ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫این یکم مشکل‌سازه...
‫هوم؟
‫اون اکثر مواقع بدون تعلل به خرج دادن، ‫با یه مشکل میاد سروقتم تا حلش کنم.
‫نمردیم و دودلی جینشی-ساما رو هم دیدیم.
‫چیزی شده؟
‫واقعیتش...
‫مسئله‌ای مربوط به آشنای یکی از آشناهاست.
‫یه فلزکار که تأمین‌کننده‌ی کاخ بوده،
‫قبل از اینکه فرصت کنه فنون کارش رو به فرزندانش ‫که شاگرداش هم محسوب می‌شدن یاد بده، فوت شده.
‫این‌طور که می‌گن، بعضی از اون فنون کاملاً سرّی و ناشناخته بودن.
‫به عبارتی،‌ شما می‌خواید از فنون سری فلزکار سر دربیارید.
‫جوری می‌گی انگار خیلی ساده‌ست.
‫درضمن، چرا این‌سری انقدر به وجد اومدی؟
‫شما این برداشت رو داشتید؟
‫هرسه فرزندِ فلزکار، شاگردهاش بودن.
‫گفته می‌شه بعد از فوت پدر، یکی از ‫فرزندانش جاشو به‌عنوان تأمین‌کننده پر می‌کنه.
‫توی وصیت‌نامه، چگونگی تقسیم میراث پدر ذکر شده.
‫کارگاه کوچک برای پسر بزرگ.
‫اثاثیه خوش‌ساخت برای پسر وسط.
‫یه تنگ ماهی برای پسر کوچک.
‫و یه جمله‌ی پایانی: «همه‌تون باید مثل قدیم‌ها به صرف چای دور هم جمع بشید.»
‫به صرف چای؟ چه وصیت‌نامه‌ی مرموزی.
‫منظورش واقعاً صرف چای بوده؟ یا معنی دیگه‌ای داره؟
‫پسرها هم بعد از شنیدن وصیت‌نامه، عقل‌شون به جایی قد نداده.
‫میراث هم به‌نظر خیلی نابرابر میان.
‫یه کارگاه، اثاثیه، و یه تنگ ماهی؟
‫ظاهراً، سن فرزندان و ارزش میراث باهم رابطه‌ی مستقیم دارن.
‫اون موارد چه شکلی بودن؟
‫جزئیات رو نشنیدم. ولی...
‫اگه احیاناً حس کنجکاوی‌تون رو قلقلک داد، این نشانی‌ـه.
‫گفت،‌ اگه حس کنجکاوی‌ت رو قلقلک داد، برو یه سروگوشی آب بده.
‫معلومه کاملاً مجهز اومده.
‫انگار که این اتفاق رو از قبل پیش‌بینی می‌کرده. جالبه.
‫با اجازه فردا کمی وقت می‌خوام...
‫آره...
‫احتمالاً وقتی برگردم هزارتا کار می‌ریزه رو سرم.
‫عه‌وا، اون...
‫اگه اشتباه نکنم، باسِن بود؟
‫مثل دفعه‌ی قبل، تو زیردستمی.
‫سرخود کاری نکن.
‫متوجه شدم.
‫مثل دفعه‌ی قبل، حرفشو مفید و مختصر می‌زنه.
‫فکر کنم زیاد ازم خوشش نمیاد.
‫به‌شرطی که آزارش بهم نرسه، فاقد اهمیته.
‫بله.
‫باسِن-ساما، درسته؟ بهمون خبر داده بودن که تشریف میارید.
‫هوم؟
‫آه، اون متعلق به پدرم بود.
‫سرگرمی نامتعارفی داشت، چیزهای عجیب جمع می‌کرد.
‫هــــــــه...
‫اونجا کارگاهه؟
‫بله. البته، ما الان توی خونه‌ی اصلی به کارهامون رسیدگی می‌کنیم.
‫کارگاه رو صنعتگرها برای صرف چای استفاده می‌کنن.
‫بفرمائید داخل.
‫برادرها، مهمون‌ها رو آوردم.
‫آره.
‫قدم‌رنجه فرمودین.
‫این‌ها باید برادرهای بزرگ‌تر باشن، و اولی حتماً کم‌سن‌وسال‌ترین‌شونه.
‫اثاثیه، چیدمان عجیبی دارن.
‫هـ‌ ـ هوی.
‫بیراه نمی‌گه...
‫این‌شکلی قرار دادنِ لوازم توی اتاق، باعث می‌شه توی دست‌وپا گیر کنن.
‫با این‌حال اتاق همچنان یه‌جورایی دلباز به‌نظر میاد،
‫احتمالاً به‌خاطر حس یکپارچگی عجیبی‌ـه که ‫طرز قرارگیری میز به‌وجودش آورده،
‫و البته نمای شیک کمد.
‫گوشه‌هاش فلزکاری شده.
‫ردیف بالا سه کشو داره. و کشوی وسطی توی ردیف دوم یه سوراخ کلید داره.
‫اینجا از فلز متفاوتی برای برجسته‌کاری استفاده شده...
‫هوم؟
‫به زمین چفت شده؟
‫هوی، اون برای منه.
‫نگاه کردن ایرادی نداره، ولی حق نداری بهش دست بزنی.
‫درسته، ارث پسر دوم اثاثیه بود.
‫هوم!
‫اگه این کمد، اثاثیه‌ی گفته‌شده باشه،
‫پس این مرد باید پسر وسط باشه.
‫که یعنی، اون مرد قدبلند پسر بزرگه.
‫جای پنجره هم عجیبه.
‫سبک شرقی‌ـه و به‌طور غیرعادی مرتفعه.
‫باوجود اینکه می‌تونست آفتاب زیادی به داخل بتابه،
‫درخت شاه‌بلوط تنومندی که اون بیرونه، کارو خراب کرده.
‫آفتابی که به داخل می‌تابه، از میون شاخه‌ها می‌گذره.
‫و این تنها نقطه‌ایه که اون نور بهش می‌تابه.
‫هوم؟
‫این رد. از چیزی به جا مونده که مدت طولانی اینجا قرار داشته؟
‫واقعاً می‌تونی از چیزی که پدرمون به‌جا گذاشته سر دربیاری؟
‫اون...
‫شما هم باید به نوبه خودتون قضیه رو مفصل شرح بدید ‫تا ما اطلاعات بیشتری دست‌گیرمون شه.
‫چیز بیشتری برای گفتن نیست.
‫پدرمون بدون گفتن فنون سری بهمون، گور به گور شد.
‫و تنها چیزی که برام به‌جا گذاشت، این کارگاه فکستنی بود.
‫و برای من، این کمد رو.
‫بـ‌ ـ برای منم، این رو.
‫شیشه‌ایه، پس خیلی می‌ارزه.
‫خیال می‌کردم تنگ ماهی چوبی، یا در بهترین حالت سفالی باشه.
‫با این حساب، گمونم همه‌ی ارث‌ها تاحدودی باارزشن.
‫چی تو کله‌ی پدر می‌گذشت؟
‫ممنون بابت این هدیه، ولی فقط یه کلید داره که ‫اون هم توی سوراخ کلید نمی‌ره.
‫توی سوراخ کلید نمی‌ره؟
‫این احتمالاً کلید ردیف میانی‌ـه، ولی توی سوراخ کلید نمی‌ره.
‫سه کشوی بالایی از قرار معلوم با یه کلید باز می‌شن،
‫ولی اون کلید هم معلوم نیست کدوم گوریه.
‫فایده‌ی به ارث بردنش چیه؟
‫همدردیم. فایده‌ی به ارث بردن این کارگاه چیه ‫وقتی‌ نمی‌تونم کمد رو بیرون ببرم؟
‫عجب داستانی شده.
‫پدر...
‫پـ ـ پدر احتمالاً پیش خودش فکر کرده...
‫بهت غبطه می‌خورم. یه‌چیزی گیرت اومده که به‌راحتی می‌تونی آبش کنی.
‫راست می‌گه. زیاد کاسب نمی‌شی، ولی بازم ‫انقدری هست که یه‌مدت رو باهاش سر کنی.
‫اصلاً پدر رو درک نمی‌کنم.
‫الان دور هم چای خوردن چه فایده‌ی احتمالی می‌‌تونه داشته باشه؟
‫ای داد بیداد، حالا باید چیکار کنیم؟
‫دو برادر بزرگ به‌نظر زیاد با برادر کوچیک‌شون کنار نمیان.
‫همگی، بس کنید!
‫این چه طرز رفتار جلوی مهمون‌هاست.
‫معذرت می‌خوام. نمی‌دونم از کِی شروع به درآوردن این ادا و اصول کردن.
‫دو پسر بزرگم خیلی نمک‌نشناس شدن.
‫و کوچیکه حتی نمی‌تونه حرفشو به زبون بیاره.
‫همسرم تا آخرین لحظه‌ی مرگش دلشوره‌ی اون‌ها رو داشت.
‫گمونم نگرانی بابت بچه‌هات،
‫فارغ از اینکه چقدر بزرگ شده باشن، بخشی از والد بودنه.
‫لطفاً چای میل کنید. با اجازه.
‫همه‌شون ناخودآگاه اومدن جاهای فعلی‌شون نشستن. ‫گمونم هرکدوم جای مشخصی دارن.
‫شاید فقط از سر عادت باشه، تا جلوی تابش نور رو نگیرن.
‫این موقع روز، آفتاب از پنجره می‌تابه.
‫اگه آفتاب یکم جلوتر می‌تابید، شاید به کمد می‌خورد...
‫ولی هیچ اثری از آفتاب‌خوردگی روی کمد نیست.
‫آفتاب‌خوردگی...؟
‫هوی.
‫آفتاب مدت زیادی به داخل نمی‌تابه.
‫یه‌چیزی داخل گیر کرده؟
‫چیزی فهمیدی؟
‫آه! هی با خودم می‌گفتما آشنا می‌زنه.
‫با گائوشون مو نمی‌زنه!
‫خب؟
‫قفل کشوی وسطی باز نمی‌شه، درسته؟
‫قبلاً باز می‌شد، ولی از وقتی پدر روش کار کرد، ظاهراً گیر کرده.
‫و فقط یه کلید هست؟
‫فقط همین.
‫پدر گفت اگه قفل رو بشکنیم، باعث می‌شه چیزی هم که داخلشه بشکنه.
‫برای همین به‌زور هم نمی‌تونیم بازش کنیم.
‫ارثی که برای هر فرزند به‌جا گذاشته شده.
‫یه کارگاه، یه کمد‌، و یه تنگ ماهی.
‫کمد به کارگاه چفت شده.
‫کمد کشوهایی داره که قفل‌شون باز نمی‌شه.
‫و...
‫«همه‌تون باید مثل قدیم‌ها به صرف چای دور هم جمع بشید.»
‫نکنه...؟
‫ببخشید. تنگ ماهی در اصل اونجا روی اون کمد گذاشته می‌شد؟
‫ها؟ اوه، آره.
‫قبلاً‌ها یه ماهی توش بود و می‌ذاشتیمش اونجا.
‫اگه هوا خیلی سرد می‌شد، ماهی می‌مرد.
‫برای همین، زمستون‌ها فقط زمانی که به صرف چای دور هم ‫جمع می‌شدیم و آفتاب گرم نگهش می‌داشت، می‌ذاشتیمش اینجا.
‫درواقع، حول و حوش این وقت روز.
‫هرچند، چند سالی هست ماهی‌ قرمزی نداشتیم.
‫هومم.
‫هی تو!
‫می‌رم یکم آب بگیرم.
‫بازم بدون اجازه‌ی من سرشو میندازه پایین میره!
قبلاًها اینطوری با آب پرش می‌کردین؟
‫بله. طرحش اینطرفی قرار می‌گرفت.
‫می‌دونستم.
‫هـ ـ هی! این چیه؟
‫بهش دست نزن!
‫ببخشید، اگه به چشمتون بخوره، ممکنه کورتون کنه.
‫و اینکه جلوش هستین، اگه می‌شه برید کنار.
‫نمی‌تونین بازش کنین.
‫مثل اینکه درخت شاه‌بلوط داره سایه میندازه.
‫داغه. و اینکه... یه بوی عجیبی میاد.
‫هی، معنی این کارا چیه؟
‫حالا لطفاً این کشو رو با اون کلید باز کنید.
‫گفتم که بهش نمی‌خوره.
‫بفرمایید.
‫هومف.
‫چـ ـ چه خبره؟!
‫احیاناً پدرتون از کم‌خونی و معده‌درد مزمن رنج می‌بردن؟
‫بله. درسته.
‫حالت تهوع و افسردگی هم؟
‫بله داشتن.
‫من زیاد از کار با فلز سر در نمیارم،
‫ولی توی کارگاه از لحیم استفاده می‌کنین؟
‫بله استفاده می‌کنیم.
‫جریان چیه؟
‫من فقط خواسته‌ی توی وصیت‌نامه؛ که ‫گفتن ‫مثل قدیم‌ها به صرف چای دور هم جمع بشید رو دنبال کردم.
‫یه قالب برای یه کلید. ‫می‌شه از توی قالب درش بیارم؟
‫ آ ـ آره.
‫هنوز یکم داغه... نرمم هست.
‫حتماً آهنی که توی سوراخ کلید گیر کرده بود با حرارت دیدن ذوب شده،
‫و قبل از اینکه سفت بشه، توی قالب زیرش ریخته شده.
‫باز شد!
‫چی داخلشه؟
‫این چیه؟
‫این بلور مایل به آبی به‌نظر... مثل همون بلور توی ورودی‌ـه.
‫لعنتی! منظورش از اینکه با هم کنار بیاین چیه؟
‫فقط بازیچه‌ی آخرین شوخیِ پدر شدیم!
‫عجب گرفتاری شدیم!
‫سرب و قلع...؟
‫یه صنعتگر بدخلق از مشتری‌هامون بود که می‌گفت تکنیک‌ها رو باید ببینی و بدزدی.
‫منم حرفشو جدی گرفتم و سعی کردم طبق چیزایی ‫که از کارای پدرم دیدم، داروهای خودم رو بسازم.
‫آخرش خودمو مسموم کردم و...
‫باید اول بپرسی.
‫این درسی بود که بهم یاد داد.
‫مثل اینکه پسر کوچکتر تنها کسی بود که قصد پدر مرده‌ش رو فهمیده.
‫به گوشم خورده، با ترکیب کردن چند نوع فلز با همدیگه،
‫لحیم توی دمای پایین‌تری از دمای اولیه‌ی فلزها به‌طور جداگونه ذوب می‌شه.
‫از سه تیکه، دو تاش سرب و قلع بودن.
‫اونا و هرچی این سومی هست احتمالاً برای ساخت یه فلز جدید با هم ترکیب می‌شن.
‫همچنین نور با استفاده از تنگ ماهی متمرکز شد،
‫ولی برای مدت زیادی دما ندید.
‫پس نقطه‌ی ذوبش باید خیلی پایین باشه.
‫اندازه‌های متفاوت کشوها احتمالاً بیانگرِ...
‫نسبت مقداری که فلزها باید با هم ترکیب بشن، هست.
‫ولی لازم نیست من در این مورد چیزی بگم.
‫این دیگه چطور وصیتی‌ـه؟ بریم.
‫حیف وقت.
‫صبر کن برادر!
‫این یه شوخی نیست.
‫پس چیه دقیقاً؟
‫پدر واقعاً یه وصیت گذاشت تا باعث شه دوباره رابطه‌مون با هم خوب شه!
‫برای همین می‌خوام... از الان به بعد به کار کردن با شماها ادامه بدم.
با هم؟ با ماها؟
‫چه مسخره. تو... با ما فرق داری.
‫تو استعداد داری. پدر هم فقط به تو اهمیت می‌داد.
‫ایـ ـ اینطور نیست!
‫پدر همیشه به شما دو نفر اعتماد داشت.
‫اون همیشه بهم می‌گفت...
‫برادر چانگ، تو همیشه توی هرکاری که انجام می‌دی آروم و دقیقی.
‫پدر می‌گفت توی هرکاری می‌تونه بهت اعتماد کنه چون اشتباه نمی‌کنی.
‫برادر تزو، تو توی شناخت آدما خوبی.
‫پدر می‌گفت باید به این موهبت ‫که می‌تونی با هرکسی صمیمی بشی، افتخار کنی!
‫بابا به هر سه‌نفرمون دید برابری داشت.
‫حداقل، من اینطور فکر می‌کنم.
‫ما رو ببخشید.
‫اوه، ببخشید.
‫پدر... خب، به من که ربطی نداره.
‫ممنونم.
‫ولی باید فقط همین یه چیزو بهش بگم.
‫هوی.
‫یه داروساز به اسم لوئومن توی فاحشه‌ خانه‌ای...
‫به اسم خانه‌ی یشم، توی منطقه‌ی سرگرمی هست.
‫پزشک حاذقی هم هست.
‫اگه احساس کسالت کردین، لطفاً بهش سر بزنین.
‫بـ ـ بله.
‫بابت اون‌روز ممنونم.
‫خیلی خیلی جالب توجه شد.
‫آخرش هم پسر کوچکتر ماهرترینشون بود.
‫ جناب رزم‌آرا همه‌ چیزو می‌دونسته.
‫یه دفعه این استعدادش رو نشون داد.
‫می‌گن جای پدرش رو می‌گیره و آثار فلزیش رو به قصر می‌فروشه.
‫دو پسر بزرگتر، دیگه به عنوان صنعتگر کار نمی‌کنن.
‫اون...
‫چیه... چیز بدی که نیست.
‫احتمالاً متوجه نکته‌ی حرف پدر مرده‌شون شدن.
‫پسر بزرگتر حسابداری رو به عهده می‌گیره.
‫پسر دوم مشتری‌های جدید پیدا می‌کنه.
‫هر دوشون از زوایای مختلفی به خانواده کمک می‌کنن.
‫به عبارتی، هرکدوم جایگاه خودشون رو پیدا کردن.
‫نمی‌دونم توی عمارت چه اتفاقی افتاده.
‫حتماً... اون دختر داروساز می‌دونه و ساکت مونده.
‫کارهای فلزکار مرحوم واقعاً فوق‌العاده بودن.
‫یه تکه‌ی فلزی ساده بود، اما اگر توی یک ظرف ‫تشریفاتی استفاده می‌شد، بی‌نظیر می‌شد.
‫درسته.
‫چه مرد رو اعصابیه.
‫خوب می‌دونه با جایگاهی که من دارم ظروف تشریفاتی و امثالهم برام اهمیتی ندارن.
‫برام سواله جناب رزم‌آرا چرا این موضوع رو‌ـــ
‫نه چرا... فقط نمی‌خواستم استعداد خوب ناشناخته بمونه.
‫برادر بزرگتر یا کوچکتر اهمیتی نداره.
‫باید به کسایی که استعداد دارن توجه بشه.
‫پر بیراه هم نمی‌گه. لاکان شاید مرد مرموزی باشه،
‫اما قطعاً می‌تونه استعداد افراد رو تشخیص بده.
‫جای بحث نداره که از این توانایی برای رسیدن به مقام فعلی‌ـش استفاده کرده.
‫راستی...
‫امکانش هست ادامه‌ی اون داستان رو بشنوم؟
‫کدوم داستان؟
‫داستان مربوط به روسپی.
‫آه! چطور یه روسپی رو کم‌ارزش کنیم؟
‫باید این سوالو پیش کسی که اون دنیا رو می‌شناسه مطرح کنین.
‫وای وای، دیگه وقتش شده.
‫اگه بیشتر بمونم، زیردست‌هام از دستم عصبانی می‌شن.
‫لطفاً اینو به خدمتکارتون بدین.
‫نوشیدنی خوبیه، زیاد شیرین نیست.
‫خب دیگه... فردا می‌بینمتون.
‫جینشی-ساما.
‫هوممم؟
‫عذرخواهی می‌کنم که وقتی انقدر خسته‌اید اذیتتون می‌کنم، اما...
‫با من کاری داشتین؟
‫تو در مورد آرایش چیزی می‌دونی؟
‫خب، بله چیزای ابتدایی.
‫پس...
‫می‌تونی منو آرایش کنی؟
جانم؟
‫قسمت بعدی: «گشت‌وگزار در شهر»
‫این یک داستان تماماً تخیلی است. نام تمامی شخصیت‌ها، سازمان‌ها و... .‫ساختگی‌ است. ‫همچنین هیچ ارتباطی با هیچ رویدادی در دنیای واقعی ندارد.
قسمت شانزدهم سرب
پیش‌نمایش قسمت بعد
قسمت هفدهم گشت‌وگزار در شهر