم بخاطر بوسه نبود، عزیزم.
‫- ای وای من! ‫- محکم بچسب!
‫دهنت سرویس!
‫چه حسی داری، عزیزم؟
‫انگار دوباره خودم شدم!
‫و یه‌کم خمارم.
‫موفق شدیم.
‫بریم ببینیم چی شده؟
‫اوه.
‫وای نه!
‫مـتـرجـم ‫مـهـدی تـرابـی
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz