‫«مزرعه‌ی کلارکسون»
‫قسمت بیست‌ونهم: «گهی زین به پشت»
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫به اواسط ماه مه رسیده بودیم...
‫و بااین‌که اوضاع مزرعه‌ی ‫دیدلی اسکوات خوب به نظر می‌رسید...
‫ولی رؤیای خرید و بازگشایی کافه تا روز عید...
‫داشت از بین می‌رفت.
‫دفترم مثل اتاق جنگ «وینستون چرچیل» شده بود.
‫این هم کافه‌ی «کوچ اَند هورسز».
‫ولی به‌جای نقشه‌ی جنگ...
‫روی دیوار اتاقم تصاویر ‫مسافرخونه‌های محلی بود...
‫که به فروش گذاشته شده بودن.
‫همه‌شون یه مشکلی دارن.
‫این رستوران «کوایت وومن»ـه ‫که در اصل کافه نیست.
‫همچین چیزی نمی‌خوام. ‫«باکسینگ هیر» هم یه‌کم کوچیکـه.
‫«مریماوث» یه‌کم بزرگـه. ‫دیگه چی؟
‫رستوران «دوک» هم جاده‌ی بَدی داره...
‫هیچ‌کدوم حتی به‌خوبی کافه‌ی «ویندمیل» نمی‌شن.
‫یعنی می‌ارزه اون‌همه پول رو...
‫روی مرکز لواط خرج کنم؟
‫باید به مردم بگم «بفرمایید از ‫این میوه‌ها میل کنید...
‫به اون دو نفر توجه نکنید. ‫بذارید کارشون رو بکنن.»
‫نمی‌شه آقا.
‫اگه بتونیم شورای ناحیه‌ی غربی ‫آکسفوردشایر رو متقاعد کنیم...
‫که منطقه‌ی پیک‌نیک رو جمع کنه...
‫عالی می‌شه.
‫ولی از اون شورا بخاری بلند نمی‌شه.
‫مجبور شدم از «چارلی» بخوام ‫دنبال یه راه‌حل بگرده.
‫و روزهای بعدی رو مشغول کشاورزی شدم.
‫♪ تنها و دل‌شکسته‌ام ♪
‫♪ و در تاریکی غرق شدم ♪
‫♪ فقط به یک چیز فکر می‌کنم ♪
‫♪ «اون زن کجاست؟» بهم بگو ♪
‫- یعنی چون کاپوت الکتریکیـه... ‫- بله.
‫- و ترمز دستی هم الکتریکیـه... ‫- بله.
‫- دستگاه یه باتری اضافه داره؟ ‫- بله.
‫- و اشتباه از همین بود؟ ‫- دقیقاً.
‫بیشتر کارها مثل سابق بود.
‫ولی این موقع از سال...
‫همیشه یه کار هست که بی‌صبرانه منتظرشـم.
‫روز موعود فرا رسید!
‫قراره برین اردو، گاوهای عزیز.
‫همه‌ش زمستون پشت زمستون بوده...
‫و یه‌هو شده تابستون.
‫- آره. عجیبـه. ‫- بهاری در کار نبود.
‫- نه به بهار. ‫- فقط تابستون!
‫- بفرمایید داخل. ‫- زود باشین.
‫سوار شین.
‫امروز روز آزادیـه!
‫به‌به... منظره رو داشته باش!
‫واقعاً بی‌نقصـه. ‫خوش‌حالـم که توی انگلیس زندگی می‌کنم.
‫اونجا رو ببین. ‫اینجا رو.
‫جالبـه که...
‫«کِیلب» می‌گه اگه امروز ‫گاوها رو اینجا ول نکنیم...
‫چمن‌ها در آینده براشون زیادی بلند می‌شه.
‫اصلاً منظورش رو نمی‌فهمم.
‫چطوری چمن واسه‌شون زیادی بلند می‌شه؟
‫«جی‌داگ»!
‫خوش‌حالـم می‌بینم «جی‌داگ» مشغول کاره.
‫- آماده‌ای؟ ‫- چجورم.
‫خب، گاوهای عزیز.
‫شاد باشید. ‫لبخندتون مُسری می‌شه.
‫- زود باشین! ‫- داره می‌آد. باریکلا!
‫آدم حظ می‌کنه.
‫آخ این صدا...
‫گوش کن. گوش کن.
‫انتظار داشتم برن وسط برقصن...
‫ولی همین هم خوبـه.
‫به مزرعه که برگشتم...
‫مستقیم بیا.
‫خوبـه!
‫از «کِیلب» خواستم داستان چمن‌ها رو توضیح بده.
‫آخه چرا گاوها چمن بلند نمی‌خورن؟
‫ببین، گوسفندها چمن این‌قدری دوست دارن.
‫گاوها هم این‌قدری، چون می‌تونن ‫زبون‌شون رو راحت دورش بچرخونن...
‫و بِکشن بیرون تا مواد مغذی‌ش رو جذب کنن.
‫اگه چمن این‌قدر بلند بشه، ‫مواد مغذی می‌آن پایین.
‫بالای چمن سفت می‌شه و مواد مغذی نداره.
‫گاو این رو می‌فهمه. ‫گرفتی چی می‌گم؟
‫آره خب. ‫گاون دیگه. می‌فهمن.
‫سلام! سلام!
‫آخرین گاوها رو که آزاد کردیم...
‫این هم از این!
‫رفتیم سراغ آزادسازی بُزها.
‫البته قبلش به سخنرانی انگیزشی نیاز داشتن.
‫می‌خوایم به‌جای حصار الکتریکی...
‫واسه تک‌تک‌تون یه قلاده‌ی الکتریکی بذاریم.
‫و اگه از محدوده‌ی تعیین‌شده خارج بشین...
‫اول بهتون هشدار داده می‌شه...
‫که از مرز رد نشین.
‫اگه بی‌اعتنا به مسیر ادامه بدین...
‫بهتون شوک الکتریکی وارد می‌شه.
‫پیسنهاد می‌کنم بعداز شنیدن هشدار...
‫برگردین به منطقه‌ای که من تعیین کردم.
‫شیرفهم شد؟
‫ظاهراً شد.
‫عجب!
‫تکون نخور.
‫- تونستی یکی ببندی؟ ‫- آره.
‫لباسم رو نخور. ‫لباسم رو نخور.
‫قلاده‌ها رو که بستیم، راهیِ مرتع بُزها شدیم.
‫توی راه، واسه «لیسا» توضیح علمی دادم...
‫که قلاده‌ها چطور کار می‌کنن.
‫- به یه ماهواره وصل می‌شن. ‫- جداً؟
‫من واسه ماهواره تعیین می‌کنم ‫که حدومرز اون‌ها کجاست.
‫و اگه اون‌ها از مرز رد بشن، بهشون...
‫ای ریدم...
‫این اون درخته‌ست که کاشته شد.
‫دقیقاً همون‌جاییـه که باید بریم.
‫مَصبتو شکر.
‫- کدوم درخت؟ ‫- «جیل» رو یادته؟
‫آها. آره.
‫بذار به شما هم بگم. ‫یه همسایه داریم که...
‫دوتا سگ لابرادور دوست‌داشتنی داشت.
‫خانوم مهربونیـه و دوتا سگ دوست‌داشتنی داشت. ‫اسکوتر حرکتی سوار می‌شد.
‫و هر روز از مسیر پیاده‌ها رفت‌وآمد داشت.
‫فکر کنم چهار بار در روز.
‫یکی از سگ‌هاش مُرد ‫و ازم خواست اگه می‌شه جسدش رو...
‫توی مزرعه‌ی من خاک کنه؛ ‫چون سگش اونجا رو دوست داشت.
‫قبول کردم و اون هم روی قبرش یه درخت کاشت.
‫دقیقاً جایی که...
‫ای خدا...
‫جای مناسبی نیست. ‫بُزها درخته رو می‌خورن.
‫مطمئنـم می‌خورنش.
‫آروم باش، «جِرمی».
‫لعنت بهت.
‫توی مدرسه حتی درس پرورشی دارن...
‫ولی درس این رو ندارن که...
‫بگه وقتی یه‌نفر سگش رو ‫توی مزرعه‌تون دفن کرده...
‫چطوری باید قبرش رو جابه‌جا کنین.
‫همم...
‫ولی قبلش باید از مغزم کار می‌کشیدم...
‫تا قلاده‌ی بُزها رو فعال کنم.
‫باید یه نرم‌افزار دانلود می‌کردم...
‫که قلاده‌های خورشیدی رو به ماهواره وصل کنه.
‫و بعد منطقه‌ی مجاز رو باهاش تعیین کنم.
‫تا اینجا می‌آریمش.
‫- خوبـه؟ ‫- آره.
‫کارم با نرم‌افزار که تموم شد...
‫«لیزی» بُزچران از راه رسید.
‫- سلام، «لیزی». ‫- سلام.
‫- سلام. چطورین؟ ‫- از این قلاده‌ها دیدی؟
‫درباره‌شون شنیدم، ولی تا حالا استفاده نکردم.
‫کنجکاوم ببینم امروز چی می‌شه.
‫- ازشون استفاده نمی‌کنی؟ ‫- نه.
‫یکی باید همیشه بالا سرشون باشه. ‫مثل وضعیت الانِ شما.
‫آره، دقیقاً. ‫من هم کنجکاوم که...
‫آخه با نرم‌افزار و ماهواره ‫و این‌ها حال نمی‌کنم.
‫آره. به‌زودی می‌فهمیم چطوری کار می‌کنن.
‫آره.
‫می‌دونین که بُزها ذاتاً کنجکاون.
‫- دقیقاً. ‫- زیاد یه‌جا نمی‌مونن.
‫- شروع شد. ببینین. ‫- داره می‌ره.
‫باید صدا بده دیگه. ‫شما می‌شنوین؟
‫این هم از این.
‫با همچین صدایی دیوونه می‌شم.
‫احساس می‌کنم یه دلقک ترسناک ‫داره با لبخند بهم نزدیک می‌شه.
‫- صبر کن. صبر کن. ‫- هنوز شوک نزده.
‫- آها! ‫- الان زد!
‫- برگشت. ‫- مشخصـه خوشش نیومد.
‫جالبـه. باریکلا.
‫بعداز این‌که «ایلان ماسک» ‫بُزها رو به قلاده بست...
‫(توضیح بیشتر: ایلان ماسک، میلیاردر معروف، همچنین به این معروفـه که ‫با قدرت و پول زیادش برای دیگران حدومرز تعیین می‌کنه؛ یا حداقل باور عموم بر اینـه. ‫کلارکسون داره به ماسک تیکه می‌ندازه و اون رو به یه دیکتاتور تشبیه می‌کنه.)
‫و گاوها هم با علف تازه عشق کردن...
‫دیگه کاری برای انجام‌دادن نداشتم.
‫تا این‌که یه تماس از عزرائیل دریافت کردم...
‫و چشم‌هام سیاهی رفت.
‫آقای عزرائیل فرمودن فوراً باید من رو ببینن.
‫یه خبر مهم دارم.
‫خدا به‌خیر کنه.
‫کافه‌ی «ویندمیل»...
‫پریروز بعداز صحبت با تو، ‫رفتم پیش «نیل» و حرف زدیم.
‫«نیل وارنر» رو می‌گه که مشاور ماست.
‫بعدش «نیل» به شورای آکسفوردشایر زنگ زد.
‫اون‌ها هم گفتن می‌تونن قراردادی که...
‫پیک‌نیک رو مجُاز کرده، حذف کنن.
‫- شورای ناحیه‌ی غربی آکسفوردشایر... ‫- بله.
‫گفت می‌تونه پیک‌نیک عمومی رو جمع کنه؟
‫گفتن خوش‌حال می‌شن که این کار رو بکنن.
‫- می‌دونم عجیبـه. ‫- خبر دارن مشتری منـم؟
‫آره بابا. ‫گفتن...
‫اتفاقاً خیلی خنده‌دار بود.
‫گفتن «ما نمی‌خوایم ایشون رو ببینیم. ‫فقط بگین چی می‌خواید.»
‫یعنی پشت تلفن خیلی راحت گفتن «حذف می‌کنیم»؟
‫دارن کاغذ‌بازی‌هاش رو انجام می‌دن.
‫چی؟
‫خیلی باحالـه، نه؟
‫صبر کن بینم...
‫چهار سال متوالی می‌گفتن «نه. نمی‌شه.»
‫و حالا که همچین پیشنهاد جسورانه‌ای دادیم...
‫می‌گن «باشه. مشکلی نیست.»؟
‫عع... آخه...
‫می‌دونم اونجا محل لواطـه و می‌خوان...
‫آخه حتی توی آکسفوردشایر غربی هم ‫جای خیلی معروفیـه.
‫واسه همین مشکلی ندارن که...
‫عجب بابا عجب.
‫- پس الان می‌تونیم بخریمش؟ ‫- آره.
‫- «چارلی»، این خبر عالیـه. ‫- می‌دونم.
‫نشونه‌ی خوبیـه.
‫حالا به نظرم...
‫اولش نگران بودم که وقتی بخریش...
‫منظورم کافه‌ی «ویندمیل»ـه.
‫مجبور بودیم مستراح عمومی بسازیم.
‫- مستراح عمومی... ‫- با سوراخ‌های آماده...
‫روی دَرودیوار واسه برادران زحمت‌کش.
‫من که مخالف این بودم.
‫باورم نمی‌شه...
‫امروز صبح که با «لیسا» و گاوها بودم، ‫بهش گفتم...
‫«احساس می‌کنم امروز روز خوبیـه.»
‫ولی عمراً فکر نمی‌کردم این‌قدر خوب باشه.
‫خیلی خوبـه واقعاً.
‫حقیقتاً... دیگه... زبان قاصره.
‫کاغذبازی‌ها رو سپردم به «چارلی»...
‫و برگشتم به اصل خویش: خاک.
‫حالا دیگه تراکتور لامبورگینی‌م ‫مثل مَرد کار می‌کرد.
‫البته هر لحظه ممکن بود چشم بخورم.
‫می‌خوام واسه سومین بار...
‫تلاش کنم و بذر نفرین‌شده‌ی جی‌اِس۴ رو بکارم.
‫قبلاً هم گفتم که این بذر...
‫خوراک گاو و گوسفند هم هست...
‫ولی کاربرد اصلی‌ش...
‫تزریق نیتروژن به خاکـه.
‫سر زمین جی‌اِس۴، مدیر مزرعه بهم ملحق شد...
‫تا ایشون مسیریاب ‫ماهواره‌ایِ تعمیرشده رو راه بندازه.
‫- با این گزینه، مکان‌یابت رو فعال می‌کنی. ‫- خب.
‫ولی فعلاً می‌آیم اینجا.
‫- نام مشتری: «مزرعه‌ی کلارکسون». ‫- عع، منـم!
‫- برات یه پروفایل ساختم... ‫- دیدلی اسکوات!
‫نام مزرعه: «مزرعه‌ی تیلور». ‫این اشتباهـه.
‫آره. بزن روش.
‫باید براش مشخص کنم توی چه زمینی‌ام؟
‫- آره. ‫- شکل زمین من رو می‌دونه؟
‫فعلاً نه. باید یه‌بار باهاش بری.
‫- بعدش ذخیره می‌کنه؟ ‫- آره.
‫یعنی یه سال بعد هم روشنش کنیم، ‫می‌فهمه کدوم زمینـه؟
‫- آره. ‫- باریکلا!
‫حالا خیش رو بذار زمین.
‫درستـه.
‫- الان حالت خودکارش فعالـه؟ ‫- آره.
‫همین‌طور مستقیم برو ‫اون گزینه رو بزن.
‫وقتی گزینه‌هه سفید شد، بزن روش.
‫الان سفید می‌شه.
‫حالا اون رو بزن. ‫بزنش.
‫چرا نعره کشید؟ ‫داریم یک‌میلیون کیلومتر بر ساعت می‌ریم!
‫- چرا این‌قدر سریع می‌ره؟ ‫- چی‌کارش کردی؟
‫دکمه قرمزه رو بزن.
‫- کدوم دکمه‌ی قرمز؟ ‫- به فرمون دست نزن.
‫کدوم دکمه رو می‌گی؟
‫پشمام.
‫- چرا داره ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت می‌ره؟ ‫- به‌خدا نمی‌دونم!
‫نگهش دار!
‫چه مرگش شده؟
‫یه‌هو چی شد؟ ‫قلبم اومد توی دهنم!
‫والا من هم کنارتـم. ‫ریدم به خودم!
‫این کسایی که ماشین‌های تسلا رو می‌خرن...
‫(شرکت تسلا از متعلقات ایلان ماسک‌ـه.)
‫و می‌زنن به دل جاده ‫و می‌شینن فیلم تماشا می‌کنن...
‫- واسه‌شون سؤال هم می‌شه که چرا تصادف می‌کنن؟ ‫- تصادف می‌کنن.
‫فناوری امروزی به درد نمی‌خوره، عزیز من.
‫بعدش متوجه شدم منـم که به درد نمی‌خورم...
‫چون سرعتم رو روی ۵۰ کیلومتر...
‫تنظیم کرده بودم.
‫بذار روی ۱۲ کیلومتر.
‫دوازده. ‫یه‌بار دیگه می‌ریم.
‫- تظاهر کن دفعه‌ی اول‌مونه. ‫- باشه.
‫فرمون فعال شد.
‫حالا خودش می‌ره.
‫- مستقیم نیست‌ها. ‫- خودش داره می‌برت.
‫- می‌بینی؟ ‫- فرمون که تکون نمی‌خوره.
‫تکون نمی‌خوره، ولی محورها رو کنترل می‌کنه.
‫چی؟
‫یعنی فرمون دیگه بهش وصل نیست؟
‫وصلـه، ولی اون پایین کار خودش رو می‌کنه.
‫جل‌الخالق.
‫سه، دو، یک. ‫بده بالا.
‫آفرین. ‫حالا دور بزن...
‫تا تراکتورت موازی با اون خط بشه.
‫حالا خیش رو بیار پایین.
‫برو جلو. ‫به فرمون دست نزن.
‫آروم برو جلو.
‫اون گزینه که سفید شد، بزن روش.
‫الان سفید می‌شه.
‫فرمون رو ببین.
‫اوه، خودش رفت روی خط بعدی!
‫خودش بدون استفاده از گوش‌خیز، ‫قشنگ تنظیم می‌کنه.
‫پس فقط لازمـه بشینم اینجا و به صفحه نگاه کنم.
‫آره، ولی حواست باشه تراکتور من اونجاست.
‫- نزنی بهش. ‫- حلـه.
‫«چارلی» زمانی رسید که ‫«کِیلب» من رو توی تراکتور تنها گذاشت.
‫چطوری، رفیق؟
‫سیستم فعال شد.
‫می‌بینی؟ خودش داره می‌ره.
‫فهمیدم چجوریـه.
‫دیگه توی دیدلی اسکوات ‫جایی برای اشتباهات خنده‌دار نیست.
‫اگه می‌خواین بخندین، ‫از این به بعد برین سریال «پایتخت» ببینین.
‫هار هار!
‫بهش افتخار می‌کنم. ‫لحظه‌ی زیباییـه، مگه نه؟
‫اگه نتیجه بده، آره.
‫برای نتیجه باید چند هفته‌ای صبر می‌کردیم.
‫مسئله‌ی مهم دیگه‌ای وجود داشت ‫که توی چند روز آینده باید حل می‌شد.
‫راه‌اندازی یه کافه...
‫نیازمند منبع زیادی از گوشت بود که یعنی...
‫باید یه گاو نَر می‌خریدم.
‫- الان می‌ریم پیشِ... ‫- پیشِ «بن ویلسون».
‫و می‌دونستم که باید چی‌کار کنم.
‫می‌خوام گاوهای شاخ‌کوتاه‌مون رو...
‫با یه گاو نَر گنده جفت بندازم...
‫تا نتیجه‌ش یه گاو گوشتالو بشه...
‫و توی رستوران بفروشمش.
‫ایده‌ی من اینـه.
‫- خوبـه. ‫- ببین...
‫- ما یه گله گاو گرون‌قیمت داریم. ‫- درستـه.
‫گاوهامون مرسدس بنز دنیای ماشین‌هان.
‫- گاوهای خیلی خوبی‌ان. ‫- آره. عالی‌ان.
‫ولی نمی‌دونم فرق بین گوشت گاو نژاد اصیل...
‫با نژاد الکی چیـه.
‫آره... می‌فهمم چی می‌گی.
‫یعنی می‌خوایم چیزی تولید کنیم که...
‫یه گوشت خوب، خونگی و محلی می‌خوام.
‫ولی نیازی نیست حتماً از یه گاو مرسدس بنز باشه.
‫یه گاو با مارک کیا هم خوبـه.
‫گاوهای کیا هم خوبـن.
‫ماشین‌های کیا خدایی خوبـن. ‫مشکلی باهاشون ندارم.
‫به‌محض رسیدن به گاوداری، ‫سؤالی برام پیش اومد...
‫که احتمالاً باید قبل‌از رسیدن می‌پرسیدم.
‫راستی یه گاو نَر چنده؟
‫اینجا بین چهار تا پنج هزار پونده.
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- نه بابا.
‫اومدی جای گرون‌ترین... ‫مگه یه گاو کیا نمی‌خوای؟
‫خب الان اومدی توی فروشگاه گاوهای بنتلی.
‫یعنی قراره مرسدس رو بندازیم به بنتلی...
‫تا کیا ازش دربیاد.
‫«اولیور رید»، مسئول گاوداری...
‫گاوهایی که برای فروش ‫گذاشته بود رو بهمون نشون داد.
‫این‌ها ۱۸ماهه تا دوساله‌ان.
‫- یعنی آماده‌ان؟ ‫- بله. آماده‌ان که...
‫- پس باید یکی از این‌ها رو بخریم؟ ‫- بله.
‫ولی قبل‌از شروع معامله...
‫«اولیور» بهمون نشون داد که بعداز رشد کامل...
‫گاومون چه شکلی می‌شه.
‫یا خدا! ‫ماشالا!
‫به این می‌گن «گاو نَر».
‫۱۲۰۰ کیلو وزنشـه.
‫پس خودش یک‌تُن وزن داره...
‫و ۲۰۰ کیلو هم وزن خایه‌هاشـه.
‫- رام شده؟ ‫- بله.
‫آرومـه.
‫ولی باز هم ترجیح می‌دم ‫باهاش چشم‌توچشم نشم.
‫- می‌خوای یه کم باهاش بچرخی؟ ‫- دوست داری باهاش راه بری؟
‫باشه.
‫اگه یک‌ونیم تُن وزنشـه...
‫یعنی دارم یه مخزن نفتی رو راه می‌برم.
‫اون‌طوری عطسه نکن. ‫آره. من هم از اسپانیایی‌ها خوشم نمی‌آد.
‫(توضیح بیشتر: اسپانیایی‌ها برگزارکنندگان اصلی مسابقات گاوبازی هستن.)
‫تا حالا توی مسابقات گاوبازی نبودم. ‫چطوریـه؟
‫واقعاً گنده‌ای!
‫وای! خیلی گنده‌ای!
‫ماشالا.
‫جلوش احساس شرمندگی می‌کنم.
‫خودت هم با استرس اونجا وایستادی.
‫من...
‫آخه روبه‌روش وایستادم و واقعاً گنده‌ست!
‫و باشکوه!
‫آره. موافقـم.
‫بله. برش‌گردونین توی پارکینگ.
‫بعدش رفتیم سراغ جَوون‌ها که یکی‌شون رو بخریم.
‫- واسه جوجه‌کشی می‌خواین یا تولید گوشت؟ ‫- تولید گوشت.
‫گوشت.
‫- کدوم یکی؟ اون؟ ‫- اسمش «اِندگیم»ـه.
‫(به‌معنای «پایان بازی» یا «پایان‌دهنده‌ی بازی»)
‫- «اِندگیم»؟ ‫- بله.
‫وزنش کمتره، ولی پَت‌وپهنـه.
‫اون یکی.
‫پس این از همه پهن‌تره؟
‫جَوون‌تر هم هست. ‫یکی از جَوون‌ترین‌هامونـه.
‫خوشم اومد. ‫چنده؟
‫شیش‌ونیم.
‫- تو گفتی کمتره که. ‫- آره. گفتم.
‫شما چی رقمی گفتی؟
‫حدوداً ۳۰ درصد کمتر گفتم.
‫اوه.
‫می‌خوایم از یه اسکاتلندی تخفیف بگیریم. ‫عالی شد.
‫(توضیح بیشتر: اسکاتلندی‌ها، توی کلیشه‌های اجتماع، شبیه اصفهانی‌ها هستن؛ ‫ازاین‌حیث که خسیس یا به‌شدت صرفه‌جوئن.)
‫فکر کنم کوچیک‌ترینش رو برمی‌داریم.
‫به نظرم این گزینه‌ی بهتریـه.
‫این توی مزرعه عالی می‌شه.
‫از تراکتور جدیدم هم بهتره.
‫- تراکتورت چه مارکیـه؟ ‫- لامبورگینی.
‫اوه.
‫فقط برو سراغ تراکتورهای فندت.
‫«کِیلب» یه فندت داره و می‌گه خوب نیست.
‫عجب.
‫همین «کِیلب» اون روز داشت ‫حصارچینی شما رو مسخره می‌کرد.
‫- چی؟ ‫- حصاری که واسه خوک‌هات گذاشتی.
‫خب.
‫اون روز اون‌طرف جاده دروازه گذاشته بود...
‫ولی علامت‌ها رو چپه نصب کرد.
‫شرمنده، لطفاً یه بار دیگه بلندتر بگو.
‫اون روز اون‌طرف جاده دروازه گذاشته بود، ‫ولی علامت‌ها رو چپه نصب کرد.
‫عجب...
‫- یه کار از «کِیلب کوپر» خواستم... ‫- بله.
‫اون‌وقت اون ابله علامت‌ها رو چپه نصب کرده؟
‫خوب شد که الان همه‌مون می‌دونیم.
‫- این سوژه رو واسه روز مبادا نگه می دارم. ‫- آره؟
‫و یه‌روز که اصلاً انتظارش رو نداره...
‫بحثش رو می‌کِشم وسط.
‫فقط امیدوارم به‌خاطر اشتباه اون، ‫من جریمه ندم.
‫خب دیگه، من می رم اون طرف هوا بخورم...
‫شما دوتا صحبت کنین. ‫من چونه‌زدن بلد نیستم.
‫- موقع چونه‌زنی سرم گیج می‌ره. ‫- آخه ما...
‫اوف...
‫نظرت با پنج‌هزارتا چیـه؟
‫می‌دونم که شیش‌هزارتا واسه خرید یه کرگدن...
‫پول زیادیـه.
‫ولی قطعاً برامون سود داره.
‫تا سالیان سال...
‫برامون استیک و گوشت برگر...
‫تولید می‌کنه.
‫کمِ کمش پنج‌ونیم.
‫گوشت زیادی روی دستت مونده‌ها.
‫پنج می‌دی؟
‫پنج‌ونیم بهت می‌دمش.
‫به شرط این که وقتی برات آوردمش، ‫بهم یه ظرف عسل ناب بدی.
‫قبولـه. هستم.
‫داشتیم سر پنج توافق می‌کردیم.
‫عع، زود اومدم؟
‫پس عملاً ریدم توی معامله‌ی خودم.
‫- هنوز داشتین حرف می‌زدین؟ ‫- داشتم ادامه می‌دادم...
‫حالا نتیجه که نمی‌داد.
‫- پس خودت می‌آریش؟ ‫- آره.
‫- خودت می‌آریش؟ ‫- بله. بله.
‫قراره بیای به دیدلی اسکوات، «اِندگیم» عزیز.
‫خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫خوبـه.
‫حالا که یه حیوون گنده خریده بودم...
‫برگشتم به مزرعه که حیوون‌کوچیکه رو ببینم.
‫و به «لیسا» توضیح دادم ‫که می‌خوام سبک زندگی اون رو تغییر بدم.
‫مجبور شدم «ریچارد هَم» رو...
‫قاطی دخترها بذارم، چون پسرها اذیتش می‌کنن.
‫- گذاشتمش پیش بانوان. ‫- آره.
‫ظاهراً باهاش مهربون‌ترن.
‫فکر کنم همه‌شون خواهر‌هاش ‫و دخترخاله‌هاش باشن.
‫- باهاش کاری ندارن. ‫- بعضی‌هاشون، آره.
‫- خیلی گوگولیـه. ‫- کوچولو موچولوئـه.
‫«ریچارد هَم»؟ ‫«ریچارد هَم»؟
‫به این می‌گن «تغذیه‌ی هدفمند خوک‌ها».
‫نه، فکر کنم... اوه...
‫نه. ببین. ‫زود باش، «ریچارد هَم».
‫هیچی نخورد. ‫پشت‌سرت رو ببین!
‫همه رو از دست داد.
‫داره یکی برمی‌داره.
‫یه لقمه زیرش بود که روش پا گذاشت.
‫از دست تو، «ریچارد هَم»!
‫هنوز یه لقمه هم نخورده!
‫آفرین! فکر کنم یکی برداشت!
‫- ای وای، دختره بهش حمله کرد! ‫- دارن بهش زور می‌گن.
‫این‌ها هم باهاش بدرفتاری می‌کنن. ‫تأثیر گشنگی روی همه یکیـه.
‫تغذیه‌ی هدفمند هم کار سختیـه.
‫نمی‌خواستم شکست بخورم.
‫واسه همین فرداش برگشتم به میدون جنگ...
‫می‌رم دیدنِ «ریچارد».
‫یه راه‌حل جسورانه‌تر پیدا کرده بودم.
‫خب، «ریچارد هَم».
‫ببین برات چی آوردم!
‫دولت بریتانیا مجوزش رو صادر کرده ‫و می‌تونی از این‌ها بخوری.
‫«ریچارد هَم»؟
‫زود باش دیگه. اگه غذا نخوری، ‫هیچ‌وقت بزرگ نمی‌شی.
‫یه هویج آبدار می‌خوری؟
‫نظرت چیـه، «ریچارد»؟
‫براش یه آغل ساختم...
‫که از خواهرها و دخترخاله‌هاش در امان باشه.
‫توش هم پُر از غذاهای خوش‌مزه کردم، ‫ولی فرار کرد.
‫«ریچارد»؟
‫ببین این هویجـه؛ بخورش.
‫بخور.
‫خواهرهات خوردن.
‫«ریچارد»!
‫سیب‌زمینی دوست داری؟
‫بیا دیگه، «ریچارد». ‫جون عزیزت!
‫از هم‌اسم خودت هم رواعصاب‌تری.
‫عملیات ویژه‌ی تغذیه‌ی «ریچارد» ‫نیازمند تفکر بیشتری بود...
‫و فعلاً گذاشتمش کنار.
‫آخه صبح روز بعدش...
‫باید برای شرف‌یابی ‫گاو نَر جدیدم آماده می‌شدیم.
‫- آماده‌ای، «لیسا»؟ ‫- اووو...
‫چه سیاه خوشگلـی!
‫- اومد. ‫- هوشش...
‫چه خفنـه!
‫عع، یه‌کم کوچیکـه!
‫- هنوز بچه‌ست. ‫- بچه‌ست؟
‫- نمی‌دونستم. اسمش چیـه؟ ‫- «اِندگیم».
‫کوتاه‌تر چی صداش کنیم؟
‫همون «اِندگیم».
‫سلام، «اِندگیم»!
‫واسه خودش پهلوونیـه. ‫ظاهرش رو خیلی دوست دارم.
‫همه‌چی توی مزرعه داشت خوب پیش می‌رفت.
‫قبل‌از این‌که «اِندگیم» رو ‫بین گاوهای ماده بفرستیم...
‫چند روزی لازم داشت ‫که به آلونک جدیدش عادت کنه...
‫و بااین‌که هوا بس ناجوانمردانه ‫گرم‌وخشک بود...
‫تونستیم همه‌ی بذرها رو بکاریم.
‫یه پروژه‌ی جدید هم ‫توی دیدلی اسکوات در شُرف آغاز بود.
‫عطرهای دست‌ساز «لیسا».
‫عالیـه. بوش بهت می‌آد.
‫- اوف! عجب بویی! ‫- این زنونه‌ست یا مردونه؟
‫فرقی نداره. ‫یکسان‌دستی داره.
‫- چی‌چی داره؟ ‫- یکسان‌دستی.
‫- منظورت «زنونه‌مردونه»ست؟ ‫- دیگه از این واژه استفاده نمی‌شه.
‫چرا نشه؟ یکسان‌دستی یعنی ‫هم‌زمان از دو دست استفاده کنی.
‫یکسان‌دستی منظورش همه‌ی جنسیت‌ها و...
‫زنونه‌مردونه یعنی...
‫شما هر جنسی هستی، این عطر رو بزن.
‫- نه، ببین... ‫- نمی‌شه که...
‫یکسان‌دستی همچین معنایی نداره.
‫قوز چه ربطی به شقیقه داره؟
‫راستی...
‫چه موادی از مزرعه‌ی دیدلی اسکوات توش ریختی؟
‫- یه‌عالمه. ‫- نه. جداً چقدر ریختی؟
‫می‌گم که یه‌عالمه.
‫تقریباً همه‌ی این‌ها.
‫- فقط وانیل نزدم. ‫- درستـه.
‫عصاره‌ی نارنج هم نمی‌زنیم. ‫روغن پرتقال هم بوی شیرین داره.
‫- که اون هم نمی‌زنیم. ‫- این‌ها رو کلاً نزدیم.
‫- بقیه‌شون خوب بودن. ‫- خب چرا... «لیسا» جان...
‫روز بعد...
‫قرار بود به «کِیلب» کمک کنم ‫یه گله خوک دیگه رو...
‫بفرسته کشتارگاه.
‫- راه بیُفت، سلطان. ‫- برو.
‫- سریع باش. ‫- راه برو.
‫ولی «لیسا» من رو نگه داشت ‫که با هم عطر بسازیم.
‫الان دهنه‌ش کجاست؟
‫این دفعه یه رایحه‌ی جدید ساختیم...
‫که «لیسا» اسمش رو گذاشت رایحه‌ی «خیس».
‫- صبر کن بینم. ‫- وقتی می‌زنی، خوش‌بو می‌شه.
‫- اَه اَه... ‫- هنوز پاشِ اول بود.
‫- حالم به هم خورد. ‫- خب هنوز پاشِ اولـه.
‫ولی نباید این‌طوری بشه.
‫- مشکل چی بوده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بوش عین روغن‌موتور رنج روور منـه.
‫- مارک کاسپین. ‫- بذار یه‌کم بگذره.
‫- خیلی عجیبـه. ‫- چطوری، «کِیلب»؟
‫- صبح به‌خیر. ‫- اون دوتا خوک‌ها رو هم فرستادی؟
‫اون باحاله رو هم فرستادی؟
‫دوتا پسر فرستادم که یکی‌شون اون اسگله بود.
‫و دَه‌تا دختر.
‫- طفلی‌ها. ‫- پس دَه‌تا دختر...
‫- همه رفتن. ‫- دوتا پسر.
‫- آره. ‫- خوبـه.
‫البته جمعاً شدن ۱۳ تا.
‫یه خوک هم توی انبار بود.
‫- نگو که خوک من رو بردی؟ ‫- چی؟
‫«پیگ‌میلی» رو بردی؟ ‫نه! اون حیوون خونگی‌م بود!
‫مگه «پیگ‌میلی» پیش خودت نبود؟
‫بمیرم براش. ‫خیلی گوگولی بود.
‫تا الان دیگه سوسیس شده.
‫حالا اینجا باغ‌وحش که نیست؛ مزرعه‌ست.
‫فقط می‌خواستم جداگانه بهش غذا بدم ‫چون بقیه نمی‌ذاشتن بخوره.
‫الان که بردمش، چاق‌وچله بود. ‫نگران نباش.
‫- اِشکال نداره. ‫- کاش قبلش می‌گفتی.
‫شرمنده، ولی «کِیلب» اشتباهی نکرده.
‫اگه چیزی می‌گفتم هم باز می‌بردینش.
‫ساکت باشین!
‫- شاخم رو آوردن. ‫- شاخ؟
‫شاخ‌های گوزن که ازم خواسته بودی.
‫- شاخ گوزن خواسته بودم؟ ‫- بله.
‫کِی همچین چیزی خواستم؟
‫درهرصورت، چند لحظه‌ی بعد شاخ‌ها از راه رسیدن.
‫- من شاخ گوزن نخواستم. ‫- تو...
‫اون روز داشتیم می‌گفتیم ‫چی‌ها توی مزرعه به درد می‌خوره.
‫تو گفتی فقط از فروشگاه ‫لوازم مزرعه خرید می‌کنی.
‫شاخ گوزن زرد که از مزرعه‌ست.
‫- این از مزرعه‌ست؟ ‫- نه، این یکی نیست، ولی...
‫حالا اون گوزن رو بیخیال. ‫ولی جداً خوشگل نیستن؟
‫مال همین حوالیـه دیگه؟
‫آره، مال همین اطرافـه.
‫البته زمانی که زنده بوده. ‫خوشگل نیستن؟
‫مثل شاخ گوزن شمالیـه‌ها.
‫- نه، گوزن زرده. ‫- این هم مال گوزن کاناداییـه.
‫و این...
‫- مال حوالی کاناداست، نه اینجا. ‫- این جایزه‌تـه.
‫- خیلی قشنگـه. ‫- پس هم شاخ داریم و هم...
‫یه عطر بسیار خوش‌بو و دل‌پذیر به نام «خیس».
‫- «خیس». آره. ‫- یعنی بوش بَده؟
‫- بوی اِتانول می‌ده. ‫- ولی کم‌کم بهتر می‌شه.
‫وقتی می‌زنی، کم‌کم خوب می‌شه.
‫ولی توی عطرفروشی نمی‌شه به مشتری بگی...
‫- یا خدا! ‫- دقیقاً.
‫بدجور تیزه.
‫همین‌طور که درگیر خرید گاو نَر...
‫غذادادن به «ریچارد هَم» و ساخت عطر بودم...
‫که زندگی هر کشاورزی هم همینـه...
‫نقشه‌بردارها هم کافه رو بررسی می‌کردن.
‫و بعد «چارلی» با گزارش نهایی اومد پیشم.
‫قراره کارشناسی کامل بشه. ‫این تازه نصف گزارشـه.
‫جدی می‌گی؟
‫بلی...
‫خیلی...
‫حجم داره.
‫به نظرت چقدر طول می‌کِشه که کافه رو بخریم؟
‫اگه خدا بخواد، تا آخر هفته خریدیمش.
‫- پس نهایتاً ۴۸ ساعت دیگه؟ ‫- آره.
‫و حالا برام رمان فرستادن که بخونم؟
‫- بله. ‫- باز چه ایرادی پیدا کردن؟
‫به این نتیجه رسیدن که...
‫سقف...
‫مشکل داره.
‫و گفتن ۱۵۰ هزار پوند بابت تعمیرش می‌گیرن.
‫- ۱۵۰ هزار پوند؟ ‫- بله.
‫- واسه سقف؟ ‫- فکر کنم باید...
‫من و این‌همه خوشبختی محالـه.
‫ظاهراً لوله‌کشی مستراح‌ها هم مشکل داره...
‫و اگه تعداد مشتری‌ها زیاد بشن، دردسر می‌شه.
‫گفتن...
‫خب راه‌حل‌شون برای مستراح‌ها چیـه؟
‫جاشون رو عوض کنیم و از نو بسازیم.
‫می‌گن حدوداً ۱۰۰ هزار پوند خرج داره.
‫واسه مستراح؟
‫مگه می‌خوان مستراح هوشمند ژاپنی بذارن...
‫که کون طرف رو واسه‌ش بشوره؟
‫برو بابا.
‫- هنوز مونده. ‫- پنبه‌ی نسوز و یه‌مشت خزعبل دیگه.
‫ایمنی آتش؟
‫مگه چوب هم جزو ایمنی آتش حساب می‌شه؟
‫- بله. ‫- نه. اصلاً نخواستیم.
‫- حقوق برابر؟ ‫- اصل کاری اینـه.
‫می‌دونستم این یکی چشمت رو می‌گیره.
‫«درحال‌حاضر هیچ مکان ‫مشخصی در منطقه‌ی پارکینگ...
‫وجود ندارد.»
‫مکان مشخص واسه کی‌ها؟
‫فکر کنم منظورشون افراد ناتوان و کم‌توانـه...
‫آها. فکر کردم «برابری نژادی» رو می‌گن!
‫- برابری توی همه‌چی هست. ‫- واقعاً هست؟ چی بگم.
‫خب خلاصه‌ش کنیم.
‫پس ۱۰۰ هزارتا واسه مستراح...
‫و ۱۵۰ هزارتا واسه سقف.
‫در نتیجه، کون لق کارشناس‌ها...
‫چون همیشه از خونه‌ها ایراد می‌گیرن.
‫البته این خونه نیست؛ کافه‌ست.
‫اصلاً بامزه نبود.
‫آخه خیلی جو می‌دن.
‫یه‌جوری می‌گن انگار ساختمون قراره...
‫تا دَه دقیقه‌ی دیگه ریزش کنه.
‫چون این‌طوری...
‫اگه واقعاً ریزش کنه، ‫نمی‌تونی ازشون شکایت کنی.
‫- یعنی می‌خوان گندکاری خودشون رو جمع کنن. ‫- عع...
‫پس این کاغذها مستقیم می‌ره سطل زباله.
‫خودم می‌ذارمشون توی پوشه. ‫یه پوشه دارم.
‫خب من باید برم. ‫ممنون، «چارلی».
‫توجه زیادم به جزئیات، ‫اون جلسه رو هم ختم‌به‌خیر کرد.
‫بعدش رفتم سراغ «آلن»...
‫که مشغول ساخت طویله‌ی جدیدم ‫با سنگ‌های زیبای کاتسولد بود.
‫- حال‌واحول؟ ‫- قربونت.
‫- راضی‌ای؟ ‫- چجورم.
‫از فرصت استفاده کردم و ازش چیزی پرسیدم...
‫که همیشه واسه‌م سؤال شده بود.
‫وقتی یه دیوار بزرگ و دراز این‌شکلی می‌زنین...
‫این سنگ بزرگ‌ها که بهش می‌گن «جامپر»...
‫آره.
‫با جامپرها مشکلی ندارم‌ها...
‫فقط نمی‌دونم کاربردشون چیـه.
‫ببین، وقتی به این نقطه می‌رسیم...
‫دوتا دوتا دوتا آجر می‌ذاریم.
‫بعد یه جامپر می‌ندازی تنگش ‫و کنارش یه سه‌تایی و چهارتایی می‌ذاری.
‫سه‌دو تا؟ شیش تا.
‫پس سه تا دو می‌ذاریم که بشه شیش.
‫ولی اگه به‌جاش جامپر بذاری، ‫داستان عوض می‌شه.
‫اگه مثلاً شیش اینچ جا بذارم...
‫و هشت اینچ کنارش فضا باشه...
‫باید یه جامپر باشه که معادله رو عوض کنه.
‫جامپر کار رو راحت می‌کنه.
‫با یه خط صاف ‫نمی‌تونیم جامپر بذاریم دیگه، نه؟
‫جان؟
‫بعداز توضیحات مفصل و واضح درباره‌ی جامپر...
‫از «کِیلب» و «چارلی» کمک خواستم ‫که «اِندگیم» رو سوار کنن...
‫تا بره با دوست‌دخترهای جدیدش صفا کنه.
‫الان می‌گن «چه دقیق پارک کردی!».
‫آماده‌ایـن؟
‫الان می‌گن.
‫- بیا عقب‌تر. ‫- ای ریدم...
‫خوبـه خوبـه.
‫این واسه تنبیه گاوه.
‫«گاندولف» اومد.
‫(گاندولف یه پیرمرد توی مجموعه داستان‌های «ارباب حلقه‌ها»ست که عصای بلندی داره.)
‫می‌خوای دَر رو نگه داری؟
‫فکر کردم کار راحتیـه، ولی...
‫نبود.
‫- بیا. ‫- زود باش، «اِندگیم».
‫- اوهو! ‫- بسم الله.
‫- اوه! ‫- عجب...
‫- اصلاً کون لقش! ‫- نه...
‫نه!
‫فکر کنم به خودم ریدم.
‫یه چیز لازم داریم... آره...
‫آقا من غلط کردم.
‫تا حالا مسابقه‌ی گاوبازی نرفتم ‫و نمی‌خوام هم برم.
‫بذار چند دقیقه آروم بشه.
‫این بشر زیادی گنده‌ست.
‫هــوف.
‫- اگه شما می‌تونین، پولش رو می‌دم‌ها. ‫- نه. ممنون.
‫وقتی کله‌ش رو این‌طوری می‌کنه...
‫آره... دارم می‌بینمش.
‫تازه هنوز بچه‌ست.
‫دَه دقیقه بعد که دیگه واقعاً آروم شد...
‫باریکلا. برو.
‫بالاخره به واگن هدایتش کردیم.
‫- برو، رفیق. ‫- باریکلا، «اِندگیم».
‫توی مرتع، خانم‌گاوها ‫داشتن زندگی‌شون رو می‌کردن...
‫و تیم شجاع فیلم‌برداری هم ‫اون‌طرف حصار منتظر بود.
‫ما هم آماده بودیم که هیولا رو آزاد کنیم.
‫اگه یه‌وقت هم‌جنس‌باز باشه چی؟
‫هنوز جَوونـه. وقت زیاد داره.
‫- اگه هم‌جنس بخواد چی؟ ‫- احتمالش هست.
‫- ما باز هم دوستش داریم. ‫- الان سال ۲۰۲۴ هستیم.
‫(توضیح بیشتر: چارلی عمداً از جمله‌ی معروفی استفاده می‌کنه که توی آثار سینمایی و تلویزیونی نسل جدید (مرتبط با جامعه‌ی اِل‌جی‌بی‌تی) زیاد شنیده می‌شه: «هرچی باشی، ما باز هم دوستت داریم.» ‫این جمله بین مخاطب‌ها همیشه جنجال‌برانگیز بوده، چون از نظر بعضی‌ها، مکاتب اخلاق رو زیر سؤال می‌بره.)
‫باشه، ولی من دیگه دوستش ندارم، ‫چون شیش‌هزار پوند واسه‌م آب خورده.
‫البته اگه هم‌جنس‌باز باشه.
‫- تا حالا گاو هم‌جنس‌باز داشتی؟ ‫- آره بابا.
‫اگه ذبحش کنی، می‌تونی ‫تقریباً هشت‌هزار پوند گوشت ازش دربیاری.
‫- آماده‌ایـن؟ ‫- آره.
‫سلطان وارد حرم‌سرا می‌شود.
‫زود باش، «اِندگیم».
‫داره اشتباه می‌ره.
‫«اِندگیم» جان؟
‫واکنشش تا الان خوب بوده.
‫مثل کسخل‌ها داره دور خودش می‌چرخه.
‫حداقل آرومـه و داره اطرافش رو نگاه می‌کنه.
‫حتی اون هفت‌تا خانوم هم توجه نمی‌کنن.
‫راست می‌گی.
‫اوه، راه افتاد.
‫تازه فهمید آزاده.
‫- حداقل از آزادی‌ش راضیـه. ‫- خانوم‌ها رو.
‫- اوه پسره رو دیدن. ‫- همه‌شون دارن نگاه می‌کنن.
‫پیداش کردن. ‫اوه، گازش رو گرفت.
‫ماشالا!
‫دارن لاس می‌زنن.
‫عع، اون‌ها افتادن دنبالش!
‫آره!
‫نه، ممنون!
‫چرا برعکس شد؟
‫بیاین این بالا!
‫نه بابا. همین‌جا خوبـه.
‫همه می‌دونن سکس لازمـه، ‫فقط نمی‌دونن چطوری انجامش بدن.
‫مثل پسرهای نوجَوون می‌مونه، نه؟
‫- سنش هم کمه... ‫- همه‌شون نوجَوونـن.
‫یه‌جوری دنبال همـن که انگار مجلس رقصـه.
‫زود باش دیگه، «اِندگیم».
‫وارد عمل شو، پسر.
‫نه! این برعکسـه! ‫دارین اشتباه می‌زنین!
‫چرا خانومه پرید روی آقاهه؟
‫باز هم اشتباهـه.
‫حسابی زده بالا. ‫نمی‌تونه کنترل کنه.
‫دختره می‌خواد بپره روی اون.
‫شبیه داستان‌های جنبش «می تو» شد.
‫(جنبش «می تو» یا «من هم» با هدف حمایت از زنان آسیب‌دیده از فرهنگ تجاوز ‫و محکوم‌کردن عمل تجاوز جنسی تشکیل شد.)
‫«می تو» دیگه چیـه؟
‫- خودت می‌دونی چیـه دیگه. ‫- نه والا.
‫«هشتگ می تو» نشنیدی؟
‫بگو که شنیدی.
‫- وبسایت پورنـه؟ ‫- نه بابا.
‫- نه. یه‌جورهایی برعکسشـه. ‫- دقیقاً برعکسشـه!
‫من که نمی‌فهمم. ‫اصلاً چرا پرسیدم؟
‫عع، باز برعکس شد
‫اون شب اصلاً خوابم نبرد.
‫همه‌ش نگران کافه بودم.
‫صبح روز بعد، قبل‌از امضای سند...
‫تصمیم گرفتم از چند نفر...
‫که قبلاً کافه‌چی بودن...
‫مشورت بگیرم که بعداً پشیمون نشم.
‫صبح به‌خیر. خودتـی؟
‫و با یکی از دوست‌های قدیمی و خوبم شروع کردم.
‫خب توصیه‌ای داری؟
‫از هر کافه‌چی‌ای بپرسی، ‫بهت می‌گه که مشتری‌ها دزدی می‌کنن.
‫نمکدونت رو کِش می‌رن. ‫قاشق‌چنگالت رو کِش می‌رن.
‫حتی شاید بشقاب‌ها رو کِش برن.
‫هر تابلویی روی دیوار خوششون بیاد، کِش می‌رن.
‫مسلماً، رانندگی حین مستی مشکل بزرگیـه.
‫توی شهرهای کوچیک.
‫بله. واسه همین شما باید...
‫توی یه مرکز تفریحی بزرگ...
‫کافه راه بندازی که مردم ‫با پای پیاده برن خونه‌هاشون.
‫یا مثلاً با تاکسی برن.
‫نه، ما وسط جنگلیـم. مرکز تفریحی نداریم.
‫نزدیک‌ترین تمدن ‫از ما هفت‌هشت کیلومتر فاصله داره.
‫خب اگه خوش‌شانس باشی...
‫شاید قوانین رانندگی در حین مستی رو عوض کنن.
‫اولش فکر می‌کنی ‫داری هفته‌ای ۵۰ هزارتا درمی‌آری...
‫ولی یه‌هو می‌بینی ‫داشتی هفته‌ای دَه‌هزارتا ضرر می‌کردی.
‫استخدام کارکنان هم...
‫این‌روزها خیلی سخت شده.
‫آخه دیگه کسی در طول روز اون‌قدر کار نمی‌کنه.
‫معمولاً کافه‌ها کارکنان خارجی استخدام می‌کنن.
‫پس اگه بریتانیا از اروپا جدا نشه، ‫واسه شما هم مشکلی پیش نمی‌آد.
‫هزینه‌ی قبوض...
‫حقوق کارکنان...
‫هزینه‌ی مواد غذایی...
‫هزینه‌ی دکوراسیون...
‫هزینه‌ی بیمه... ‫مالیات...
‫وام‌های قرض‌الحسنه...
‫هزینه‌ی کاه‌گل بوم هم داشتم...
‫هزینه‌ی جاده‌سازی اطراف...
‫هزینه‌ی تعمیر پارکینگ...
‫هزینه‌ی استخدام کارکنان... ‫فکر کنم این رو گفتم...
‫فرداش...
‫بعداز شنیدن توصیه‌های بسیار مثبت دوستانم...
‫یه تصمیم مهم گرفتم.
‫می‌دونین این گُل مال کیـه؟
‫مال منـه.
‫این درخت.
‫مال منـه.
‫اون گُلدون؟
‫مال منـه.
‫این کافه؟
‫مال بنده‌ست!
‫این هم کلید‌هاش!
‫خریدمش!
‫دلیل خوش‌حالی‌م این بود که ‫حالا با این کافه...
‫می‌تونستم کشاورزها رو دوباره با هم متحد کنم.
‫و این بار اتحادی بهتر و بزرگ‌تر.
‫به‌جای این‌که خریدهای کافه‌مون...
‫از قصاب‌ها، شراب‌فروش‌ها...
‫و کلی‌فروش‌ها باشه...
‫همه‌چی رو از زمین‌های خودمون تهیه می‌کنیم...
‫تا حداقل به نفع کشاورز باشه، نه کلی‌فروش.
‫خیلی خوب می‌شه. ‫آره.
‫همه‌چی تولید انگلیس باشه.
‫می‌تونیم از اقصی‌نقاط جهان وارد کنیم...
‫ولی این کار رو نمی‌کنیم.
‫دیگه خبری از قهوه و کوکاکولا نیست.
‫اگه محصولی توی خاک ما رشد نکرده، ‫ما باهاش کاری نداریم.
‫اگه یه برنامه بذاریم، ‫مثلاً شما ماه ژانویه و فوریه رو تأمین کنی.
‫شما ماه مه.
‫- می‌گیرین چی می‌گم؟ ‫- آره.
‫- کامیون و مارچوبه‌ها با تو. ‫- باشه.
‫- گوشت گوسفند و بوقلمون با تو. ‫- با من، آره.
‫شیر و خامه.
‫- آره. ‫- گوشت خوک.
‫- گوشت گاو و بره با شما؟ ‫- بله.
‫سیب‌زمینی، میوه‌های نرم، ‫توت‌فرنگی، تمشک، انگور قرمز، انگور سیاه...
‫توت سیاه، مارچوبه و کنگر فرنگی.
‫- ریواس هم می‌زنین؟ ‫- یه‌کم، بله.
‫گوشت گاو، بره، غاز و بوقلمون.
‫گوجه چی شد؟
‫ما گوجه هم می‌زنیم.
‫- جداً؟ ‫- بله.
‫- سال پیش واسه‌ت تعمیرات کردم. ‫- آره. یادمه.
‫ولی هنوز پولم رو ندادی.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- آره.
‫احساس خوبی به این قضیه دارم.
‫بالاخره می‌تونیم همکاری کنیم.
‫این شد یه چیزی.
‫ایول!
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]