‫نورن از اتاقش بیرون نمیاد.
‫رئیس، صبر کن میو.
‫بس کن لینیا.
‫انگار جدا عصبانیه. ترسناک شده.
‫از اتاقش بیرون نمیاد. ‫برای من هیچ چیزی از این مهم‌تر نیست.
‫حتی اگه همون فلاکتی که من تحمل کردم داره سر ‫نورن میاد، می‌خوام نجاتش بدم.
‫حتی اگه الان از من، آیشا، یا حتی کل زندگیش ‫بدش بیاد،
‫هنوزم خواهرمه.
‫عذر می‌خوام.
‫برادر بزرگتر باید هوای خواهر و برادرای ‫کوچیک‍‌ترش رو داشته باشه.
‫نمی‌تونه بهشون پشت بکنه.
ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
مترجم: حمید احمدی @Icy_Translation
‫رودیوس‌ سان، وسط درسیم، و این که...
‫زیاد طول نمی‌کشه. مشکلی که ندارین، درسته؟
‫ولی...
‫همونطور که فکر کنم خودتونم بدونین،
‫یکی از دانش آموزای دختر ‫این کلاس مدتیه دانشگاه نیومده.
‫اون خواهر منه.
‫هنوز باهاش حرف نزدم.
‫ولی دلایلی که باعث بروز همچین مشکلی ‫بشه زیاد نیستن،
‫و فکر می‌کنم مقصر توی این کلاس باشه.
‫کار کیه؟
‫کی اذیتش کرده؟
‫کار تو بود؟ یا تو؟ یا تو؟
‫امیدوارم خودش رو معرفی کنه.
‫قول می‌دم که عصبانی نمی‌شم.
‫فقط می‌خوام متوجه بشن که خواهر من آزار دیده ‫و باید عذرخواهی کنند.
‫به محض این که طرف اعتراف کنه، ‫تیکه تیکه‌اش می‌کنم.
‫برام مهم نیست که واقعا اذیتش کرده یا نه.
‫همه کسایی که خودشون رو کشیدن کنار ‫مقصرن.
‫تاوانش رو پس می‌دن.
‫ام...
‫عذر می‌خوام. بفرمایین.
‫من... اون روزی داشتم با نورن چان حرف می‌زدم...
‫بدون سوءنیت حرفی زدی ‫که ناراحتش کرد؟
‫نه!
‫آخه، من، یه چیزایی در مورد رودیوس سان ‫شنیده بودم، ولی نورن معمولی به نظر می‌رسه.
‫برای همین گفتم، "اصلا شبیه برادرت نیستی، ها؟" ‫بعدش یهو عصبانی شد.
‫ها؟
‫نورن عصبانی شد؟ چون یه نفر بهش گفت ‫شبیه من نیست؟
‫یعنی چی؟
‫اوه.
‫چیزی یادتون اومد خانم؟
‫ب...بله. اون روز به نورن‌سان یه تکلیف دادم...
‫چون نتونست تمومش بکنه بردیش دفتر اساتید و مجبورش کردی لباساش رو در بیاره ها؟
‫این چه حرفیه!
‫تکلیفش رو خوب انجام نداد، برای همین بهش گفتم ‫از برادرش یاد بگیره و بیشتر درس بخونه.
‫گفت بیشتر تلاش می‌کنه، ولی انگار نزدیک بود ‫بزنه زیر گریه.
‫ها؟
‫الان که گفتی...
‫منم همین کار رو کردم.
‫منم همینطور.
‫تقصبر خودم بود.
‫پس بگو چرا نورن نمی‌تونست تحملش کنه.
‫همیشه با آیشا مقایسه‌اش می‌کردند.
‫حالا هم با برادری که ازش متنفره مقایسه‌اش می‌کنند
‫لعنتی.
‫شنیدم چه خبر شده.
‫خودت رو سرزنش نکن رودی.
‫سیلفی...
‫ممنون.
‫آره، تقصیر تو نیست میو، رئیس.
‫درسته. نباید خودت رو نگران کنی.
‫از هر دوتون ممنونم که بهم خبر دادین.
‫عذر می‌خوام که شما رو هم دنبال ‫خودم کشوندم.
‫باید خیلی احمق به نظر اومده باشم.
‫این که آدم هوای خواهرش رو داشته باشه ‫اصلا احمقانه نیست میو.
‫منم یه خواهر کوچیک دارم، ‫می‌دونم چه حسی داری میو.
‫ولی یه کم تعجب کردم. ‫فکر نمی‌کردم جربزه‌اش رو داشته باشی.
‫خب رئیس، چی کار می‌خوای بکنی؟ ‫همینطوری تنهاش می‌ذاری میو؟
‫کاری از دست من بر نمیاد.
‫به خاطر من خودش ‫ رو منزوی کرده.
‫خودش رو منزوی کرده.
‫درسته. رفته تو و بیرون نمیاد.
‫مجبورش می‌کنیم برگرده سر کلاس، ‫حتی اگه لازم باشه به زور.
‫فکر خوبیه میو.
‫اگه بیرون نره مغزش می‌پوسه
‫گل گفتی میو.
‫مثل لینیا احمق میشه.
‫پورسنا راست می... میو؟!
‫دری وریا چیه می‌گی میو؟!
‫همونی که گفتم.
‫هیچ کسی دلش نمی‌خواد ‫خودش رو تو اتاقش حبس بکنه.
‫چون دلیلی برای بیرون اومدن نداره بیرون نمیاد
‫به زور بیرون آوردنش چیزی رو حل نمی‌کنه.
‫ولی...
‫با اینحال، نمی‌تونم بذارم ‫اونجا بمونه.
‫می‌دونم که پشیمون می‌شم.
‫رودی؟
‫هی رودی!
‫من...
‫باید یه کاری بکنم.
‫چی کار باید بکنم؟
‫رودی!
‫بذار بهت کمک کنیم.
‫همیشه هوای ما رو داشتی رئیس.
‫ممنونم.
‫ولی چطوری...
‫یه فکر عالی به ذهنم رسید!
‫بسپرش به خودمون، میو!
‫ها؟ چی؟ چه خبر شده؟
‫شنیدم قراره آریل ساما ‫تو سالن غذاخوری سخنرانی کنه.
‫خدایی؟ ولی چرا؟ چه یهویی!
‫بجنب! عجله نکنیم ‫سخنرانیش رو از دست می‌دیم!
‫رودی.
‫چی شد؟
‫همه چی مرتبه. همه رفتن ‫سالن غذاخوری.
‫به خاطر سخنرانی آریل ساما ‫خوابگاه دختران خالی میشه.
‫اینطوری می‌تونم بدون دیده شدن برم تو ‫و نورن رو ببینم.
‫بعدا باید از آریل ساما تشکر کنم.
‫لینیا و پورسنا کجان؟
‫آماده‌ان؟
‫ببخشید که نتونستم کمک کنم.
‫ها؟
‫امروز یه سر رفتم دم اتاق نورن، ‫ولی به حرفم گوش نمی‌داد.
‫تقصیر تو نیست سیلفی.
‫نگران نباش. یه جوری درستش می‌کنم.
‫خسته نباشین.
‫قابل شما رو نداره میو.
‫ای بابا، اینقدر شلخته بازی در نیار.
‫ببخشید دیگه.
‫نورن، چه کاری از دستم بر میاد؟
‫رسیدیم میو.
‫اتاق خواهرت آخر ‫اون تالاره.
‫نورن، هستی؟
‫منم، رودیوس.
‫نورن؟
‫نیا تو!
‫نورن.
‫وقتی منزوی شدم، ‫برادر بزرگم میومد توی اتاقم.
‫همه جور استدلال منطقی‌ برام ‫ردیف می‌کرد.
‫"آدمایی هستن که وضعشون خیلی از ‫تو بدتره."
‫"شاید الان دردناک باشه، ولی اگه فرار کنی، ‫دردش تا ابد باقی می‌مونه"
‫"دردت حتی شدید ترم میشه"
‫"مجبور نیستی همین الان برگردی مدرسه"
‫"فعلا بیا بریم بیرون غذا بگیریم"
‫از این جور حرفا.
‫توی ذهنم، به همه حرفاش تف کردم.
‫حتی سعی نکردم بحث کنم. ‫فقط نادیده‌اش گرفتم.
‫خودم رو قانع کردم کسی مثل اون ‫نمی‌تونه من رو درک کنه.
‫پس اون موقع برادرمم همچین حسی داشته.
‫بعد از اون دیگه سعی نکرد باهام حرف بزنه.
‫نمی‌دونم چه فکری با خودش می‌کرد.
‫ولی اگه الان جلو نرم، ‫دیگه نمی‌تونم برگردم.
‫نورن دیگه از اتاقش بیرون نمیاد.
‫نمی‌تونم از اینجا برم.
‫ولی...
‫داداش...
‫موندم...
‫از کی ترسم از اون شروع شد؟
‫اولین باری که دیدمش، بابا رو کتک زد.
‫همون بابایی که این همه وقت ‫ازم محافظت کرده بود.
‫همون بابایی که من رو بیشتر ‫از هر چیزی دوست داشت.
‫بس کن!
‫دیگه بسه!
‫چطور ممکنه اون رو به عنوان خانواده قبول کنم؟
‫اون موقع بود که ازش متنفر شدم.
‫وقتی بالاخره دوباره دیدمش، ‫همراه یه زن مست کرده بود.
‫الان بابا داشت با همه توانش ‫دنبال مامان می‌گشت.
‫ولی اون اینجا با خیال ‫راحت داشت خوش می‌گذروند.
‫فقط باید حواسم رو جمع کنم که ناراحتش نکنم.
‫هیچ کدوم از آدمای اینجا از من ‫خوششون نمیاد.
‫می‌ترسم که بندازنم بیرون.
‫آخه این بیرون خیلی سرده.
‫می‌خوام توی خوابگاه زندگی کنم.
‫خوابگاه، ها؟
‫نمیشه! بابا بهمون گفت پیش اونی‌چان زندگی کنیم.
‫خیلی خب نورن. ‫می‌تونی تو خوابگاه بمونی.
‫چرا؟!
‫ها؟ چرا عصبانی نشد؟
‫نمره نورن که خوب نشد!
‫چرا هر چی بخواد همون میشه؟!
‫نمی‌خواد به خاطر زیاده خواهیم ‫سرم داد بزنه؟
‫شاید اصلا براش مهم نیستم.
‫فکر کنم اصلا مزاحمشم.
‫نمی‌دونم چرا، ولی وقتی بهش فکر می‌کنم، ‫یه کم ناراحت میشم.
‫از دیدنتون خوشوقتم. ‫اسم من نورن گریراته.
‫گریرات؟
‫یعنی همون گریرات؟
‫احیانا با رودیوس گریرات‌سان فامیل ‫نیستی؟
‫چرا.
‫همون رودیوس‌سان؟
‫قوی‌ترین آدم توی دانشگاه؟
‫واو.
‫برگام! خواهرشی، پس بهت جادو ‫هم یاد می‌ده؟!
‫خدایی؟!
‫پس تو هم مثل اون نابغه‌ای؟!
‫برادرت خیلی خفنه! ‫خیلی قویه!
‫خوش به حالت!
‫یه کاش منم همچین داداشی داشتم. ام...
‫نورن.
‫عذر می‌خوام!
‫خواهر رودیوس سنپای هستی، درسته؟
‫بله، من نورن گریرا...
‫چیزه، رودیوس‌سان یه بار ‫بهمون کمک کرد یه جادویی رو یاد بگیریم.
‫میشه از طرف ما ازش تشکر کنی؟
‫ببخشید.
‫نگران نباش. ‫تازه اومدی اینجا.
‫مطمئنم می‌تونی جا پای برادرت بذاری.
‫نمی‌خوام.
‫هی.
‫بله؟
‫راستی برادرت...
‫نمی‌دونم.
‫در مورد رابطه برادرت و آریل‌ساما ‫کنجکاوی؟
‫نگران نباش. ‫برادرت برخلاف ظاهرش...
‫نمی‌خوام بدونم.
‫واقعا که!
‫نزدیک بود شیرین کاریتون بیفته گردن من.
‫ببین، رودیوس سانه.
‫من یه بار تونستم باهاش حرف بزنم!
‫جدی؟! خوش به حالت!
‫چرا وقتی پای اون وسطه ‫همه اینطوری رفتار می‌کنند؟
‫اصلا از رفتارش سر در نمیارم.
‫چون نگرانتم.
‫بهش سخت نگیر.
‫ازش متنفرم!
‫ببین، رودی هم سختی زیاد کشیده.
‫بابا زیاد از این حرفا بهم می‌زد.
‫اون موقع سنی نداشتم ‫که منظورش رو بفهمم.
‫ولی الان یه جورایی متوجه میشم.
‫شاید رودیوس اون کسی که فکر می‌کردم نیست.
‫پس چی کار باید بکنم؟
‫اون می‌خواد چی کار بکنم؟
‫بابا چطور باهاش آشتی کرد؟
‫نمی‌دونم.
‫هیچ کسی بهم کمک نمی‌کنه.
‫نمی‌دونم!
‫چی شده؟
‫می‌خوام برگردم پیش بابام.
‫اینقدر از رودیوس بدت میاد؟
‫آره.
‫برادرت اون آدمی ‌که فکر می‌کنی نیست.
‫اون قوی، باهوش، و یه جنگجوی قابل تحسینه.
‫نمی‌فهمم.
‫یه روزی می‌فهمی.
‫دفعه بعد که دیدیش، فرار نکن، ‫با هم رو به رو بشین.
‫از یه خانواده‌این.
‫می‌دونم که می‌تونین با هم کنار بیاین.
‫و این که...
‫پدرت فرار نکرد.
‫اونی سان...
‫نورن.
‫متاسفم.
‫از وقتی رسیدی اینجا ‫سختی کشیدی.
‫قرار بود از اول شروع کنی، ‫ولی به خاطر من اینطور شد.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫آخه، تو رو درست نمی‌شناسم.
‫حتی بعد از همه این اتفاقات، ‫نمی‌دونم چی کار باید بکنم.
‫من کنارتم.
‫هیچ جا نمی‌رم.
‫کم کم دارم خود واقعیت رو درک می‌کنم.
‫پس... میشه بمونم؟
‫می‌دونم برادرم روم دست بلند نمی‌کنه.
‫می‌دونم که دیگه بابا رو هم کتک نمی‌زنه.
‫بابا فرار نکرد. برادرم هم همینطور.
‫پس منم...
‫اونی‌سان،
‫صبح بخیر.
‫آ...آره. صبح بخیر نورن.
‫صبح شما هم بخیر سیلفی سان.
‫صبح تو هم بخیر نورن‌چان.
‫نورن یه کم سرحال تر از ‫دیشب به نظر میاد.
‫آخرشم نتونستم کاری بکنم.
‫بعد از اون نورن حرفی بهم نزد،
آخرشم نفهمیدم چی آزارش می‌داد یا دغدغه‌اش واقعا به خاطر چی بود
‫ولی...
‫مطمئنم الان دیگه حالش خوبه.
‫احتمالا با احساساتش ‫کنار اومده.
‫عجب دختر فوق العاده‌ای.
‫از پس کاری بر اومد ‫که من تو کل زندگی قبلیم از پسش بر نیومدم.
‫اگه اون موقع یه کم ‫بیشتر شبیه نورن بودم...
‫رودی؟
‫چی شده؟
‫اوه هیچی.
‫گذشته ها گذشته. نمی‌تونم مشکلات ‫خانواده‌ام رو حل کنم.
‫هیچ وقت نمی‌فهمم برادرم ‫یا بقیه چه حسی داشتن.
‫ولی حس می‌کنم چیزی که مدت‌ها توی ‫دلم سنگینی می‌کرد بالاخره رها شد.
‫فکر کنم رودیم دیگه حالش خوب شده.
‫ها؟
‫دیگه راه بیفتیم.
‫باید از آریل ساما تشکر کنیم ‫و بهش بگیم جریان چی بوده.
‫آره، لینیا و پورسنا هم همینطور.
‫اگه یه موقع ناناهوشی ‫بتونه برگرده به دنیای قبلیمون،
‫ازش می‌خوام به برادرم یه پیغامی‌بده.
‫"بابت اون موقع متاسفم. و ممنونم"
‫قسمت 17 ‫احساسات برادر بزرگم
ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
مترجم: حمید احمدی @Icy_Translation
‫قسمت بعد ‫سومین نقطه عطف