‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫مترجمان: «صادق هاشمی و کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
«ســــندمــن»
[قسمت دهم: قلب‌های گم‌گشته ]
‫قرار نیست بهت صدمه بزنم.
‫همین الان اون مرد رو کشتی
‫همین الان جونت رو نجات دادم، دوباره. ‫و سعی دارم جون تو رو هم نجات بدم.
‫از کی؟
‫از مورفیوس.
‫مورفیوس کیه؟
‫جدی، یه دقیقه تنهامون می‌ذاری؟
‫تو یکی از کابوس‌های گمشده‌ای.
‫و تو گرداب رویاهایی.
‫اگه این رو می‌دونی، پس ‫می‌دونی که مورفیوس مراقبمه.
‫فکر کردی مراقبته تا ازت محافظت کنه؟
‫مراقبته تا وقتی به خواب رفتی و شروع
‫به تخریب دیوارهای بین رویاهای مردم کردی،
‫بکشدت.
‫اما اگه یکی ازت محافظت کنه، ‫جلوی اون رو بگیره که نکشدت،
‫خب، اونوقت تو به مرکز ‫دنیای رویاها تبدیل میشی.
‫اون قدرتش رو از دست میده و من آزاد میشم.
‫آه. دکتر خوب.
‫پونزده دقیقه تا اعلام سخنرانی ‫سخنران مهمانمون مونده.
‫اوضاع با فیلیپ سیتز چطور پیش رفت؟
‫خوب پیش رفت.
‫جات خالی بود.
‫- پسره رو پیدا کردی؟ ‫- کردم.
‫با هم صحبت کردیم.
‫یه سری چیز مربوط به بزرگترها رو ‫طبقه پایین دید که درکشون نمی‌کرد،
‫اما من براش توضیح دادم.
‫مشکلی که برامون درست نمی‌کنه؟
‫چیزی نیست که نتونم از پسش بربیام.
‫پایین می‌بینمت.
‫خب، واسه یه ساعت میرم پایین.
‫منتظرم می‌مونی؟
‫نه. جد رو می‌برم. می‌ریم خونه‌مون.
‫باشه.
‫آره، اگه بخوای می‌تونی بری،
‫اما مشخصا امنیت نداره که تو هتل پرسه بزنی.
‫و اگه هتل رو ترک کنی، ‫«کلاغ رویا» پیدات می‌کنه.
‫ببین چی می‌گم.
‫اینجا اتاق توئه.
‫می‌تونی جفت کلیدها رو داشته باشی.
‫یه ساعت دیگه برمی‌گردم.
‫در می‌زنم. ‫اگه بخوای، می‌تونی بذاری بیام تو.
‫اما اگه نخوای، راهم رو می‌کشم میرم.
‫وقتی رفتم در رو قفل کن، چون از کجا معلوم.
‫حضور مهمان افتخاری ما ‫امشب در اینجا، مدرکی بر اینه،
‫که رویاها واقعی میشن،
‫حداقل برای من که مدرک محکمیه.
‫اون افسانه دوران خودش،
‫مایه الهام به همه ماست،
‫یکی از اولین‌ها و یکی از بهترین‌ها.
‫خانم. آقایان.
‫کورینتیان.
‫من معمولا در عموم صحبت نمی‌کنم،
‫اما فرصت حرف زدن با اینهمه آدم،
‫که شور و رویای مشابهی دارن،
‫برای از دست دادن زیادی خوب بود.
‫چون شما آدمای خاصی هستن.
‫آدمای خیلی خاص.
‫ما رویاپردازان آمریکایی هستیم،
‫که جاده مقدس دانش واقعی رو طی می‌کنیم،
‫جاده‌ای که با خون و طلا فرش شده.
‫و در سرتاسر این کشور وسیع و منصف،
‫داریم آدم می‌کشیم.
‫واسه اینکه زنده بمونیم این کار رو نمی‌کنیم،
‫برای انتقام این کار رو نمی‌کنیم.
‫برای سود کردن مرتکب قتل نمی‌شیم.
‫می‌کشیم که کشته باشیم.
‫ما کارآفرینان در یک سطح در حال گسترش هستیم.
‫اما هیچکس ما رو بجز یک ‫آخر هفته در کل سال نمی‌بینه.
‫خب، من شما رو می‌بینم.
‫من خود واقعی شما رو می‌بینم.
‫و می‌خوام که شما هم ببینید.
‫پس یه لطفی در حقم بکنید.
‫چشماتون رو ببندین.
‫و خودتون رو همونطور که من می‌بینم ببینید.
‫ما گلادیاتوریم.
‫فاتحیم.
‫کاشفیم...
‫...جستجوگران حقیقتیم.
‫خودستاییم.
‫شکارچی هستیم.
‫مزدوریم.
‫و پادشاهان شبیم.
‫جدی، باید بریم.
‫ناامیدم می‌کنی کورینتیان.
‫تو و این انسان‌هایی که بهشون ‫الهام دادی و خلقشون کردی...
‫ناامیدم می‌کنید.
‫من تمام تلاشم رو کردم ‫تا چیزی باشم که تو ساختی.
‫نه، تو اصلا تلاش نکردی،
‫که تا حد زیادی امیدوار بودم بکنی.
‫تو شاهکار من بودی.
‫آینه‌ای تاریک که ساخته شده بود تا هر چیزی ‫که انسان باهاش روبرو نمیشه رو بازتاب کنه.
‫همونم.
‫همون کارم کردم.
‫نه. به خودت یه نگاه بنداز، ‫برای بیشتر از یه قرن روی زمین قدم زدی،
‫بقیه رو با میل به مرگی که داری آلوده کردی، ‫اما بهشون چی دادی؟
‫چی ساختی؟ هیچی.
‫فقط یه چیز دیگه که مردم ازش بترسن. همین.
‫خب حالا چی میشه؟
‫من رو برمی‌گردونی به رویاهاشون؟
‫چون با میل خودم نمیرم.
‫یه چاقو در برابر خود «رویا»؟
‫فکر می‌کنی رویاها نمی‌میرن؟
‫- بیا بفهمیم. ‫- کافیه.
‫چطوری؟
‫رز واکر هر ثانیه که تو ضعیف‌تر میشی‌،
‫داره قویتر میشه.
‫اون داره جای تو رو در ‫مرکز دنیای رویاها می‌گیره.
‫اون داره دیوارهای بین ‫ذهن خفته‌ها رو فرو می‌ریزه
‫و حالا همه‌شون دارن یه رویای مشترک می‌بینن.
‫رویایی که من الهام بخشیدم.
‫- نه. ‫- همین الانشم داره اتفاق میفته.
‫کاری نیست که بتونی انجام بدی. ‫اون خوابیده و داره رویا می‌بینه.
‫پس هنوزم بهش دسترسی دارم.
‫اوه، فکر نکنم اینطور باشه.
‫حالا که می‌دونه نقشه داری بکشیش.
‫جد، فرار کن!
‫باید بیدار بشی.
‫به حرفاش گوش نکن گل رز.
‫تو الان اونی هستی که قدرت داره، نه اون. ‫این رویای توئه.
‫این رویای اونه، برای دنیای تو.
‫پس بیا بکنیمش رویای تو. ‫هرچی که می‌خوای رز. یه بوم خالی.
‫جد کجاست؟
‫جد حالش خوبه.
‫بالا خوابیده. ‫دقیقا کنارته.
‫رویا الان مال توئه. ‫دنیای رویاها الان مال توئه.
‫دنیای رویاها مال توئه. ‫این رو بهت گفته؟
‫بهم گفت می‌خوای من رو بکشی.
‫بهت گفته چرا؟
‫وقتی یه گرداب، دیوار بین ‫رویاها رو فرو می‌ریزه،
‫یه رویای واحد فرّار خلق می‌کنه
‫که درون خودش فرو می‌ریزه و ‫دنیای بیدارها رو هم با خودش می‌بره.
‫دنیای تو رو. ‫همه‌چیز و همه‌کس نابود میشن.
‫- حرفاش رو باور نکن رزی. ‫- قبلا هم اتفاق افتاده.
‫من تو انجام وظیفه‌م شکست خوردم، ‫و یه کهکشان نابود شد.
‫اگه تو اول بکشیش دیگه نمیتونه بکشدت.
‫کشتن من شاید جون خودت رو نجات بده،
‫اما جون کسایی که دوست داری رو نجات نمیده.
‫- من سعی دارم زنده نگهت دارم. ‫- من سعی دارم دنیات رو زنده نگه دارم.
‫- باید یکیمون رو انتخاب کنی رز! ‫- کافیه!
‫اگه همونقدر که میگی قدرتمندم، ‫پس راه خودم رو پیدا می‌کنم.
‫تو همین حین، دیوارها برمی‌گردن سر جاشون.
‫چون دیگه رویا نمی‌بینم.
‫با تشکر از شما دوتا، الان کاملا بیدارم.
‫اگه فکر کردی باهات ‫برمی‌گردم به دنیای رویاها...
‫برنمی‌گردی.
‫من تو رو خلق کردم تا به بشریت ‫خدمت کنی. نه که ازش تغذیه کنی.
‫می‌دونی چرا این کارو می‌کنم؟
‫تا بتونم طعم انسان بودن رو بچشم.
‫و تو اصلا به بشریت اهمیت نمیدی.
‫تو فقط به خودت، قلمروت ‫و قوانینت اهمیت میدی.
‫من حاوی کل ناخودآگاه جمعی‌ام.
‫بدون قوانین من، ناخودآگاه ‫جمعی من رو از بین می‌بره.
‫بشریت از بین میره.
‫یا ممکنه واقعا یه چیزی حس کنی.
‫مشکل از من نیست، رویا.
‫حق با توئه.
‫این اشتباه من بود. نه تو.
‫چه امیدهایی که برات نداشتم.
‫اما ناقص خلقت کردم.
‫پس حالا باید نابودت کنم.
‫فقط ناراحتیم از اینه که نیستم تا ببینم ‫رز واکر همین کار رو با تو می‌کنه.
‫دفعه بعد که خلقت می‌کنم، انقدر ناقص
‫و کوچیک نخواهی بود، رویای کوچیک.
‫و شما...
‫که خودتون رو «کلکسیونر» خطاب می‌کنید،
‫تا الان، این خیال رو داشتین
‫که شما قربانی هستین،
‫خیال‌بافی می‌کردین که همیشه حق با خودتونه.
‫اما دیگه نه.
‫خیال‌بافی کردن دیگه تموم شد.
‫ازتون گرفتمش. ‫و این حکم من برای شماست،
‫که از این لحظه به بعد
‫همه شما خواهید دونست
‫که دقیقا چقدر ترسو و خودخواهین
‫و چه هیولاهایی هستین.
‫که درد کسانی که سلاخی ‫کردین رو حس خواهید کرد.
‫الو، 911؟
‫تماس گرفتم تا به یه جرم اعتراف کنم.
‫و غم و اندوه کسانی که هنوز براشون ‫سوگواری می‌کنن رو حس خواهید کرد،
‫و اون حس درد و غم و اندوه ‫و عذاب وجدان رو با خودتون
‫تا آخر عمر به دوش می‌کشید.
‫می‌خوای تعقیبش کنم؟
‫نه. وقتی بیداره، تهدیدی به حساب نمیاد.
‫امشب وقتی بخوابه، پیداش می‌کنم.
‫و به این ماجرا خاتمه می‌دیم.
‫میشه یه سوال بپرسم؟
‫مامان هنوز مریضه یا...
‫متاسفم جدی.
‫مامان...
‫مامان چند ماه پیش فوت کرد.
‫اما باید بدونی، هیچوقت از تلاش ‫برای پس گرفتنت دست برنداشت.
‫فقط مشکل این بود که بابا ولت نمی‌کرد.
‫خب پس، الان فقط من و توییم؟
‫نه، راستش نه.
‫مادر مادربزرگمون هست ‫که بی‌صبرانه منتظره ببیندت.
‫و رفیق فابریک من لایتا ‫که طبقه بالا زندگی می‌کنه.
‫داره بهت زنگ می‌زنه.
‫سلام! حدس بزن کی با من تو ماشینه؟
‫هول نکن. من تو بیمارستانم.
‫چی؟
‫بچه داره به دنیا میاد. در شرف زایمانم.
‫اوه، خدای من!
‫رزه؟
‫و باربی و کن و هل هم اینجان.
‫حواسمون شیش دنگ بهش هست رز.
‫- چنتال و زلدا و هم تو راهن. ‫- ما هم همینطور، قول میدم.
‫عجله نکن. با احتیاط برون.
‫زود می‌بینمت.
‫حالت چطوره؟ خوبه؟
‫مطمئنم حالش خوبه، ‫اما ما خانواده حساب نمی‌شیم
‫پس بهمون چیزی نمی‌گن.
‫تو می‌دونستی حامله‌س؟
‫معلومه که می‌دونست.
‫می‌دونستی، مگه نه؟
‫همگی، این جده.
‫- جد! سلام. ‫- سلام جد!
‫اون یه عنکبوت واقعیه؟
‫قبلا بود.
‫ما مجموعه وسیعی از ‫عنکبوتیان تاکسیدرمی شده داریم.
‫اگه دوست داشته باشی ببینی؟
‫سلام رز.
‫دهانه رحمش تازه سه سانتی متر گشاد شده. ‫دکتر الان پیششه.
‫اوه، اون پرستاره بهت گفت؟
‫آره. آره. واقعا آدم خوبیه.
‫آره، خیلی خوب بنظر میاد.
‫گیلبرت کجاست؟
‫یه یادداشت گذاشت که توش نوشته بود ‫باید بره خونه. فکر کردم پیش شماهاست.
‫نه.
‫خب، کسی هست که باید بهشون زنگ بزنیم؟ ‫خانواده لایتا؟
‫یا بابای بچه، هرکی که هست.
‫مجبور نیستی بهمون بگی. ‫کیه؟
‫واسه زنگ زدن به کسی خیلی دیره.
‫گرچه...
‫یونیتی؟
‫صبح بخیر عزیزم.
‫بیدارت کردم. ببخشید.
‫اوه، رز، تنها چیزی که تو زندگی ‫بیشتر از این نیاز ندارم خوابه.
‫جد رو پیدا کردی؟
‫پیدا کردم. جاش امنه.
‫اما میشه ازت بخوام یه لطفی بهم بکنی؟
‫البته عزیزم. هرچیزی که بخوای!
‫اگه بالفرض اتفاقی برام بیفته...
‫قرار نیست هیچ اتفاقی برات بیفته عزیزم.
‫اگه حالا اتفاقی افتاد...
‫اگه امشب خوابیدم و دیگه بیدار نشدم،
‫جد می‌تونه بیاد پیش تو زندگی کنه؟
‫می‌خواستم ازت بخوام تا تو و جد ‫هر دوتون بیاید با من زندگی کنید.
‫واقعا؟
‫اوه، رز.
‫بعضی وقتا واسم سوال پیش میاد ‫زندگیم اگه نمی‌خوابیدم چطوری میشد.
‫آیا خانواده می‌داشتم، ‫اصلا خانواده داشتن چطوریه؟
‫وقتی تو و جد بیاید اینجا، ‫دیگه برام سوال پیش نمیاد.
‫تو واقعا شگفت انگیزی، می‌دونستی؟
‫خانوادگی شگفت‌انگیزیم.
‫یکم بخواب.
‫ببخشید بیدارت کردم. خواب‌های خوب ببینی.
‫خداحافظ عزیزم.
‫حالت خوبه؟
‫زلدا یه موعظه اخلاقی اطمینان‌بخش که ‫مربوط به خدا و زمان‌های سخت میشه،
‫و همینطور کلی نسخه متفاوت ‫از شعر ردپایی در شن داره.
‫یه بار برام خوندش و کلی شادم کرد.
‫بپرسم ببینم...
‫ببخشید. شما رز هستین؟
‫شرمندم که الان دارم این ‫بار رو رو دوشت می‌ذارم.
‫شرمنده نباش.
‫فقط می‌ترسم که امشب وقتی می‌خوابم...
‫رویا بیاد و بکشدم.
‫این کارو نمی‌کنه.
‫اون گفت اگه من رو ‫نکشه، کل دنیا از بین میره.
‫همه می‌میرن.
‫به من گوش کن.
‫اگه این حقیقت داشته باشه،
‫اگه تو قدرت نابود کردن دنیا رو داشته باشی،
‫پس قدرت نابود کردن اون رو هم داری.
‫نمی‌خوام اون رو نابود کنم.
‫هیچکدوم اینا رو نمی‌خوام.
‫می‌ترسم بخوابم. می‌ترسم بیدار بشم.
‫اون باید بترسه.
‫امشب وقتی می‌خوابی، باید پیداش ‫کنی و به این موضوع خاتمه بدی.
‫دست توئه رز.
‫حالا تو رییسی. تو گرداب رویاهایی.
‫یکی هست که گرداب رویاهاست،
‫یه باطل کننده واقعی،
‫یه فانی با قابلیت رویاپردازی،
‫اونقدر قوی که می‌تونه بین ‫رویاهای دیگران سفر کنه.
‫مراقب باش خودت رو توی رویاها گم نکنی.
‫راه خودت رو پیدا کن.
‫فکر کردی مراقبته تا ازت محافظت کنه؟
‫لحظه‌ای که خوابت ببره و ‫شروع کنی به فرو ریختن دیوارها
‫بین رویاهای مردم...
‫تو قدرت این رو داری که نابودش کنی.
‫می‌کشدت.
‫- تو گرداب رویاهایی. ‫- رز!
‫♪ هر جا هم که بریم، ‫هر کاری هم که بکنیم، ♪
‫♪ با همدیگه از پسش برمیایم. ♪
‫♪ شاید زیاد پیشرفت نکنیم، ♪
‫♪ ولی قطعا عین ستاره می‌درخشیم. ♪
‫♪ هر جایی هم که باشیم، با همیم. ♪
‫♪ می‌دونم اون هم ‫هر جا برم میاد. ♪
‫- ♪ کاری نمی‌کنیم. ♪ ‫- ♪ دعوا نمی‌کنیم. ♪
‫- ♪ رقابت نمی‌کنیم. ♪ ‫- ♪ مغرور نمی‌شیم. ♪
‫♪ با همدیگه... ♪
‫♪ رفیقیم. ♪
‫اون هم چنین داستانی تعریف کرد.
‫شب طوفانی و تاریکی بود.
‫فرمانده کشتی به رفیقش گفت: ‫«رفیق، برام داستانی تعریف کن.»
‫اون هم چنین داستانی تعریف کرد.
‫شب طوفانی و تاریکی بود.
‫فرمانده کشتی به رفیقش گفت: ‫«رفیق، برام داستانی تعریف کن.»
‫اون هم چنین داستانی تعریف کرد. ‫شب طوفانی و تاریکی بود.
‫فرمانده کشتی به رفیقش گفت:
‫- «رفیق، برام داستانی تعریف کن.» ‫- شانتال؟
‫- اون هم چنین داستانی تعریف کرد. ‫- منم، رز.
‫شب طوفانی و تاریکی بود. ‫فرمانده کشتی به رفیقش گفت:
‫- «رفیق، برام داستانی تعریف کن.» ‫- بذار من کمکش کنم.
‫اون هم چنین داستانی تعریف کرد.
‫شب طوفانی و تاریکی بود.
‫فرمانده کشتی به رفیقش گفت:
‫«رفیق، برام داستانی تعریف کن.» ‫اون هم چنین داستانی تعریف کرد.
‫- شب طوفـ... ‫- سپتامبر سال 1811 بود...
‫کالسکه پستی جلوی در ‫تالار آساربی،
‫وسط لیکلن‌شر، توقف کرد.
‫پسرکی که به محض توقف کالسکه پیاده شد،
‫نگاهی به اطرافش انداخت.
‫مراقب باشین شاهدخت باربارا، ‫بوی عجیبی به مشامم می‌رسه.
‫چه بویی به مشامت می‌رسه مارتین تن‌بونز؟
‫کار کوکوئه؟ کار طالع‌بینه؟ ‫کار سرهنگ نالجه؟
‫کار هیچ‌کدومشون نیست.
‫اتفاقی در جریانه شاهدخت. اینجا رو.
‫کن؟
‫واسه چی اومدی جایگاه میخک گمشده؟
‫وای، پشم‌هام.
‫وای خدایا.
‫بیا مارتین تن‌بونز. باید بریم.
‫شما واسه چی اومدین اینجا؟
‫عزیزم. ظاهر قضیه گول‌زننده است. ‫اِم، یعنی...
‫وای خدا جون.
‫وای خدایا.
‫جریان چیه؟
‫کار منه. عذر می‌خوام. ‫ولی دارین خواب می‌بینین.
‫کافیه بیدار بشین. ‫زود باشین.
‫- رز! ‫- رز، خواهش می‌کنم!
‫رز!
‫رز، واسه چی چنین کاری می‌کنی؟
‫دست خودم نیست. ‫باید بیدار بشین.
‫خواهش می‌کنم، ‫التماستون می‌کنم.
‫شب طوفانی تاریکی بود...
‫فرمانده به...
‫«داستانی برام تعریف کن.»
‫زلدا!
‫رز!
‫- هال! ‫- پیدات کردم!
‫- هال، محکم بگیر. ‫- ولم نکن!
‫هال!
‫رز، نجاتت می‌دم!
‫نه، جد، جلو نیا.
‫- نجاتت می‌دم! ‫- نه!
‫- رز! رز! ‫- جد!
‫- رز! ‫- جد!
‫جد!
‫خسارات عظیمی وارد کردی.
‫ولی حداقل در این حد ‫می‌تونم درستش کنم.
‫چی به سر جد اومد؟ ‫چی به سر دوستانم اومد؟
‫تو تختشون خوابن، ولی در امان نیستن. ‫هیچ‌کس در امان نیست.
‫تا گردابه رو نابود نکنیم، کسی در امان نیست.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫وای، آره، ممنون می‌شم. ‫دنبال کتابی می‌گردم.
‫ما کل کتاب‌های تاریخ ‫و آینده رو داریم.
‫دنبال داستان زندگیم...
‫با شرایط متفاوتی می‌گردم.
‫من روایات پرجزئیات رویاهای ‫به خواب رفته‌ها رو دارم.
‫نه. نه، ممنون. من بیش از حد رویا دیدم.
‫می‌خوام روایت زندگی‌ای که نکردم رو بخونم.
‫مطمئن نیستم اون کتاب‌ها رو ‫داشته باشیم یا نه.
‫اگه کل کتاب‌های تاریخ و آینده رو...
‫داشته باشین، حتما همین‌جاهاست دیگه.
‫آها، اینجاست.
‫[شرح‌حال زندگی نداشته یونیتی کینکید]
‫تو یونیتی کینکیدی؟
‫رز واکر نواده‌اته؟
‫آره.
‫رز رو از کجا می‌شناسین؟
‫مرگ همیشه هم اون‌قدرها بد نیست.
‫اگه دوست داشته باشی، ‫می‌تونی همین‌جا بمونی.
‫غراب من هم زمانی فانی بود.
‫وایستین! قربان!
‫گیلبرت؟ تو واسه چی اومدی اینجا؟
‫ایشون باغ نغمه‌هاست.
‫تو رو می‌گه؟ تو هم خوابی؟
‫آره.
‫وظایفم رو اینجا ول کردم ‫که زندگی انسانی رو تجربه کنم.
‫جونم رو فدا می‌کنم ‫که جون تو رو نگیرن.
‫متأسفانه امکانش نیست.
‫اگه دنیای رویاها و دنیای بیداری ‫بخوان دوام بیارن،
‫باید گردابه رو نابود کنیم.
‫پس اصلا گرداب به چه دردی می‌خوره؟
‫اصلا واسه چی وجود داریم؟
‫راستش رو بخوای...
‫من فرضیه‌ای دارم.
‫وقتی انسانی به مرکز ‫دنیای رویاها تبدیل می‌شه،
‫واسه یادآوری به ما نیست که بفهمیم ‫ما به خاطر خواب دیدن انسان‌ها وجود داریم...
‫و برعکسش صادق نیست؟
‫باید بیش از هر قدرت شگفت‌انگیزی، ‫به معجزه...
‫وجود انسان‌ها توجه کنیم.
‫طاقتش رو ندارم به خاطر ترک کردن ‫باغ نغمه‌ها مجازاتت کنم.
‫ولی وقتشه وظیفه‌ات رو از سر بگیری.
‫مایه افتخارمه قربان.
‫اصلا قصد نداشتم وظیفه‌ام رو کنار بذارم.
‫چه وظیفه‌ای داشتی؟ ‫کی بودی؟
‫وای عزیزم، باغ نغمه‌ها ‫که «کسی» نیست، مکانه.
‫من شخصی نبودم. ‫مکان بودم.
‫تو هم اگه بعد از مرگت...
‫تو دنیای رویاها موندی، ‫بهم سر بزن.
‫تو چمنزارها و بیشه‌های سبزم قدم بزن.
‫زیر درختانم استراحت کن.
‫بدرود رز واکر.
‫انسان بودن کنار تو ‫مایه افتخارم بود.
‫خودم نمی‌خوام بکشمت.
‫ولی همگی مسئولیت‌هایی داریم، ‫این هم از مسئولیت‌های منه.
‫واقعا شرمنده‌ام.
‫تمومش کن دیگه.
‫واسه نجات برادرم و دوستانم ‫هر کاری می‌کنم.
‫آماده‌ام.
‫سرورم، وایستین.
‫یونیتی؟
‫ایشون یونیتی کینکیده.
‫من جد رزی هستم.
‫و به نقل از این کتاب، ‫قرار بود گرداب این دوره باشم.
‫ولی چون شما رو حبس کرده بودن ‫و تو سرزمین رویاها نبودین،
‫سرنوشتم به نوادگانم محول شد.
‫متوجه نمی‌شم.
‫خیلی باهوش نیستین، مگه نه؟
‫بیا اینجا رز.
‫می‌خوام به درون خودت رجوع کنی...
‫و عامل اصلی ایجاد ‫گردابه رو بهم بدی.
‫ولی چطوری؟
‫الان داری خواب می‌بینی عزیزم.
‫هر کاری ممکنه.
‫اینه؟
‫وای، ممنون رز عزیزم.
‫الان دیگه گردابه خودم هستم پادشاه رویاها، ‫خیلی وقت پیش باید خودم می‌بودم.
‫پس با نواده‌ام کاری نداشته باشین.
‫یونیتی؟
‫چی شد؟
‫تو مردی که رز زنده بمونه.
‫خیلی متأسفم.
‫نه، نباش. من که نیستم.
‫من قرار بود خیلی وقت پیش بمیرم رز.
‫ولی اگه مرده بودم،
‫اصلا با مرد چشم‌طلایی عزیزم آشنا نمی‌شدم،
‫اصلا دختر قشنگمون رو به دنیا نمی‌آوردیم...
‫و تو هم به دنیا نمی‌اومدی.
‫وایستا ببینم، پدر فرزندت ‫چشم‌طلایی بود؟
‫تا حالا نظیرش رو ندیدم.
‫من دیدم.
‫خداحافظ رز عزیزم.
‫آقای هلداوی حواسش هست ‫که خودت و جد نیازمند چیزی نباشین.
‫تو و برادرت از فرزندان ‫خاندان جاودان هستین.
‫به حد کافی زجر کشیدی.
‫می‌تونی از اینجا بری.
‫خداحافظ رز.
‫[لیتا: پسره!]
‫خیلی قویه. ‫انگشتم رو ول نمی‌کنه.
‫حرف نداره.
‫با همدیگه بزرگش می‌کنیم، مگه نه؟
‫همین الانش هم همینه دیگه. ‫مگه نه مرد کوچک؟
‫من خاله رزت هستم. ‫ایشون هم پسرخاله‌ات، جده.
‫سلام نوزاد کوچولو.
‫اسمش رو انتخاب نکردی؟
‫به فکرم خطور کرد اسمش رو ‫به یاد هکتور بذارم، ولی...
‫من یه هکتور بیشتر ندارم.
‫این بچه هم حق داره ‫اسم خودش رو داشته باشه.
‫تا حالا دقت کردین ‫وقتی آدم تو دردسر می‌افته،
‫ملت اسمش رو صدا می‌زنن؟
‫رز؟
‫راستش، درست می‌گه.
‫دیدن؟ پس اگه آدم اسم نداشته باشه، ‫تو دردسر هم نمی‌افته.
‫نوبت منه.
‫آماده باشین. خیلی نازه.
‫آماده‌ایم بابا.
‫باید نوبتی رفت.
‫چـ... وای، اذیت نکن. عزیز دلم!
‫عزیز دلم، خواب دیده بودی دیگه.
‫حالشون چطوره؟
‫خیلی خوبن.
‫امشب از بیمارستان مرخص می‌شن ‫و فردا با هواپیما می‌ریم خونه.
‫عه، به این زودی؟
‫می‌ریم نیوبرانزویک.
‫چقدر با نیویورک فاصله داره؟
‫هوم، کمتر از یه ساعت. چطور مگه؟
‫چه بدونم، دیشب خوابی دیده بودم...
‫و الان دارم با خودم می‌گم...
‫شاید بد نباشه خونه رو ‫بفروشم و برگردیم اونجا؟
‫ما خونه‌ات رو می‌خریم.
‫آرزو.
‫الان تو تالارم هستم ‫و خاتمت دستمه.
‫باهام صحبت کن.
‫سلام به رویای عزیزم. ‫غافلگیر شدم.
‫- می‌شه گفت اتفاق مهمیه. ‫- خوبه.
‫دارم میام تو.
‫واقعا؟
‫معلومه که میای.
‫خودت که می‌دونی ‫قدمت همیشه روی چشممه.
‫خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫آرزویی نداری که برآورده‌اش کنم؟
‫من هیچی ازت نمی‌خوام، ‫فقط باید جوابم رو بدی.
‫عه، داری آزمایشم می‌کنی؟
‫قرار بود یونیتی کینکید ‫گرداب این دوره باشه،
‫ولی یکی از حبس شدن من ‫سواستفاده کرد...
‫و باهاش بچه‌دار شد،
‫ولی می‌دونست اون بچه ‫قراره گرداب بشه...
‫و من هم مجبور می‌شم بکشمش.
‫واقعا کارم این‌قدر تابلو بود؟
‫نه.
‫خیلی خوب رد حضورت رو پاک کردی.
‫خب، چنین تعریفی از زبون تو خیلی خوبه.
‫واقعا چه نیتی داشتی؟
‫می‌خواستی من خون ‫عضوی از خاندانمون رو بریزم؟
‫می‌خواستی عواقبش ‫شامل حالم بشه؟
‫این دفعه چیزی نمونده بود ‫موفق بشم.
‫برادر عزیزم.
‫ما، اعضای خاندان جاودان، ‫خادم انسان‌های زنده‌ایم، اربابشون نیستیم.
‫تنها دلیل وجودمون اینه که خودشون ‫در اعماق وجودشون مطمئنن وجود داریم.
‫نباید به بازی بگیریمشون.
‫در واقع خودشون ما رو به بازی می‌گیرن.
‫خیلی خوب می‌شه...
‫که خودت، یأس و حتی جنون بیچاره ‫این مسئله رو به خاطر داشته باشین.
‫اگه باز هم با خودم یا مخلوقاتم در بیفتی، ‫یادم می‌ره خانواده‌ایم.
‫به نظرت قدرتت در حد مبارزه با من هست؟
‫در حد مبارزه با مرگ هست؟
‫در حد مبارزه با سرنوشت هست؟
‫نه‌خیر.
‫دفعه بعدی که به فکرت رسید...
‫تو کارم دخالت کنی، ‫این مسئله رو به خاطر داشته باش.
‫وای، رویای بیچاره.
‫این دفعه واقعا رفتم رو اعصابت، مگه نه؟
‫دفعه دیگه خون یکی رو می‌ریزم.
‫سلام سرورم.
‫شرمنده که در حین کارتون ‫مزاحم شدم، ولی...
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، راستش اتفاق خیلی خوبی افتاده.
‫امروز صبح کتاب جدیدی به قلم رز واکر ‫تو کتابخونه‌مون ظاهر شد.
‫خب، چطوره؟
‫ممکنه از خصوصیات پادشاه ‫داستانش خوشتون نیاد، ولی...
‫من خیلی خوشم اومد.
‫از دختران خاندان جاودانه ‫و داستان شگرفی روایت می‌کنه.
‫رزی، ارسالش کن.
‫خیلی خوبه.
‫بیا غذا بخوریم. ‫شام رسیده. بریم.
‫[ثبت کتاب «به سوی شب»]
‫[کتاب شما ثبت شد]
‫دارین کابوس‌های جدیدی می‌سازین ‫که جای گالت و کورینتیان رو پر کنن؟
‫دنیا هنوز به کورینتیان جدیدی نیاز نداره.
‫اصلا...
‫می‌شه این رو برام نگه داری؟
‫دارم رویایی رو تکمیل می‌کنم.
‫پس مزاحمتون نمی‌شم.
‫لوسین.
‫نمی‌خوای بهش سلام کنی؟
‫خیلی خوشگل شدی گالت.
‫ممنون لوسین.
‫می‌شه بپرسم چی شد ‫که راجع بهم تجدید نظر کردین قربان؟
‫اصلا حق نداشتم ‫بعد از بیش از یه قرن برگردم اینجا...
‫و انتظار داشته باشم ‫همه‌چی عین سابق باشه.
‫لوسین سعی کرد ‫این مسئله رو بهم بفهمونه.
‫تو هم همین‌طور.
‫ولی الان دیگه سراپا گوشم.
‫یا سعی می‌کنم باشم.
‫رویاهای جدیدی خلق می‌کنم.
‫کابوس‌های جدیدی خلق می‌کنم.
‫دورانی جدید آغاز می‌شه.
‫ممنون قربان.
‫ممکنه کارم اینجا مدتی طول بکشه.
‫می‌شه تا دارم کار می‌کنم، ‫به کارها رسیدگی کنی؟
‫با کمال میل قربان.
‫مترجمان: «صادق هاشمی و کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫علیاحضرت.
‫بگم خدمه‌تون بیان ‫که کمکتون کنن لباستون رو بپوشین؟
‫چندین نبرد بین اهریمن‌ها ترتیب دادیم ‫که سرگرم بشین.
‫نبرد اهریمن‌ها اصلا ‫برام لذت‌بخش نیست.
‫در اون صورت، لرد عزازیل ‫می‌خوان باهاتون صحبت کنن.
‫لذت این یکی کمتره.
‫پس سریع تمومش می‌کنم علیاحضرت.
‫سلام عزازیل، همیشه سرزده میای اینجا.
‫از طرف مجمع اربابان جهنم اومدم.
‫مبارزه نکردنتون این‌قدر طول کشید ‫که مجمع تشکیل دادین؟
‫همین‌طوره، علیه دشمن شما و خودمون، ‫رویا از خاندان جاودان، مجمع تشکیل دادیم.
‫اگه بخواین حمله کنین، ‫ارتش جهنم تحت فرمان شماست.
‫می‌خواین به دنیای رویاها حمله کنین؟
‫البته اگه شما فرمان بدین.
‫احیانا بعدش هم می‌خواین ‫به دنیای بیداری حمله کنین؟
‫شاید حتی روزی به شهر نقره‌ای حمله کردین.
‫احسنت.
‫از اون‌جایی که هیچ‌کدوممون ‫نمی‌تونیم از جهنم بریم بیرون،
‫بد نیست وسعتش رو گسترش بدیم ‫که همه‌جا جهنم محسوب بشه.
‫حرف‌های تأمل‌برانگیزی زدی عزازیل.
‫ازتون خواستارم صرفا تأمل نکنین.
‫ارتشبدهامون می‌خوان وارد عمل بشیم.
‫که این‌طور؟
‫پس وارد عمل می‌شم. ‫می‌تونی بهشون خبر بدی.
‫چه عالی.
‫روزتون به خیر علیاحضرت.
‫نباید بهش اعتماد کرد.
‫درسته، ولی اشتباه نمی‌گه.
‫پس می‌شه بپرسم می‌خواین چیکار کنین؟
‫کاری می‌کنم که تا حالا نکردم.
‫کاری می‌کنم ‫که خدا به شدت خشمگین بشه...
‫و مورفیوس به زانو دربیاد.
‫لوسیفر! لوسیفر!
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@