ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
Tenshi Hunter & CWThierry :مترجمین
‫عملکرد فوق‌العاده‌شون مقابل اون‌همه الف، حقیقتاً شایان تقدیره.
‫آره ولی این ناحیه هیچ‌گونه ارزش استراتژیکی‌ای نداره.
‫موافقم.
‫کاری که کردن، اصلاً ارزش تحسین نداره.
‫ولی، این حقیقت که نیروهای امپراتوری رو...
‫کاهش دادن، در گذر زمان به کارمون میاد.
‫باید فکر کنیم ببینیم چطوری مجازات‌شون کنیم!
‫منظورتون اینه چطوری تشکر کنیم؟
‫اون‌ها از علیاحضرت سرپیچی کردن!
‫ولی از طرفی هم به نجات پادشاهی کمک کردن!
‫و به‌نظرت با این‌ کار شدن قهرمان؟ ‫من که اینطور فکر نمی‌کنم!
‫پس می‌خوای بگی خائن‌ان؟
‫اینکه بخوان با پادشاهی ما دوست باشن یا دشمن،
‫تصمیمش با خودشونه.
‫ثئودور.
‫بـ ـ بله!
‫چرا انقدر تعجب کردی؟
‫عذر می‌خوام، چیزی نیست.
‫فقط از اینکه شخص خودتون من رو به اسم ‫صدا زدین تعجب کردم، علیاحضرت.
‫تو یکی از وفادارترین و بلندمرتبه‌ترین خدمتگزاران من هستی، اینطور نیست؟
‫بله! کاملاً‌ درست می‌فرمایید، علیاحضرت!
‫خوبه.
‫پس می‌تونم با خیال آسوده یه کاری رو بهت بسپارم.
‫دلت هوس چی کرده، نانا جون؟
‫گوشت گاو یا ماهی؟
‫یا نکنه یه‌جورایی هم‌نوع‌خواری محسوب می‌شه؟
‫نه ولی کوسه‌ها که همیشه‌ی خدا ماهی می‌خورن.
‫فرقی نمی‌کنه. گشنمه.
‫خیلی‌خب.
‫مسلماً قبل‌از غذا، با نوشیدنی ازمون پذیرایی می‌کنن!
‫به‌هرحال، این روش رایج جشن‌گرفتن یه پیروزی‌ـه.
‫زیاد امیدوار نباش.
‫ما از زندان‌شون فرار کردیم، یادت رفته؟
‫آره، ولی درعوض دژ ثینکر رو نابود کردیم.
‫درسته. و صلح و صفا رو به سرزمین‌شون برگردوندیم.
‫خب، امیدوارم به همین راضی بشن.
‫گمونم تا همین‌الانش بهشون فهموندم که چقدر ارزشمندم.
‫آره، اگر که گل‌بازی رو ارزشمند درنظر بگیری!
‫خـ ـ خب، مشخصاً تقاضای اسلحه‌بازی خیلی بیشتره!
‫سلام! قهرماناتون برگشتن!
‫ممنون که برای شروع کردن جشن بزرگ، منتظر رسیدن ما بودین...
‫این جو تخمی دیگه چیه؟
‫ضیافت‌مون کجاست؟
‫باورم نمی‌شه برگشتین.
‫آره والا! یه دهنی ازمون سرویس شد که نگم برات!
‫یه فرار از زندان ترتیب دادین، همه‌ی ما رو ‫بیخود و بی‌جهت پریشون کردین،
‫و از همه بدتر، بدون‌اجازه به قلمروی دشمن یورش بردین.
‫به چه جرئتی اینجا حاضر شدین!
‫یعنی توی دنیای شما مفهومی به نام شرم اصلاً وجود نداره؟
‫بهمون گفتن بیایم اینجا.
‫ببینم، تو خودت سگ کی باشی؟
‫هوی. هیچ معلوم هست اینجا چه خبره؟
‫این‌ــ
‫ساکت.
‫تو حق حرف‌زدن نداری.
‫ما رفتیم و پیروزی توی این نبرد کوفتی رو براتون آسون‌تر کردیم.
‫مگه نشنیدین؟
‫ما دژ ثینکرو نابود کردیم و‌ـــ
‫گفتی، «ثینکر»؟
‫یکی از ژنرالای امپراتوری‌ـه؟
‫درسته. خاری توی چشم‌تون بود و ما‌ـــ
‫ولی این «ثینکر» که می‌گی دراصل اهل دنیای شما بود.
‫پس درواقع تنها کاری که کردین، جمع کردن گند خودتون بود.
‫مگه نه؟
‫خب...
‫همه‌ی الف‌ها رو هم آزاد کردیم. یعنی این هیچ ارزشی نداره؟
‫صحیح. این موفقیت قابل‌تقدیری‌ـه.
‫ولی بازم، یه انسان از دنیای شما بود که...
‫در وهله‌ی اول اونا رو شست‌وشوی مغزی داد.
‫اینکه مقصرش ما نیستیم. امپراتوری‌ــ
‫یادتون رفته قبلش چه اتفاقی افتاد!
‫توی زندان بزرگ آشوب به پا کردین، همه‌ی زندانیان رو آزاد کردین،
‫و گذاشتین دشمن، دژی رو که تحت‌نظارت شما بود، تصاحب کنه!
‫علاوه بر اون، هیچ تلاشی درخصوص تغییر رفتار خشونت‌آمیز،
‫لباسای احمقانه، یا طرز برخورد غیرمحترمانه‌تون نکردین!
‫و ضمناً، تو دیگه چی هستی؟!
‫تابه‌حال شبه‌انسانی مثل تو ندیده بودم.
‫متوجه هستی اون بیرون صرفاً با چرخیدن توی شهر،
‫چقدر ولوله میون مردم به پا می‌کنی؟
‫نانائوئه!
‫فوراً به خشونت متوسل می‌شی! ‫ماهی احمقی بیش نیستی،‌ مگه نه؟
‫عجب. پس این‌جوریاست.
‫ببخشید؟
‫شما هیچ‌وقت قرار نبود ما رو بپذیرید، مگه نه؟
‫درست مثل اون پلیسای لاشی بدبختین که...
‫بچه دبیرستانیا رو دستگیر می‌کنن تا فقط توی بازداشتگاه بهشون زور بگن.
‫سلیطه!
‫منظورم دقیقاً همینه! این رفتارت کاملاً غیرمحترمانه‌ست!
‫خصوصاً با اون‌همه بزک دوزک مسخره! حد و حدود خودتو بدون!
‫تمومش کنین!
‫بـ ـ بیا، شمشیرم!
‫بس کن.
‫تو روحش!
‫می‌خوای دوباره دل‌وروده‌ش رو بریزی بیرون؟
‫مثل اون‌دفعه توی زندان؟
‫جوابمو بده!
‫شما بروبچ اینجاها این‌طوری کاراتونو پیش می‌برین؟
‫هـــا؟
‫چرا همون‌جا وایسادین؟! بهشون حمله کنید، نگهبان‌ها!
‫ای بابا.
‫مایه‌ی تأسفه.
‫باید به عقل‌تون می‌رسید که به یکی از شهروندانم صدمه نزنید.
‫«تأسف»؟
‫ببین کی داره اینو می‌گه.
‫خودت مجبورش کردی این‌کارو بکنه.
‫هیچ ایده‌ای ندارم راجع‌به چی حرف می‌زنی.
‫همه‌شون رو سریعاً اعدام کنین.
‫علیاحضرت، این زیاده‌رویه!
‫سسیل.
‫علیاحضرت!
‫خیلی‌خب.
‫فقط شبه‌انسان رو اعدام می‌کنیم.
‫از اونجایی که با شکست‌دادن دوتا ‫از ژنرال‌های دشمن به ما برای پیروزی در جنگ کمک کردین،
‫بقیه‌تون تبعید می‌شین.
‫هـ ـ‌ هوی!‌ پدرسگا!
‫دست بردار.
‫لطفاً صبر کنید!
‫چیه؟
‫چیزه...
‫قرار نبود این‌طوری بشه، واقعاً‌ متأسفم‌ـــ
‫نافتو با عذرخواهی بریدن؟
‫«متأسفم! می‌بخشید!»
‫شنیدن این حرف مفت از دهنت، بیشتر می‌رینه توی اعصابم.
‫خیال می‌کردم ضیافت بزرگی باشه.
‫و همین‌طور نانا جون.
‫تو حتی تلاش نکردی نظرش رو برگردونی، نه؟
‫اونم بعداز اینکه عملاً التماس‌مون کردین کمک‌تون کنیم.
‫خب...
‫واقعاً حالم ازت بهم می‌خوره. فقط بلدی زر بزنی.
‫قبلاً یه حرفی زدی؟
‫فکر کنم گفتی از اینکه فقط به دستورات ‫عمل کنی، حس بدی بهت دست می‌ده؟
‫منو نخندون.
‫اگر انقدر از سرپیچی از مادر جونت می‌ترسی،
‫چرا تا آخر عمرت مترسک دستش باقی نمی‌مونی؟
‫راستشو بخوای این بهتره.
‫چون دراین‌صورت به خودمون زحمت مبارزه نمی‌دادیم.
‫وای، حتی با اینکه سگ‌مسته زد توی خال!
‫جانمی جان!
‫شرط رو بردیم! لازم نیست پول مشروبا رو حساب کنیم!
‫ای بابا. واقعاً انجامش داد...
‫مگه نه، عمو جون؟
‫تف توش.
‫باشه بابا. بیاین بردارین، مفت‌خورا.
‫دمت گرم!
‫فقط همین یه‌بار، باشه؟
‫من معمولاً این شعبده رو فقط توی مناسبتای به‌خصوصی اجرا می‌کنم.
‫عـــه؟
‫بهتون قول می‌دم، قلب‌تونو «ذوب» می‌کنه...
‫د دی دی د دی.
‫وای، برگام! چه جادوی عجیب‌غریبی.
‫وای. چقدر عجیب!
‫نــــه! قرار بود تحت‌تأثیر قرار بگیرین!
‫الان یکی از معروف‌ترین صحنه‌های فیلم تاریخ سینما رو بازسازی کردم!
‫هـــه؟ «فیلم» دیگه چیه؟
‫آه راستی. یادم رفته بود توی ایسکای‌ایم.
‫زندگیاتون بدون داشتن فیلم برای ‫سرگرم‌شدن، چقدر باید اسف‌بار باشه.
‫گوش کنین، فیلما...
‫همین‌قدر کافیه دیگه.
‫منو با بقیه‌ یکی نکن!
‫من هیچ‌وقت مست نمی‌شم.
‫فقط شل‌مغزا عنان از کف می‌دن و ‫انقدر مشروب می‌خورن که عقل‌شون از دست بره.
‫نکته‌ی مهم، آرامش‌ـه.
‫سروصدای ذهنت رو خفه کن،
‫و این باعث می‌شه چشمت به آرامش ته بطری باز بشه.
‫اون‌قدرا احساس گرما نمی‌کنم...
‫آخیش.
‫هنوزم می‌خوری؟
‫الان بهترین موقع برای مشروب ‌خوردنه.
‫اون چیه دیگه؟
‫هــا؟ باحاله نه؟
‫به‌عنوان حقوق بازنشستگی برش داشتم.
‫پس دزیدیش.
‫هوی. بهتره دیگه تمومش کنی.
‫مگر اینکه بخوای انقدر بخوری که بمیری.
‫این‌طوری خوش به حال تو نمی‌شه؟
‫چی؟
‫آخه اون رئیس افریته‌ت، سعی داره...
‫چیزِ این دنیا رو غارت کنه... چیز... اسمش چی بود...
‫منابع؟
‫آره، همون.
‫می‌خواد منابع این دنیا رو غارت کنه، مگه نه؟
‫و برای همین می‌خواد جنگو پایان بدی.
‫ولی ما شکست خوردیم. ریدیم توی همه‌چی.
‫پس الان به درد لای جرزم نمی‌خوریم، نه؟
‫چرا منفجرمون نمی‌کنی؟ این‌طوری بوم.
‫چی داری می‌گی؟
‫بدون سیگنال رادیویی از دنیای واقعی، بمب‌هاتون‌ـــ
‫می‌گما...
‫زید داری؟
‫هان؟!
‫من دارم. پودین.
‫و اون بهترین مرد دنیاست، یه شوالیه‌ی سوار بر اسب سفید واقعی.
‫جوکرو می‌گی؟
‫یادمه یه‌بار...
‫پودین گفت همه دنبال یه دنیای جدیدن که با این‌یکی فرق داره.
‫و اینکه چطوری همه‌شون...
‫از درون داد می‌زنن، «این منِ واقعی نیست!»
‫الحق که پودین یه نابغه‌ست.
‫چون من الان این حسو دارم.
‫اوه! تو یه مطربی؟
‫امشب خصوصاً پر از حس زندگی‌ـه.
‫لطفاً اجازه بدین بهتون ملحق شم.
‫محشره!
‫می‌دونی، یه دوره‌ای بود که دلم می‌خواست این‌طوری زندگی کنم.
‫از اینجا به اونجا سفر کنم،
‫و وصل کردن مردم به هم مثل یه مبلغ!
‫باعث خشنودیه.
‫اجازه هست براتون یه آواز بخونم؟
‫البته!
‫بخون ببینیم!
‫بفرما! راحت باش!
‫در آسمان‌های آزاد بالای میدون جنگ
‫جعبه‌ی فلزی بزرگی پدیدار شد
‫درونش جنگجویان تشنه‌ی مبارزه‌ای بودن
‫قهرمانان دنیای دیگر
‫هوی، این آهنگه... چه‌خبره؟
‫با لباس‌های عجیبی
‫می‌شه خفه شی؟
‫و تجهیزات...
‫اوه، بانوی زیبا.
‫اگه می‌خواید می‌تونید بهم انعام بدیـ-
‫گفتم، خفه شو.
‫اونا قهرمان نیستن.
‫صرفاً یه‌مشت دائم‌الخمرن که پادشاهی طردشون کرده.
‫مجرمن!
‫چـ ـ چیزه، خانم! افرادی که این آهنگ ‫راجع‌بهشون خونده شده واقعاً-
‫مگه کری؟
‫گفت خفه شی.
‫ها؟
‫چرا دستاوردهای شخصی من تو آهنگ نبود؟!
‫بازم ادامه داره؟ یه نسخه‌ی دیگه داره؟
‫تروخدا بخونش!
‫خـ ـ خب پس...
‫وقتی می‌گیم بس کن، باید گوش بدی!
‫تف توش...
‫ها؟
‫جلوشو نگیر!
‫برین بیرون بابا‍!
‫تلاش خوبی بود کصخل! عمراً بتونی بزنیم!
‫اونم تویی که یه درجه‌ سه‌ای و هیچ‌وقت نتونستی ‫یه نقش اصلی بگیری، چه برسه به اینکه قهرمان باشی!
‫آفرین.
‫خوب بلدی برو رو مخ مردم.
‫طبیعیه خانواده‌تم ولت کردن.
‫تخمی. گهتو خوردی.
‫جنگو شروع کردی!
‫انقد وقتتو صرف ور رفتن با تفنگ کردی،
‫زنت ازت متنفر شد و ولت کرد!
‫مادرخراب!
‫جون عمه‌تون نیاین اینور!
‫بس کنید. تروخدا.
‫لـ ـ لطفاً کمک کنید! جلوی اونا رو بگیرید!
‫جلوی من...
‫با صلح در افتادی!
‫پاره‌این!
‫بگیرش!
‫هوی!
‫عا، تموم؟ چه سریع.
‫خفه‌شو صورت تخمی.
‫اون آرایشت شبیه عنه.
‫لقت!
‫از ماسک کیری تو بهتره!
‫یکی با صلح در افتاد.
‫کی بود؟
‫ها؟!
‫چی؟ نه بابا!
‫من کاری نکردم که صلحو بهم بزنه!
‫تازه اونم کار من نبود!
‫کافیه حرومیا!
‫سرم درده...
‫تف توش جدی؟ زیادی مست کردین!
‫تقصیر تو هم هست. یه‌طور رفتار نکن انگار دخلی نداشتی.
‫تف سرده! چه مرگته؟!
‫داریم می‌ریم.
‫آماده شین.
‫می‌ریم؟ کجا؟
‫سراغ دروازه.
‫دروازه؟
‫عالیه.
‫پس بالاخره قراره برگردیم دنیای خودمون؟
‫نه.
‫درسته، بعد از این همه اتفاق،
‫منطقیه دستور بدن برگردیم.
‫ولی نه بدون نانائوئه.
‫و معلوم نیست چقدر طول می‌کشه نجاتش بدیم،
‫ولی حداقل بریم تایمر بمبامونو بازنشانی کنیم.
‫واقعاً از این بمبا خسته شدم.
‫بزرگ‌ترین دردسر ممکنه.
‫ددشات. پیس‌میکرو بیدار کن.
‫عا... حل.
‫فقط ساکت باش.
‫ها؟
‫مطمئنی؟ که اونو ول کنی؟
‫انگار زیادی دوستش داشتی.
‫آره، ولی اگه برش گردونم احتمالاً بشینن تیکه تیکه‌ش کنن.
‫اینجا آزادانه می‌تونه پرواز کنه. ‫و انگار دوستم پیدا کرده.
‫منطقیه. درهرصورت برگردیمم میوفتیم تو زندان.
‫و زیادی بی‌رحمانه‌ست که اون بال‌دار هم با خودمون بکشیم.
‫ولی، عجبا.
‫عجب تجربه‌ی ایسکایی شد!
‫نجات یه دوست قدیمی آخرکاری حسابی اوج داستانه، ولی...
‫البته از نظر سینما،
‫ممکنه اگه یکی جایگزینش بشه هیجان‌انگیزتر باشه.
‫انقد کص نگو.
‫اصلاً...
‫حسابی گیج شدم.
‫چرا داریم نانائوئه رو نجات می‌دیم؟
‫گفتم قراره ولش کنی.
‫اگه نانائوئه رو ول کنیم، صرفاً به مشکلات این دنیا اضاف کردیم.
‫حتی با اینکه قراره اعدام بشه؟
‫اصلاً مگه بمبا برای همین‌کار نیستن؟
‫بمبا باید بازنشانی شده باشن... شاید.
‫چطوره؟
‫ببینم...
‫انگار اوکیه.
‫عالی.
‫سرهنگ فلگ.
‫بله.
‫ها؟!
‫یه رادیو؟!
‫تایمرا بازنشانی شدن.
‫تمام مدت این دستت بود؟
‫نزدیک دروازه‌ای؟
‫حرومی!
‫راستش...
‫و این تمام گزارش بود.
‫حقیقتاً به‌نظرم الان نمی‌تونیم از این دنیا کمکی بگیریم.
‫دریافت شد.
‫اجازه داری فعلاً برگردی.
‫باید سریعاً از دروازه رد بشی.
‫ولی خانم، نانائوئه...
‫یعنی، کینگ‌شارک هنوز تو پادشاهیه...
‫خودم به اون مشکل رسیدگی می‌کنم.
‫هوی، چی شد؟
‫چیه؟
‫شوخیه دیگه؟ بیخیال!
‫بد شد!
‫رئیس...
‫هوی ریک، وضع بده!
‫خانم!
‫رئیس... چرا این‌کارو کردین؟
‫به این نتیجه‌ رسیدم ادامه‌ی این ماموریت سخته.
‫وقتی برگشتی دروازه رو می‌بندم.
‫هیچ ردی از خودت نذار.
‫پس برای همین؟!
‫می‌خواین همه‌ی اینا رو بکشین؟!
‫و وقتی تمام اطلاعاتو از من گرفتین،
‫منم می‌کشین؟!
‫نیازی به کشتن تو نیست.
‫ولی حتی اونا هم حق دا-
‫می‌تونی انجامش بده!
‫ببینم چه گهی می‌خوای بخوری، جنده‌ی چاقال!
‫یه‌جور رفتار می‌کنی انگار تو اون حفره‌ت عن خاصی‌ای،
‫فک کردی می‌تونی کل دنیا رو کنترل کنی!
‫از منظره‌ی تاب‌خورده‌ت لذت ببر تا اینکه ‫میاد کونتو بدره!
‫خفه شو!
‫دستتو بکش، دو رو!
‫هوی!
‫هوی، اونو ببینین.
‫اون...
‫رئیس، صبر کنین!
‫اون قلعه نیست؟ نکنه داره می‌سوزه؟
‫بوی جنگ میاد.
‫رئیس، بذارین ماموریتو ادامه بدیم!
‫تو پایتخت جنگ شده.
‫فرصت عوض کردن وضعو داریم!
‫اگه امپراتوری رو پس بزنیم،
‫و رابطه‌ی دوستانه با پادشاهی بسازیم،
‫می‌تونیم تو این دنیا مقر بسازیم!
‫شما منابع این دنیا رو می‌خواین، نه؟!
‫اگه موفق بشیم، می‌تونیم ماموریتو تموم کنیم!
‫و اگه شکست بخوریم، همه‌مون می‌میریم! ‫درهرصورت دو سر سوده.
‫۲۴ ساعت وقت داری.
‫تایمر بمبا رو روی ۲۴ ساعت تنظیم کردم.
‫قبل از اون نتایجو نشون بده.
‫اگه به موقع نرسی، اونا می‌میرن. که یعنی...
‫سرهنگ ریک، دیگه جایی اینجا نداری.
‫چه مرگته؟
‫ها؟
‫چرا نجاتمون دادی؟
‫شماها شرورین.
‫تو هردوتا دنیا.
‫مرسی.
‫ولی اینجا، یکم وضعتون بهتره.
‫اونقدری که راجع‌بهتون شعر نوشتن.
‫یه‌جور می‌گی انگار خودت شرور نیستی.
‫اون نقشه‌ی بی‌رحمانه‌ای که رو الف‌ها پیاده کردیم چی؟
‫یادمه گفتی خودتم شروری.
‫نه؟
‫چیه؟ چی شد؟
‫حاجی... مگه نمردی؟!
‫تمام مدت همینجا وایساده بودم.
‫ولی، سـ ـ سرت...
‫عا اون؟
‫منفجر شدن یه بخشی از بدنم که نمی‌کشتم.
‫قلبم، مغزم... می‌تونم هرجا خواستم قرارشون بدم.
‫اگه بمبه قرار نبود دخلتو بیاره،
‫چرا تو نقشه همراهی‌مون کردی؟
‫چی داری می‌گی؟
‫بدون شخصیت اصلی که نمی‌شه داستان نوشت!
‫اینطوری مشکلی ندارین؟
‫تا الان به‌عنوان شرور زیادی ریدین.
‫شخصاً، ازشون حالم بهم می‌خوره.
‫از اون ملکه‌ی حرومی،
‫و اون پیرزن خرفت با اون دستوراتش.
‫دارم براشون.
‫می‌گم.
‫ببخشید مزاحم سخنرانیت شدم...
‫می‌رسیم؟
‫کلاً ۲۴ ساعت داریما.
‫پایتخت اون نقطه ریزه‌ست، نه؟
‫زود باشین!
‫باید یه‌کاری بکنم.
‫حداقلش، باید جلوی اعدام‌شون رو بگیرم!
‫مادرم داخلن؟
‫بله.
‫عه؟
‫اینجا... چی شد؟
‫مادر؟
‫آدمای ملعون.
‫تاوان خراب کردن نقشه‌هامو پس می‌دین.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
- دو ساعت پیش -