‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@
‫داستانمون رو...
‫از دنیای بیداری که انسان‌ها...
‫دنیای واقعی خطابش می‌کنن ‫و خیال می‌کنن رویاهاشون...
‫هیچ تأثیری رو تصمیماتشون نداره، ‫آغاز می‌کنیم.
‫شما انسان‌های فانی ‫جوری کار می‌کنین،
‫عشق می‌ورزین ‫و می‌جنگین...
‫که انگار چیزی جز زندگیتون ‫در بیداری اهمیت نداره.
‫ولی وقتی چشمتون رو می‌بندین ‫و وارد سرزمین من می‌شین،
‫زندگی دیگه‌ای در انتظارتونه.
‫چرا که من پادشاه رویاها...
‫و کابوس‌ها هستم.
‫وقتی دنیای بیداری کلی خواسته ‫و خستگی براتون به ارمغان میاره،
‫با خواب میاین اینجا...
‫که به آزادی و ماجراجویی برسین.
‫میاین اینجا که با رویاها و کابوس‌هایی...
‫که من خلق می‌کنم ‫و باید تحت کنترل خودم باشن،
‫با ترس‌ها و آرزوهاتون روبه‌رو بشین؛
‫اگه تحت کنترل خودم نباشن، ‫ممکنه توشون غرق بشین و نابودتون کنن.
‫هدف و کار من همینه.
‫یا در واقع بود،
‫آخه بعدش سرزمینم رو ترک کردم ‫که کابوس سرکشی رو پیدا کنم.
‫سرورم، برمی‌گردین دیگه، مگه نه؟
‫واسه چی نباید برگردم لوسین؟
‫چه بدونم، دلهره دارم.
‫با این که تو سرزمین خودتون ‫خیلی قدرتمند هستین،
‫به ندرت پیش میاد رویاها ‫از دنیای بیداری جون سالم به در ببرن.
‫ولی ظاهرا کابوس‌ها، برعکس رویاها، ‫اونجا پیشرفت می‌کنن.
‫«سندمن»
‫بلند شین قربان، رسیدیم. ‫رسیدیم عمارت فانی ریگ.
‫به این زودی رسیدیم؟
‫حتما خیلی سنگین خوابم برده بود.
‫ممنون.
‫[قسمت یکم: خواب عادلان]
‫[انگلیس، ویچ کراس، سال 1916]
‫عه.
‫سلام پسرک. ‫بنده دکتر جان هاتاوی هستم.
‫از موزه سلطنتی اومدم.
‫اومدین جناب مغ رو ببینین؟
‫خب، اومدن دیدن آقای رادریک برجس.
‫پدر ترجیح می‌ده مغ صداش کنن. ‫یعنی ساحر.
‫هوم.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫در تاریکی ایستاده‌ایم. ‫در تاریکی ایستاده‌ایم.
‫جناب مغ گفتن مهمونشون رو ‫ببریم اتاق مطالعه‌شون الکس.
‫چشم آقای سایکس.
‫اومدین به محفل پدر ملحق بشین؟
‫محفل رازهای باستانی رو می‌گم.
‫سلام دکتر هاتاوی، انتظار نداشتم ‫چنین افتخاری نصیبم بشه.
‫الکس، واسه مهمونمون چای بیار.
‫بفرما، بشین. ‫حتما خیلی از مسیر خسته شدی.
‫ممنون.
‫پس فرض می‌کنم تجدید نظر کردی؟
‫خودم می‌دونم ‫بعد از جلسه‌مون تو موزه‌مون...
‫چی گفته بودم.
‫امروز صبح تلگرافی به دستم رسید.
‫ناوشکن پسرم، ادموند،
‫هفته پیش حوالی یوتلاند غرق شد.
‫وای، تسلیت می‌گم دکتر.
‫پس جفتمون...
‫در چنین فراقی شریک هستیم.
‫همون‌طور که می‌دونی، من هم اخیرا ‫پسرم رندال رو تو گالیپولی از دست دادم.
‫عذر می‌خوام، خـ...
‫خیال می‌کردم رندال تک‌پسرته.
‫رندال مهم‌ترین عامل خوشحالیم بود.
‫قرار بود کل ثروتم بهش برسه.
‫خب، جادونامه مجدلیه رو آوردی؟
‫اگه این کتابچه رو بهت بدم،
‫واقعا می‌تونی...
‫فرشته مرگ رو گیر بندازی؟
‫آره بابا.
‫می‌تونیم با طلسم‌های این کتابچه...
‫مرگ رو مجبور کنیم ‫پسرانمون رو برگردونه پیشمون.
‫ادموند شما و رندال ما ‫دوباره زنده می‌شن.
‫چیزی نیست دکتر هاتاوی. بیاین.
‫امشب دستاوردی بی‌سابقه خواهیم داشت.
‫مرگ رو احضار و اسیر می‌کنیم.
‫در تاریکی ایستاده‌ایم.
‫[آلمان، برلین]
‫سلام کورینتیان.
‫مخلوقان من باید تو دنیای رویاها بمونن.
‫نباید بین زنده‌ها بگردن ‫و انسان‌های فانی رو واسه تفریح بکشن.
‫مگه واسه همین من رو خلق نکردی؟
‫واسه چی باید خودمون رو ‫به ذهنشون موقع خواب محدود کنیم؟
‫کسی اینجا، تو دنیای بیداری، ‫جلودارمون نیست.
‫چیزی جلودارمون نیست ‫و می‌تونیم هر کسی...
‫و هر چیزی رو که خواستیم ‫از آن خود کنیم.
‫ولی هست.
‫سرورم...
‫خواهش می‌کنم، نه.
‫نه، نه، نه، التماستون می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم...
‫در تاریکی ایستاده‌ایم.
‫سکه‌ای سنگی بهت می‌دم.
‫در تاریکی ایستاده‌ایم.
‫خنجری از زیر تپه بهت می‌دم...
‫و خون خودم رو برات می‌ریزم.
‫در تاریکی ایستاده‌ایم.
‫نغمه‌ای رو که از خاک دزدیم ‫تقدیمت می‌کنم...
‫و پری از بال‌های...
‫فرشته‌ای رو بهت می‌دم...
‫که باهاش پرواز کنی ‫و بری بهشت.
‫در تاریکی ایستاده‌ایم. ‫در تاریکی ایستاده‌ایم.
‫با سم احضارت می‌کنم.
‫در تاریکی ایستاده‌ایم. ‫در تاریکی ایستاده‌ایم.
‫با رنج احضارت می‌کنم.
‫در تاریکی ایستاده‌ایم. ‫در تاریکی ایستاده‌ایم.
‫راهت رو باز می‌کنم، ‫دروازه این دنیا رو باز می‌کنم.
‫در تاریکی ایستاده‌ایم. ‫در تاریکی ایستاده‌ایم.
‫به نام ایزدان باستان احضارت می‌کنم.
‫نامتار، آلاتو، موراکس و مابوریم ‫تو رو فرا می‌خونن.
‫هوروندیل تو رو فرا می‌خونه.
‫با همدیگه احضارت می‌کنیم. ‫بیا اینجا.
‫الکس.
‫الکس!
‫کیسه‌اش رو بردار و بده من.
‫ولی مراقب باش.
‫حلقه حصرش رو خراب نکنی.
‫هوم. شنه.
‫حالا جواهره رو بردار. اونجاست.
‫خوبه.
‫خب، ببینیم دیگه چه گنجینه‌هایی ‫برامون آوردی.
‫پرنده رو بگیرین!
‫- پدر! ‫- نه! نه! بس کنین.
‫برو کنار.
‫هوم.
‫اول می‌ذاریم مهمونمون ‫کمی بهتر بشه،
‫بعدش خواسته‌هامون رو مطرح می‌کنیم.
‫نگهبان‌ها، مراقبش باشین.
‫ناتوان بودم،
‫گیر طلسم فرد تازه‌کاری افتاده بودم...
‫که اصلا نگران خسارات ناشی ‫از کارش که شامل حال دنیای من...
‫و دنیای خودش می‌شد، نبود.
‫[انگلیس، لندن]
‫آخه صبح فرداش، ‫یه سری افرادی که به خواب رفته بودن...
‫یونیتی.
‫نمی‌تونستن بیدار بشن.
‫یونیتی.
‫بیدار شو موش زمستون‌خواب کوچولو. ‫نباید دیر برسونیمت مدرسه، مگه نه؟
‫عزیزم؟ بلند شو. یونیتی؟
‫- چی شده؟ ‫- زنگ بزن دکتر بیاد.
‫الو؟ اپراتور؟
‫اسمش رو بیماری خواب‌آلودگی گذاشتن...
‫و یه میلیون نفر از ساکنین کل شهر‌ها،
‫شهرستان‌ها و روستاهای دنیا دچارش شدن.
‫سایکس! الکس!
‫سلام.
‫صبحتون به خیر جناب مغ.
‫می‌شناسمتون؟
‫نه‌خیر، ولی من خودت و موجودی رو...
‫که تو انبارت اسیر کردی ‫خوب می‌شناسم رادریک.
‫پس می‌خوای باج بگیری، ها؟ ‫می‌خوای اخاذی کنی؟
‫به هیچ وجه. ‫اومدم کمکت کنم.
‫هر چی کمکت کنن، باز هم کمه.
‫نگه داشتن یکی از اعضای ‫خاندان جاودان فوایدی داره.
‫خاندان جاودان؟
‫خیال کرده بودی فقط مرگ ‫شرایط رو کنترل می‌کنه؟
‫فرشته مرگ هم خانواده داره.
‫آرزو، سرنوشت و یأس ‫از اعضای خانواده‌اش هستن.
‫پس من کدومشون رو ‫گیر انداختم؟
‫رویا رو گیر انداختی.
‫خدایی که به رویاها حکمرانی می‌کنه ‫به چه دردی می‌خوره؟
‫خدا نیست.
‫فراتر از خداست.
‫مگه انسان‌ها تحت فرمان رویاهاشون نیستن؟
‫وسایلش رو ازش گرفتی؟
‫یاقوت، کیسه و کلاهش رو گرفتی؟
‫می‌تونی باهاشون نمودی ‫از قدرتش رو تجربه کنی.
‫عمرت رو افزایش می‌دن ‫و می‌تونی بقیه رو باهاشون به بازی بگیری.
‫ولی باید اطمینان حاصل کنی ‫که اصلا فرار نمی‌کنه.
‫حلقه حصرش سالمه.
‫حلقه‌تون کافی نیست.
‫باید گویی بلورین درون حلقه درست کنی...
‫و کالبد جسمانی رویا رو ‫توش حبس کنی.
‫کسی به هیچ وجه نباید ‫در حضورش بخوابه،
‫وگرنه فرار می‌کنه ‫و می‌ره تو خوابتون.
‫چنین اتفاقی به نفعتون نیست.
‫یه سری قرص رژه طولانی هست.
‫[قرص رژه طولانی]
‫داروی محرک سربازانه ‫که تو سنگر خوابشون نبره.
‫حواست باشه که نگهبان‌هات ‫همیشه از این قرص‌ها بخورن.
‫اِم... واسه چی داری کمکم می‌کنی؟ ‫مگه باهاش چه نسبتی داری؟
‫خب، می‌شه گفت عامل ‫این شکلی بودنمه.
‫ولی اگه آزاد بشه، ‫ممکنه دار و ندارم رو پس بگیره.
‫تحت نظریم.
‫چی؟ اینجا که کسی نیست.
‫خب، باید به خدمت اون یکی برسین.
‫اسمش جسامیه.
‫مال خودشه.
‫امیدوارم جفتمون موفق باشیم.
‫باز هم می‌بینمت؟
‫بهتره امیدوار باشی نبینی.
‫می‌تونی بری.
‫بیدار شدی؟
‫گوش می‌دی چی می‌گم؟
‫من می‌شناسمت...
‫رویا از خاندان جاودان.
‫من با قوانین جادو ‫اسیرت کردم.
‫ولی با خودت کاری نداشتم.
‫می‌خواستم مرگ ‫پسرم رندال رو...
‫که تو نبرد گالیپولی جون باخته بود، ‫زنده کنه.
‫اگه تو سالم و سلامت ‫برگردونیش پیشم،
‫آزادت می‌کنم.
‫چنین کاری از دستت برمیاد ‫سرور رویاها؟
‫نه، گمون نکنم بربیاد.
‫خب، پس چه کاری از دستت برمیاد؟
‫اگه آزادت کنم و بهت قول بدم ‫وسایلت رو پس بدم،
‫چی بهم می‌دی؟ قدرت؟ ‫ثروت؟ جاودانگی؟ هوم؟
‫هیچ پیشنهادی برام نداری؟
‫خب، پس هر جور راحتی.
‫تا آمادگی حرف زدن پیدا کنی،
‫از هدایایی که همین الانش ‫بهم دادی بهره می‌برم.
‫هر روز التماس می‌کرد ‫بهش موهبتی عطا کنم،
‫ولی چنین موهبت‌هایی در حد انسان نیستن ‫و عطا کردنشون هم کار من نیست.
‫واسه همین سکوت کردم.
‫ولی ده سال بعدش...
‫- نوش جان کنین. ‫- حتما.
‫با این که هنوز کسی نفهمیده بود ‫اونجا حضور دارم،
‫یاقوت، شن و کلاهم باعث شدن ‫رادریک برجس و پیروانش...
‫جوان و ثروتمند بشن.
‫نوش جان کنین.
‫ولی رنج و عذاب...
‫باقی مردم دنیا ادامه داشت.
‫الکس.
‫الان باید سر کارت باشی، ‫نباید مطالعه کنی.
‫نذار پدرت ببیندت.
‫سلام.
‫عذر می‌خوام، متأسفانه امشب ‫دیگه جا نداریم؛
‫- ولی اگه بخواین فردا برگردین... ‫- ما چندین ساعته اینجاییم. جایی نمی‌ریم.
‫ولی متأسفانه جناب مغ گفتن ‫باید برین.
‫عه، پس جناب مغ گفتن، ها؟
‫اون‌وقت جناب‌عالی کی باشی ‫که از طرف مغ حرف بزنی؟ کدوم خری هستی؟
‫ایشون پسر جناب مغ هستن.
‫ای احمق بی‌مغز.
‫ایشون هم جادوگری بلده.
‫مگه نه؟
‫می‌خوای نفرینت کنه؟
‫می‌خوای خودت ‫و کل بچه‌های آینده‌ات رو نفرین کنه؟
‫نمی‌خوای؟ پس بهتره زود بری.
‫- هنوز هم می‌شه فردا برگردیم؟ ‫- می‌شه برگردن؟
‫آره. اگه پول نقد داشته باشن، می‌شه.
‫خب، شنیدین که چی گفت. ‫فقط پول نقد قبول می‌کنن.
‫دیگه بزنین به چاک.
‫مرسی.
‫به کمک من نیازی نداشتی.
‫شرط می‌بندم جادوگری بلدی، مگه نه؟
‫راستش، کار خاصی از دستم برنمیاد.
‫این‌طور نیست.
‫خودت از قدرتت خبر نداری.
‫می‌تونی من رو ببری دیدن جناب مغ.
‫یه لحظه هم بیشتر از شیفتم ‫پیش اون موجود نمی‌مونم.
‫نمی‌شه که تنهاش بذاریم.
‫چرا نمی‌شه؟ ‫اون که زندانیه، مگه نه؟
‫گاهی اوقات کارمون ‫ذهنم رو درگیر می‌کنه.
‫واقعا؟ «گاهی اوقات»؟
‫- اصلا نمی... ‫- صبحتون به خیر.
‫- نوئل و موریس رو ندیدی؟ ‫- نه.
‫تقریبا نیم ساعت دیر کردن.
‫اِم، اگه می‌خواین برین، ‫من می‌تونم...
‫مراقبش باشم ‫تا برسن.
‫- فردا می‌بینمت. ‫- خداحافظ الکس.
‫سلام.
‫من الکس هستم. ‫پسر جناب مغم.
‫ببین، اصلا نمی‌دونم ‫می‌تونی صحبت کنی...
‫یا حرف‌هام رو می‌فهمی یا نه، ولی...
‫صرفا می‌خواستم ازت بپرسم...
‫حالت اون تو خوبه؟
‫نه، معلومه که نیست.
‫بابت این شرایط عذر می‌خوام.
‫پدرم آدم بدی نیست، صـ... ‫صرفا...
‫ببین، اگه بتونی رندال رو زنده کنی...
‫یا... موهبتی بهش عطا کنی...
‫یا صرفا باهاش صحبت کنی،
‫مطمئنم آزادت می‌کنه.
‫ببین، خودم اگه می‌تونستم...
‫آزادت می‌کردم.
‫واقعا می‌کردی، مگه نه؟
‫- واسه چی رفته بودی اون پایین، ها؟ ‫- واسه هیچی.
‫داشتی نقشه فرارش رو می‌ریختی، مگه نه؟ ‫علیه من توطئه می‌کردی؟
‫- هوم؟ ‫- نه پدر.
‫- بهت چی گفت؟ ‫- چیزی نگفت.
‫می‌دونی اگه آزادش کنی، چی می‌شه؟
‫نمی‌کنم جناب مغ. قول می‌دم.
‫در اون صورت سلاخیت می‌کنه.
‫همگیمون رو سلاخی می‌کنه. ‫همین رو می‌خوای؟
‫آره؟ می‌خوای بمیری الکس؟ آره؟
‫آخه اگه می‌خوای، ‫کار نسبتا راحتیه.
‫گندش بزنن.
‫رادی؟
‫چی شده؟ ‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫اعصابم از دست جسامی خرده.
‫جسامی دیگه کیه؟
‫الان ده ساله که دارم سعی می‌کنم ‫این پرنده رو اعصاب رو بکشم.
‫امکان نداره همون پرنده باشه، مگه نه؟
‫- خودش بهت گفت چنین حرفی بزنی؟ آره؟ هوم؟ ‫- نه پدر. اصلا حرفی نزد.
‫ثابت کن.
‫اون پرنده کوفتی رو ‫با تیر بزن.
‫بیا اثل.
‫پشم‌هام.
‫- مسئولین آتش‌سوزی رو خبر کنیم؟ ‫- مسئولین آتش‌سوزی که خودمونیم. بیا ببینم.
‫ای احمق. ممکن بود شیشه‌اش رو بشکنی.
‫گندکاریت رو تمیز کن.
‫وحشیگری زندان‌بانانم حاکی از دنیایی بود...
‫که رویاهای مردمش در غیابم ‫شوم‌تر از پیش شده بود.
‫به زودی باز هم جنگ ‫تو چنین دنیایی رخ می‌ده.
‫[انگلیس، لندن، سال 1926]
‫هنوز هم همون بیماری که دکترها اسمش رو ‫انسفالیت حاد گذاشته بودن...
‫تو چنین دنیایی شایع بود.
‫فقط می‌خوام بخوابم، خواهش می‌کنم.
‫بعضی‌ها التماس می‌کنن بخوابن، ‫ولی خوابشون نمی‌بره.
‫بعضی‌ها هم تا آخر عمرشون ‫تو خواب راه می‌رفتن.
‫اکثرشون می‌خوابیدن ‫و بیدار نمی‌شدن.
‫عذر می‌خوام قربان.
‫چی می‌خونین؟
‫اِم...
‫متأسفانه فعلا بیشتر دارم می‌خوابم ‫تا بخوام مطالعه کنم.
‫«بدن‌های فاسد» رو خوندین؟
‫اصلا با خوندنش خوابتون نمی‌بره؟
‫حالت خوبه؟
‫خب، قراره بچه‌دار بشم.
‫چه خبر خارق‌العاده‌ای.
‫می‌خواد سقطش کنم.
‫در واقع، همـ... ‫همین الان داره زنگ می‌زنه دکتر بیاد.
‫درست می‌شه.
‫تو نمی‌خواد نگران باشی.
‫چی شده؟ چه مشکلی پیش اومده؟
‫همه‌شون رو دزدیده.
‫کلاه، کیسه، یاقوتش، ‫جادونامه‌تون...
‫و دویست هزار پوند ‫پول نقد رو برداشت و رفت.
‫کلی چیز دیگه رو ‫هم با این‌ها دزدیده.
‫پیداش کنین. ‫زود باشین برگردونینش اینجا.
‫کجا می‌رین؟
‫می‌رم ببینم رویا از خاندان جاودان ‫چقدر دلش می‌خواد آزاد بشه.
‫زنی که باهام زندگی می‌کرد رفته...
‫و کل ثروتم رو دزدیده.
‫از تو هم دزدی کرده.
‫کلاه، شن و یاقوتت رو دزدیده.
‫ببین، اگه خواسته‌ام رو ‫برآورده کنی،
‫می‌تونم بازش کنم ‫که بری دنبالش.
‫دنبال ثروت، جوانی و جاودانگی‌ام.
‫وای، تو که خدایی. ‫این چیزها برات زحمتی نداره.
‫مگه نمی‌خوای سلاح‌هات رو ‫پس بگیری و آزاد بشی؟
‫باهام حرف بزن! باهام حرف بزن! ‫باهام حرف بزن!
‫- باهام حرف بزن دیگه! ‫- چیزی نیست پدر.
‫به من نزدیک نشو.
‫اگه واقعا می‌خواستی پسرم باشی...
‫اگه رندال الان زنده بود...
‫اگه رندال زنده بود، ‫اون هم عین من ازت متنفر می‌بود.
‫قربان؟
‫اصلا قرار نیست آزاد بشی.
‫اصلا.
‫قربان، صدام رو می‌شنوین؟
‫قربان؟
‫تکون نمی‌خوره. یعنی...
‫مرده.
‫چنین کاری نکنین قربان.
‫ما رو می‌کشه‌ها.
‫اگه پدرتون زنده بود، چی می‌گفت؟
‫باید فکر کنم.
‫قربان؟
‫حالتون خوبه؟
‫پدرم، اِم...
‫فوت شده.
‫خیلی تسلیت می‌گم قربان.
‫خیلی تسلیت می‌گم الکس.
‫فقدان به عشقی نو...
‫و حیاتی نو ختم شد.
‫چرا که اثل کریپس نه ماه بعد ‫پسری به دنیا آورد.
‫مامانم قبلا می‌گفت ‫اگه دختر خوبی باشم،
‫وقتی خوابم، مردی میاد...
‫و رو چشمم شن می‌پاشه.
‫اون‌جوری کل رویاهام رو ‫به حقیقت بدل می‌کنه.
‫ولی قرار نیست سندمن از راه برسه.
‫جانی، از این به بعد...
‫خودم و خودت باید رویاهامون رو ‫به حقیقت بدل کنیم.
‫هیچ‌کس و هیچ‌چیزی هم قرار نیست ‫سد راهمون بشه.
‫امروز حالش چطوره راجرز؟
‫من از کجا بدونم قربان.
‫امروز صبح دستش رو تکون داد. ‫دست راستش رو تکون داد.
‫وای خدایا.
‫الکس؟
‫سلام.
‫ایشون دوستم، پاله.
‫پال، ایشون ناخواسته مهمون ما شده.
‫ببین، چند وقته که دارم با پال صحبت می‌کنم،
‫اگه آزادت کنم،
‫قول می‌دی بلایی سرمون نیاری؟
‫اگه صرفا باهامون صحبت کنی، خیلی خوب می‌شه.
‫دیدی، بهت که گفتم.
‫از من بشنو، باید باز هم بهش بگی.
‫نشونش بده که می‌تونه بهت اعتماد کنه.
‫نشونش بده که جدی می‌گی.
‫واقعا جدی می‌گم.
‫کافیه قول بدی بلایی ‫سر خودم یا پال نمیاری...
‫تا آزادت کنم.
‫یعنی این دفعه باید ‫حرفش رو باور می‌کردم؟
‫یعنی باید بابت قتل غرابم می‌بخشیدمش؟
‫شاید باید می‌بخشیدمش.
‫ولی در نهایت...
‫از توانم خارج بود.
‫می‌تونستم عین پدرم ‫ازت ثروت...
‫یا قدرت بخوام.
‫ولی فقط می‌خواستم ‫از دستت خلاص بشم.
‫مسلما تو هم همین رو می‌خوای.
‫الکس، عزیز دلم، خواهش می‌کنم.
‫من رو ببر بالا پال.
‫دیگه نمیام پایین.
‫دراکولای پیرمون اصلا کوتاه نمیاد.
‫- واسه چی دراکولا خطابش می‌کنی؟ ‫- آخه به نظرم از اون دراکولاهاست.
‫به نظر خودت چیه؟
‫سعی می‌کنم بهش فکر نکنم.
‫می‌دونی به چی فکر می‌کنم؟
‫به جزیره مایورکا.
‫چهار روز دیگه لب ساحلم.
‫- دارم حمام آفتاب می‌گیرم. ‫- ای عوضی خوش‌شانس.
‫من یه بار تعطیلات رفته بودم جزیره کورفو.
‫یه روز صبح شخص خوش‌هیکلی رو ‫تو هتلم دیده بودم...
‫فرد!
‫فرد، بس کن! الان... فرد!
‫بی‌حرکت! همون‌جا بمون!
‫تو... تو دستش چیه؟
‫آهای! زود باش دستت رو باز کن!
‫پال؟
‫سلام کوچولو.
‫از کجا پیدات شد؟
‫سلام.
‫تـ... توی.
‫آ... آزاد شدی.
‫همین‌طوره.
‫اصلا می‌دونی بیش از یه قرن...
‫محبوس بودن چه حسی داشت؟
‫اصلا می‌فهمی چه خسارتی ‫به دنیای خودت وارد کردی؟
‫عذر می‌خوام. خـ... خبر نداشتم. ‫خواهش می‌کنم.
‫پس جای مجازات کردنت، ‫بهت موهبتی عطا می‌کنم.
‫بهت موهبت...
‫خواب ابدی رو عطا می‌کنم.
‫الکس. الکس، بیدار شو، خواهش می‌کنم.
‫چیزی نمونده بود ‫که بیش از یه قرن...
‫خواب‌های زجرآور و سرکشی ‫رویاها و کابوس‌ها...
‫به اتمام برسه.
‫آزاد شده.
‫از قفس آزاد شده.
‫پس متأسفانه باید برم.
‫ولی تا وقتی این دنیا رو ‫دقیقا عین خودم نکردم،
‫دست‌بردار نیستم.
‫قربان. قربان!
‫وای خدا جون.
‫قربان.
‫منم.
‫منم، لوسین.
‫لوسین.
‫اومدین خونه سرورم.
‫همین‌طوره.
‫عذر می‌خوام قربان، ولی... سرزمینتون...
‫کاختون...
‫عین زمان رفتنتون نیست.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫کار کی بوده؟
‫سرورم، شما و دنیای رویاها...
‫یکی هستین.
‫وقتی اون همه مدت نبودین،
‫سرزمینتون کم‌کم رو به زوال رفت...
‫و خراب شد.
‫ساکنینش چی شدن؟
‫کارکنان کاخم چی شدن؟
‫متأسفانه اکثرشون...
‫رفتن.
‫- رفتن؟ ‫- رفتن دنبالتون بگردن.
‫بقیه چی؟
‫خیال کردن احتمالا ‫از انجام وظایفتون خسته شدین...
‫- و... ‫- چیکار کردم؟
‫ترکشون کردم؟
‫یعنی ایمانشون به من ‫این‌قدر سست بود؟
‫یعنی پیروان خودم من رو نمی‌شناسن؟
‫قربان، اگه اجازه بدین...
‫باید بگم قبلا هم پیش اومده ‫که اعضای خاندان جاودان همین‌طوری...
‫بسه دیگه.
‫نمی‌ذارم رویاها و کابوس‌ها ‫تو دنیای بیدار شکار کنن.
‫همه‌شون رو برمی‌گردونم.
‫من قبلا این دنیا رو ساخته بودم لوسین.
‫باز هم می‌سازمش.
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@
‫[پیش‌نمایش این فصل «سندمن»]
‫می‌دونستم برمی‌گردی.
‫باید دنیای رویاها رو احیا کنم.
‫می‌خوای پادشاه رویاها رو بکشم؟
‫کافیه بهم اعتماد کنی.
‫نمی‌دونم چی شده ‫و علتش چیه،
‫ولی خواب‌هات دارن ‫به حقیقت می‌پیوندن.
‫نگران برادرم هستم.
‫به کمکت نیاز دارم. اگه رویاها غیبشون بزنه، ‫بشریت هم از بین می‌ره.
‫باید کاری بکنی.
‫به درک! ‫بریم جهنم.
‫رویاها تو جهنم چه قدرتی دارن؟
‫جای کابوس‌ها ‫تو دنیای بیداری نیست کورینتیان.
‫ای بابا، معلوم شد ‫خیلی هم جای مناسبیه.
‫آرزویی نداری که برآورده‌اش کنم؟
‫قلمروت ارث منه.
‫خسارات احتمالیش ‫در تصورت می‌گنجه؟
‫به نظرت رویاها نمی‌میرن. ‫بیا بفهمیم می‌میرن یا نه.
‫- رئیس! ‫- هنوز زنده‌ای رویا؟
‫رویاها اصلا نمی‌میرن.