ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
‫اون عقب راحتی برنارد؟
‫می‌دونم صندلی بالابرت رو فراموش کردم.
‫نمی‌تونم ببینمت ولی هنوزم عاشقتم.
‫دستتو بکش!
‫کوکی‌های استینکردودل موردعلاقه‌م ‫برای تایلر و دوستاشه.
‫مرسی مامان‌بزرگ. ‫راستی مامان، مرسی که امروز منو می‌رسونی.
‫نمی‌دونم چرا وال امروز صبح ‫ نتونست بیاد دنبالم.
‫آخه هر روز صبح میاد دنبالم. ‫حتماً سرش شلوغه.
‫- اوهوم؟ ‫- چیه؟
‫می‌گم شاید وال هنوز ‫ از بازی سافت‌بال عصبانیه.
‫- چی؟ ‫- آخه احتمالاً منم بودم ناراحت می‌شدم.
‫ولی خب اینجوریم دیگه، گیر می‌دم.
‫نه نه. آخه من فقط از بازی بیرونش کردم
‫و باعث شدم اونیکی تیم برنده شه.
‫خب، گمون نکنم به قدری دارچین ‫توش زده باشم که اینا رو حل کنه.
‫ولی اون می‌دونه که جزئی از بازی بود.
‫چیزی نمی‌شه. ببین، من کوکی دارم.
‫می‌دونی بهترین کاری که می‌تونی بکنی
‫تا یه نفر تو رو ببخشه اینه که بگی متاسفم.
‫[ما دنبال خنده‌ایم.]
‫- متاسفم عزیزم. ‫- می‌بخشمت.
‫دیدی؟
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫« هیولاها در محل کار » ‫« فصل ۲، قسمت ۷»
‫تــرجمه از « فائزه شاهمرادی » ‫ کانال تلگرامی: @FSH294
‫خب، من یه فرصت فوق‌العاده ‫برای خنداننده شدن دارم
‫که حسابی هیجان‌زده‌م می‌کنه! هورا!
‫اما وقتی به بهترین دوستم تایلر گفتم،
‫می‌خواستم اونم برای من ذوق کنه
‫و اون ذوق نکرد.
‫آخه من واسه خنداننده شدنش خیلی حمایتش کردم.
‫چرا اون نمی‌تونه حمایتم کنه؟
‫آره. بهش گفتم چه حسی داشتم.
‫سلام. صبح بخیر وال.
‫بفرما!
‫یه چیزی برات آوردم. ‫کوکی استینکردودل.
‫مامان‌بزرگ تی برای تو ‫و کل بچه‌ها درست کرده.
‫پس اون کوکی‌های برای عذرخواهی گروهین.
‫ببخشید. چی... آخه زیر لب می‌گی. نمی‌تونم...
‫- هیچی. ‫- هان؟
‫پس چرا هنوز اینجایی؟
‫مگه نامه رو نخوندی؟ ‫برندا نامه رو بهت نداد.
‫- دنبالم بیا. ‫- صبر کن. جریان چیه؟
‫مایک و سالی یه چیز خیلی ویژه ‫ برنامه‌ریزی کردن.
‫- منم همینطور. ‫- کوکی آوردم.
‫- کجا داریم می‌ریم؟ ‫- زیرزمین.
‫در اصل زیرزمینِ زیرِ زیرزمین.
‫اگه برندا نامه رو بهت داده بود، می‌دونستی.
‫- برندا کیه؟ می‌شناسمش؟ ‫- دیگه سوال نپرس.
‫صبر کن ببینم. این آسانسور به جای عمودی...
‫افقی حرکت می‌کنه؟
‫خب امروز صبح یه کم ساکتی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫خوبه. باشه. فقط می‌خوام مطمئن شم ‫که باهم خوبیم.
‫آره.
‫وای. چه جو سنگینی.
‫باید از پله‌ها می‌رفتم. ‫خب برای این که بیشتر پیاده‌روی کرده باشم.
‫هوم؟
‫وال؟
‫تایلر. بیا پیشمون تا شروع کنیم.
‫آره، خیلی خوشحالیم که فرصت کردی...
‫به یه گردهمایی الزامی بیای.
‫چه عجب، پسر دانشگاهی!
‫مطمئنم واسه همه‌تون سوال که ‫چرا امروز ازتون خواستیم بیاین اینجا.
‫می‌دونی، من کل شب بیدار بودم ‫و هیجان داشتم...
‫که امروز قراره چه چیزی برام سوال بشه.
‫معرکه نیست؟
‫فکر کردیم شاید بعد از باخت تیم توی سافت بال
‫این کار بهتون دلگرمی بده.
‫من... کوکی آوردم.
‫آره خیلی پَکَر بودم که برنده نشدیم ‫اما می‌دونین چیه بچه‌ها؟
‫فهمیدم اگه به قدر کافی ‫ توی بالشتتون زار بزنین
‫از پس هر چیزی برمیاین.
‫بگذریم، این شرکت واسه این کارش رو شروع کرد...
‫که یه گروه هیولا مثل شما باهم کار کردن.
‫اوهوم.
‫بنابراین امروز می‌خوایم با فعالیت‌های تیمی
‫باهم همکاری کنیم.
‫- قراره خوش بگذره. ‫- مثل بازی سافت‌بال؟
‫نه نه نه، بیشتر از اون.
‫می‌دونم برای بعضی از شما...
‫این بخش تاریخی کارخونۀ هیولاها ‫ممکنه یه کوچولو غیرعادی باشه.
‫اما با توجه به گم شدن هیولاها ‫توی این تونل‌ها...
‫به لطف کارلوف فریادکش،
‫این واکنش کاملاً عادیه.
‫فریادکش؟
‫قبلاً مامان درموردش یه ماجراهایی ‫برام تعریف کرده.
‫گفت افسانه‌ای بیش نبود.
‫مامان‌ها هم که دروغ نمی‌گن، درسته؟ ‫دروغ نمی‌گن مگه نه؟
‫افسانه؟ نه نه نه نه.
‫اوه!
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫مدت‌ها پیش، یکی از اولین ترساننده‌هایی که ‫در این راهروها کمین می‌کرد...
‫هیولای وحشتناکی به اسم کارلوف فریادکش بود.
‫تنها چیزی که حتی از بچه‌های آدمیزاد هم ‫بیشتر ازش متنفر بود...
‫خنده بود.
‫بزرگترین لذتش در زندگی...
‫این بود که بارها و بارها ‫ جیغ بچه‌ها رو دربیاره.
‫با گذشت سال‌ها، نفرتش ‫به هیولاهای مثل خودش هم رسید.
‫بعضیا می‌گن روحش هنوز ‫ توی این تونل‌ها پرسه می‌زنه
‫و دنبال قربانی‌های تازه می‌کرده تا اونا رو ‫وحشت‌زده کنه
‫و اونا رو به تاریکی ببره.
‫وقتی کارلوف صدای خنده‌تون رو بشنوه، ‫ میاد سراغتون.
‫چراغ سوسو می‌زنه، صدای فریاد می‌شنوید...
‫اما دیگه خیلی دیر شده. ‫اون با چنگال‌هاش شما رو گرفته.
‫اما اینا شایعات احمقانه‌ای بیش نیستن.
‫تا وقتی که نخندین، هیچ جای نگرانی نیست.
‫مشکلی نیست.
‫خیلی خب. می‌خوام فوراً ‫به عنوان معاون سرپرست حکم بدم...
‫که همگی فوراً اینجا رو ترک کنیم
‫و بریم بالا، توی یه اتاق روشنی ‫ که روح نداشته باشه.
‫آره. باورم نمی‌شه می‌خوام این رو بگم...
‫اما شاید حق با دانکن باشه؟
‫خوبه. حالا پشت دانکن درمیای.
‫چیزی گفتی وال؟ ‫دوباره زیر لب حرف زدی.
‫همگی آروم باشین.
‫کارلوف یه هیولای واقعی بود
‫اما اون روح نیست و قرار نیست تسخیرتون کنه.
‫که متوجه نگرانیاتون هستم و درک می‌کنم
‫و این یه تحول عالی...
‫برای اولین فعالیت سازنده‌ی تیمیه.
‫واسه همین گفتیم شما رو ‫به ریشه‌ی شرکتمون ببریم.
‫جایی که اولین ایستگاه در کارخانه‌ی هیولاها...
‫احداث شد.
‫حتی اگه یه تیکه آشغال قدیمی باشه ‫که سال‌هاست کار نکرده.
‫- مایک. ‫- منظورم از قدیمی کلاسیکه.
‫و منظورم از یه تیکه آشغال...
‫یه تیکه آشغاله که ارزش معنوی داره.
‫خیلی خب. کی خودکار می‌خواد؟ کی کاغذ؟
‫همه بنویسن که چه چیز کارخانه‌ی هیولاها ‫جای بهتر شدن داره
‫و توی کاسه بندازن.
‫بعدش مایک اونا رو با صدای بلند ‫و بدون اسم می‌خونه.
‫این در صورتیه که شکایتی داشته باشید.
‫خیلی خب. ‫گمونم همه‌تون یه شکایاتی داشتین.
‫رو می‌دی، سوارت می‌شن.
‫برو بریم.«من فکر می‌کنم که همه...
‫دارن تموم تلاششون رو می‌کنن. ‫دوستدار شما، فریتز.»
‫محض یادآوری می‌گم، ‫قرار بود اسامی خونده نشه.
‫- همه هم‌نظر بودن. ‫- موافقم.
‫خیلی خب. اینا که برگه‌های ادارین.
‫پس په جوری باید یه کاری می‌کردم ‫تا امضاشون کنی؟
‫«اینجا دائماً همه چی گم می‌شه،
‫مثل پاکت‌های شکر قهوه‌خوری...
‫و دستکش شانسم...»
‫یعنی... «دستکش شانس مایک.»
‫گمونم یه نفر یادش رفته ‫ که کلید اتاق انتظارمو بهم برگردونه.
‫می‌دونین، خیلی وقته ازم قرض کردنش.
‫منم کاسه‌ای که عن‌دماغ‌های باحالم رو ‫توش نگه می‌داشتم پیدا نمی‌کنم.
‫اوناهاش.
‫«یه نفر باید به خاطر این که ‫ دوستِ حمایتگری نبوده
‫بهتر عذرخواهی کنه.»
‫شاید بهتره ناهار مهمونش کنه. ‫بهش بگه چه حسی داره.
‫- اینجا فقط نوشته تایلر. ‫- بله. مشکل من تایلره.
‫- ناشناس! ‫- مشکل ناشناس من تایلره.
‫آره، رفتارش توی بازی...
‫با ارزش‌های گروهی ما همخونی نداشت.
‫خیلی خب. واستین ببینم. ‫انقدر گازشو نگیرین.
‫تقصیر من نبود که جانی منو انتخاب کرد...
‫و بازی رو به نفع شرکت ترس بردم.
‫تازه، من برای جبرانش کوکی درست کردم.
‫- آخ. ‫- مامان‌بزرگ تی اونا رو درست کرده.
‫قهوه‌ی مناسب اون کوکی‌ها رو هم آوردی؟
‫مثلاً موکای فلفلی؟ ‫حواسم بهت هست، بچه دانشگاهی.
‫- نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی. ‫- منو نخندون.
‫وای نه. الان فریادکش میاد سراغم.
‫فریادکش نمیاد سراغت.
‫بهت که گفتم. روحی در کار نیست.
‫هه! خیلی بامزه بود سالی. ‫حالا می‌تونی برگردی.
‫همه‌مون داریم به جوک خیلی خنده‌دارت می‌خندیم.
‫کجا رفتن؟
‫- فریادکش بردشون! ‫- الانم میاد سراغ ما!
‫برید کنار! من مهمم!
‫خب، بعدی قطعاً منم.
‫بلوندهای جذاب ‫هیچ‌وقت تا آخر قصه دووم نمیارن.
‫آهای آروم باشید.
‫باید ترسیدن رو بس کنیم ‫و فکرامونو روی هم بریزیم
‫تا فریادکش کس دیگه‌ای رو نبرده.
‫ما یه تیم جستجو می‌خوایم تا آقای وازوسکی ‫و آقای سالیوان رو پیدا کنیم.
‫- نمی‌تونیم هیچ هیولایی رو جا بذاریم. ‫- اوه، من داوطلب می‌شم.
‫من این تونل‌های رو مثل کف دستام بلدم.
‫من تمام نقشه‌های زیرزمینی رو مطالعه کردم.
‫چی؟
‫واسه سرگرمی.
‫اما باید قول بدی که زنده برگردی، راجی.
‫خیلی خب بریم.
‫- من با تو میام. ‫- مهم نیست.
‫خیلی خب. شماها که رفتین،
‫بقیه‌مون سعی می‌کنیم ‫در قدیمی رو به کار بندازیم
‫تا بتونیم از اینجا بریم... و رفتین که.
‫وای. چه سرعتی دارن.
‫- سالی؟ ‫- آقای وازوسکی؟
‫- آقای سالیوان؟ ‫- مایک؟
‫آقای سالیوان؟ آهای؟
‫- مایک. ‫- از این طرف.
‫- سالی؟ ‫- اینجایین؟
‫سالی؟ مایک؟
‫این قسمت سیستم تونل رو یادم نمیاد.
‫گوش کنین. ‫یه دقیقه اجازه بدین تا بو بکشم.
‫- به نظرم باید از اون طرف بریم. ‫- باید از اون طرف بریم.
‫اه، چرا همیشه باید ‫کاری که تو می‌گی رو انجام بدیم؟
‫چی داری می‌گی؟ این ایده‌ی خودت بود.
‫- من دنبال تو اومدم توی این تونل ترسناک. ‫- اونقدرها هم ترسناک نیست.
‫می‌دونین، حس می‌کنم میونه‌ شما دوتا
‫یه کمی شکرآبه.
‫نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی.
‫می‌شه اینا رو بذاریم واسه بعد؟ ‫جون هیولاها در خطره.
‫یه زمانی یه مربی زندگی تحول‌آفرین داشتم
‫که اسمش دکتر کلودیا کلپرکلاو بود.
‫اون چند تا نکنیک ارتباطی خردمندانه یادم داد
‫که ممکنه براتون راهگشا باشه.
‫انگار همه‌ش رو از خودت درآوردی.
‫حالا این چراغ‌قوه‌ی حرف زدنه.
‫شبیه یه چراغ‌قوه‌ی عادیه ولی نیست.
‫هر کی نگهش داره باید با «من» جمله بگه...
‫تا احساسی که داره رو توضیح بده.
‫مثلاً من به این تمرین حس خیلی خوبی دارم.
‫- کی می‌خواد یه امتحانی بکنه؟ ‫- خیلی احمقانه‌ست.
‫نه نه نه.
‫- «من احساس می‌کنم...» ‫- اه باشه.
‫من احساس می‌کنم این احمقانه‌ست.
‫خوبه خوبه. و این باعث می‌شه ‫تو چه احساسی داشته باشی؟
‫خب، من دیگه احساس می‌کنم خسته شدم...
‫چون کل روز به این امیدوار بودم...
‫که جنابعالی ازم یه عذرخواهی کنی. اما نخیر.
‫هی. واقعاً داریم به نتیجه می‌رسیم...
‫احساس می‌کنم الانش هم ‫بابت اون بازی مسخره عذرخواهی کردم.
‫یعنی واسه همینه که رفتارت عجیبه...
‫و کل روز زیر لب حرف می‌زدی؟
‫احساس می‌کنم زیر لب حرف نمی‌زنم،
‫و آوردن کوکی‌های عذرخواهی...
‫با معذرت‌خواهی یکی نیست.
‫- اونا کوکی معمولی نبودن. ‫- اوه، با من احساس می‌کنم شروع کن.
‫- آره. به مامان‌بزرگ تی گفتی درست کنه. ‫- خودش خواست درست کنه.
‫منم می‌خواستم حمایتگر باشی.
‫خب بهم که نگفتی.
‫من که نمی‌تونم ذهنت رو بخونم وال.
‫ولی تو بهترین دوستمی و باید این کارو بکنی!
‫اوه اونجا رو ببین.
‫چراغ‌قوه‌ی حرف زدن
‫به چراغ‌قوه‌ی پرت کردن تبدیل شد.
‫تا وقتی برنگشتم حرف نزنین.
‫- بیخیال وال. ‫- بدون چراغ‌قوه‌ی حرف زدن نه.
‫آره.
‫هی. این عجیبه. حتی برای من.
‫اونا چیه؟ ردیه که از کسی به جا مونده؟
‫یا رد چنگاله؟
‫- بازش کنیم؟ ‫- نه. ممکنه فریادکش اونجا باشه.
‫آره ولی آقای سالیوان...
‫و وازوسکی هم ممکنه اونجا باشن. ‫باید بازش کنیم.
‫باشه. با شمارش سه.
‫[مخصوص کارکنان]
‫یک... دو...
‫سه!
‫آهای. مایک و سالی رو پیدا کردین؟ ‫فقط یه جارو پیدا کردین نه؟
‫خب، خبرهای بد بیشتری دارم.
‫درسته اینجل یه عالمه در هست
‫ولی تنها در سالمی که پیدا کردیم اون بود.
‫بفرمایید. اینی که اینجاست...
‫در تبعیدی استاندارد شماست.
‫شن‌هایی که دور چهارچوبشن رو می‌بینین؟
‫کلاسیکه. این جیگر مستقیم ‫به کویر برهوت می‌ره.
‫آره، جایی که به جز شما...
‫و تنهایی عمیق در اونجا نیست.
‫من نمی‌تونم برم تو یه کویر کوفتی.
‫و اصلاً دلم نمی‌خواد...
‫که با یه روح جانی توی زیرزمین گیر بیفتم.
‫یا هم می‌تونیم سعی کنیم روح رو بگیریم.
‫- یه روح بگیریم؟ ‫- نه، شدنی نیست.
‫- مگه دیوونه‌این؟ ‫- هه.
‫ترجیح می‌دم همه به جز خودم بمیرن
‫تا این که به نظر خائنانه‌ی تو گوش بدم.
‫گوش کنید. فکر کنم تایلر می‌خواد بگه...
‫که اگه بتونیم از طریق در تبعید...
‫فریادکش رو بگیریم،
‫می‌تونیم اونو به دام بندازیم.
‫- آره، منظورم همین بود... ‫- باشه. من طعمه می‌شم.
‫یکی واسه‌م کره بیاره. یه عالمه کره.
‫یا هم می‌تونیم با چیزی که بیشتر از همه چی ‫ازش متنفره بکشونیمش بیرون.
‫خنده.
‫و بعد ازش بخوایم مایک و سالی رو برگردونه.
‫به هر نحوی که شده.
‫- آره نه، منم همینو... ‫- خب بچه‌ها.
‫بیاین همگی به کمک هم ‫در تبعید رو سر جاش قرار بدیم.
‫این بچه کارش درسته.
‫وصل شد. آماده‌ی حرکته.
‫پس این درو روی فریادکش میندازیم
‫و اون تا ابد به دام میفته.
‫هر اتفاقی که افتاد فقط به خنده ‫ادامه بدین و پیش هم بمونین.
‫من نگهبانی می‌دم و بهتون علامت می‌دم.
‫همه بخندین. همین حالا!
‫جواب نمی‌ده.
‫آهای. اون موقعی رو یادتونه ‫که دستگاه خوراکی‌فروشی پیشرفته رو گرفته بودیم
‫و اون خبیث شد؟
‫- «من خبیثم». ‫- وای «وندی دو».
‫- وای اون خیلی عصبانی بود. ‫- چیزی نمونده بود دانکن رو بخوره.
‫آره، این که داشتم می‌مردم ‫خیلی خنده‌دار بود. مرسی وال.
‫بعدش بهم «گوز مصنوعی» اضافه داد
‫که دقیقاً همون کاری رو باهات می‌کنه که می‌گن.
‫آره، یه هفته طول کشید ‫تا بقایای ظرف غذا رو...
‫از دیوار تمیز کنیم، یادتونه؟
‫اومد. همه به جای خود.
‫کاتر، نوبت توئه! برو!
‫چراغ‌قوه‌ی حرف زدن و پرت کردن...
‫الان به چراغ‌قوه‌ی «بخند تا نمیری» ‫تبدیل شده.
‫سلام گنده‌‌بک. از این طرف بیا. آره.
‫فریتز نوبت نوئه!
‫اوه!
‫من اینجام، ای هیولای خیلی گنده‌تر از من!
‫بگیر دانکن!
‫اون دنبال خنده‌ست.
‫دانکن! اینجا! بده اینجا! گرفتم!
‫راجر! داره میاد.
‫اوه، می‌‎دونی... ‫یه چیزی لای دندونت گیر کرده.
‫امیدوارم از آشناهام نباشه.
‫گیر کرده!
‫وای!
‫تایلر!
‫آهای. آهای درو باز کنید. ‫درو باز کنید.
‫تا وقتی بهمون نگی دوستامون کجان ‫درو باز نمی‌کنیم.
‫ما همینجاییم. ماییم. بذارید بیایم تو.
‫بله. عالی شد.
‫وای.
‫- مایک! ‫- وازوسکی!
‫نه.
‫سالی!
‫خب، پایانش غیرمنتظره بود.
‫همگی کارتون عالی بود. ‫با موفقیت از پسش براومدین.
‫چه جوری کاری کردین فریادکش ‫لباس کاستومش رو بده به شما؟
‫لباس کاستوم همه‌ش جزو نقشه‌م بود.
‫می‌دونستم اگه یه کوچولو تحت فشار باشین
‫متحد می‌شین و تیمی کار می‌کنین. ‫همین کارو هم کردین.
‫فقط یه اجرای شگفت‌انگیز بود
‫تعریف از خود نباشه، که البته بود.
‫دوباره! دوباره!
‫متاسفم رفقا. این تنها ارائه‌ی ‫«هیولاها در تاریکی» بود.
‫کل این داستان می‌تونست مکاتبه‌ی اداری بشه.
‫آره، آخرین باری که دیدم یه نفر
‫از اون ارتفاع افتاد، دیگه نتونست راه بره.
‫بیشتر شبیه خزیدنِ خیلی کند بود. ‫جسارت نباشه.
‫اوه، راستی عذرخواهیت ‫با کوکی استینکردودلت رو می‌پذیرم.
‫- بالاخره! وای! ‫- چه خوبن.
‫حسابی بودی گند می‌دن!
‫شاید بقیه یعنی همون احمق‌ها...
‫گول قهرمان‌بازی ‫و کوکی‌های حال‌به‌هم‌زنت رو خورده باشن
‫- اما بنده نه. ‫- من نپختم. مامان‌بزرگم پخته.
‫ویرجینیا جون؟ ‫وای بده بیاد، بده بده!
‫یه دونه مونده. فقط مال تو.
‫نقشه‌ی خوبی بود. ‫کارت هم عالی بود می‌دونی؟
‫همه رو آروم کردی و خندوندی.
‫مرسی. تو هم کارت عالی بود.
‫گوش کن. می‌خواستم بگم متاسفم...
‫که چراغ‌قوه‌ی حرف زدن رو پرت کردم...
‫و انتظار داشتم که ذهنم رو بخونی.
‫آره، می‌دونی... بعد این که حرف زدیم
‫کاملاً درک کردم که چرا ناراحتی.
‫و می‌خوام بگم بابت اتفاقی...
‫که توی بازی سافت‌بال افتاد متاسفم. ‫ من...
‫تو فکر بودم می‌دونی؟
‫ولی باید بیشتر حمایتت می‌کردم.
‫و می‌ذاشتم تو ضربه رو بزنی تا برنده بشی.
‫وای.
‫بی‌صبرانه منتظرم که ‫با بهترین دستیار خنداننده‌
‫دوباره برگردم اونجا.
‫اوه.
‫راستش، من دیگه آماده‌م ‫که خودم تنهایی یه کاری بکنم.
‫می‌خوام به شغل خندانندگی مشغول شم.
‫اوه آره. پیشنهاد کاری خنداننده شدن.
‫البته، حتماً باید قبول کنی. می‌دونی؟
‫یعنی... خب منم بودم همین کارو می‌کردم. ‫راستش خب قبلاً کردم.
‫پس... آره. تبریک می‌گم درخشش تک‌شاخ.
‫گمونم توی طبقه‌ی خنده می‌بینمت.
‫مگر این که اول من اون بالا ببینمت.
‫خیلی خب. من... بعداً می‌بینمت.
‫اوه. این پاکت شکر این پایین چی کار می‌کنه؟
‫همه جا رو دنبال اینا گشتم.
‫نگهش می‌دارم برای قهوه‌ی موقع خوابالودگیم.
‫می‌دونستی زیاده‌روی توی نوشیدن این چیزها...
‫تو رو عصبی‌تر از حالت عادی می‌کنه؟
‫نخیرم، بنفشک به‌درد‌نخور!
‫اوه راستی، برای نورپردازی‌ها...
‫و فریادها و رد چنگال‌ها کارت عالی بود.
‫واقعاً باعث شد جریان روح وحشتناک رو باور کنن.
‫رد چنگال؟ کار من نبود.
‫تــرجمه از « فائزه شاهمرادی » ‫ کانال تلگرامی: @FSH294
ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez