رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫عکسا تموم شد؟ یالا بریم دیگه!
‫داره دیر میشه! خدا به همراهت بابا، مراقب خودت باش,,, باشه پسرم,,,
‫یالا، برو تو دیگه, کارای مهاجرت هم طول میکشه, مرسی!
‫باشه,,, بچه‌ها شما هم برید دیگه، منتظر من نمونید,
‫برید دیگه! بیا بریم تو,
‫بسه دیگه! خداحافظ! سفر خوبی داشته باشید! آره خداحافظ، خداحافظ!
‫بیا دیگه,,, مادهو!
‫مادهووو!!!
‫مادهوووو!!!
‫مادهو؟
‫مادهووو,,,
‫یکی آمبولانس خبر کنه!
‫مادهو؟
‫امروز هم رفتم اونجا
‫برگردوندنم به اون دیوارا و اون شلنگ آب,
‫جایی که کلی توش با هم بودیم,
‫تو قایم میشدی،
‫ولی من همیشه پیدات میکردم,
‫یه چیزی شبیه همون امروز هم اتفاق افتاد,
‫ولی,,,
‫آبجی؟
‫آبجی,,, زنم
‫آقا، داروهایی که تجویز کردیم رو گرفتید؟
‫داروها رو نگرفتید؟
‫اممم بابا,,,
‫باید برگه انصراف از احیا رو امضا کنید,
‫انصراف از احیا؟
‫انصراف از احیا یعنی,,,
‫دکترها بهتر میتونن توضیح بدن,
‫بر اساس اون,,, لطفا امشب تصمیمتون رو بگیرید,
‫تصمیم؟
‫منظورتون چیه؟
‫انصراف از احیا یعنی,,,
‫یعنی بستگان بیمار یه فرمی رو امضا میکنن که,,,
‫که بیمار نباید
‫به هیچ دستگاه الکترونیکی ای وصل بشه،
‫که بخواد بهش کمک کنه زنده بمونه,
‫مثلا دستگاه تنفس مصنوعی,,,
‫یعنی بیمار دیگه به هیچ درمان مصنوعی نیاز نداره
‫و به همین خاطر، بیمارستان دیگه نباید بهش درمان بده,
‫درمان فقط با داروهایی که تا الان تجویز شده ادامه پیدا میکنه,
‫و اگه، وضعیت بیمار بدتر بشه,,,
‫حتی اگه جونش در خطر باشه، نباید بهش درمان داده بشه,
‫یعنی,,, دیگه هیچ امیدی نیست؟
‫نه نه,,, لطفا اشتباه متوجه نشید, ما تمام تلاشمون رو میکنیم,
‫بله، بله,,,
‫ولی اینکه بیمار زنده باشه،
‫و اینکه به طور کامل خوب بشه
‫دو تا چیز کاملا متفاوتن,
‫دکتر,,,
‫لطفا فقط همینو بگید،
‫که ما داریم تمام سعیمون رو میکنیم,,,
‫فقط یه معجزه میتونه مادهو رو نجات بده,,,
‫همین برای من کافیه!
‫چون,,
‫من به شخصه،
‫به معجزه و اینطور چیزا اعتقاد ندارم,
‫من فقط,,,
‫به دکترایی مثل شما اعتقاد دارم, به شما اعتماد دارم!
‫ولی، من این حرفارو نمیزنم
‫پسرتون گفت که حاضر میشه برگه انصراف از احیا رو امضا کنه!
‫ولی پسرم هیچ حقی نداره که بین من و زنم دخالت کنه!
‫اون هیچ کاره ست!
‫شما به,,, از نظر فنی،
‫و از نظر قانونی، به امضای من نیاز دارید!
‫ببینید، این یه مسئله شخصیه,
‫و تصمیمش با شماست,
‫پس، فرض کنیم که من,,,
‫برگه انصراف از احیا رو امضا کنم، اونوقت شما،
‫شما,,, شما دستگاه تنفس مصنوعی مادهو رو قطع میکنید؟
‫بله,,,
‫اگه نمیخواستی داروها رو بخری، چرا از من نسخه گرفتی؟
‫بابا، نالو داره داروها رو میاره, منتظرشم,
‫چرا اونو فرستادی؟
‫چون خودش که داشت برات ناهار میاورد!
‫یه قهوه دیگه لطفا,
‫نالینی، کجایی؟
‫داروها,,,
‫باشه، باشه
‫داروها رو بیار به کافه تریا،
‫من همینجا منتظر میمونم,
‫نزدیک صندوق,
‫چی شده بابا؟
‫بهت که گفتم، نالو تو راهه!
‫به من اعتماد نداری؟
‫دروغ چرا بگم؟
‫بیا اینجا,,,
‫بشین لطفا، میخوام باهات حرف بزنم,
‫بگو!
‫بشین خواهش میکنم,
‫خواهش میکنم
‫چی شده؟
‫تو نه روز گذشته، بیشتر از چهارصد و پنجاه هزار روپیه خرج کردیم!
‫به تو چه ربطی داره؟
‫مگه از تو پول خواستم؟
‫چرا عصبانی میشی؟
‫خب چی میخوای؟
‫از من چی میخوای؟
‫چرا اون کاغذهایی که دکتر بهت داد رو امضا کردی؟
‫مگه اونم مادر من نیست؟
‫فقط تو روز اول صد هزار روپیه خرج کردیم!
‫همه این آمپولای گرون قیمت,,,
‫میدونم چقدر خرج برداشته! مگه ازت صورتحساب خواستم؟
‫ششصد هزار روپیه تو حسابت داشتی
‫و تقریباً همشو خرج کردی!
‫ولش کن! من که هستم هنوز! مگه نه؟
‫چرا داد میزنی؟ آروم حرف بزن,,,
‫چرا یهو انقدر ترسیدی؟
‫چون ترسناکه!
‫دیگه پولی برات نمونده!
‫برای من هم نمونده!
‫دارم با این حقوق کم خودم به زور سر می‌کنم,,,
‫باید به فکر آینده بچم هم باشم!
‫نمی‌بینی بخاطر این وضعیت با نالو چطور رفتار میشه؟
‫منظورت از این وضعیت چیه؟
‫ولش کنم بره اینجا؟
‫تو این وضعیتی که هست؟
‫ببین، من خودمم نگرانم
‫دیوونه شدم دیگه!
‫مرخصیمو قبول نمیکنن
‫ولی با این حال، اینجام! نیستم؟
‫ولی الان وقت بحث کردن درباره مشکلات توئه؟
‫بکشمش بره؟
‫رهاش کنم اینجا تنها بمیره؟
‫اصلا این مشکلات تو چیه؟
‫ما هم موقع بزرگ کردن تو کلی مشکل داشتیم!
‫مگه چیزی در قبالش ازت خواستیم؟
‫من جز حمایتت هیچ چیزی ازت نمیخوام!
‫فقط کنارم باش! همین!
‫برادر نالو بیست و پنج هزار قرض میده
‫و چند تا از دوستام هم هستن که حاضرن کمک مالی کنن,
‫میتونیم یه پولی جور کنیم,
‫ولی این که برای امروزه!
‫فردا چی؟
‫پس فردا چی؟
‫واقع بین باش,,,
‫اصلا بازم که شده، تضمینی هست؟
‫خفه شو! خفه شو!
‫فقط همین یه کارو برام بکن،
‫برو بیرون از اینجا!
‫فقط برو! برو کانپور!
‫خودم از پسش برمیام! برو,,, برو,,, برو دیگه!!
‫چرا اینقدر سخت میگیری؟
‫نمیخوام چیزی بشنوم!
‫نمیخوام کوتاه بیام!
‫نسل ما یاد گرفته هیچ وقت از زیر بار مسئولیتش شونه خالی نکنه!
‫ما از اون نسل قدیمیا هستیم!
‫این حرفای منطقی رو نمی‌فهمیم!
‫نمیخوام هم که بفهمم!
‫از تو پول نمیخوام!
‫فقط حمایت عاطفی پسرمو میخوام
‫ولی,,,
‫اشکالی نداره اگه نمیتونی!
‫میخوای مادرتو اینجا ول کنی؟
‫که یه روزی اینجا بمیره,,,
‫و تو نمیخوای تو هیچ کدوم از کارایی که من میخوام بکنم شریک باشی؟ تو چیزایی که دارم تحمل می‌کنم؟
‫مادرت الان رو تخت بیمارستانه!
‫و من دارم تمام تلاشمو میکنم که زنده بمونه! تو هم باید همین کارو بکنی!
‫بحث عشق نیست، بحث "امیده"!
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫بعدش با مادرت ازدواج کردم,
‫کتابخونه یه خونه کوچیک بهمون داد که توش زندگی کنیم,
‫و از اینجا شروع شد،
‫سفر ما با هم,
‫یه,,,
‫یه تشک،
‫یه تخت آهنی،
‫یه صندوق با وسایل‌مون،
‫و چند تا چیز دیگه,,,
‫فقط ضروری‌ترین چیزا
‫اون روزا حقوقم خیلی کم بود,
‫اونجا بود که سفر ما شروع شد,
‫بعد تو به دنیا اومدی
‫خونمون پر از شادی و خوشبختی شد!
‫بعدش نندا به دنیا اومد،
‫از اون موقع به بعد پیشرفت کردیم,
‫یعنی روزای فقرمون،
‫با اومدن تو تموم شد,
‫منظورم اینه که،
‫حالا همه چی داریم
‫یه دختر، یه داماد، نوه، همه اینجا هستن!
‫و به خاطر همینه که همه‌مون خوشحالیم، درسته؟
‫و حالا که همه چی و همه کس رو داریم،
‫اونم باید پیش ما باشه، درسته؟
‫حالا باید کاری کنیم که بمونه!
‫باید بهش بفهمونیم، باید نگهش داریم,
‫که نمی‌تونه یهو همه‌مون رو ول کنه و بره، می‌تونه؟
‫نگران نباش بابا,,,
‫زود خوب میشه,
‫آره، خوب میشه! بالاخره داریم خیلی تلاش می‌کنیم,
‫خب، مشکل چیه بابا؟
‫پول ندارم دخترم,
‫پس‌اندازم کافی نیست
‫آنو، طبق رسم ما، یه پدر هیچ‌وقت از دخترش چیزی نمی‌خواد!
‫مخصوصا پول!
‫اما,,,
‫اینجا دارم التماس می‌کنم واسه پول، دم در خونه دخترم! لطفا بهم یه پولی بده
‫واسه درمان مادرت به شدت به پول احتیاج دارم,
‫یه قرون دوزارشو هم بهت پس میدم!
‫هیچ‌وقت نمی‌ذارم جلوی شوهرت خجالت‌زده بشی
‫به من اعتماد کن، لطفا,
‫اما، من الان درمانده‌ام,,, هوم؟
‫با شوهرم صحبت می‌کنم بابا,
‫ببخشید دخترم,
‫آنوجو؟ من اومدم,,,
‫بچه‌ها کجان؟
‫الان میام,,,
‫بابا، لطفا اشتباه برداشت نکن
‫از بیرون که نگاه کنی، همش گنده به نظر میاد
‫این ملک، این خونه، این ماشین,,,
‫اما همه پولم تو یه معامله یا یه چیز دیگه گیره,
‫امروز یه معامله رو واسه یه زمین جدید تموم کردم,
‫و همه سرمایه‌م رو اونجا گذاشتم,
‫اما یه راه هست,
‫کلاس‌های رقص آنوجو این روزا خیلی خوب می‌گیره,
‫حتما تا حالا یکی دو لک پس‌انداز کرده,
‫می‌تونه بهت یه پولی قرض بده,
‫درسته، آنوجو؟
‫بله,,,
‫منم تمام تلاشمو می‌کنم که یه پولی جور کنم,
‫اگه بتونم تو این شرایط سخت کمکتون کنم،
‫خودم رو خوشبخت‌ترین آدم می‌دونم
‫بیا، شام بخوریم,
‫بیاین بچه‌ها، بیاین غذا,
‫اینو بگیر,
‫بابا,,,
‫من عاشق تدریس رقص به این بچه‌هام,
‫و به خاطر همین این کلاس‌ها رو راه انداختم,
‫اما به شوهرم دروغ گفتم,,,
‫من از این کلاس‌ها هیچ پولی درنمیارم,
‫اصلا کی واسه کلاس رقص کلاسیک پول میده؟
‫همه چیزی که دارم پنجاه هزار روپیه
‫ممنون دخترم,
‫هر چقدر و هر جوری که بتونی تو این شرایط جور کنی،
‫هر قرونش برام با ارزشه,
‫هر چقدر که الان ازت بگیرم، برام بی‌قیمته,
‫ممنون!
‫نه دخترم، من هیچ‌وقت نمی‌تونم طلاهات رو بگیرم,
‫هیچ چیزی باارزش‌تر از مامان نیست,
‫لطفاً، اینا رو بگیر,
‫حالا یه کم استراحت کن، شب بخیر,
‫آقا، اینم نسخه شما,
‫این همه دارو؟
‫اینا واسه کل بیمارستانه؟
‫نه آقا، اینا واسه بیمار شماس,
‫همش؟
‫آقا، اگه با نسخه مشکلی دارین، لطفاً با دکتر در میون بذارین!
‫شما با من بیا,,,
‫آقا!! آقا!!!
‫بله؟ آقا,,,
‫فیلم کمدی خیلی باحالیه!
‫حتماً ببینینش,
‫میشه یه لحظه وقتتون رو بگیرم؟
‫فقط یه دقیقه,
‫فیلم خانوادگی خیلی خوبیه!
‫دکتر، این موضوع مهمیه,
‫لطفاً تو اتاقم منتظر باشین,
‫نه! همین جا می‌خوام حرف بزنم!
‫همین جا، همین الان!
‫چی شده؟
‫این چه وضعشه دکتر؟
‫این همه دارو فقط واسه یه بیمار؟
‫حتماً لازمه که نوشتین دیگه، درسته؟
‫ما چند روزه که اینجاییم,,,
‫و هیچ وقت به قضاوت شما شک نکردیم,
‫زنم همه اینا رو دیده,,,
‫قبض‌های کارت اعتباری هی بیشتر میشه،
‫ما کورکورانه به شما اعتماد کردیم و هر فرمی که دادین امضا کردیم!
‫ولی دیشب که نسخه‌ها رو چک کردیم،
‫اون موقع بود که فهمیدیم شما داروی یه بیمار رو سفارش نمی‌دین،
‫داروی یه لشکر رو سفارش می‌دین! ‫با من بیا,,,
‫نه! نه! ‫لطفاً بیا داخل,,,
‫نه! من داخل نمیام, همه باید اینو بشنون!
‫این چه وضعشه؟
‫چطور یه بیمار می‌تونه روزی پونزده تا ماسک لازم داشته باشه!
‫لطفاً اینو برام توضیح بدین,,,
‫همین ماسک،
‫که بیرون پنجاه پولیزه، اینجا باید پونزده بیست روپیه بگیریمش!
‫چرا؟
‫فقط به خاطر اینکه رو نسخه می‌نویسین اورجینسی؟
‫مگه نه؟
‫و چرا اینطوریه؟
‫فقط به خاطر اینکه ما این مشکلات رو داریم؟
‫ما راه دیگه‌ای نداریم، واسه همینه که دارین ازمون سوءاستفاده می‌کنین؟
‫کلاهبرداریتون اینطوریه، آره؟
‫ده تا لوله سوند، دستگاه قند خون، و از این جور چیزا!
‫و واسه چی آزمایش می‌گیرین، یه عالمه خون گرفتین؟
‫قبول دارم که نمی‌شه یه سوزن رو دوبار استفاده کرد،
‫ولی واقعاً لازمه این همه سوزن به مریض بزنین؟
‫لطفاً بد متوجه نشین,,,
‫فقط اینکه،
‫هر بیمارستانی سیاست‌ها و قوانین خودش رو داره,
‫باشه؟
‫ممکنه که یه نفر یه چیزی رو اشتباه نوشته باشه,
‫قبول دارم,,, ‫اگه قبول دارین پس چرا هیچ کاری در موردش انجام نمی‌دین؟
‫از چه قوانینی حرف می‌زنین؟
‫دیروز، یکی از بهیارهاتون نسخه یه بیمار دیگه رو بهم داد!
‫اگه نمی‌خوندمش مجبور بودم اون داروها رو هم بگیرم!
‫دکتر، پسر من تو کمائه!
‫و افراد شما دارن بهم میگن که سرش موقع ام‌آرآی تکون خورده،
‫و واسه همینه که باید دوباره انجامش بدیم!
‫و من باید دوباره هزینه‌شو بدم!
‫سیاست شما اینه؟
‫لطفاً بد برداشت نکنین, ببینین من فقط یه دکترم،
‫هر بیمارستانی یه مدیریت و یه اداره‌ای داره
‫یه کاری بکنین,,,
‫اگه شکایتی دارین، بنویسینش و بندازینش تو صندوق شکایات,
‫همونی که از شکایت پر شده؟
‫کسی به اون صندوق اهمیت نمی‌ده!
‫حتی یه نفر!
‫این فقط شکایت من نیست! ببینین ایشونم با من هستن!
‫و خیلی‌های دیگه مثل ما! ‫لطفاً با من بیا داخل,,,
‫اگه بریم داخل هم هیچی عوض نمیشه! ‫به من اعتماد کن، عوض میشه,
‫نمایش تموم شد، برو,,, لطفاً برگرد سر کارت,
‫لطفاً، حالا برو,,,
‫مسئولین بیمارستان هم باید انسانیت داشته باشن دکتر!
‫شما چیزی نمی‌گین؟
‫شما ازشون بازخواست نمی‌کنین؟
‫همه بزدلن!
‫تا آخر عمرت باید قسط بدی!
‫اونوقت اینا جنازه فامیلتو میذارن تو یه کیسه پلاستیکی تحویلت میدن!
‫پول اون کیسه پلاستیکی رو هم باید خودت بدی!
‫امروز من اینجام,,,
‫فردا همتون جای من خواهید بود!
‫آقای پاتاک؟
‫همسرتون به داروها خوب جواب میدن, ‫بله، بله,,,
‫من که هنوز امیدمو از دست ندادم, ‫ممنون,
‫اما تصمیم نهایی با خودتونه,
‫تحت تاثیر حرف اینا قرار نگیر!
‫همه اینا فیلمه,,, ‫نه، نه، من باهاش نیستم,
‫خیلی ممنون دکتر، ممنون,,, ممنون! ‫نگران نباشید,
‫مواظب باشید,
‫مسئله شخصیه، من,,, ‫آره
‫مسئله شخصیشه,
‫بابابزرگ! ‫بیا عزیزم!
‫بیا عزیزم,
‫ناندا نیومده؟
‫نه، رفته کانپور,
‫نتونست امروز مرخصی بگیره,
‫منم گفتم همین جا می مونم,
‫بشین,,,
‫نه ممنون، خوبم,
‫بشین، بشین,,,
‫ناندا از من دلخوره، نه؟
‫اصلا,
‫همیشه بهش میگفتم،
‫درس بخون,,,
‫اگه به حرف من گوش می داد اون موقع,,,
‫الان یه کار بهتر داشت,
‫اما درس نخوند,
‫این کار و کاسبیم,,,
‫به ما نمیخوره, ما آدمای معمولی هستیم,
‫نمیتونیم رویاهای بزرگ داشته باشیم,
‫این همه خرج عروسی دخترت کردی،
‫اما به پسرت کمک نکردی کارگاهشو راه بندازه
‫و اون هنوزم ازت دلخوره؟
‫دلخوری که نه ولی,,, یه وقتایی یه چیزایی میگه وقتی عصبانیه,
‫وظیفه پدر و مادره که دخترشونو شوهر بدن
‫به بهترین نحو ممکن,
‫پدر و مادرا از پسرشون هم انتظار دارن که یه اعجوبه باشه!
‫اما,,,
‫اشتباه من بود,
‫اشتباه من بود!
‫بابا,,, کجا میری؟
‫برمیگردم ده خودمون,
‫اما تازه از خونه آنجو اومدی,
‫حالا دوباره داری میری؟
‫این همه این ور اون ور رفتن برای سلامتیت خوب نیست,
‫اگه الان این ور اون ور نرم، بعدا پشیمون میشم,
‫اینم یه کم پول,
‫اگه لازم شد بهشون بده,
‫و,,,
‫لطفا حواست به مادهو باشه!
‫پولارو هم خوب نگه دار، برای درمانشه,
‫بابا؟ بابا,,,
‫این کوکو سبزی هارو بگیر، قبل از رفتن یه کم بخور,
‫(با اینکه به خونه رسیدم، ولی سفرم هنوز تموم نشده,)
‫(چرا این راه ها که به پاهام چسبیدن، هیچ وقت خسته نمیشن؟)
‫(با اینکه به خونه رسیدم، ولی سفرم هنوز تموم نشده,)
‫(چرا این راه ها که به پاهام چسبیدن، هیچ وقت خسته نمیشن؟)
‫(با اینکه به خونه رسیدم,,,)
‫(اگه هیچ وقت به داشته هام اهمیت نمیدادم،)
‫(پس چرا الان از دست دادنشون میترسم؟)
‫(همه اون حرفای ناگفته ای که با هم زدیم،)
‫(چرا باید انقدر مهم باشن؟)
‫(بیا یه بار دیگه همدیگه رو ببینیم،)
‫(مثل قدیما که همدیگه رو میدیدیم)
‫(بیا یه بار دیگه با هم بجنگیم)
‫(مثل دوران جوونیمون)
‫(چرا این خاطرات،)
‫این بهترین کاریه که تو این 35 سال انجام دادی!
‫اینکه بعد از بازنشستگی اومدی اینجا زندگی میکنی!
‫(چرا این راه ها که به پاهام چسبیدن) ‫واقعا؟ مگه اومدنم اینجا دست خودم بود؟
‫معلومه که!
‫من میخواستم تو ده خودمون، کنار خونه داداشم ساکن بشم,
‫تو همیشه همین کارو میکنی,,, هر کاری که دلت بخواد بکنی،
‫جوری منو گول میزنی که خودم انجامش بدم و آخرشم همش بندازی گردن من!
‫برو بابا! حالا بخند!
‫با این حال 35 سال تو رو خوشبخت نگه داشتم، نه؟
‫صد در صد، شکی درش نیست!
‫ولی چرا هی سی و پنج سال، سی و پنج سال میکنی؟
‫چون ما امروز سی و پنج سالگی ازدواجمونه!
‫سالگرد ازدواجمونه!
‫امروز؟ ‫آره!!!
‫آها، پس قضیه این بود!
‫مدهو، عشقم! سالگردمون مبارک!
‫ایشالا صد سال زنده باشی!
‫سی و پنج سال رو که گذروندیم، صد سال رو هم میگذرونیم!
‫زود حرف دهنتو بفهم مدهو!
‫مراقب باش مدهو!
‫کی اینقدر ضعیف شدی! ‫ول کن، خودم بلدم!
‫بیخیال، دخالت نکن!
‫گوش کن,,, ‫بله؟
‫تاریخ ویزامون مشخص شده,
‫کیه؟
‫بیستم همین ماه,
‫به ناندا هم گفتم,
‫گفت ویزای توریستیه، راحت اوکی میشه,
‫کی این کارا رو کردی؟ ‫یعنی چی؟ همه چی حاضره!
‫یه عمر تو مسئولیت بودیم، حالا دیگه وقته خوشگذرانیه!
‫همه جا رو میگردیم، باشه!
‫اروپا! همیشه دلم میخواست برم اروپا!
‫بریم خودمون ببینیم واقعا انقدر قشنگه یا نه! ‫اروپا؟
‫یه تور مسافرتی خیلی خوب پیدا کردم!
‫چرا تو هیچوقت ذوق نمیزنی؟
‫مراقب باش! میخوای با ناخن انگشتمم بِکَنی؟
‫نه بابا!
‫کاش جوون بودیم!
‫
‫ای جنگل بزرگ!
‫اگه دیگه نمیتونی به حیوونات غذا بدی،
‫پس بیا,,,
‫بیا و این شهرا رو هم ببلع!
‫آدمیزاد سالهاست داره سرزمینتو میبلعه,
‫دفتر خاطراتم پر از شعره،
‫آیا هیچوقت میتونم منتشرشون کنم؟
‫چه فرقی میکنه منتشر بشن یا نشن؟
‫شاید برای تو نه،
‫ولی من تمام تلاشمو میکنم که منتشرشون کنم,
‫تا یه سال دیگه کتاب شعرمو منتشر میکنم!
‫خواهی دید!
‫بیخیال,,,
‫خدا میدونه چند سال دیگه زنده ایم,
‫چرا!
‫من که عجله ای برای مردن ندارم,,,
‫میخوام حداقل صد سال زندگی کنم!
‫آره؟
‫و حواست باشه،
‫تو باید قبل من بری!
‫چرا؟
‫اگه من اول بمیرم، کی از تو مراقبت کنه؟
‫یعنی تو بهشت هم باید نگران تو باشم؟
‫اصلا طاقت میاری من بمیرم؟
‫وقتی رفتی، همه کارامو، همه مسئولیتامو تموم میکنم، بعد میام پیشت!
‫(چرا این خاطرات، توی دوردست محو نمیشن؟)
‫(چرا این جاده ها که به پاهام چسبیدن)
‫نمیدونم صد سال چی میشه مدهو,,,
‫ولی فعلا که نمیذارم بری!
‫(با اینکه به خونه رسیدم,,,)
‫الو، پرابهو؟
‫برگشتم مالایباد
‫زن داداشت این قابلمه رو فرستاده
‫یعنی,,, واقعا باید خونه رو هم بفروشی؟
‫کی این خونه آنچنانی رو میخره؟
‫یه کسی پیدا میشه,,, ‫نه، نه، اینجا کسی همچین پولی نداره,
‫شاید یکی از شهرای بزرگتر مثل دهلی یا بمبئی
‫ولی مشکل اینجاست که تو به پول نیاز داری،
‫اونم هر چه سریعتر!
‫ترجیحا همین امروز!
‫حتی اگه نصف پولشو همین الان بدن هم کافیه,,, ‫اینجا کسی نصف پولشو هم نداره!
‫ده لاخ، هفت لاخ، پنج لاخ هم ندارن؟
‫به حرفم گوش کن,,,
‫کسی اینجا این پولو تو خونه اش نگه نمیداره,
‫حداقل یه هفته طول میکشه تا جورش کنن,
‫با همون بیعانه ای که میدن تا یه هفته رو میتونم سر کنم!
‫اگه قراره اینجوری بشه پس بذار خودم خونتو بخرم!
‫خب بخر! خواهش میکنم!
‫اگه همچین پولی داشتم,,,
‫هیچوقت نمیذاشتم خونتو بفروشی!
‫خودم یه فکری براش می کردم,
‫خونه رو نفروش,
‫چاره دیگه ای ندارم,
‫دکتر گفته
‫تا وقتی که دستگاه ها روشن باشن،
‫مادهو زنده می مونه,
‫و برای اینکه دستگاه ها روشن بمونن، باید هزینه شون رو بدم!
‫بدون مادهو نمی تونم زندگی کنم! هیچ راهی ندارم، باید خونه رو بفروشم!
‫باشه,,, باشه,
‫نگران نباش، سعی می کنم یه نفر رو پیدا کنم که شاید خونه رو بخره,
‫به ناندا بگو بیاد اینجا,
‫ناندا دیگه کیه؟
‫این ملک به صورت مشترک ثبت شده,
‫اون هم باید مدارک رو امضا کنه,
‫آه! باشه,,, بهش زنگ می زنم,
‫تماسمو قطع کرد,,,
‫دیدی؟
‫اینجا، یه نشونه ست!
‫زندگی شون چقدر راحته!
‫نه خونه ای، نه مالی، نه کاری، نه نگرانی ای
‫هیچ دلبستگی ای به هیچ چیزی ندارن!
‫بدون دلبستگی، یعنی هیچ علاقه ای به پول!
‫بدون علاقه به پول، یعنی هیچ مسئولیتی!
‫و بدون مسئولیت،
‫احتمال افسردگی به حداقل می رسه!
‫ارواند برادرم، قرار بود اینجوری باشه و همینطور هم می شد،
‫اگه یه احمقی به چیزی که داشت قانع بود!
‫و به خاطر جستجوی اون، ما هنوز در مورد کارهامون شک داریم!
‫به ناندا بگو بیاد اینجا، من می بینم کسی هست که بخواد خونه رو بخره یا نه,
‫الو
‫الو؟
‫بله، بابا؟
‫زنگ زده بودی؟
‫آره,,, اممم,,,,
‫یه کاری بکن,,,
‫بیا خونه لطفا,,, مالی آباد,
‫چرا؟
‫اممم,,,
‫می خوام خونه رو بفروشم,
‫چی!
‫به امضات احتیاج دارم,
‫ولی چرا؟ چی شده؟
‫همه چی رو به راهه؟
‫به پول نیاز دارم,
‫ناندا,,,
‫باید جون مادهو رو نجات بدم!
‫بابا، عقلت رو از دست دادی؟
‫من هیچ مدرکی رو امضا نمی کنم!
‫این چه دیوونه بازی ایه!
‫دیوونه بازی؟ به این میگی دیوونه بازی؟
‫به حرف من گوش کن بابا! نمی ذارم خونه رو بفروشی!
‫ولی,,, چی,,,
‫منظورت چیه!
‫الو؟
‫ناندا!
‫دیگه خونه نمیای,
‫این نور کم رنگ غروب،
‫هر روز منو گول می زنه!
‫وقتی خونه رو ترک می کنه
‫یه شب تاریک رو برام به جا می ذاره,
‫تاریکی همه جای خونه رو می گیره,
‫مثل اون پیرزن که ظرف ها رو با لباس های کهنه عوض می کنه
‫این غروب تاریک دور و بر من می پلکه,
‫اما وقتی تو خونه بودی
‫بعد از ظهرها به صبح تبدیل می شدن
‫تو هیچ وقت نمی ذاشتی پنجره ها غروب تاریک رو ببینن!
‫دیگه خونه نمیای,,,
‫بریم؟
‫بیا,,,
‫بالاخره اون مادرته!
‫بریم,,,
‫پس حالا، می خوای امضای پسرت رو هم جعل کنی!
‫چه فکر بکری، آقا!
‫خوشبختانه هر دوتون اسمتون آ, آ, پاتاک هست!
‫جعل کردنش راحته، نه؟
‫خب که چی اگه کلاهبرداری باشه! مهم اینه که امضا رو بگیری، درسته؟
‫خونه رو می فروشی,,,
‫پول رو می گیری,,,
‫همسرت خوب میشه!
‫بعدش چی؟
‫گوش کن!
‫وام خونه به نام ننداس،
‫و تو امضاشو جعل کردی! این یعنی یه راست میری تو کار کلاهبرداری!
‫شاید حتی کارِت به زندان بکشه,
‫و این رویای هر پیرمردیه، اینطور نیست؟ یه خونه قشنگ!
‫و اگه گیر بیفتی، پسرت هم ممکنه بره زندان!
‫کارشو از دست میده، زن و بچه‌ش گرسنه می‌مونن,,,
‫اصلاً به این چیزا فکر کردی؟ چه فکر بکری، آقا!!
‫و تو!
‫تو که تا حالا حتی یه دروغ مصلحتی هم به کسی نگفتی،
‫کتاب خوندی،
‫کلی علم و دانش یاد گرفتی،
‫و با این علم و دانش به بقیه هم یاد دادی!
‫تو تمام این سال‌ها،
‫آبروتو مثل یه زره درخشان، تمیز و پاکیزه نگه داشتی!
‫اگه یه وقت زنت خوب شه و از این موضوع باخبر شه,,,
‫بخاطر این کلاهبرداری، می‌پرستتت، داداش!!
‫اصلاً چطوری فکر کردی من قبول می‌کنم تو همچین کاری شریک باشم؟
‫ببخشید، ولی من,,, ‫هیس!!!
‫تو ده خودتون هیچ ملکی دارین؟ ارث و میراثی چیزی؟
‫یه مغازه هست که داداشم می‌چرخوندش,
‫پشت مغازه هم یه خونه هست، ولی مطمئن نیستم,
‫پس برو اونجا! برو ببین چه خبره و سهمتو بخواه!
‫اگه خواستی، من هم باهات میام, ‫نه، لازم نیست!
‫دیگه بسمه! حالم ازت بهم خورد!
‫خودم یه کاری می‌کنم,,, ‫ولی اصلاً می‌تونی این غرورتو بذاری کنار و این حرفا رو بزنی؟
‫اصلاً غرورت اجازه میده چیزی از کسی بخوای؟
‫همین اوضاع کاری کرد که به سرم بزنه امضای پسرمو جعل کنم،
‫هنوز فکر می‌کنی غروری برام مونده؟
‫ببخشید، اینجا قبلاً پاتک اینا زندگی نمی‌کردن؟ یه مغازه هم داشتن,
‫پاتک؟ اوه! اونایی که خواربارفروشی داشتن؟
‫همینجا تو همین کوچه هستن,,, یه کم جلوتر,,,
‫یه,,,
‫یه در رو به خیابون بود و مغازه؟
‫وقتی داشتن خیابون رو عریض‌تر می‌کردن، همشو از دست دادیم,
‫دادرسی رو باختیم,
‫دادرسی رو باختیم!!
‫دیگه هیچی برامون نمونده!
‫جز این خرابه دو اتاقه، هیچی نداریم!
‫تو همینم از ما می‌خوای؟
‫کاش هیچ وقت نمی‌اومدم,
‫هیچ وقت!
‫ما همه چی داشتیم!
‫ولی,,,
‫باید جون مادو رو نجات بدم,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫هر چی از دستت برمیاد بهم کمک کن,,,
‫من اینجا نیومدم که,,,
‫من اینجا نیومدم سهممو بخوام,,, من فقط,,,
‫فقط به یه کم کمک مالی نیاز دارم,,,
‫و حتی اگه سهمتو هم بخوای،
‫فکر می‌کنی الان از پسش برمیایم بهت بدیم؟
‫مگه اینجا گنج دفنه؟
‫به زور خرج خودمونو درمیاریم،
‫فقط خدا می‌دونه چطوری سر و تهشو هم میاریم,
‫بسه,,, برو تو,
‫داداش,,,
‫راه طولانی رو اومدی,
‫حتماً خسته‌ای
‫اول یه چیزی بخور,
‫یه فکری به حالش می‌کنیم,
‫چرا داری با یه باخت حتمی می‌جنگی، داداش؟
‫مرگ حقیقت هر فانی‌ایه!
‫مگه می‌تونی تغییرش بدی؟
‫بگو ببینم، کی می‌تونه این چهره رو تغییر بده؟ با پول که نمی‌شه زندگی خرید، داداش!
‫داداش,,,
‫این یه لک روپیه
‫بردار,
‫خیلی ناراحتم که بیشتر از این نمی‌تونم کمکت کنم,
‫حالا این شهر,,,
‫دیگه هیچی نداره که بهت پیشنهاد بده,
‫جز من,
‫لطفاً بهمون سر بزن,
‫از اومدنت به خونه‌مون خوشحال می‌شم,
‫نالینی؟
‫همه چی رو به راهه؟
‫چرا انقدر دیر اومدی؟
‫چرا؟
‫چی شده؟
‫یه دفعه حالش بد شد,
‫ولی,,, الان حالش خوبه,
‫از صبح
‫پس چرا گفتی دیر کردی!
‫آخه، اونا داشتن پول می‌خواستن، منم پولی که ازت پیشم مونده بود رو دادم بهشون,
‫و حالا,,,
‫این داروها رو خواستن,
‫باشه,,, تو پیشش بشین,
‫بشین بشین,,,
‫عمو؟
‫عمو,,,؟
‫میشه این داروها رو برام بخری؟
‫تا آخر عمر دعات می‌کنم,
‫بچه‌ام حالش خوب نیست,
‫لطفاً این داروها رو براش بخر,,, دیگه پولی برام نمونده,
‫خودت هستی! آرویند؟
‫اومدم به خواهرم سر بزنم, نالینی رو بالا دیدم,
‫گفت که ممکنه اینجا باشی,
‫چقدر گیرت اومد؟
‫صد هزار روپیه,
‫صد هزار!
‫پس الان دیگه از بیل گیتس هم پولدارتر شدی، نه؟
‫فقط صد هزار تا، اونم برای یه ملک اجدادی!
‫داداشم بهم گفت که موقع عریض کردن خیابونا، همه چیزش رو از دست داده,
‫वाह! چه معجزه‌ای کردی!
‫بهت گفتم که خجالت می‌کشی ازم پول بخوای، دقیقا هم همین اتفاق افتاد!
‫بیا,,, برگردیم,,, باهات میام!
‫با داداشت حرف می‌زنم,,, ‫راجع به چی؟
‫اونا دیگه هیچی ندارن,
‫هیچی,,, مطلقا هیچی,,,
‫شهری که توش بچگیمو گذروندم
‫دیگه هیچی نداره که بهم بده,
‫این فلسفه‌ها رو ول کن! بیا! برگردیم!
‫نه، پرابو,,,
‫گاهی اوقات با آدما
‫رابطه‌ها هم مریض میشن,
‫اگه به موقع درمانشون نکنی,,,
‫اونا هم ممکنه بمیرن,
‫من که هیچ وقت براشون نبودم، نه؟
‫نگاه کن، یه پیام اومده,
‫یه بچه‌ای بود که مشکل قلبی داشت, پدر و مادرش به یه روزنامه مراجعه کردن,
‫روزنامه از مردم کمک خواست,
‫مردم براشون پول فرستادن و عمل بچه با موفقیت انجام شد!
‫چرا ما این کار رو نکنیم؟
‫باشه,,, یه فکری می‌کنم,
‫عمو، اون مورد کاملا فرق می‌کرد,
‫اون بچه یه نوزاد بود,,,
‫نیاز به عمل قلب داشت,
‫ما هم از مردم کمک خواستیم و اونا پول فرستادن,
‫می‌دونم که اون بچه فقط یه نوزاد بود و,,,
‫همسرم مادهو خیلی مسنه
‫اما، منظورت اینه
‫که جامعه هیچ مسئولیتی در قبال بزرگترهاش نداره؟
‫این کلمه یعنی چی؟ ‫مسئولیت
‫چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی آقای پاتاک؟ معلومه که دارن!
‫منظور ما این بود که,,,
‫اون بچه سال‌ها زندگی در پیش داشت!
‫حالا می‌تونه برای جامعه کاری انجام بده!
‫یه جوون مثل یه گنج ملی می‌مونه,
‫و همسرم چی؟
‫مادهو؟
‫دیگه گنج ملی به حساب نمیاد؟
‫همه کارایی که تا الان کرده، بیهوده بوده؟
‫فقط برای اطلاع,,, چه کمکی به جامعه کرده؟
‫چه کار اجتماعی انجام داده؟ اگه می‌تونی توضیح بدی، شاید بتونیم کمکتون کنیم!
‫این دیگه چه حساب کتابیه؟
‫چرا باید از یه کار اجتماعی حمایت کرده باشه؟
‫برای اینکه به نسل‌های آینده کمک کنه درس بخونن،
‫تو خونه یه کتابدار مثل من زحمت کشیده!
‫دو تا بچه بزرگ کرده که شهروند نمونه بشن!
‫اینا کافی نیست که
‫ترازوی کار اجتماعیتون رو متعادل کنه؟
‫اما این زندگی شخصیشه!
‫مگه جامعه از آدم‌ها و زندگی‌های شخصیشون تشکیل نشده؟
‫مگه نه اینه که یه جامعه رو تعریف می‌کنه؟
‫و برای یه آدمی که عضوی از این جامعه‌اس
‫اشتباه می‌کنم که از جامعه کمک می‌خوام؟
‫شما حاضری به جوونا کمک کنی,,,
‫از بزرگترا چی!
‫هیچ‌کس دلش نمی‌خواد به اونا کمک کنه!
‫به اونایی کمک می‌کنین که می‌تونن جبران کنن،
‫اما به کسی که فکر می‌کنین نمی‌تونه جبران کنه، کمک نمی‌کنین!
‫چرا؟ فقط به خاطر اینکه ما، یعنی افراد مسن، نمی‌تونیم از نظر فیزیکی جبران کنیم؟
‫این داره مثل بابام حرف می‌زنه!
‫حتی اونم با من بحث می‌کنه که نقطه نظرشو نمی‌فهمم
‫مسئله شکاف نسل نیست, ما فقط اینجا کار می‌کنیم و این چیزها دست ما نیست,,, ‫یه لحظه
‫عمو، ببخشید,,,
‫اما ما,,, ما واقعا نمی‌تونیم کمکتون کنیم,
‫یه خواهش کوچیک دارم,,,
‫اون بچه کوچولویی که برای درمانش کمک مالی جمع کردین، الان خوب شده، درسته؟
‫از بیمارستان مرخص شده,
‫پس ممکنه یه مقداری از اون کمک مالی باقی مونده باشه
‫میشه اون پول رو بدین به من، تا بتونم به همسرم کمک کنم، چون خیلی واجبه!
‫اون باید زندگی کنه، و مشکل بین من و اون پوله!
‫من همه چیو فروختم! همه چیو فروختم!!! ‫عمو! عمو، آروم باشین,,, آروم باشین,,,
‫کاری از دستمون برمیاد براش انجام بدیم؟
‫اممم,,, بیمه درمانی؟
‫بیمه درمانی دارین؟
‫بیمه تکمیلی یا بیمه عمر؟
‫نمی‌دونم، همیشه خودش همه اینا رو انجام می‌داد,
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم خودم بخوام با این چیزا سروکله بزنم,
‫چک می‌کنم,,, میشه یه زنگ بزنم؟ ‫بله آقا,,,
‫بله، آرویند؟
‫نه، تازه برگشتم روستا,
‫خوب گوش کن،
‫برو خونه‌ام
‫اگه کلید یدک نداری، قفل رو بشکن,
‫قفل رو بشکنم؟
‫برو تو و صندوقچه مادهو رو چک کن
‫یه سری پرونده قدیمی توش هست,,, ممکنه یکی‌شون,,,
‫ممکنه بیمه درمانی یا یه جور بیمه نامه‌ای باشه,
‫اگه چیزی پیدا کردی خبرم کن، دوباره بهت زنگ می‌زنم,
‫باشه,,, نه نه نگران نباش,,, خداحافظ,
‫ببخشید وسطش احساساتی شدم و,,,
‫حتما یه چیزایی گفتم که شما باهاشون موافق نیستین اما,,, من,,, من متاسفم,,,
‫بازش کن
‫آرویند,,,
‫قفل رو باز کردم,
‫بازش کردم، نشکوندمش!
‫یه کلیدساز پیدا کردم یه کلید یدک برام بسازه
‫مادهو لطفا بیدار شو!
‫یه عالمه حرف دارم که باید بزنم,,, لطفا بیدار شو!
‫ما تمام عمرمون رو با هم گذروندیم و بازم کلی حرف نزده داریم!
‫یه عالمه چیز هست که باید بهت بگم!
‫می‌خوام حرفاتو بشنوم، مادهو!
‫بیا دیگه,,, بیدار شو,,,
‫بابا، من باید برگردم کانپور,
‫باید به کارای خونه هم برسم، دیگه، درسته؟
‫و اونم تا شنبه برمی‌گرده,
‫تا اون موقع اگه کمکی خواستین می‌تونین به دادادم زنگ بزنین,
‫میشه برم، بابا؟
‫البته,,, بیا تا دم در می‌رسونمت
‫حتما,,,
‫به زودی برمی‌گردم
‫این پرونده رو پیدا کردم,
‫و این نامه هم بود برات
‫این از طرف آمبوعه!
‫آمبو؟
‫وقتی تازه کارم رو به عنوان کتابدار شروع کرده بودم، دستیارم بود,
‫آمبیکا,,,
‫دوست خوب من هم بود
‫اگه اشکالی نداره، نامه رو بعدا بخون، اول پرونده رو ببین,
‫ببین,,, این همینجا
‫یه بیمه نامه‌س,,, بیمه تکمیلی درمانی!
‫تا سقف دویست هزار روپیه هم پوشش داره,
‫و تا جایی که من می‌دونم، همین قدر تو دو روز اول بستری شدنش خرج شد!
‫بد برداشت نکن، اما وقتی بیمه رو گرفتی،
‫حتما با خودت فکر کردی چرا به بیمه تکمیلی نیاز دارم؟
‫فقط یه پول حروم کردنه که هیچ فایده‌ای برامون نداره!
‫اون هی اصرار می‌کرد، اما من همیشه رد می‌کردم
‫اما حالا که اینو داریم، بریم پیش این نماینده, منم باهات میام!
‫عمو، شما این پول رو وقتی می‌گیرین که بیمه‌گذار فوت کنه
‫اما آقا، من پول رو لازم دارم که همسرم زنده بمونه!
‫وقتی مرده باشه که دیگه به پول نیازی ندارم!
‫شما این پرونده رو پیش خودتون نگه دارین، و لطفا هر چقدر پول از طریق این می‌تونین بدین, ‫من واقعا به پول نیاز دارم!
‫شما متوجه حرف من نمی‌شین، عمو! نمی‌تونم این کارو بکنم!
‫تو بیمه نامه صراحتا قید شده که به محض فوت بیمه‌گذار، ذی‌نفع پول رو دریافت می‌کنه!
‫پرابهو؟
‫همسر من چه زن عجیبی بوده!
‫چرا همیشه باید اولویتش من باشم!
‫همیشه به فکر من!
‫این بیمه رو اون گرفته!
‫به اسم من باشه که وقتی مرد، من سودشو ببرم!
‫این بیمه‌نامه به چه درد من می‌خوره!
‫یه لحظه,,, می‌شه رو این بیمه‌نامه وام گرفت؟
‫مسئله اینه که این بیمه‌نامه خیلی قدیمیه و,,,
‫و چی!!!
‫این پرونده به چه دردی می‌خوره؟
‫این پول به چه دردی می‌خوره!
‫اون همه قسطی که دادیم به چه دردی خورد؟
‫می‌خوای صبر کنم تا زنم بمیره،
‫که یه پولی ازش گیرم بیاد!
‫یا برم خودکشی کنم؟
‫بهش توضیح بدین! اگه خودکشی هم بکنه پولی بهش نمی‌دن!
‫آقا خواهش می‌کنم,,,,
‫التماستون می‌کنم!
‫پاتونم می‌افتم!
‫کمکم کنید از این طریق یه پولی گیرم بیاد!
‫شما رو می‌کنم ذی‌نفع این بیمه‌نامه,,,
‫همین الان امضاش می‌کنم!
‫هر چی ازش گیرتون اومد واسه خودتون، فقط همین الان پول رو بهم بدین، خیلی بهش احتیاج دارم!
‫ببخشید ولی این امکان نداره,
‫این کار خلاف قانونه!
‫بیمه‌نامه‌ای که شما می‌گین وجود داره ولی این یکی اونطوری نیست!
‫و با توجه به سنش,,,,
‫یعنی,,,
‫یعنی,,, ما پیر شدیم!
‫و منظورتون از پیر,,,
‫به درد نخور!!!
‫بی‌خاصیت!!!
‫پوچ!!!
‫مثل یه تیکه مبل قدیمی که افتاده گوشه خونه!
‫اینطور نیست؟
‫یه روز خودتم پیر میشی!
‫پدر مادرت که پیر شدن، زن و بچه‌تم پیر میشن!
‫همه پیر میشن! یه روزم نوبت این اداره میشه!
‫آروم باش,,, لطفاً آروم باش,,,
‫چطور آروم باشم!
‫ما دیگه پیر شدیم! ‫لطفاً به حرف من گوش کن,,,
‫ما دیگه برای این جامعه کاملا به درد نخور شدیم!
‫شما پیر شدین ولی به درد نخور نیستین! ‫نه، شما نمی‌فهمین!
‫با من بیا,,,
‫اروند؟ اروند!
‫اروند!! رفیق!
‫آروم باش، لطفاً آروم باش,
‫این پرونده پیش من می‌مونه,
‫یه فکری به حالش می‌کنم، نگران نباش,
‫نگران نباش,,, اینو بگیر
‫برو بیمارستان، اونجا می‌بینمت! اصلا نگران نباش!
‫زود برمی‌گردم,,, نترس!
‫برو دیگه!!
‫دیگه چرا باید حواسم به گذر زمان باشه؟
‫چرا این زمان انقدر بی‌رحمه!
‫چرا مجبورم می‌کنه نفس‌هامو بشمارم!
‫و چرا شمردن من انقدر ضعیفه؟
‫چرا انقدر عجله داری؟
‫کجا می‌خوای بری؟
‫اگه خودِ رویام داره می‌میره،
‫پس چرا از مرگ می‌ترسم؟
‫دیشب ماه کامل تا خودِ صبح می‌تابید
‫با طلوع صبح، پرنده‌ها هم شروع به آواز خوندن کردن
‫رودخونه هنوزم جریان داره,,,
‫پس چرا این ذهن، بدن و روح
‫انقدر بی‌قراره!
‫چرا همه چی انقدر سطحیه؟
‫اگه روحم عمیقه پس,,,
‫چرا نمی‌تونم توش غرق شم؟
‫عمیق، حتی عمیق‌تر تو اعماق این روح
‫چرا انقدر درد داره؟
‫مدهو!
‫لطفاً با من بیا,
‫اگه اینجا مشکلی دارین،
‫می‌تونین بیمار رو به هر بیمارستان دیگه‌ای تو شهر منتقل کنین,
‫ما تعداد محدودی دستگاه تنفس مصنوعی داریم
‫و خیلیا هستن که بهش نیاز دارن
‫ما هم بهش نیاز داریم، واسه همین اینجاییم دیگه دکتر!
‫ببینین,,, شما مشکل مالی هم دارین
‫ولی,,,
‫من دارم هزینه‌ها رو پرداخت می‌کنم، مگه نه؟
‫مگه یه قسطشم عقب افتادم؟
‫آقای پاتاک واسه همین این پیشنهاد رو بهتون دادم,
‫که می‌تونین بیمار رو به یه بیمارستان ارزون‌تر منتقل کنین,
‫اون بیمارستان‌های ارزون‌تر هم مثل شما همه امکانات رو دارن؟
‫من از کجا بدونم؟
‫امکانات به منابع بستگی داره,
‫این یه اصطلاح نسبیه!
‫یعنی می‌خوای بگی,,,
‫بیمارستانا فقط اونایی رو زنده نگه می‌دارن که می‌تونن,,,
‫هزینه‌ها رو بدن,
‫حتی اونا هم که زنده نمی‌مونن، مگه نه؟
‫این پولا، هزینه‌ی اون امکاناته,
‫زنده موندن و مرگ,,,
‫به شانست بستگی داره,
‫تو با اینکه دکتری اینا رو می‌گی؟!
‫آقای پاتاک,,,
‫نباید اینو بگم,,,
‫آدم باید کلی وقت و پول بذاره
‫تا این محصول رو بسازه
‫که شماها بهش می‌گین "دکتر"
‫من یه دکترم،
‫اونم یه دکتر کاملا عملگرا,
‫بقیه‌ش به خودت بستگی داره
‫و توان مالی‌ت!
‫مواظب خودت باش,,,
‫می‌دونی دکتر چی بهم گفت؟
‫داشت از توانایی‌هام می‌گفت,
‫تا کی می‌تونم نفس کشیدنتو بخرم؟
‫مدهو، اگه می‌خواستی بمیری، چرا زودتر نمردی؟!
‫چرا دوازده روز پیش نمردی؟!
‫چرا به همه امید الکی دادی؟
‫می‌دونم!
‫تا وقتی من,,,
‫اون فرم DNR رو امضا نکنم، تو نمی‌میری!
‫می‌خوای امضاش کنم؟!
‫می‌خوای برای مردن ازت اجازه بگیرم؟!
‫و بعد,,,
‫تنهام می‌ذاری
‫و برای همیشه غیب می‌شی!
‫چرا من باید این مسئولیتو قبول کنم مدهو؟
‫چرا من باید تصمیم بگیرم تو زنده بمونی یا بمیری؟!
‫و اگه من مسئول این تصمیمم، چرا نمی‌تونم اون تصمیمی که می‌خوامو بگیرم؟!
‫انگار همه چی علیه من شده!
‫و تو!
‫داری مجبورم می‌کنی!
‫که این تصمیمو خودم بگیرم!
‫مدهو!
‫باید خوب شی,
‫لطفا خوب شو,,,
‫همین الان! فقط زود خوب شو!!!
‫مدهوووو!!!!
‫الو,,, ‫الو؟
‫یه لحظه,,,
‫اینو چند می‌خرین؟
‫فاکتورش هم هست؟
‫نه همرام نیست,
‫حدود 35 هزار تا؟
‫فقط 35 هزار تا؟
‫طلا همینقدر می‌ارزه، اونم که فاکتور نداری,
‫بیشتر از این نمی‌تونم بدم,
‫نه اوکیه,,, 35 هزار تا خوبه,,,,
‫خوابیدن تو کتابخونه ممنوعه,
‫لطفا این کارو نکنین,
‫من,,,
‫من نمی‌خوابیدم,,,
‫داشتم دعا می‌کردم,
‫به کی؟
‫به هر کسی که صدامو بشنوه,,,
‫من تمام عمرمو تو این کتابخونه، بین این کتابا گذروندم,
‫این کتابخونه معبد منه,
‫اگه اینجا کسی صدامو نشنوه، دیگه جایی برای رفتن ندارم,
‫یکی بالاخره صدامو می‌شنوه,,,
‫همه چی درست می‌شه,
‫(نسل‌ها اومدن و رفتن، و فقط حرفاشونو به جا گذاشتن)
‫(زندگی بین طلوع و غروب آفتابا اومد و رفت)
‫(نسل‌ها اومدن و رفتن، و فقط حرفاشونو به جا گذاشتن)
‫(زندگی بین طلوع و غروب آفتابا اومد و رفت)
‫(اگه با خواب قهر کنیم)
‫(خواب‌ها رو هم از دست می‌دیم)
‫(اگه برگه‌ها پراکنده بشن)
‫(اونوقت کتاب‌ها هم گم می‌شن)
‫(چرا این شب تاریک و عمیق ولم نمی‌کنه)
‫(چرا این راه‌هایی که به پاهام چسبیدن خسته نمی‌شن)
‫(با اینکه به خونه رسیدم، ولی سفرم هنوز تموم نشده)
‫اروند؟
‫اروند؟؟
‫چطوری؟!
‫امبو!!!
‫چرا این شکلی شدی؟
‫یعنی چی؟
‫یعنی، ریش گذاشتی، موهات ژولیده پولیده ست, همه چی خوبه؟
‫آره بابا همه چی روبه راهه!
‫نامه‌مو گرفتی؟
‫آره گرفتم، ولی وقت نکردم بخونمش,
‫از کی اینجایی؟
‫یادم نمیاد
‫بیا تو,,,
‫چقدر شده که همدیگه رو ندیدیم، اروند؟
‫یعنی,,, سالهاست!
‫فکر کنم عروسی دخترت بود
‫اون موقع بود که آخرین بار همدیگه رو دیدیم، نه؟ ‫هوم,,,
‫چند سال پیش بود؟ ده سال؟
‫دوازده سال!
‫جدی میگی؟
‫دوازده سال گذشته؟؟
‫خدای من، واقعا بعد از دوازده سال همدیگه رو میبینیم؟
‫یعنی، ما که اینجا نبودیم,
‫رفته بودیم دهلی,
‫بعد پسرم رفت آمریکا
‫بعدش خودمون تو دهلی ساکن شدیم
‫و بعد دو سال پیش,,,
‫شوهرم,,,
‫میدونم,,, اومده بودم,,,
‫اومده بودی اونجا؟
‫معلومه!
‫همین که فهمیدم سریع خودمو رسوندم
‫و نه فقط من,,,
‫تمام گروه اومده بودن!
‫جدی؟ پس چرا منو ندیدی؟
‫اصلا کسی بهم نگفت!
‫بهشون گفتم بهت نگن
‫ولی چرا؟
‫چرا و مرض!
‫نمیدونم,,,
‫طاقت دیدن تو رو نداشتم
‫همش داشتی گریه میکردی، موهات پریشون بود,,,
‫به خودت نبودی
‫وقتی تو رو اونجوری دیدم,,,
‫نتونستم حتی نگات کنم,,,
‫دیدنت که دیگه اصلا امکان نداشت,
‫پس,,,
‫جرئت نداشتم,,,
‫بشین,,,
‫پسر,,,
‫پسرت اون روز انگار نبود
‫بود؟
‫اون موقع؟
‫نه,,,
‫ولی از قبل برنامه‌ریزی شده بود
‫تقریبا دو سال بود که حالش خوب نبود,
‫شایلندرا,,, شوهرم
‫آره,,,
‫پس,,,
‫پسرم، چند روز قبلش اومده بود دیدنم
‫اونم گرفتاری‌های خودش رو داشت، کار جدید,,,
‫کشور جدید!
‫بهش گفتم که دیگه نیاد,
‫دیگه کاری بود که شده بود، حالا,,,
‫اون رفته بود،
‫چه فرقی میکرد حالا؟
‫ولی چرا داریم,,, در مورد این چیزا حرف میزنیم؟
‫میرم یه قهوه درست کنم!
‫بریم قهوه بخوریم,,, بعدش؟
‫بعدش هم یه ناهار حسابی بخوریم!
‫یه چیزی میپزم,,, از اونا که دوست داری!
‫هنوزم چی دوست دارم و چی نه یادته؟
‫کی همچین چیزایی رو فراموش میکنه، اروند؟
‫و اگه تو این همه سال، سلیقه‌ت عوض شده باشه,,,
‫اون دیگه بحثش جداست
‫این چیه؟
‫شراب!
‫ولی,,, من که شراب نمی‌خورم!
‫یه دونه بزنیم به سلامتی دوباره دیدنمون!
‫به سلامتی!
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫زیادی آرایش کردم، نه؟
‫نه نه، اینجوری نیست,,,
‫برای پنهان کردن بعضی چیزها در درون،
‫آدم باید بعضی چیزها را در بیرون زیادش کنه
‫تو چی داری که پنهان کنی؟
‫هیچی بابا!
‫شاید کلی خوشحالی!
‫پسرم خوشحاله!
‫عروس خوشحاله، جفتشون خیلی هم زحمتکشن!
‫من الان مادربزرگ شدم!
‫می‌تونی تصور کنی؟ من!
‫یه مادربزرگ!
‫به قیافه‌م می‌خوره؟
‫این خونه رو بعد از فوت شایلندرا خریدم,
‫یه کم پس‌انداز هم دارم
‫همه چی خوبه!
‫آرومم,,,
‫از زندگیم راضیم,
‫آخرش هم باید همینجوری باشه، نه؟
‫ینی مثل هر وسیله‌ای که با فشار یه دکمه خاموش می‌شه،
‫همینجوری,,,
‫رفتنمون هم باید همینقدر راحت باشه!
‫نه کسی عذاب بکشه، نه ما، نه خونوادمون,
‫درسته؟
‫چرا هی حرف رو می‌کشونیم به این موضوع!
‫چون,,,
‫تمام کوچه پس کوچه‌های زندگی
‫در نهایت،
‫به یه مقصد ختم می‌شن!
‫یه روز دو روز می‌مونی دیگه؟
‫یا باید برگردی بمبئی؟
‫نه,,, چند روزی اینجام
‫اها منظورت,,,
‫اینجاست؟ خونه‌ی من؟
‫معلومه!
‫نه,,, نمی‌تونم,,,,
‫خیلی خوشحال می‌شم مهمونت باشم!
‫یادت میاد چطور همیشه بهونه می‌آوردی که خونه‌ی من بمونی!
‫امروز تو بارون موندم,,, فردا امتحان دارم,,, امروز قطارم رو از دست دادم!
‫اما اون موقع‌ها ازدواج نکرده بودی، آمبو!
‫کی می‌دونه، شاید هنوزم ازدواج کردم,
‫می‌خواستی با من ازدواج کنی، مگه نه؟
‫انگار تو,,,
‫با یه قلپ مست می‌شی!
‫به سلامتی! ‫به سلامتی,,,
‫برای کاری اومدی لکنو؟
‫چی شده؟
‫هیچی,,,
‫پس چرا انقدر خسته به نظر می‌رسی؟
‫چرا یه آبی به صورتت نمی‌زنی؟
‫حمام همینجاست
‫نه بابا,,, خوبم,,,
‫حداقل صورتت رو بشور، حالت بهتر می‌شه,
‫بله؟
‫بله، امبیکا هستم
‫مشکلی نیست، خدمتکارم اونا رو می‌گیره
‫ممنون
‫آرویند؟
‫بله؟
‫چرا کیفت انقدر بوی بد می‌ده!
‫ولش کن,,,
‫بزارش اون طرف,
‫اما چرا انقدر بوی بد می‌ده؟ آخرین بار کی شستیش!
‫بوی داروهای قدیمی می‌ده
‫خیلی خوشحالم که بالاخره دیدمت!
‫جدی می‌گم!
‫یه چند روزی می‌مونی دیگه؟
‫بیا یه دورهمی راه بندازیم!
‫داشتم فکر می‌کردم,,,
‫بیا گروه قدیمی رو دوباره دور هم جمع کنیم!
‫به همه زنگ بزنیم، همه‌ی گروه!
‫باید همین الان انجامش بدیم،
‫تا وقتی که همه زنده‌ان!
‫و بعد,,,
‫به شعر خوندنت گوش می‌دیم!
‫هنوزم می‌نویسی، نه؟
‫آره,,, گاهی اوقات
‫انقدر از پسرم پرسیدی، اما من یه بار هم از بچه‌هات نپرسیدم! اونا چطورن؟
‫آناند؟
‫آناند و انجو، درسته؟
‫اسماشون رو یادته؟ ‫چطورن؟
‫خوبن!
‫خوشحالم که اینو میشنوم!
‫شنیدم که,,,
‫برگشتی به دهتون و,,,
‫یه خونه دنج برای خودت گرفتی!
‫مدهو همیشه اصرار داشت،
‫اون یه خونه با حیاط جلویی میخواست!
‫جدی؟
‫اون تمام عمرش رو,,,
‫تو اون خونه های قوطی کبریتی گذروند
‫بالاخره به چیزی که میخواست رسید,,,
‫یه خونه با حیاط جلویی!
‫که بتونه ماه رو ازش ببینه!
‫چطوره؟ چرا با خودت نیاوردیش؟
‫اون تو بیمارستانِ آمبو,,,
‫چی شده؟
‫زود خوب میشه,,,
‫اون در حال حاضر نصف راه رو رفته
‫دکتر گفته به طور کامل بهبود پیدا میکنه,,,
‫بعد از اینکه بازنشسته شدم،
‫اون خونه رو تو مالی‌آباد خریدم
‫ما یه مقداری,,,
‫سپرده ثابت داشتیم
‫چند سال بعد اون‌ها به سر رسید و ما یه پولی دستمون اومد
‫بعد مدهو گفت که,,,
‫میخواد با من به اروپا سفر کنه,
‫اون هیچوقت برای خودش از من چیزی نخواست!
‫هیچوقت!
‫بعد,,,
‫اون همیشه ساری میپوشید، اما روزی که رفتیم فرودگاه,,,
‫برای اولین بار تو زندگیش شلوار جین و تی‌شرت پوشید!
‫خیلی بانمک!
‫حتما خیلی خوش‌تیپ شده بوده!
‫فوق‌العاده زیبا!
‫محشر شده بود!
‫تمام خانواده اومده بودن فرودگاه که بدرقه‌مون کنن!
‫پسرمون، عروس‌مون، دامادمون، دخترمون، بچه‌هاشون,,,
‫همه خیلی خوشحال بودن!
‫و بعد وقتی که,,,
‫تو صف چک-این ایستاده بودیم
‫یه دفعه,,, غش کرد و,,,
‫دکترها گفتن که,,,
‫خونریزی مغزی کرده,,,
‫الان حالش چطوره؟
‫تو بیمارستانه
‫در حال بهبوده,,,
‫قطعا خوب میشه,,,
‫خوب میشه,,,
‫در واقع,,, آژانس مسافرتی بهمون گفته بود,,,
‫آقای پاتاک,,,
‫وقتی خانم پاتاک بهبود پیدا کردن، بلیط‌تون رو کنسل نمی‌کنیم, می‌تونید دیرتر سفر کنید,
‫به اروپا,,,, طبق خواسته همسرتون,,,
‫به زودی,,,
‫ما به زودی میریم
‫وقتی حالش بهتر شد، میریم اروپا!
‫اون داره خوب میشه,,,
‫اون,,,
‫فعلا تو بیمارستانه,,,
‫مطمئنم خوب میشه
‫داروها خیلی پیشرفت کردن این روزا
‫خوب میشه,,,
‫ممکنه یه آهنگ برای من بخونی؟
‫من؟ ‫هممم,,,
‫تو همیشه خواننده بودی,,, ‫نه نه، تو خیلی خوب می خوندی!
‫دخترت آواز میخوند!
‫اممم نه,,, اون رقص یاد میگرفت! ‫رقص، آره,,,
‫تو,,, تو عروسی من خیلی احساساتی شده بودی و,,,
‫یه آهنگ هندی خونده بودی!
‫تو عین شخصیت‌های هندی بودی,,,, فکر کنم همه‌مون بودیم!
‫زندگی خیلی ساده و آروم بود!
‫اون روزایی که,,,
‫تو نامه‌هامون شعر مینوشتیم!
‫تو یه کم استراحت کن,,, من غذا رو آماده می‌کنم,
‫آرویند؟ من دارم میرم بخوابم,,, چیز دیگه ای لازم داری؟
‫آرویند؟
‫چیزی لازم داری؟
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫منم این روزا رو گذروندم,
‫اینا فقط فراز و نشیب زندگیه,
‫من مجبور شدم شیمی درمانی کنم
‫اما الان خوبم,
‫این آخرین مرحله زندگیه!
‫اشکالی نداره,,, زندگی همینه دیگه!
‫بهترین قسمت اینه که,,,
‫من خوشحالم,,, باور کن,,,
‫سفر می کنم، کتاب می خونم، آهنگ گوش می دم,,,
‫میرم سینما!
‫یه روزی این دکمه خاموش میشه,,,
‫اما تا اون موقع باید بدرخشیم، درسته؟
‫باید قوی بمونی,
‫زندگی همینه!
‫رختخوابتو مرتب کردم,
‫اگه چیزی خواستی بگو,
‫شب بخیر!
‫(آسمون پر از ابرهای تیره میشه)
‫(اما هیچ سرپناهی در دیدرس نیست)
‫(آسمون پر از ابرهای تیره میشه)
‫(اما هیچ سرپناهی در دیدرس نیست)
‫(باران سرد روی من می بارد)
‫(و روحم را می سوزاند)
‫(بگو ببینم درمان چیه؟)
‫(آسمون پر از ابرهای تیره میشه)
‫(زندگیم هوس معشوقم رو کرده)
‫(انگار اون داره از اون ور منو صدا می کنه)
‫(زندگیم هوس معشوقم رو کرده)
‫(انگار اون داره از اون ور منو صدا می کنه)
‫(همه دوستام و رفیقام دارن برمیگردن)
‫(بگو ببینم کی اینجا با من میمونه؟)
‫(آسمون پر از ابرهای تیره میشه)
‫(این چه پیوند عجیبیه که به قلبم گره خورده؟)
‫(ذهنم بیقراره و بدنم نگون بخت)
‫(بدنم نگون بخته)
‫(من به زندگی ادامه می دم، در حالی که امیدم لحظه به لحظه در حال مرگه!)
‫(امیدم لحظه به لحظه در حال مرگه!)
‫مادهو، من,,,
‫همین الان از امبو اومدم,,,
‫بعد از این همه سال همدیگه رو دیدیم!
‫از دیدنم خیلی خوشحال شد,,,
‫اون سرطان داره,
‫مادهو؟
‫تو قلبم رو مثل یه انبر گرفتی
‫و ولش نمی کنی!
‫من دیگه شکست خوردم,,,
‫خسته ام,,,
‫خسته ام,
‫هیچ وقت تصمیم من نبود،
‫اما تو هیچ انتخاب دیگه ای برای من نذاشتی!
‫مرگ تو اون چیزی نیست که منو ناراحت می کنه,,,
‫هر کی به دنیا میاد بالاخره میمیره,,,
‫اما,,,
‫من مسئول,,, مرگ تو هستم،
‫چطوری با این غم نحس کنار بیام!
‫چطوری با این بدبختی کنار بیام؟
‫مادهو,,,,
‫(میتونی با مرگ من روبرو بشی؟)
‫(وقتی رفتی، همه بدهی هامو صاف می کنم، خونه رو قفل می کنم و بعدش میام پیشت!)
‫(نه بچه من، نمی تونم طلاهاتو قبول کنم!)
‫(اینا در مقابل درمان مامان هیچه!)
‫(این خونه رو نفروشید)
‫(امروز نوبت منه)
‫(اما فردا نوبت شماهاست، یادتون باشه!)
‫(با همه پول دنیا هم نمیشه زندگی خرید، داداش!)
‫(به اینا توجه نکن، همه اینا بازیه!)
‫(تصمیم نهایی با خودته)
‫(از دست دادن یه عزیز خیلی دردناکه)
‫(اما ترسناکتر و بدتر از اون)
‫(ترس از دست دادنه)
‫(وقتی داشتی می رفتی به من دروغ گفتی)
‫(به من دروغ گفتی که دوباره همدیگه رو می بینیم)
‫(حالا)
‫(مجبورم با حقیقت روبرو بشم)
‫(حقیقت اینه که,,,)
‫(ما دیگه هیچ وقت همدیگه رو نمی بینیم)
‫(با تکه های پاره شده، کتاب درست نمیشه، مادهو!)
‫(این خودکار دیگه جوهر پس نمیده)
‫می‌خوام ده ‌لاک برای صورتحساب‌های بیمار مادهوی پاتاک واریز کنم,
‫و از این به بعد، لطفاً برای صورتحساب‌ها با من تماس بگیرید,
‫شماره تلفن و ایمیل آیدی‌ام رو می‌نویسم، لطفاً تو سیستمتون آپدیت کنید,
‫ممنون,
‫شماره چهل کدومه؟
‫اون یکی,
‫ممنون
‫خواهر؟ ‫بله؟
‫فکر کنم داره جواب می‌ده!
‫خواهر، فکر کنم بیمار,,, بیمار داره جواب می‌ده,
‫الان چک می‌کنم, ‫انگشتاش رو تکون داد!
‫لطفاً به اعضای خانوادش خبر بدین, ‫بله,,,
‫زود باش! ‫بله، الان,,,
‫آقا، لطفاً این رو از طرف خانم مادهوی پاتاک واریز کنید,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫آرویند؟
‫آرویند,,,
‫همین الان مادهو رو دیدم,,,
‫داره جواب می‌ده!
‫داشتم بهت زنگ می‌زدم، چرا جواب نمی‌دادی؟
‫به پرستارها گفتم, الان خیلی خوشحالم، نگران نباش!
‫این پودینگ گرم رو برات گرفتم,
‫بیا,,, یه کم بخور,
‫من یه چایی بیارم,
‫آرویند!!!
‫زن داداش داره خوب می‌شه، داداش!
‫داره خوب می‌شه!
‫هی,,, هی!!! صدامو می‌شنوی؟
‫زن داداش داره خوب می‌شه، داداش!
‫هی,,, آرویند؟
‫داداش!
‫رفیق!!!
‫بیا دیگه!!!
‫بیدار شو,,,
‫(دوباره همدیگه رو می‌بینیم، وقتی بارون برگرده,)
‫(دوباره با هم قدم می‌زنیم، پشت پرده‌ی اون قطره‌ها,)
‫(دوباره همدیگه رو می‌بینیم، وقتی بارون برگرده,)
‫(دوباره با هم قدم می‌زنیم، پشت پرده‌ی اون قطره‌ها,)
‫(من یه کم پیر شدم، تو هم همینطور عشقم,)
‫(و با این حال داستان ما هنوز جوونه,)
‫(دوباره اسمامون رو روی سطح اون آب می‌نویسیم,)
‫(با اینکه به خونه رسیدم، سفرم هنوز تموم نشده,)